Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#31611
The Ace έγραψε:
Το "ταίριασμα" μπορεί να γίνει πολύ εύκολα αν έχεις ένα καλό ψηφιακό πολύμετρο και το πας βήμα-βήμα....


Δεν είναι καθόλου έτσι, όταν παίζει το σύστημα η αντίσταση είναι μιγαδική, κάθε συχνότητα έχει και άλλη αντίσταση, τι θα ταιρίαξει ακουστικά και τι όχι είναι μη μετρήσιμο μέγεθος και καταλήγεις κάποτε κάπου μετά από πολύ πειραματισμό και πάντα για ένα συγκεκριμένο μηχανήμα, άλλο μηχάνημα θέλει άλλο ψάξιμο.

Αυτό συμβαίνει γιατί ενώ τα πηνία των μεγαφώνων δεν παρουσιάζουν απώλειες, εντούτοις υπάρχει μια συνεχής διαφορά φάσης μεταξύ της τάσης και του ρεύματος που διαρρέει τα πηνία των μεγαφώνων, αν τώρα συνδυάσεις και τους πυκνωτές που παρεμβάλλονται στα crossover των μεγαφώνων που παρουσιάζουν μια χωρητικότητα, παρασιτικές χωρητικότητες λόγω των υλικών τους και μια αυτεπαγωγή σειράς, και που όλες αυτές οι τιμές είναι συνεχώς μεταβαλλόμενες σύμφωνα με την συχνότητα και την ένταση του ρεύματος που διαρρέονται δεν γίνεται με ένα απλό πολύμετρο να βρείς άκρη, υπάρχουν άλλα εργαλεία ( http://www.tmepg.com.my/tm_audio2011.html ) που αναλύουν όλο αυτό το φαινόμενο αλλά και όλες τις παραμέτρους του ήχου και των μηχανημάτων, αλλά δεν σου δίνουν ότι αυτό που θα ακούσεις από ένα συγκεκριμένο σύστημα θα είναι ( ακουστικά ) σωστό.

Τεχνικά και θεωρητικά θα είναι, ακουστικά θα διαφέρει, δίνουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα αλλά μέτα πρέπει να αρχίσει ο πειραματισμός με αλλαγή υλικών, ποιότητας, διαφορετικών τιμών κλπ, η γνώμη μου μετά από χρόνια ενασχόλησης είναι ότι όσον αφορά την ακουστική απόδοση των μηχανημάτων αναπαραγωγής της μουσικής εξακολουθούμε να βαδίζουμε στα τυφλά, με την έννοια ότι σχεδιάζεται και κατασκευάζεται ένας σωστός ενισχυτής πάντα θεωρητικά και τεχνικά, όμως και μια αντίσταση ή ένα πυκνωτή να αλλάξεις κάπου μέσα σο κύκλωμα με διαφορετική τιμή από αυτήν που θέλει το θεωρητικό σχέδιο και όλο το οικοδόμημα της θεωρίας είτε καταρρέει είτε αναβαθμίζεται αναπάντεχα και κόντρα σε όλες τις λογικές, απλά γιατί υπάρχουν παράγοντες που δεν είναι δυνατόν να προβλεφθούν.

Παράδειγμα, σχεδιάζεται μηχάνημα υψηλότατων προδιαγραφών και κόστους και έχει drivers με ταχύτητα 3ΜΗΖ που είναι ασύλληπτη ταχύτητα για την ακουστική του αυτιού μας, η θεωρία απαγορεύει την αύξηση της ταχύτητας δείχνοντας μας ότι θα πέσουν σε ταλάντωση τα τρανζίστορ εξόδου και αντί για ενισχυτή θα αποκτήσουμε έναν 1ης κατηγορίας ταλαντωτή.

Αλλάζουμε τα Drivers με άλλα ταχύτερα των 12ΜΗΖ και τοποθετούμε ένας ηλεκτρολυτικό πυκνωτή 100mf επάνω στα ποδαράκια της τάσης κάθε τρανζίστορ εξόδου, επάνω τώρα στον πυκνωτή των 100mf βάζουμε ένα των 10mf, ακόμα έναν 2.2mf και ένα πλαστικό τύπου MKS, το αποτέλεσμα είναι να ακουστεί η μουσική σαν να τράβηξες 3 κουρτίνες μπροστά από τα ηχεία, ξεκαθάρισε ένα ακουστικό τοπίο που μέχρι εκείνη την στιγμή νόμιζες ότι ήταν επαρκέσταστο και καθαρό και μένεις παγωτό αναρωτώμενος τι διάολο έγινε τώρα και παίζουν τα μηχανήματα σαν να κοστίζουν 10 φορές περισσότερο ανεβαίνοντας σκάλες ολόκληρες στην κλάση απόδοσης, και όλα αυτά με λιγότερο από 10€.

Αυτά τα tips στα μηχανήματα κυρίως στα ενισχυτικά δεν τα λέει κανένα βιβλίο και καμμία θεωρία, και κανένας παλμογράφος δεν θα σε βοηθήσει, έχουμε συναντήσει πολλές φορές μηχανήματα με άψογες μετρήσεις στον πάγκο του εργαστηρίου που ακουστικά είναι μέτρια, και έχουμε δεί και ακούσει μηχανήμτα με άσχημες μετρ΄λησεις που όμως ακούγονται μαγικά, όλα είναι αποτέλεσματα άπειρων δοκιμών από ερασιτέχνες ανά τον κόσμο που ψάχνονται συνεχώς, αλλά και από κατασκευαστές που είναι οι ίδιοι και μουσικοί και γνωρίζουν τι είναι ήχος κάθε οργάνου, έτσι δοκιμάζουν ξανά και ξανά υλικά και μεθόδους κόντρα στις στάνταρ λογικές των ηλεκτρονικών και έχουν δικαιωθεί, το λέω μετά λόγου γνώσης γιατί το έχω κάνει επί χρόνια το σπόρ της βελτίωσης, έχω δοκιμάσει / βελτιώσει από μπομπινόφωνα τετρακάναλα και κασσετόφωνα μέχρι ενισχυτές και ηχεία, ακόμα και πικάπ.

Πχ ένα καλό κασσετόφωνο με όλα τα συστήματα αποθορυβοποίησης Dolby Α-B-C με ενσωμετωμένη γεννήτρια ροζ θορύβου για την ρύθμιση της κάθε ταινίας που έπαιζε, το πολύ να είχε σήμα λόγο προς θόρυβο κοντά στα 80 db το άριστο, αλλάζοντας όλες τις αντιστάσεις των κυκλωμάτων του με αντιστάσεις μεταλλικού φίλμ ακρίβειας 1% ανεβαίνει στα 100db χωρίς καμμία χρήση συστήματος dolby, οι αντιστάσεις αυτές έχουν 5€ οι 100, θα μου πείτε ποιός χρησιμοποιεί σήμερα κασετόφωνα, κανείς, όμως είναι ενδεικτικό τι μπορεί να γίνει στα κυκλώματα και πώς ακούγονταν όταν ήταν σε χρήση και ήταν τελείως αθόρυβα.

Το λέψ ακόμα μια φορά, το πως ακούγεται ο ήχος από μηχανήματα αναπαραγωγής ξεπερνάει τις θεωρίες και τα όργανα μέτρησης όλων των παραμέτρων, πολλοί χαριτολογώντας μιλάνε για μαύρη μαγεία.
Άβαταρ μέλους
By The Ace
#31617
21 quadra έγραψε:
The Ace έγραψε:Το "ταίριασμα" μπορεί να γίνει πολύ εύκολα αν έχεις ένα καλό ψηφιακό πολύμετρο και το πας βήμα-βήμα....


Δεν είναι καθόλου έτσι, όταν παίζει το σύστημα η αντίσταση είναι μιγαδική, κάθε συχνότητα έχει και άλλη αντίσταση, τι θα ταιρίαξει ακουστικά και τι όχι είναι μη μετρήσιμο μέγεθος και καταλήγεις κάποτε κάπου μετά από πολύ πειραματισμό και πάντα για ένα συγκεκριμένο μηχανήμα, άλλο μηχάνημα θέλει άλλο ψάξιμο.
.......
Το λέω ακόμα μια φορά, το πως ακούγεται ο ήχος από μηχανήματα αναπαραγωγής ξεπερνάει τις θεωρίες και τα όργανα μέτρησης όλων των παραμέτρων, πολλοί χαριτολογώντας μιλάνε για μαύρη μαγεία.


Μα γι'αυτό έγραψα το δικό μου post, συνεχώς αναφέρεστε σε ποιοτικά και μη μετρήσιμα μεγέθη, οδηγούμενοι από κάποια ποιοτικά -και εν γένει "αναλογικά"- κριτήρια, τα οποία όπως καταλαβαίνω είναι και ο λόγος του "τσακωμού" τις τελευταίες σελίδες.

Αντιθέτως αυτό με τα καλώδια είναι μια σχετικά απλή διαδικασία, που με απλές μετρήσεις και σχετικά λίγο χρόνο μπορείς να καταλήξεις σε κάποιο σχετικά ασφαλές συμπέρασμα, χωρίς να μπλέξεις με FFTs, προσπάθειες "ακουστικής/ποιοτικής" μέτρησης κλπ. Ένας απλός μετρητής LSR των 100€ αρκεί για να ταιριάξεις τα καλώδια, ενώ με κάποιες λίγο πιο εξειδικευμένες τεχνικές (π.χ. παλμογράφο, δοκιμαστικό CD ή frequency generator) μπορείς να δεις τη συμπεριφορά του συνολικού συστήματος σε συγκεκριμένες περιοχές συχνοτήτων.

Ξαναλέω ότι δεν είμαι ούτε ειδικός, ούτε καν τόσο "φίλος" της μουσικής ώστε να μιλώ εκ πείρας και γνώσεων, απλά το παραπάνω είναι απλή ηλεκτρολογική διαδικασία...
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#31641 Με ποιόν τσακώθηκα και δεν το αντιλήφθηκα ?

Αυτό που προσπαθώ να πω εδώ αλλά και αλλού όπως και στο προηγούμενο φόρουμ είναι ότι η αναπαραγωγή της μουσικής δεν μπαίνει στα καλούπια των μετρήσεων με την συνήθη έννοια του όρου, αλλά μάλλον γίνομαι γραφικός με την τόση επιμονή μου ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα ηλεκτρολογικά / ηλεκτρονικά των βιβλίων και την αναπαραγωγής της μουσικής στην οποία εμπλέκονται και η φυσική και η ψυχοακουστική, το να επιμένουμε λοιπόν στις κλασσικές ηλεκτρολογικές / ηλεκτρονικές αρχές στο θέμα της αναπαραγωγής του ήχου δεν μας οδηγεί κατά την γνώμη μου πουθενά, οπότε θα καλύτερα είναι να αποχωρήσω από τη συζήτηση γιατί αντιλαμβάνομαι ότι άθελα μου ανάβω φωτιές.

Θα απαντήσω όμως στο πόστ σας,

Τα -ποιοτικά και μη μετρήσημα - μεγέθη αφορούν την φυσιολογία του αυτιού και την ψυχοακουστική, κάθε άτομο είναι διαφορετικό στην αντίληψη του ήχου που συζητάμε.

Τα εν γένει - αναλογικά - κριτήρια εμπίπτουν στο ότι το αυτί μας είναι όργανο αναλογικό και όχι ψηφιακό, είτε μας αρέσει είτε όχι η σύλληψη του ήχου γίνεται αναλογικά από την κάψα του μικροφώνου και καταλήγει στο αυτί μας αναλογικά από την κίνηση της μεβράνης του μεγαφώνου, από κίνηση μεβράνης ξεκινάμε λοιπόν και σε κίνηση της μεβράνης καταλήγουμε, οπότε οι αναλογικές μου αναφορές είναι έντονα παρούσες γιατί η φύση του ήχου είναι αναλογική και όχι ψηφιακή, φηφιακή σήμερα είναι η ενδιάμεση των μεβρανών ακολουθία, οπότε και έχουμε ψηφιακούς μετετροπής A/D to D/A όπου με όση ακρίβεια και να έχουν καταφέρει αλλά και με τεχνάσματα πχ Dhithering να αναπαραστήσουν το ημίτονο, ακόμα απέχουν, ακόμα σκαλοπατάκια είναι το ημίτονο, δεν είναι λοιπόν καθόλου ξένες οι αναλογικές μου αναφορές, απλά οι προσπάθειες αντιγραφής του ημίτονου στο θέμα του ήχου είναι σημεία των καιρών που ακόμα απαιτούν από τους επιστήμονες δουλειά, αναφέρομαι πάντα στην αναπαραγωγή της μουσικής, οπουδήποτε αλλού τα ψηφιακά θεωρώ ότι μας έβγαλαν από τον τεχνολογικό μεσαίωνα αιώνων.

Όλα τα όργανα μέτρησης από τα απλούστερα μέχρι τα ακριβότερα όταν αρχίζει η αναπαραγωγή της μουσικής πάνε στον κάλαθο των αχρήστων για όλους τους παραπάνω λόγους, προς θεού χωρίς αυτά δεν μπορούμε να φτάσουμε στο πολύ καλό έως άριστο αποτέλεσμα σε όλα τα επίπεδα, μιλάω όμως για την αναπαραγωγή της μουσικής και ως γραφικός πλέον να πω για μια φορά ακόμα ότι το αυτί μας ακούει αναλογικά, ξεπερνιέται από τις συχνότητες που μπορούν να αναπτύξουν τα σύγχρονα μηχανήματα, όμως έχει την ικανότητα να αντιληφθεί συχνοτικές διαφορές και ηχητικές πιέσεις πολύ υψηλότερες να τις συνδιάζει με το πρόγραμμα που ακούει και εν τέλει να καταλήγει στο τι είναι πιο ευχάριστο, απόδειξη αυτού που λέω είναι ότι εδώ και μια 10ετία τα twitters των σύγχρονων ηχείων ανεβαίνουν στις 40 - 50 ΚΗΖ, γιατί άραγε αφού ο νέος άνθρωπος ακούει μόνο μέχρι τους 20ΚΗΖ και ο μεσήλικας μέχρι τους 15ΚΗΖ περίπου ?

Είπαμε η ρημάδα η μεβράνη τα κάνει όλα, η ικανότητα της να μεταφέρει τα αραιώματα και τα πυκνώματα του αέρα σαν ήχο στο αυτί μας, όπως και να μετατρέπει την κίνηση της σε ρεύμα, τα ψηφιακά που βρίσκονται ενδιάμεσα βοηθούν τα μέγιστα αλλά την ποιότητα της αναλογικής προσέγγισης δεν την έχουν ακόμα επιτύχει όπως και το αυτί μας πάντα θα ακούει αναλογικά γιατί είναι ένα αναλογικό όργανο στο σώμα μας.

Θα σας παρακολουθώ μόνο και δεν θα ξαναγράψω τίποτα γιατί δεν θέλω να δημιουργούνται εντάσεις, κρίμα όμως γιατί είχα πολλά να πω.

Ας αναλάβουν περαιτέρω την κουβέντα οι του Πολυτεχνείου, εγώ μόνο από έξω πέρασα και περνάω.
Άβαταρ μέλους
By The Ace
#31657
21 quadra έγραψε:Με ποιόν τσακώθηκα και δεν το αντιλήφθηκα ?
......
Θα σας παρακολουθώ μόνο και δεν θα ξαναγράψω τίποτα γιατί δεν θέλω να δημιουργούνται εντάσεις, κρίμα όμως γιατί είχα πολλά να πω.

Ας αναλάβουν περαιτέρω την κουβέντα οι του Πολυτεχνείου, εγώ μόνο από έξω πέρασα και περνάω.


Είπα "τσακωμός", δεν είπα "τσακώθηκες" ή "τσακώθηκα" :innocent:

Αν έχεις να γράψεις και άλλα, προφανώς καλοδεχούμενα, είπα ότι δεν είμαι του ήχου γενικότερα πριν καν ξεκινήσω να γράφω....αλλά αυτή η ειρωνεία -εδώ και σε άλλα threads π.χ. στο Εκπαιδευτικοι- περί Πολυτεχνείου, γνώσεων κλπ από αρκετά μέλη, εμένα προσωπικά με έχει παραξενέψει αρκετά :hmmm:
Άβαταρ μέλους
By j.marr
#31659 Συμπέρασμα των τελευταίων σελίδωνε.


Μπροστά στο χρυσό αυτί του μύστη τι να κλάσουν οι Nyquist και Shannon τα χιλιάδες paper της AES και αλλων για επεξεργασία σήματος, μετρήσεις και double blind tests.




Γελάει ο κόσμος. :s_yes :s_wink
Άβαταρ μέλους
By j.marr
#31771
fubar.gr έγραψε:Έκανα πάλι το τέστ με τη γεννήτρια και τελικά όντως ακούω μέχρι 16KHz. Χειροτέρεψε η ακοή μου τόσο πολύ σε ένα μόνο χρόνο?



Με τί ακουστικά τεστάρεις. :hmmm:
Άβαταρ μέλους
By trident1971
#31804
j.marr έγραψε:
fubar.gr έγραψε:Έκανα πάλι το τέστ με τη γεννήτρια και τελικά όντως ακούω μέχρι 16KHz. Χειροτέρεψε η ακοή μου τόσο πολύ σε ένα μόνο χρόνο?



Με τί ακουστικά τεστάρεις. :hmmm:


Εκανα το online test...
Με τα ηχεια του παλιοnetbook ακουω ξεκαθαρα απο τα 16 και κατω
Με Sony MDR-7506 ακουω ενα ιχνος στο "S" την ωρα που λεει "Seventeen K" και ξεκαθαρα μετα το Κ.

Εκει που γελαει ο κοζμοσ ειναι στο blind hearing test με white noise. Μετα απο 2-3 ακουσματα, με ηχειακια του netbook, ακομα και το δειγμα των 15KHz ειναι αδυνατο να το καταλαβω, στα 14 εχω 10/10, αλλα απο οτι καταλαβα θελει ικανο διαλλειμα αναμεσα.
Άβαταρ μέλους
By Goldmund
#33300
j.marr έγραψε:
Goldmund έγραψε:δυστυχώς ο χώρος είναι πολύ δύσκολος, θεωρητικά αλλά και τεχνικά... πολλά που δεν καταλαβαίνει με την πρώτη ένας καθαρός επιστήμονας, π.χ. ηλεκτρολόγος... θέλει να έχει εισηχθεί στον χώρο και να έχει προσπαθήσει πολύ να αντιπαραβάλει την καθαρή επιστημονική του γνώση με την ψυχοακουστική και την νέα επιστήμη... δηλαδή τα επιστημονικά στοιχεία εκείνα που ακόμην δεν έχουν απόλυτα ξεκαθαριστεί ή επιβεβαιωθεί...


Αμα θές να σου λυθούν οι απορίες περι χώρου και για το τι εχουμε λύσει η οχι σε αυτόν μπορείς να βρείς το Master Handbook of Acoustics του Everest (κυκλοφορεί στα καλά μαγαζιά :ninja: )

Επίσης τα ψηφιακά equalizer μπορούν να διορθώσουν πολλά αν οχι ολα τα προβλήματα του οποιου χώρου.


Ποιοί έχετε λύσει; εσύ και οι επιστήμονες όλοι μαζί; εννοείς έχουν λύσει κάποιοι που έχουν ασχοληθεί σημαντικά.... Γιατί πάντα στα forum προσβάλλονται οι μεν ή οι δε όταν αναφέρεσαι γενικά στον χώρο τους λες και τον κατέκτησαν αυτοί, μέσα από εκατοντάδες χρόνια συνύπαρξης με την επιστήμη... Σε πληροφορώ δεν γνωρίζουμε πολλά, έστω και αν νομίζουμε ότι γνωρίζουμε αρκετά για την ψυχοακουστική...


κυκλοφορούν πολλά τέτοια βιβλία τα οποία κατά καιρούς τα διαβάζω μιας και, όπως έχω δηλώσει πολλές φορές μέχρι τώρα στο thread, ασχολούμαι σοβαρά και όχι επιφανειακά... Όσο για τους ψηφιακούς ισοσταμθιστές δεν μπορούν να κάνουν τίποτα πρακτικά αν το σύστημα είναι μπορντέλο στην απόδοση του εξ αρχής... το σημαντικότερο δε που πρέπει ένας να ξέρει είναι οτι η απόδοση και η επίδοση είναι κυμαινόμενα μεγέθη σε κάθε σύστημα και επηρεάζονται από κάθε δίσκο ή CD ή πηγή, από τις ηλεκτρικές ανταποκρίσεις του εκάστοτε ενισχυτικού σταδίου, είτε αυτό βρίσκεται στην αρχή ή στο τέλος του σήματος, ακόμη και από την θερμοκρασία δωματίου, πράγμα που σημάινει ότι ένας καλός ισοσταθμίστής θα πρέπει να έχει ένα σωρό μνήμες για κάθε περίσταση και να έχει ενεργό feedback στα κυκλώματά του μέσω ηχοληψείας η οποία διαδικασία και πάλι με την σειρά της θα εισάγει νέες παραμορφώσεις... όσο λιγότερα τόσο καλύτερα συνήθως... τέλος ένα ηχείο που δεν έχει απόκριση σε μια συχνότητα λόγω περιορισμού της κατασκευής του δεν θα την αποκτήσει δια μαγείεας... επίσης υπάρχουν πολλά καλά μηχανήματα ισοστάθμισης, που, όλως τυχαίως, ειδικά τα ημι-πεγγελματικά, κοστίζουν μια μικρή περιουσία οπότε και απαγορεύουν την κτήση τους και αναγκάζουν (ας πούμε) το καταναλωτή να προσέξει εξ αρχής την επιλογή του για την αναπαραγωγή, πράγμα που είναι και λογικό, να παίρνει κανείς ό,τι καλύτερο μπορεί και μετά να βλέπει για μικροδιορθώσεις σε συχνότητες εντός του χώρου... αν αυτές επηρεάζουν τόσο σημαντικά το συναίσθημα που βγαίνει συνολικά... για αυτό και ο καθένας με τα δικά του αυτιά πρέπει να διαλέγει και όχι με των άλλων, επιστημόνων ή μη, συμβούλων ήχου σαν κι εμένα ή της γάτας τους που κάθεται ή δεν κάθεται να ακούσει ανάλογα με τα ηχεία, γιατί και αυτό το έχουμε διαβάσει... και για να το κλείσω αυτό το θέμα περί επιστήμης αλλά και τρέλας χαιφιντελιστών, μέσα στα χρόνια που ασχολήθηκα πολλά πράγματα απομυθοποίησα, ένα από αυτά, η σκληρή επιστήμη... πολλοί hard science άνθρωποι που μπήκανε στον χώρο αναθεώρησαν... επίσης πολλοί χαιφιντελιστές όταν διάβασαν κατανόησαν και αναθεώρησαν επίσης... δεν αποκλείω την διαίσθηση ούτε και την γνώση αλλά επιθυμώ την αλληλοεπίδρασή τους πάνω στον ακροατή ώστε να αποφανθεί ευκολότερα στο πιο σύστημα είναι καλλύτερο για αυτόν ή αυτή.... μιας και έχουμε πολλές γυναίκες στον χώρο, οι οποίες, παρεπιπτόντως, ακούνε καλύτερα!

Έχετα αναφέρει αρκετοί εδώ ότι κάνετε test αυτιών με ηχεία υπολογιστή... αν δείτε ή βρείτε τις απαιτήσεις προδιαγραφών ενός ηχείου κεφαλής ώστε να είναι ικανό να προσφέρει ένα βέβαιο ακουόγραμμα θα γελάσετε με την επιλογή σας....

Για να επανέλθω στους ισοσταθμιστές και την ανάγκη υπαρξής τους, εδώ είναι που διαφέρουν τα καλά συστήματα από τα μέτρια, στην σωστή απόκριση ασχέτως χώρου αλλά πάντα μια καλή μέτρηση του χώρου και της θέσης του δίνει τα μέγιστα...

τέλος πάντων, όλα καλά....
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#34799 Το πικάπ

Απευθύνεται αποκλειστικά σε όσους αγαπούν το βινύλιο και θεωρούν ότι ακόμα έχει να προσφέρει στην αναπαραγωγή της μουσικής λόγω κυρίως της αληθοφάνειας και της μουσικότητας του.

Για την κατανόηση της ακρίβειας των μηχανικών εξαρτημάτων στα πικάπ θέλω να τονίσω ότι η παραμικρή κίνηση της βελόνας, ακόμα και η απειροελάχιστη διέγερση που δέχεται η ακίδα, είναι ήχος στα ηχεία μας, αν το κατανοήσουμε αυτό είναι πολύ εύκολα να δικαιολογήσουμε τις αμέτρητες ώρες και τα χρήματα που έχουν ξοδευτεί ώστε το πικάπ να είναι εκτός από μηχάνημα αναπαραγωγής της μουσικής και ένα μηχάνημα με πολλές δυνατότητες βελτίωσης με δικό του ήχο χρώμα κα ρυθμό, ένα μηχάνημα με σχέση λατρείας και μίσους για πολύ κόσμο.

Γιατί τo πικάπ δεν είναι απλά ένα πλατό που γυρίζει γύρω–γύρω και επάνω του ακουμπάμε τον μαύρο δίσκο και ακούμε μουσική, είναι πολύ περισσότερο από αυτό, είναι ένα καλοκουρδισμένο σύνολο διαφορετικών υλικών και εξαρτημάτων ακριβείας που μας επιτρέπει να ακούμε μουσική, είναι μια άσκηση εφαρμογής φυσικής, μηχανολογίας, χημείας όσο και μηχανουργικής κατεργασίας και είναι υπεύθυνο για την πιστότητα της μουσικής που ακούμε από δίσκους.

Αν το αναλύσουμε σύμφωνα με τη δυναμική θα δούμε ότι αποτελείται από ένα σύνολο μαζών που συνδέονται μεταξύ τους με ελαστικούς συνδέσμους ορισμένης ενδοτικότητας, η ενδοτικότητα αυτή τις περισσότερες φορές παραλληλίζεται και με κάποιο μηχανισμό απόσβεσης.

Υπάρχουν διαφορετικές αρχιτεκτονικές σχεδίασης στα πικάπ, έχουν δοκιμαστεί υλικά με διαφορετικό συντονισμό, έχουν δοκιμαστεί υλικά με διαφορετικό βαθμό απόσβεσης των κραδασμών, σε όλη την προσπάθεια πολλών χρόνων να τιθασευτούν οι κραδασμοί που το επηρεάζουν υπάρχουν πικάπ θεόβαρα που κάνουν απόσβεση των κραδασμών δια της μάζας, υπάρχουν ελαφριά πικάπ που απορροφούν τους κραδασμούς με υπολογισμό ειδικά στους συντονισμούς που επηρεάζουν την ακουστική μας. Όλα είναι αποδεκτά αρκεί το τελικό αποτέλεσμα να είναι η όσο το δυνατόν μικρότερη αλλοίωση του μουσικού προγράμματος που είναι γραμμένο στα αυλάκια του δίσκου.

Πλατό, υποπλατό, σασί, υποσασί, μοτέρ, ακτινικοί βραχίονες, βραχίονες παράλληλης μετατόπισης, βραχίονες από αλουμίνιο, από ξύλο Τριανταφυλλιάς από Ανθρακονήματα, βραχίονες με ένα σημείο στήριξης, με καρντανική στήριξη, στήριξη σε κουζινέτα αέρος, σχήματος S, ευθύγραμμοι ή μιας καμπύλης σχήματος J.

Κεφαλές μονοφωνικές, στερεοφωνικές, σφαιρικές, ελλειπτικές, υπερελλειπτικές τύπου Shibata, κεφαλές κινητού μαγνήτη, κεφαλές κινητού πηνίου, μαγνήτες από σπάνιες γαίες, μαγνήτες από Νεοδύμιο, κεφαλές με στελέχη από αλουμίνιο, από Βηρύλλιο, από Boron, όλα τα υλικά στη μάχη της τέλειας αναπαραγωγής των χαραγμένων αυλακιών, όλα λειτουργούν, όλα έχουν αποδείξει την αξία και την χρησιμότητα τους, ο σωστός συνδυασμός των υλικών και οι τεχνικές είναι αυτές που κάνουν ένα πικάπ καλύτερο από ένα άλλο, βέβαια υπάρχει και το κόστος έτσι πολλές φορές το προϊόν είναι υπερτιμημένο από τον κατασκευαστή επειδή αυτός έχει ΄βαρύ΄ όνομα, όλα αυτά θα τα δούμε για να κατανοήσουμε τι είναι ένα πικάπ και πως μπορούμε να διαλέξουμε το σωστό πικάπ για τα διαθέσιμα χρήματα.

Μα θα αναρωτηθεί κανείς, αξίζει να επενδύσει κάποιος σήμερα σε ένα σύστημα βινυλίου το οποίο έχει πολλά μειονεκτήματα, χρειάζεται φροντίδα, δεν έχει τηλεχειρισμό και φθείρεται το ίδιο φθείροντας και το μουσικό υλικό του ?
Θα πω αβίαστα ναι ! Ειδικά σήμερα που έχουμε την εναλλακτική επιλογή της εύκολης καθημερινής ακρόασης από τα πολλά σύγχρονα ψηφιακά μέσα που μας διαθέτει η τεχνολογία.

Έτσι όταν θελήσουμε να ακούσουμε ένα καλό μουσικό έργο, όταν επιθυμούμε να απολαύσουμε την πανδαισία της μουσικής όσο πλησιέστερα γίνεται από την ζωντανή του εκτέλεση, μόνο ο μαύρος δίσκος βινυλίου μπορεί να μας ταξιδέψει τον νου, να μας αναστατώσει το συναίσθημα και ο λόγος είναι απλός, η ακοή είναι φαινόμενο αναλογικό και όχι ψηφιακό, τελεία και παύλα.

Ένα αναλογικό λοιπόν σύστημα αναπαραγωγής του ήχου ακούγεται καλύτερα από ένα σύστημα ψηφιακό, που δεν είναι όμως αμιγώς ψηφιακό γιατί δεν γίνεται να είναι, γιατί ο ήχος συλλαμβάνεται αναλογικά από τα μικρόφωνα και αναλογικά εκπέμπεται από τα ηχεία, έχουμε αραιώματα και πυκνώματα του αέρα, ο καλός θεός έκανε έτσι τα αυτιά μας να μπορούν αυτά να αντιλαμβάνονται τις αλλαγές στην πίεση του αέρα που μας περιβάλλει.

( Για την ακουστική μας έχω ήδη ετοιμάσει ένα απλό κείμενο που αναφέρεται στα βασικά του πολύπλοκου αυτού οργάνου του σώματος μας ).

Έτσι, όλη η υπόλοιπη ενδιάμεση αλυσίδα μετά τα μικρόφωνα και μέχρι τα ηχεία με την ψηφιοποίηση που γίνεται στο σήμα μόνο υποβάθμιση έχει να προσφέρει αφού αλλοιώνονται οι καμπύλες του συχνοτικού περιεχομένου παίρνοντας μορφή πριονιού, προσφέρει βέβαια και ευκολίες, εκεί είναι άφθαστη η ψηφιακή τεχνολογία και της βγάζω το καπέλο αλλά όταν τα πράγματα σοβαρεύουν ο αναλογικός κόσμος του βινύλιου είναι εκεί και μας θυμίζει τι είναι ήχος και μουσική, και λόγος, γιατί εν αρχή ην ο λόγος και μουσική χωρίς τραγούδι είναι σκορδαλιά χωρίς σκόρδο και η γυναικεία φωνή είναι ότι δυσκολότερο για τη σωστή της αναπαραγωγή.

Εντάξει τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά από πλευράς πιστότητας ήχου, τα σημερινά ψηφιακά συστήματα δεν έχουν καμία σχέση με τα ψηφιακά της περασμένης 10ετίας όσον αφορά την ακουστική πιστότητα, παρόλη την πρόοδο όμως και το κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ τους μένει ένα ακόμα μικρό κομμάτι ποιότητας υπέρ του βινύλιου που κατά την προσωπική μου άποψη θα παραμείνει για καιρό ακόμα μέχρι να καλυφθεί αυτό το κενό.

Τα μέρη του πικάπ

• Kινητήρας
• Σασί / υποσασί
• Πλατό / υποπλατό
• Ματ
• Πόδια στήριξης
• Κάλυμμα
• Βραχίονας
• Κεφαλή
• Καλωδίωση του βραχίονα
• Τροφοδοσία / Τροφοδοτικό

Τρόποι οδήγησης του πλατό

• Οδήγηση με τροχαλία
• Ιμαντοκίνηση
• Άμεση οδήγηση
• Κινητήρας DC
• Κινητήρας AC

Η οδήγηση με τροχαλία είναι ο αρχαιότερος τρόπος μετάδοσης της κίνησης από το μοτέρ στο πλατό, δεν χρησιμοποιείται πια γιατί παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα στο πέρασμα του χρόνου αλλά και στη λειτουργία του πικάπ μεταφέροντας τους κραδασμούς από τον κινητήρα και τους κραδασμούς από την τριβή μεταξύ της τροχαλίας και του πλατό αφού ακουμπάει στην περιφέρεια του προκειμένου να το οδηγήσει. Παρουσιάζει αυξημένο Wow & Flutter.

H κίνηση του πλατό με ιμάντα είναι για πολλούς η καλύτερη μέθοδος της κίνησης του πλατό, αυτό γιατί ο ιμάντας λειτουργεί σαν χαμηλό βαθυπερατό φίλτρο που μειώνει στο ελάχιστο τη μεταφορά των κραδασμών του μοτέρ προς την κεφαλή αφού το πλατό δεν βρίσκεται σε άμεση επαφή με το μοτέρ, επίσης λόγω της φύσης του ιμάντα αυτός απορροφά και εξομαλύνει τις μικροδιακυμάνσεις ταχύτητας του μοτέρ.

Στην άμεση οδήγηση ο άξονας του κινητήρα είναι και ο άξονας που στηρίζεται το παλτό, σε αρκετές περιπτώσεις το πλατό είναι ενεργό μέρος του κινητήρα γιατί ο ρότορας του μοτέρ είναι μέρος του πλατό. Η άμεση οδήγηση έχει μεγάλη αντοχή στο χρόνο, πρακτικά δεν επηρεάζεται αφού δεν υπάρχουν ελαστικά κινούμενα μέρη που να έχουν τριβές μεταξύ τους, έτσι η ποιότητα κίνησης του πλατό στην άμεση οδήγηση επηρεάζεται σημαντικά από το είδος και την ποιότητα και την κατασκευαστική ακρίβεια του κινητήρα όπως και από ηλεκτρονικά του.

Τύποι κινητήρων

Ο Κινητήρας DC είναι κινητήρας συνεχούς ρεύματος και η ταχύτητα περιστροφής του καθορίζεται από την τάση της τροφοδοσίας του, όταν αυξάνεται η τάση αυξάνεται και η ροπή του κάτι που είναι χρήσιμο όπως θα δούμε στα σερβοσυστήματα.
Χρησιμοποιείται και για ιμαντοκίνηση αλλά και για άμεση οδήγηση.

Οι κινητήρες ΑC διακρίνονται σε σύγχρονους και ασύγχρονους. Οι ασύγχρονοι λειτουργούν με αναφορά της τάσης τροφοδοσίας τους όπως και οι κινητήρες DC, στα πικάπ όμως στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται οι σύγχρονοι κινητήρες των οποίων η ταχύτητα περιστροφής τους ελέγχεται από την συχνότητα του δικτύου πόλης. Η συχνότητα αυτή για όλη την Ευρώπη είναι 50 ΗΖ και ελέγχεται αυστηρότατα από τα εργοστάσια παραγωγής ρεύματος, εδώ στην Ελλάδα από την ΔΕΗ. Με τον τρόπο αυτό τα σύγχρονα μοτέρ εξασφαλίζουν μεγάλη ακρίβεια περιστροφής σε αντίθεση με τους κινητήρες DC που χρειάζονται σταθεροποίηση της τροφοδοσία τους.

Μεγάλη προσοχή δίνεται στον αριθμό των πόλων του σύγχρονου κινητήρα, οι πόλοι είναι από 2 έως και 24, υπάρχουν και κινητήρες με 120 πόλους για πικάπ, ενώ υπάρχουν και κινητήρες με άπειρο αριθμό πόλων αλλά ακόμα δεν έχουν εφαρμοστεί στα πικάπ. Όσο περισσότεροι είναι οι πόλοι στον σύγχρονο κινητήρα τόσο αυτός περιστρέφεται ομαλότερα, όσο λιγότεροι είναι οι πόλοι τόσο δυνατότερο είναι το πήδημα από τον ένα πόλο στον άλλο ( οι πόλοι είναι ηλεκτρομαγνήτες ) και τόσο μεγαλύτερες και οι μεταβολές της ταχύτητας αφού οι ωθήσεις που δέχονται οι πόλοι έχουν μεγαλύτερη χρονική διάρκεια.

Για ομαλότερη κίνηση λοιπόν πρέπει να έχουμε περισσότερους πόλους, όμως όταν αυξάνεται ο αριθμός τους αυξάνεται και η ταχύτητα του κινητήρα, με την αύξηση της ταχύτητας όμως οι κραδασμοί του μοτέρ έχουν υψηλότερη συχνότητα σε βαθμό που επηρεάζει την μουσική, άρα και οι λίγοι και οι πολλοί πόλοι έχουν σοβαρά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που πρέπει ο σχεδιαστής να τα ξεπεράσει.

Χαρακτηριστικό όλων των κινητήρων είναι ότι αν κάτι προκαλέσει μια μείωση της ταχύτητας τους, όταν το αίτιο αυτό εξαλειφθεί οι κινητήρες ανακτούν την κανονική τους ταχύτητα. Για την μείωση του χρόνου αντίδρασης του κινητήρα DC σε κάποια μεταβολή της ταχύτητας του χρησιμοποιούνται σερβοσυστήματα που με κατάλληλους αισθητήρες συγκρίνουν την ταχύτητα περιστροφής του πλατό ή του ίδιου του κινητήρα με βάση μια συχνότητα αναφοράς.

Έτσι μόλις ανιχνεύσουν διαφορά στην ταχύτητα περιστροφής στέλνουν σήμα ανάλογο της διαφοράς και αφού το σήμα ενισχυθεί επιστρέφει στον κινητήρα με μεγαλύτερο ή μικρότερο πλάτος ανάλογα με την περιστροφή του πλατό στέλνοντας την ανάλογη τάση τροφοδοσίας στον κινητήρα, θετική ή αρνητική, με τον τρόπο αυτό ο κινητήρας περιστρέφεται σταθερά χωρίς να επηρεάζεται από τις διαφορές της τάσης του δικτύου ή από εξωτερικά φορτία που δέχεται το πλατό, πχ δίσκος 45 ή 33 στροφών που έχουν διαφορετικό βάρος.

Για αμεσότερη διόρθωση των αποκλίσεων της ταχύτητας χρειάζεται κινητήρας με μεγάλη ροπή, σωστούς αισθητήρες και πλατό με μικρή ροπή αδράνειας, αυτά όσον αφορά τους κινητήρες άμεσης οδήγησης του πλατό.
Η μέτρηση της ποιότητας λειτουργίας των κινητήρων είναι το W&F ( Wow and Flutter ) στα Ελληνικά λέγεται τρέμουλο και πτερυγισμός.

Κραδασμοί – Εσωγενείς / Εξωγενείς

Ένα πικάπ δέχεται κραδασμούς, εσωγενείς από τους ίδιους τους μηχανισμούς του και εξωγενείς από το περιβάλλον. Οι δονήσεις αυτές επηρεάζουν άμεσα την μουσική γιατί η κεφαλή δεν μπορεί να ξεχωρίσει αν η δόνηση που δέχεται είναι από τα αυλάκια του δίσκου ή από άλλους παράγοντες οπότε όλες αυτές οι δονήσεις που φτάνουν στην κεφαλή μετατρέπονται σε ηλεκτρικό σήμα το οποίο ενισχύεται στον ενισχυτή μαζί με το μουσικό πρόγραμμα και φτάνει στα ηχεία.

Μιλώντας για κραδασμούς δεν εννοώ ότι πρόκειται για κάτι άμεσα ακουστό, δηλαδή τριξίματα, χτυπήματα κλπ. Είναι κραδασμοί μικρής ισχύος, κατά κανόνα έξω από την ακουστική περιοχή που όμως λειτουργώντας ενδιαμορφωτικά χρωματίζουν όλο το ακουστικό φάσμα, για παράδειγμα ένας συνεχής κραδασμός στους 60ΗΖ προστίθεται στο μουσικό πρόγραμμα και δίνει αθροίσματα και διαφορές με τις συχνότητες του προγράμματος καταλήγοντας σε σοβαρούς χρωματισμούς.

Αυτοί οι χρωματισμοί είναι τόσο σοβαροί όσο πιο κοντά είναι η συχνότητα του προγράμματος στη συχνότητα των κραδασμών, για παράδειγμα αν στην περίπτωση των 60ΗΖ το πρόγραμμα έχει μια συχνότητα 1000ΗΖ θα προκύψουν αρμονικές της συχνότητας αυτής σαν παραμορφώσεις, δηλαδή γίνεται έτσι, 1000ΗΖ+60ΗΖ=1060ΗΖ και 1000ΗΖ-60ΗΖ=940ΗΖ.

Γίνεται λοιπόν φανερό ότι οι χρωματισμοί αυτοί είναι πιο σοβαροί στην περίπτωση ακόμα χαμηλότερων συχνοτήτων, πχ των 50, 100, ή 200ΗΖ από ότι στους 10.000ΗΖ, και επειδή κατά κανόνα οι κραδασμοί των πικάπ βρίσκονται στην περιοχή 0-200ΗΖ η ενόχληση είναι μεγάλη και φτάνουμε σε συντονισμούς που μπορεί μέχρι και να απογειώσουν τον βραχίονα από τον δίσκο αν αυτό συμβεί ακόμα χαμηλότερα πχ στους 6-10ΗΖ που είναι και ο συντονισμός του συστήματος πλατό, βραχίονα, κεφαλή.

Εσωγενείς κραδασμοί

Οι εσωγενείς κραδασμοί προέρχονται από τον κινητήρα και από την κίνηση του πλατό. Μεγάλο ρόλο εδώ παίζει η στήριξη του κινητήρα στο σασί του πικάπ αλλά και η ποιότητα της στήριξης του πηγαδιού που φέρει τον άξονα περιστροφής του πλατό στο σασί ή το υποσασί ανάλογα με τον τύπο του πικάπ, και βέβαια η ποιότητα της κατασκευής του ίδιου του πηγαδιού όπου στηρίζεται και περιστρέφεται ο άξονας του πλατό.

Η λείανση του άξονα του πλατό και η λείανση του πηγαδιού όπου εκεί μέσα πατάει και περιστρέφεται ο άξονας του πλατό είναι το κρισιμότερο σημείο της κατασκευής ενός πικάπ, αντίστοιχης ακρίβειας και ποιότητας πρέπει να είναι και το σημείο που πατάει ο άξονας μέσα στο πηγάδι.

Το πηγάδι και ο άξονας του πλατό είναι τα σημαντικότερα εξαρτήματα στην ποιότητα της αναπαραγωγής της μουσικής από το πικάπ, γιατί οποιαδήποτε αστοχία ή μέτρια κατασκευή καταστρέφει τον ήχο του πικάπ προσθέτοντας στο μουσικό πρόγραμμα Rumble ( θόρυβος πολύ χαμηλής συχνότητας ) από τους κραδασμούς και Wow and Flutter από τις τριβές.

Ο άξονας πρέπει να έχει ελεύθερη περιστροφή μέσα στο πηγάδι, ιδανικά να μην έχει τριβές, αν όμως η κατασκευή είναι απόλυτα σωστή τότε έχουμε μεγάλες τριβές που μεταφράζονται σε θόρυβο αφού αυτός οδεύει μέσω του πηγαδιού στον βραχίονα και από εκεί στην κεφαλή, από την άλλη μεριά αν ο άξονας είναι χαλαρός στο πηγάδι δεν θα υπάρχει θόρυβος αλλά θα υπάρχουν μικρομετακινήσεις του πλατό που και αυτό είναι θόρυβος.

Αν το πηγάδι του άξονα είναι βαθύ και ο άξονας έχει μεγάλο μήκος οι πλευρικές κινήσεις του πλατό που παράγουν κραδασμούς είναι χαμηλότεροι από ότι σε ένα ρηχό πηγάδι με κοντό άξονα. Επίσης ένας άξονας μικρής διαμέτρου παρουσιάζει χαμηλότερες τριβές και άρα θόρυβο, από έναν άξονα μεγαλύτερης διαμέτρου. Όλοι αυτοί λοιπόν οι συνδυασμοί προβληματίζουν τους κατασκευαστές και τους οδηγούν στο να παρουσιάζουν ο καθένας την δική του λύση. Για να επιτύχουν τις αυστηρές ανοχές που απαιτεί ο συνδυασμός πηγάδι / άξονας με χαμηλότερο κόστος, οι κατασκευαστές κατασκευάζουν μαζικά τα εξαρτήματα αυτά και στη συνέχεια τα μετρούν και τα ταιριάζουν σε ζευγάρια ώστε να είναι οι ανοχές εντός των ορίων.

Αν ένας κατασκευαστής παράγει ένα – ένα ταιριαγμένα τα ζευγάρια πηγάδι / άξονα έχει περισσότερες πιθανότητες το πικάπ που παράγει να ακούγεται καλύτερα, αλλά έχει πολλαπλάσιο κόστος από άλλον κατασκευαστή που παράγει μαζικά και μετά προχωράει στο ταίριαγμα φτιάχνοντας ζευγάρια έστω και αν το υλικό τους είναι το ίδιο.
Υπάρχει Άγγλος κατασκευαστής ( Linn Sondek ) που κάθε άξονα τον λειαίνει μαζί με το πηγάδι με ειδικά λιπαντικά μέχρι να αποκτήσουν αυστηρά τις επιθυμητές ανοχές, το γυάλισμα παίρνει μέχρι και 12 ώρες το ζευγάρι, αμέσως γίνεται αντιληπτό γιατί τα πικάπ του κατασκευαστή αυτού έχουν τόσο καλό όνομα και παράλληλα τόσο υψηλό κόστος.

Υπάρχουν άξονες που περιστρέφονται σε ειδικά ρουλεμάν πολύ χαμηλών τριβών τα οποία δεν υπάρχουν στο εμπόριο και κατασκευάζονται σε πολύ μικρές ποσότητες για πολύ ειδικές εφαρμογές όπως ιατρικά εργαλεία και για αεροδιαστημικές εφαρμογές, η χρησιμοποίηση τους σε πικάπ γίνεται περισσότερο για λόγους μάρκετινγκ παρά για πρακτικούς λόγους δεδομένου ότι για να φανεί αυτή η τόσο απειροελάχιστη διαφορά πρέπει και το υπόλοιπο σύστημα να είναι της αυτής ποιότητας, μιλάμε λοιπόν για εξωφρενικά ποσά που δεν μας απασχολούν εδώ, απλά κάνω αυτή την αναφορά για να δείξω ότι υπάρχουν πολλές πλευρές του ίδιου θέματος.

Κατά την προσωπική μου άποψη το καλύτερο πηγάδι / άξονας με το καλύτερο Value for money είναι ένα βαθύ πηγάδι από φωσφορούχο μπρούτζο ικανού εξωτερικού πάχους και ανάλογου βάρους για απορρόφηση μέσω της μάζας του τις μικροδονήσεις της περιστροφής του άξονα, έχοντας ένα ατσάλινο άξονα μέτριας διαμέτρου πχ 12mm, ο οποίος στηρίζεται σημειακά σε μία μπίλια από καρβίδιο μέσα σε ένα λουτρό με λάδι σιλικόνης μεσαίου ιξώδους.

Να πω εδώ ότι είναι κρίσιμο και το γεωμετρικό σημείο στήριξης του άξονα σε σχέση με το κέντρο βάρους του πλατό, όσο πιο κοντά βρίσκεται αυτό ως προς το σημείο που πατάει ο άξονας τόσο λιγότερες πλευρικές ταλαντώσεις παρουσιάζει, σημειωτέον επίσης ότι στην κίνηση του πλατό με άμεση οδήγηση η ώθηση του πλατό γίνεται ομοκεντρικό από τον κινητήρα ενώ στην ιμαντοκίνηση ο ιμάντας έχει την τάση να τραβάει το πλατό προς την πλευρά του κινητήρα, έτσι θα δούμε πολλές σχεδιάσεις με 2 ή και 3 μοτέρ ή 1 μοτέρ και μία τρελή τροχαλία απέναντι στις 180ο, να οδηγούν το πλατό εξισορροπώντας τις τάσεις μοιράζοντας τις σε 180ο ή 120ο.

Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις γίνεται αναφορά για ιμάντα ή ιμάντες αλλά συνήθως πρόκειται για διaφορετικά υλικά όπως είναι πχ μεταξωτές κλωστές ή άλλα κατάλληλα ελαστικά υλικά ρεκτιφιαρισμένα για την αποφυγή κραδασμών κατά την κίνηση του πλατό η οποία κίνηση εφαρμόζεται στην εξωτερική του περιφέρεια και συνήθως είναι στρογγυλής διατομής σε αντίθεση με τα απλά ιμαντοκίνητα πικάπ που ο ιμάντας τους κινεί το πλατό από το εσωτερικό του μέρος μέσω μιας τροχαλίας μικρότερης διαμέτρου από την διάμετρο του πλατό και η οποία είναι ενσωματωμένη σε αυτό ή κινεί το υποπλατό επάνω στο οποίο κάθεται το κυρίως πλατό, οι ιμάντες αυτοί είναι συνήθως από Νεοπρένιο και έχουν πλατιά διατομή.

Οι δονήσεις που προέρχονται από το σημείο αυτό ( πηγάδι / άξονας ) είναι άμεσα ακουστές στα ηχεία μας γιατί μεταφέρονται αυτούσιες στην κεφαλή εισερχόμενες στο μουσικό πρόγραμμα προσθέτοντας τη δική τους συχνότητα συντονισμού και τις αρμονικές τους χωρίς κάποιο φίλτρο να μπορεί να παρέμβει για να τις αποκόψει, ενδεχόμενα μικρή μείωση να μπορεί να επιφέρει ένα καλοσχεδιασμένο ματ, εξάρτημα για το οποίο πολύ μελάνι έχει τρέξει κατά καιρούς με άπειρες συζητήσεις και αναφορές στη σχεδίαση του και στο υλικό κατασκευής του.

Κατά καιρούς έχουν εμφανιστεί πικάπ που ο δίσκος μετά την τοποθέτηση του στο πλατό στερεώνεται με ένα Clamp το οποίο βιδώνεται στον άξονα του πλατό και τον πιέζει ή ακουμπάει στο δίσκο σαν αντίβαρο συμπιέζοντας τον επάνω στο ματ με δύναμη, με την πίεση αφαιρείται όλος ο αέρας που βρίσκεται ανάμεσα στο ματ και στον δίσκο μειώνοντας έτσι τους χρωματισμούς που προέρχονται από τις μικροδονήσεις που δέχεται το πλατό, κάποιοι κατασκευαστές πικάπ προχώρησαν περισσότερο στο θέμα αυτό και εξοπλίζουν κάποια μοντέλα τους με μια αντλία κενού χειροκίνητη ή ηλεκτροκίνητη ( Luxman – Thorens και άλλοι ) που αναρροφά τον αέρα κάτω από τον δίσκο κρατώντας τον συμπιεσμένο στο πλατό.

Το μέτρο μεγέθους αυτών των κραδασμών είναι το Rumble ή S/N ( Signal to Noise Ratio ) και μονάδες μέτρησης του Rumble είναι το ντεσιμπέλ ( db ) όσο μεγαλύτερη είναι η τιμή του Rumble τόσο λιγότερος θόρυβος φθάνει στη βελόνα, το μέγεθος του Rumble δείχνει πόσο ασθενέστερος είναι ο θόρυβος που παράγει το πικάπ όταν λειτουργεί, σε σχέση με το σήμα που παίρνουμε από την βελόνα όταν αυτή διαβάζει διαμορφωμένα αυλάκια με ταχύτητα 5cm/sec. Αυτή η ταχύτητα ανάγνωσης της βελόνας είναι τυποποιημένη μέτρηση για τις κεφαλές όταν μετράνε την ενδοτικότητα της, θα τα δούμε αυτά αργότερα στην αναφορά για τις κεφαλές.

Το Rumble εξαρτάται από την κεφαλή και τον βραχίονα, οι συντονισμοί του συστήματος κεφαλή / βραχίονας ποικίλουν από 5-20ΗΖ και είναι διαφορετικοί σε κάθε σύστημα. Όταν αναφερόμαστε λοιπόν στο Rumble ενός πικάπ πρέπει να αναφέρεται και το σύστημα βραχίονα / κεφαλής που έχει, διαφορετικά δεν έχει νόημα αφού αν αλλάξουμε πχ την κεφαλή αλλάζει και το μέγεθος του Rumble, το ίδιο ισχύει και για την αλλαγή του βραχίονα.

Οι κινητήρες στα απλά ιμαντοκίνητα πικάπ στηρίζονται στο σασί μέσω 3 ελαστικών δακτυλίων για την μείωση των κραδασμών του κινητήρα, συνήθως στα απλά πικάπ με υποσασί αυτό είναι μια διαμορφωμένη λαμαρίνα πάχους 2mm ή οποία αναρτάται στο σασί που είναι το ξύλινο περίβλημα του πικάπ. μέσω 3 ή 4 ελατηρίων, στο κέντρο τώρα αυτής της λαμαρίνας στηρίζεται το σύστημα πηγάδι / άξονας και επάνω κάθεται στην κωνική απόληξη του άξονα το πλατό, στην ίδια λαμαρίνα στο δεξί άκρο στηρίζεται ο βραχίονας, αυτό είναι ένα απλό ιμαντοκίνητο πικάπ, απόλυτα ικανοποιητικό για μεσαίου κόστους συστήματα, επάνω σε αυτή την βασική συνταγή υπάρχουν διάφορες παραλλαγές, το σασί είναι ένα μασίφ κομμάτι Νοβοπάν ή MDF και εκεί στηρίζεται το πηγάδι όπου επάνω του κάθεται ένα πλατό μικρότερης διαμέτρου που λέγεται υποπλατό και επάνω σε αυτό κάθεται το πλατό.

Οι παραλλαγές είναι πάρα πολλές και περιορίζονται μόνο από την φαντασία των κατασκευαστών, αυτό όσον αφορά τα απλά πικάπ, γιατί υπάρχει πλήθος σχεδιάσεων και κατασκευών που χρησιμοποιούν διαφορετικά κυρίως μοντέρνα υλικά, μοντέρνα όσον τα υλικά αυτά για χρήση σε πικάπ όπως το γυαλί, το πλεξιγκλάς, το αλουμίνιο, οι διάφορες ρητίνες, μέχρι και τσιμέντο χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα για το σασί πικάπ το οποίο είχε πλατό από παχύ γυαλί. Τα υλικά αυτά χρησιμοποιούνται από μόνα τους ή σε μορφή σάντουιτς μεταξύ τους, όλα συμμετέχοντας στη μάχη της μη διάδοσης αλλά και της απορρόφησης των κραδασμών.

Στα πικάπ άμεσης οδήγησης ο κινητήρας είναι υψηλής ροπής και περιστρέφεται με την ταχύτητα του πλατό στις 33 1/3 στροφές, οι μικροί κραδασμοί που προκαλούνται από τον κινητήρα ( από τις ωθήσεις του ρεύματος στους πόλους - ηλεκτρομαγνήτες - ) μεταφέρονται άμεσα στο πλατό και από εκεί στον βραχίονα και στην κεφαλή, οι δυνατότητες απομόνωσης τους είναι λιγότερες από ότι σε ένα πικάπ με ιμάντα ο οποίος λειτουργεί σαν κατωδιαβατό φίλτρο, έτσι οι κινητήρες άμεσης οδήγησης πρέπει να έχουν άριστη κατασκευή.

Στα ακριβά έως πολύ ακριβά πικάπ, τα λεγόμενα εξωτικά, κάτι δηλαδή σαν τα supercars, ο κινητήρας ή οι κινητήρες, τοποθετούνται σε ξεχωριστή βάση από τη βάση που στηρίζεται το πηγάδι με τον άξονα και τον βραχίονα, επίσης έχουν και ξεχωριστό τροφοδοτικό, ο λόγος είναι η παντελής απομόνωση των κραδασμών του κινητήρα ή των κινητήρων, τα πλατό είναι της τάξης των 10> kg και τα πικάπ αυτά μπορεί να ζυγίζουν από 40 μέχρι και >150 kg. Δεν έχουν μόνο ένα βραχίονα αλλά 2 ή 3 διαφορετικούς με διαφορετικές κατά περίπτωση κεφαλές, η απόδοση τους είναι ανάλογη του κόστους τους, αν και σε αυτές τις κατασκευές το κόστος κατασκευής και των υλικών σαφώς και δεν είναι πρώτη προτεραιότητα.

Πριν προχωρήσουμε για να δούμε τους εξωγενείς κραδασμούς που επηρεάζουν το πικάπ να πω ότι το ματ που επάνω του ακουμπά ο δίσκος παίζει και αυτό τον ρόλο του στην απορρόφηση των κραδασμών που οδεύουν προς την κεφαλή, το πρόβλημα του σωστού ματ σε σχεδίαση και υλικών έχει απασχολήσει πολλούς κατασκευαστές, παρόλα αυτά όμως υπάρχουν ακόμα αρκετά περιθώρια βελτίωσης.

Εξωγενείς κραδασμοί – Μηχανική ανάδραση

Όταν ακούμε δυνατά μουσική τα ηχητικά κύματα από τα ηχεία μας προσκρούουν επάνω στο πικάπ και δονούν όλα τα μηχανικά μέρη του, ο ήχος όλων των τμημάτων φθάνει στην κεφαλή και επηρεάζει σημαντικά το μουσικό πρόγραμμα.
Ένα μέρος αυτών των κυμάτων προσκρούει στον βραχίονα και τον και διεγείρει, ένα άλλο φτάνει στον δίσκο, όταν η μουσική είναι δυνατή ο δίσκος μετακινείται στο παλτό, μη νομίζεται ότι η μετακίνηση αυτή είναι ορατή με γυμνό μάτι, δεν χρειάζεται άλλωστε να το δούμε αφού τη μετακίνηση του δίσκου την ακούμε καθαρά.

Ένας απλός τρόπος του περιορισμού αυτών των μετακινήσεων είναι η στερέωση του με ένα αντίβαρο ή ένα clamp, σημαντικοί είναι και οι κραδασμοί του πατώματος αν αυτό είναι ξύλινο και του εδάφους που προέρχονται από την οδική κυκλοφορία, τα εργοστάσια, τα δομικά μηχανήματα, κλπ, οι κραδασμοί του εδάφους έχουν συχνότητες από 3-10ΗΖ. Ένας τρόπος απομόνωσης αυτών των κραδασμών είναι η κατασκευή ενός βαθυπερατού φίλτρου, αυτό το πετυχαίνουν οι κατασκευαστές με την κατασκευή πικάπ που έχουν σασί / υποσασί το οποίο κόβει τις συχνότητες από κάποια τιμή και πάνω, συνήθως από τους 4ΗΖ.

Στο υποσασί όπως ήδη έχω αναφέρει στερεώνεται το πηγάδι με τον άξονα του πλατό και η βάση του βραχίονα, όλο το σύστημα σασί / υποσασί αναρτάται σε ελατήρια και η συχνότητα συντονισμού του είναι γύρω στους 4ΗΖ, τα ελατήρια στηρίζονται επάνω στο σασί του πικάπ και επειδή αν διεγερθεί το υποσασί ο χρόνος ταλάντωσης είναι αρκετός ( σε θεωρητικό επίπεδο άπειρος ) συνήθως χρησιμοποιούν στο εσωτερικό των ελατηρίων κυλινδρικά κομμάτια αφρολέξ σαν υλικό απόσβεσης της κίνησης τους, τα ελατήρια αυτά σε πολλές περιπτώσεις είναι κωνικά σε μια προσπάθεια να έχουν αυτά προοδευτική σκληρότητα.

Όμως το πικάπ δεν δέχεται μόνο κατακόρυφες δονήσεις, δέχεται και οριζόντιες, για τον λόγο αυτό η ανάρτηση του πικάπ είναι συντονισμένοι στους περίπου 4ΗΖ για όλες τις δονήσεις, κάθετες και οριζόντιες, όσο χαμηλότερη είναι η συχνότητα συντονισμού της ανάρτησης τόσο μαλακότερη είναι αυτή και τόσο μεγαλύτερο ποσοστό συχνοτήτων κόβει. Για την απόσβεση των κραδασμών του ίδιου του υποσασί και των μηχανικών μερών του που δημιουργούν τα ηχητικά κύματα χρησιμοποιείται η απόσβεση μέσω της μάζας.

Η απόσβεση δια της μάζας χρησιμοποιείται από πολλούς κατασκευαστές και για την απόσβεση των κραδασμών του εδάφους, για να είναι αποδοτική η μέθοδος αυτή είναι αναγκαία η χρήση μεγάλων μαζών και την χρησιμοποιούν ευρέως οι κατασκευαστές πικάπ άμεσης οδήγησης. Παρόλη τη σπουδαιότητα της ακουστικής ανάδρασης δεν υπάρχει τυποποιημένη μέθοδος για τον τρόπο μέτρησης της παρότι υπάρχουν κατά καιρούς διάφορες προτάσεις.


Λίγα λόγια ακόμα επάνω στο ίδιο θέμα.
Το πικάπ σαν σύστημα – σχεδίαση και κατασκευή


Μέχρι τώρα έγινε φανερό ότι κάθε τμήμα του πικάπ εξαρτάται άμεσα και επηρεάζεται από τα υπόλοιπα. Μπορεί να κατασκευαστεί ένα πικάπ με κινητήρα που θα έχει πολλούς πόλους μεγάλη ροπή και ελάχιστο W&F, θα είναι σε βάρος του Rumble, και ο σχεδιαστής θα πρέπει να συνδυάσει όλα τα στοιχεία που έχει στα χέρια του και να κάνει τους απαραίτητους συμβιβασμούς, γιατί όπως όλες οι κατασκευές έτσι και η σχεδίαση ενός πικάπ πρέπει να στοχεύει σε μια υλοποίηση που θα ικανοποιεί τους στόχους της κατηγορίας του, άρα οι συμβιβασμοί και εδώ είναι απαραίτητοι, στην ίδια πάνω – κάτω κατηγορία τιμής θα βρούμε πολλά πικάπ, οπότε αν γνωρίζουμε καλά τι είναι το πικάπ θα μπορέσουμε πολύ εύκολα να ξεχωρίσουμε αυτά πικάπ που είναι της κατηγορίας που θα κινηθούμε ώστε η αγορά μας να είναι η καλύτερη δυνατή.

Η ποιότητα της κατασκευής του πικάπ έχει να κάνει με όλα τα επιμέρους εξαρτήματα και πως ο σχεδιαστής έχει επιμοιράσει το κόστος τους ώστε να έχει το καλύτερο αποτέλεσμα για το συγκεκριμένο κόστος, θα βρούμε πικάπ που το βάρος έχει πέσει στην εμφάνιση και τα κρίσιμα εξαρτήματα του είναι 2η μοίρα, θα βρούμε πικάπ που δεν έχουν ελκυστική εμφάνιση αλλά ακούγονται θαυμάσια γιατί το βάρος το έδωσαν στα κρίσιμα σημεία του αδιαφορώντας για την εμφάνιση, σε εμάς λοιπόν έγκειται να πάρουμε τη σωστή απόφαση για να πιάσουν τόπο τα λεφτά μας.

Όλα τα πικάπ δεν ακούγονται το ίδιο, ούτε καν αυτά της ίδιας κατηγορίας τιμής, η αντοχή τους στην ακουστική ανάδραση, ο βραχίονας, η κεφαλή, όλα παίζουν το ρόλο τους, ανεβαίνοντας σε κατηγορία τιμής θα βρούμε τα λεγόμενα πλατό, είναι πικάπ χωρίς βραχίονα και κεφαλή, αυτά συνήθως είναι ανώτερης ποιότητας κατασκευής έχοντας μια τρύπα στη θέση του βραχίονα ώστε ο αγοραστής να τοποθετήσει ένα καλύτερο ποιοτικά βραχίονα, βέβαια όπως έχω ήδη αναφέρει εδώ θα παίξει ρόλο ο συνδυασμός βραχίονα / κεφαλή, αυτή η δυνατότητα του πλατό τελικά είναι σε βάρος του σοβαρού ακροατή ο οποίος θα κλιθεί να δοκιμάσει πλήθος συνδυασμών για να βρει τον ακουστικά καλύτερο, κάτι βέβαια που ούτε εύκολο είναι αλλά ούτε και φτηνό.

Το πλατό

Είναι ένα από τα βασικότερα μέρη σε ένα πικάπ και αυτό που του δίνει και τον χαρακτήρα του με την εμφάνιση του και το υλικό της κατασκευής του. Το πλατό εξελίχτηκε και αυτό μαζί με τα άλλα μέρη του πικάπ, στην πορεία αυτή θα συναντήσουμε τα πρώτα πλατό που ήταν από πρεσαριστή λαμαρίνα, μετά επικράτησε στη χαμηλή κατηγορία το χυτοπρεσσαριστό πλατό από κράματα αλουμινίου, ή συνήθως Ζάμακ, φεύγοντας από τα πλατό της μεγάλης σειράς παραγωγής πηγαίνουμε στα πλατό με υλικά που δεν είναι ευρείας παραγωγής όπως είναι το αεροπορικό αλουμίνιο 6061 και 7075, το ανοξείδωτο ατσάλι, το γυαλί, το πλεξιγκλάς, διάφορα πλαστικά υψηλής πυκνότητα όπως το Gorian, ακόμα και το ξύλο, ακόμα και 2 διαφορετικά υλικά συγκολλημένα μεταξύ τους και όλα αυτά για να καταφέρουν να κατασκευάσουν πλατό ακουστικά νεκρό για την αντιμετώπιση του κωδωνισμού και των κραδασμών αλλά και της ικανοποιητικής αδράνειας για σταθερότητα των στροφών του στα ιμαντοκίνητα πικάπ.

Το πλατό είναι το περισσότερο εκτεθειμένο εξάρτημα στις δονήσεις του αέρα και δέχεται μια μεγάλη ενέργεια ηχητικών κυμάτων από τα ηχεία, η απορρόφηση της ενέργειας αυτής από το πλατό είναι συνάρτηση του υλικού του και της επιφάνειας του. Ακόμα δέχεται κραδασμούς από τον άξονα περιστροφής του, και όπως όλα τα υλικά έτσι και αυτό έχει τη δική του ιδιοσυχνότητα που ταλαντώνεται ανάλογα με τις διαστάσεις του, το βάρος του και την πυκνότητα του υλικού του.

Η συχνότητα συντονισμού του είναι αντιστρόφως ανάλογη της μάζας του, άλλος ένας απλούστερος τρόπος για να γίνει ακουστικά νεκρό ένα πλατό είναι η χρησιμοποίηση ειδικού ελαστικού κολλημένου στην επιφάνεια του, άλλοτε το κολλάνε από κάτω του, θα δούμε όμως και ελαστικούς δακτυλίους στην περιφέρεια του σε αυλάκια που γίνονται επί τούτου σε μια προσπάθεια ελαχιστοποίησης του κωδωνισμού.

Το σύστημα οδήγησης

Εδώ έχουμε 2 σχολές, άμεση οδήγηση και ιμάντας, για δύο ίδιας ακρίβειας μοτέρ που οδηγούν το ίδιο πλατό, ο ιμάντας παρουσιάζει καλύτερα αποτελέσματα γιατί είναι ο ίδιος το φίλτρο που απομονώνει τους κραδασμούς της λειτουργίας του κινητήρα και εξαφανίζει τις μικροδιακυμάνσεις της ταχύτητας του, πρακτικά όμως ένα πλατό άμεσης οδήγησης δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα ένα ιμαντοκίνητο πικάπ, απλά ένα καλό ιμαντοκίνητο πικάπ ίσως είναι φθηνότερο από ένα ίδιας ακουστικής κλάσης από ένα άμεσης οδήγησης λόγω απλούστερης κατασκευής.

Στην ιμαντοκίνηση ο σχεδιαστής φροντίζει να έχει την μάζα του πλατό στα χείλη του προσδίδοντας του μεγαλύτερη αδράνεια η οποία σε συνδυασμό με την ελαστικότητα του ιμάντα αποτελούν ένα κατωδιαβατό φίλτρο που κόβει τις υψηλές συχνότητες που επηρεάζουν το μουσικό πρόγραμμα. Η δεδομένη ελαστικότητα του ιμάντα η οποία υπολογίζεται ανάλογα με την ισχύ του κινητήρα, την απόσταση του άξονα του κινητήρα από το πλατό και τη διάμετρο των τροχαλιών κόβει τόσο χαμηλά όσο μεγαλύτερη είναι η ροπή αδράνειας του πλατό. Επίσης ένα πλατό με μεγάλη αδράνεια επηρεάζεται λιγότερο από την τριβή που προκαλεί η βελόνα κατά την ανάγνωση των αυλακιών του δίσκου και η οποία είναι σημαντική ειδικά όταν το γραμμένο μουσικό πρόγραμμα έχει έντονα περάσματα, επίσης η μεγάλη μάζα εξομαλύνει τις ατέλειες της κατασκευής του συστήματος πηγάδι / άξονας όταν οι τριβές δεν είναι ομοιόμορφες, συνεπώς η όχι προσεκτική κατασκευή στο σύστημα στήριξης του πλατό συνεπάγεται αυξημένους κραδασμούς και μεγάλη διακύμανση της ταχύτητας περιστροφής.

Το σύστημα στήριξης του πλατό

Το πλατό στηρίζεται σε ένα άξονα ο οποίος με τη σειρά του περιστρέφεται μέσα σε ένα σωλήνα ( στο εξής θα το λέω πηγάδι ) και κάθεται σε μια μπίλια ρουλεμάν ( συνήθως ) Η τρόπος στήριξης του άξονα μέσα στο σωλήνα και έδραση του είναι το εύκολο κομμάτι όταν πρόκειται για μαζική κατασκευή και δεν ασχολούνται με προσαρμογές αξόνων / πηγαδιών όπως στις ειδικές κατασκευές των ακριβών πικάπ, εκεί λόγω της ιδιαίτερης κατασκευής και του υψηλού κόστους υπάρχει το περιθώριο της μεγάλης προσοχής που απαιτείται στο κρίσιμο αυτό σημείο.

Πολλοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν ειδικά ρουλεμάν πολύ μικρών ανοχών που δεν υπάρχουν στο εμπόριο και κατασκευάζονται κατά παραγγελία σε μεγάλες ποσότητες από μερικές εταιρίες, παρόλα αυτά όμως, η καλύτερη στήριξη του άξονα στο πηγάδι γίνεται με δαχτυλίδια, ο άξονας συνήθως περιστρέφεται ακουμπώντας στα τοιχώματα του πηγαδιού δημιουργώντας κουζινέτο, το ίδιο το πηγάδι τώρα είναι διαμορφωμένο έτσι, ώστε στο επάνω και κάτω μέρος του να έχουμε δύο δαχτυλίδια όπου ακουμπά άξονας, στο κενό μεταξύ των δυο δαχτυλιδιών υπάρχει λιπαντικό, και ο άξονας πατάει σε μια μπίλια από καρβίδιο, αυτή είναι πλέον σωστή στήριξη με τη διαφορά ότι κοστίζει σε ώρες η προσαρμογή του άξονα στο πηγάδι με ειδικά γυαλιστικά, σε ακραίες περιπτώσεις η διαδικασία αυτή μπορεί να είναι και 12 ώρες.

Μεγάλο ρόλο παίζει και τι ιξώδες του λιπαντικού το οποίο επιλέγεται σύμφωνα με τις ανοχές του άξονα μέσα στο πηγάδι, ένα λεπτόρρευστο λιπαντικό ταιριάζει καλύτερα σε μικρές ανοχές ενώ ένα παχύρρευστο σε μεγαλύτερες ανοχές ώστε να παίζει και το ρόλο του μαξιλαριού στα τοιχώματα του πηγαδιού αποσβένοντας έτσι κάποιους μικροκραδασμούς που προέρχονται από την κίνηση του πλατό.
Με το σωστό λιπαντικό βελτιώνεται το πικάπ και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του συστήματος άξονα / πηγαδιού το οποίο στα ιμαντοκίνητα έχει φθορές αφού ο ιμάντας τραβάει προς την πλευρά του κινητήρα το παλτό, υπάρχουν και σχεδιάσεις με 2 ή και 3 κινητήρες για σταθερότητα της ταχύτητας αλλά και για την εξάλειψη των πλευρικών τριβών που υφίσταται ένα ιμαντοκίνητο πικάπ με ένα κινητήρα.

Σε καλές εμπορικές κατασκευές μέσου κόστους έχει επικρατήσει η παραγωγική κατασκευή αξόνων / πηγαδιών με αυστηρές ανοχές και στη συνέχεια ακολουθεί ταίριαγμα μεταξύ των αξόνων και των πηγαδιών, ποιος άξονας ταιριάζει καλύτερα σε ποιο πηγάδι, δημιουργώντας έτσι ζευγάρια που να είναι μέσα στις δοσμένες ανοχές του κατασκευαστή. Όσο αυστηρότερες είναι οι ανοχές τόσο μεγαλύτερο και το κόστος του κομματιού άξονας / πηγάδι.

Εδώ υπάρχουν διαφορές στην αντίληψη των κατασκευαστών, ένας κατασκευαστής προτιμάει μακρύ πηγάδι / άξονα με μικρή διάμετρο πετυχαίνοντας λιγότερες τριβές και καλύτερη στήριξη γιατί οι μικρομετακινήσεις του πλατό είναι λιγότερες, άλλος προτιμά κοντό πηγάδι / άξονα με μεγαλύτερη διάμετρο που όμως παρουσιάζει μεγαλύτερο θόρυβο λόγω αυξημένων τριβών, ανάλογα όμως με τη συνολική σχεδίαση του πικάπ ( συσκευή χαμηλού ύψους που ταιριάζει καλύτερα σε μοντέρνα σπίτια κλπ ) υπάρχουν και οι συμβιβασμοί, σε σχεδιάσεις βέβαια που το μόνο κριτήριο είναι η πιστότητα του ήχου της συσκευής θα δούμε υπερβολικές διαστάσεις και βάρη.

Ανάλογα με το βάρος και τις διαστάσεις του πλατό υπάρχουν πολλές διαφορετικές στηρίξεις του άξονα στο πηγάδι, πχ το πλατό βάρους 4kg του Linn Sondek στηρίζεται σε ατσάλινη πλάκα μέσω της κωνικής απόληξης του άξονα ο οποίος είναι ατσάλινος με επεξεργασία σκλήρυνσης, ο άξονας του Oracle στηρίζεται σε απόληξη με καρβίδιο σκληρότητας 50 Rockwell και πατάει σε άλλο καρβίδιο σκληρότητας 95 Rockwell, στο πλατό του Ιαπωνικού Melco βάρους 20 kg ο άξονας του πατάει σε μπίλια από τιτάνιο.


Στο σημείο αυτό οι πιέσεις είναι πολύ μεγάλες επειδή η στήριξη είναι σημειακή ( μεγάλο βάρος με πολύ μικρή επιφάνεια τριβής ) άρα το λιπαντικό έχει πολύ σκληρή δουλειά να κάνει εκεί και πρέπει να είναι άριστο και προσεκτικά επιλεγμένο αλλιώς τα υλικά στο σημείο εκείνο παραμορφώνονται και καταρρέουν.

Στο υποσασί στηρίζονται το πηγάδι και η βάση του βραχίονα, το υποσασί σαν μηχανικό εξάρτημα διαφορετικών διαστάσεων, υλικών και μάζας ταλαντώνεται με διαφορετικούς τρόπους από το κυρίως σασί και βέβαια διεγείρεται δυσκολότερα επειδή η ενέργεια των ακουστικών κυμάτων που προσκρούουν επάνω του είναι μικρότερη.

Τα κύματα αυτά μεταφέρονται προς τη βελόνα από δύο δρόμους, ο ένας είναι μέσω του άξονα στήριξης και περιστροφής του πλατό και ο άλλος μέσω της βάσης του βραχίονα, του στελέχους του αλλά και του κελύφους της κεφαλής, αυτός είναι ο λόγος που αρκετοί κατασκευαστές βραχιόνων προσφέρουν βραχίονες χωρίς το κέλυφος της κεφαλής να αποσπάται και επίσης το στέλεχος του βραχίονα είναι κωνικό, ξεκινάει με μεγαλύτερη διάμετρο από το σημείο στήριξης του και καταλήγει να είναι λεπτότερο στη θέση της κεφαλής μειώνοντας έτσι τους κραδασμούς στους οποίους υπόκειται, παράδειγμα οι βραχίονες RB-250 & RB-300 της Αγγλικής Rega.

Από τους ίδιους διαδρόμους διαδίδονται και οι κραδασμοί του σημείου στήριξης καθώς και εκείνοι που φτάνουν στο υποσασί από το έδαφος μέσω των ελατηρίων της ανάρτησης. Την απόσβεση αυτών των κραδασμών την πετυχαίνουμε αυξάνοντας τη μάζα του υποσασί τοποθετώντας και κάποιο υλικό απόσβεσης, το ίδιο κάνουμε και στο πλατό για τη μείωση των κωδωνισμών του.

Αρκετοί κατασκευαστές το υποσασί το φτιάχνουν από 2 ή και 3 διαφορετικά υλικά τα οποία έχουν διαφορετικό συντελεστή απόσβεσης, και σύμφωνα με τα υλικά είναι και η ενδοτικότητα των ελατήριων της ανάρτησης πετυχαίνοντας έτσι πλήρη απομόνωση των κραδασμών του εδάφους προς την κεφαλή.

Η συχνότητα συντονισμού του βραχίονα / κεφαλής κυμαίνεται από 8–18 ΗΖ. Όσο η συχνότητα των κραδασμών γίνεται μικρότερη από το όριο συντονισμού αυτού του συστήματος, τόσο αδυνατεί να συμπιεστεί και να κινηθεί η ανάρτηση της βελόνας. Άκαμπτη πλέον υποχρεώνει το στέλεχος του βραχίονα να εκτελεί τις ίδιες ταλαντώσεις με αυτές που υπάρχουν στο δίσκο λόγω κραδασμών και είναι μικρότερες από τη συχνότητα συντονισμού του συστήματος.

Συχνότητες μεγαλύτερες από τον συντονισμό του συστήματος είναι αρκετά ΄γρήγορες΄ για το βραχίονα και την ανάρτηση της κεφαλής, έτσι το μπράτσο μένει ακίνητο και η βελόνα ΄διαβάζει΄τις συχνότητες αυτές. Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και όταν η πηγή συχνοτήτων είναι το πλατό ή η βάση του βραχίονα. Για να μη καταστραφεί το μουσικό πρόγραμμα όλες οι συχνότητες πάνω από το συντονισμό του συστήματος πρέπει να κοπούν.

Εάν ο συντονισμός του βραχίονα είναι 10ΗΖ και ο συντονισμός του φίλτρου του υποσασί είναι 7ΗΖ φαίνεται ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, στην πραγματικότητα ένα φίλτρο δεν κόβει ποτέ ιδανικά όλες τις συχνότητες πάνω από τον συντονισμό του, επιτρέπει τη διέλευση συχνοτήτων μεγαλύτερων των 7ΗΖ με την προϋπόθεση ότι τα πλάτη των συχνοτήτων αυτών μικραίνουν όσο αυξάνεται η συχνότητα τους. Έτσι δεν είναι παράξενο μετά τη διέγερση του σασί με συχνότητα 10ΗΖ να ταλαντώνεται και το υποσασί στην ίδια συχνότητα αλλά με πολύ μικρότερο πλάτος από αυτό της πηγής.

Οι ταλαντώσεις αυτές του υποσασί σε συχνότητες παραπλήσιες ή που συμπίπτουν πολλές φορές με τη συχνότητα συντονισμού του συστήματος βραχίονα / κεφαλής καταστρέφουν τη μουσική, το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο όταν οι ταλαντώσεις του υποσασί συνεχίζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η απορρόφηση της ενέργειας λόγω τριβής έχει σαν συνέπεια το περιορισμό της ταλάντωσης η οποία σβήνει εκθετικά σε συνάρτηση με το χρόνο.

Η ανάρτηση του συστήματος πρέπει να απομονώνει το υποσασί στο χώρο, δηλαδή και στους δύο άξονες, τον οριζόντιο και τον κατακόρυφο άξονα, τα κυλινδρικά ελατήρια που συνήθως χρησιμοποιούνται δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα κατά τον άξονα τους αλλά δεν είναι τόσο αποτελεσματικά στον κατακόρυφο άξονα που υποτίθεται ότι δέχονται και εκεί κάποιο φορτίο, τα κωνικά με τη μεγάλη βάση τους προς τα κάτω ταλαντώνονται πιο ομαλά στο οριζόντιο επίπεδο ενώ στο κάθετο δεν είναι γραμμικά γιατί μεταβάλλεται η ενδοτικότητα τους κατά τη συμπίεση και αλλάζει η συμπεριφορά του φίλτρου της ανάρτησης.

Η Καναδική Oracle έφτιαξε ελατήρια με κωδωνοειδή σχήμα τα οποία είναι γραμμικότερα των κωνικών.
Άλλο πρόβλημα των ελατηρίων είναι ότι επιτρέπουν τη διέλευση υψηλών συχνοτήτων μέσω του υλικού κατασκευής τους, για την απόσβεση αυτή παρεμβάλλεται ένα ελαστικό υλικό ( συνήθως ένα κομμάτι σφουγγάρι ) ασκώντας μια τριβή στις σπείρες καθώς αυτές πλησιάζουν ή απομακρύνονται μεταξύ τους.

Σημαντική είναι και η θέση του κέντρου βάρους του συστήματος που αναρτάται, ( υποσασί / πηγάδι / πλατό / βραχίονας ).
Όταν αυτό είναι ψηλά, στη θέση του πλατό όπως συμβαίνει κατά κανόνα, μετά την αρχή μιας οριζόντιας ταλάντωσης το πλατό ταλαντώνεται δεξιά – αριστερά για αρκετό χρόνο. Αν το κέντρο βάρος είναι κάτω από το επίπεδο που στερεώνονται τα ελατήρια στο σασί, όλο το αναρτημένο τμήμα θα ταλαντώνεται σαν κούνια, και στις δύο περιπτώσεις ο βραχίονας δέχεται σημαντική ενόχληση και αλλάζει η κατακόρυφη θέση του άξονα του πλατό προκαλώντας ακουστό ράμπλ και wow & flutter για όσο χρόνο κρατάει η ταλάντωση.

Και ο ιμάντας που κινεί το πλατό εξασκεί μια ροπή στο αναρτημένο τμήμα ανάλογη με την απόσταση του ιμάντα από το κέντρο βάρους του συστήματος. Οι ταλαντώσεις του πλατό δεξιά – αριστερά κάνουν τη τάση του ιμάντα να μεταβάλλεται, αυτό προκαλεί ράμπλ γιατί ο άξονας δέχεται πλευρικά φορτία πιέζοντας τα έδρανα του πηγαδιού, το πρόβλημα γίνεται σημαντικότερο όταν οι ταλαντώσεις του πλατό πλησιάζουν τη συχνότητα συντονισμού ιμάντα – πλατό.

Από τη μία πρέπει το κέντρο βάρους του ανηρτημένου σώματος να πλησιάζει το επίπεδο της ανάρτησης, και από την άλλη πρέπει να ελαττωθεί η πλευρική έλξη που ασκεί ο ιμάντας, αυτό γίνεται αν μειωθεί η τάση του μέχρι ένα σημείο, ή αν μειωθεί η απόσταση μεταξύ του ιμάντα και του επιπέδου της ανάρτησης, όπως και να έχει το πικάπ σαν σύστημα είναι άσκηση για δυνατούς λύτες όχι μόνο για τους κατασκευαστές αλλά και για τους εγκαταστάτες / ακροατές αφού εμπλέκονται σε αυτό γνώσεις διαφόρων κλάδων της επιστήμης, γνώσεις υλικών όπως και μηχανουργικές γνώσεις και ακρίβειες κατασκευής, .


Πηγές

Το αρχείο μου
Άρθρα του περιοδικού ήχος & Ηi-Fi
Διαδίκτυο
Ξένα περιοδικά ήχου
Άβαταρ μέλους
By trident1971
#34867
giannik1977 έγραψε:
21 quadra έγραψε:
giannik1977 έγραψε:Ενδιαφέρεται κανείς για ηχοσύστημα SONY δεκαετίας 90s , 4 κομμάτια ξεχωριστά ( με τα ηχεία του) ?


Φωτό έχεις ? ποιά μοντέλα είναι ?




sony MHC-EX-5
Εικόνα



Το πουλας ή το χαριζεις?
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#35642 Συνεχίζω αναλογικά

Bραχίονες πικάπ

To πιο συζητημένο εξάρτημα του πικάπ είναι ο βραχίονας του, δίκαια λοιπόν οι Άγγλοι το ονομάζουν Tone - Arm, δώστε προσοχή στο tone, λόγω του σπουδαίου ρόλου που παίζει στη μουσική απόδοση.

Ο βραχίονας είναι ο οδηγός που οδηγεί και διατηρεί τη βελόνα σε επαφή με τα αυλάκια του δίσκου, υπάρχουν δύο ΄σχολές΄ για την πραγμάτωση αυτού του σκοπού, ο πρώτος έχει ένα ευθύγραμμο βραχίονα που κινείται παράλληλα από την εξωτερική προς την εσωτερική πλευρά του δίσκου ακολουθώντας πιστά τη διαδρομή που είχε και το κοπτικό εργαλείο που έκοψε τον δίσκο / μάνα.

Όλος ο μηχανισμός αυτός βασίζεται σε μια περίπλοκη ηλεκτρομηχανική σχεδίαση όπου το κύριο βάρος έχει πέσει στη συνεχή βηματική ( όσο αυτό είναι εφικτό ) ολίσθηση της κεφαλής από την περιφέρεια στο εσωτερικό, η κίνηση αυτή γίνεται από ένα ειδικό κινητήρα που κάνει μικροδιορθώσεις στη κίνηση του πάντα σε σχέση με τις πληροφορίες που λαμβάνει από ένα ειδικό σύστημα ανίχνευσης της κίνησης.

Τον παράλληλης μετατόπισης βραχίονα τον συναντάμε μόνο σε ακριβά πικάπ και όπως είναι φυσικό επιτυγχάνει θεωρητικά μηδενικό σφάλμα ανάγνωσης επειδή το στέλεχος της βελόνας κινείται παράλληλα με την εφαπτομένη του αυλακιού.
Γενικά δεν έγινε ευρύτερα αποδεκτός κυρίως για λόγους κόστους αλλά και λόγω της αυστηρής προσήλωσης σημαντικών σχεδιαστών και κατασκευαστών σε συμβατικές και φθηνότερες μεθόδους ανάγνωσης σε συνδυασμό με εγγενείς τεχνικές δυσκολίες.

Το περισσότερο αποδεκτό σύστημα ιχνηλάτησης των αυλακιών είναι ο ακτινικός βραχίονας και τα προηγούμενα χρόνια που το βινύλιο και τα πικάπ είχαν την πρωτοκαθεδρία στα οικιακά συστήματα αποτέλεσε αντικείμενο ευρύτατης μελέτης και είχε υποστεί μεγάλη εξέλιξη.
Οι κατασκευαστές είχαν υιοθετήσει τρία κυρίως σχήματα, το τύπου S, το ευθύγραμμο και το τύπου J, το σχήμα τύπου S ήταν και το δημοφιλέστερο για πολλά χρόνια μέχρι την επικράτηση του ευθύγραμμου σχήματος.

Από μηχανική άποψη τώρα ο βραχίονας συνήθως έχει σχήμα κυλινδρικό αν και σε διάφορες παραλλαγές του θα τον βρούμε και σε άλλα σχήματα. Ο βραχίονας αποτελείται από τη βάση στήριξης και περιστροφής του, το στέλεχος, την υποδοχή της κεφαλής ( συνήθως είναι αποσπώμενη αλλά θα βρούμε και βραχίονες με μόνιμη την υποδοχή της κεφαλής σαν συνέχεια του στελέχους ) τα καλώδια του και το αντίβαρο.

Ο βραχίονας πρέπει να μπορεί να κινείται ελεύθερα δεξιά – αριστερά και πάνω – κάτω και στα δύο επίπεδα, το οριζόντιο και το κατακόρυφο, χωρίς τριβές αλλά με απόλυτη σταθερότητα απαλλαγμένος από κραδασμούς στο σημείο στήριξης. Στη μια άκρη στηρίζεται το στέλεχος και στην άλλη το αντίβαρο το οποίο είναι συνήθως απομονωμένο από τον βραχίονα με κάποιο ελαστικό σύνδεσμο.

Ο τρόπος στήριξης του στελέχους στο σώμα του βραχίονα αλλά και του σώματος του βραχίονα στη βάση του έχει μελετηθεί πάρα πολύ με σκοπό τη δραστική μείωση των τριβών, δηλαδή της δύναμης που αντιτίθεται στην ελεύθερη κίνηση του βραχίονα και στα δύο επίπεδα ελευθερίας του ( δεξιά – αριστερά και πάνω – κάτω )
Αν οι τριβές έχουν υψηλή τιμή – κάποτε είχαν – το αποτέλεσμα για τον ήχο και τη μακροζωία του δίσκου και της κεφαλής είναι πολύ άσχημο.

Στο άλλο άκρο τώρα, το ελεύθερο, είναι τοποθετημένη η κεφαλή που σαν ηλεκτρομαγνητική κατασκευή επίσης, έχει συμπεριφορά ιδιόμορφη.

Σαν μοντέλο για τη δυναμική μελέτη του βραχίονα, έχουμε μια δοκό που στο ένα της άκρο στηρίζεται ελαστικά επάνω στο δίσκο λόγω της ενδοτικότητας της βελόνας και στο άλλο άκρο έχει μια απλή στήριξη, και στην προέκταση της μετά το σημείο στήριξης η δοκός έχει στον πρόβολο το αντίβαρο.
Ο βραχίονας κάτω από τη φόρτιση που του επιβάλλει η κεφαλή έχει ταλαντώσεις οι οποίες γίνονται περισσότερες από τα προσκρούοντα σε αυτόν ηχητικά κύματα από τα ηχεία, αλλά και από τους κραδασμούς που του μεταδίδουν το σασί, το πλατό και ο κινητήρας.
Ο βραχίονας παρουσιάζει ταλαντώσεις δοκού ( beam vibrations ) εγκάρσιες, αξονικές και στρεπτικές.

Το στέλεχος που συγκρατεί την κεφαλή θεωρείται ότι είναι σταθερά συνδεδεμένο με το στέλεχος του βραχίονα διαθέτοντας και την απαραίτητη ακαμψία. Οι περισσότεροι κατασκευαστές προτιμούν το κυλινδρικό σχήμα για το στέλεχος του βραχίονα αφού μια κλειστή κυκλική διατομή παρουσιάζει μεγαλύτερη ακαμψία στις στρεπτικές ταλαντώσεις, ενώ μια ανοιχτή διατομή σχήματος Π πολύ μικρότερη.

Το κέλυφος που στηρίζει την κεφαλή συμπεριφέρεται σαν ανοιχτή διατομή στις στρεπτικές φορτίσεις και για το λόγο αυτό πρέπει να έχει ενισχυμένη κατασκευή παράλληλα με πολύ χαμηλό βάρος και να είναι άκαμπτο. Κάτω από ορισμένες φορτίσεις το σύστημα βραχίονα / κεφαλής παρουσιάζει μια συχνότητα συντονισμού και κατά συνέπεια μια ορισμένη μετατόπιση.

Εδώ χρειάζεται η απόλυτη ακαμψία του σημείου στήριξης ώστε να μην παρουσιάζεται η παραμικρή μετατόπιση του βραχίονα γιατί το άκρο που φέρει την κεφαλή μετακινείται ανιχνεύοντας τα αυλάκια του δίσκου και πρέπει αυστηρά να δέχεται μόνο την κίνηση που της προκαλούν τα αυλάκια, όποια άλλη μετακίνηση προέρχεται εκτός της κίνησης της βελόνας από τα αυλάκια του δίσκου αλλοιώνει τη μουσική, γιατί αναγκάζεται η βελόνα να κινείται περισσότερο ή λιγότερο από εκείνο που υπαγορεύει ο δίσκος.

Αυξάνοντας τη μάζα του συστήματος βραχίονα/ κεφαλής είναι φανερό ότι κατεβαίνει η συχνότητα συντονισμού και μειώνονται οι ανεπιθύμητες μετακινήσεις, η αύξηση όμως της μάζας δεν θεωρείται σαν λύση του προβλήματος γιατί η νέα συχνότητα συντονισμού που προκύπτει θα είναι κοντά ή και θα συμπίπτει με αυτή του σασί ή του πλατό αλλά και γιατί οι πολύ χαμηλές συχνότητες 5ΗΖ που εγγράφονται στο δίσκο κατά την κοπή του δίσκου / μάνα προκαλούν αναπόφευκτα προβλήματα.

Η συχνότητα συντονισμού του βραχίονα / κεφαλή πρέπει να είναι στα όρια 9-12ΗΖ ενώ μελέτες του Σουηδού μηχανικού Paul Laadegraad έδειξαν ότι πρέπει να είναι μεταξύ 13-18ΗΖ.
Η μελέτη πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να υπολογίζονται όλες οι μάζες και ενδοτικότητες ( μάζα κεφαλής, μάζα βραχίονα, ενδοτικότητα κεφαλής, ελαστικός σύνδεσμος αντίβαρου ) να φέρουν τη συχνότητα συντονισμού στο επιθυμητό επίπεδο.

Βέβαια η μελέτη δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στον υπολογισμό του συστήματος βραχίονα / κεφαλής αλλά να περιλαμβάνει και το σασί μαζί με το πλατό ώστε να γίνει ανάλυση όλου του συνόλου λόγω του αλληλοεπηρεασμού και των αμοιβαίων αντιδράσεων των επιμέρους τμημάτων.

Eίναι γνωστό ότι η βελόνα μεταβιβάζει στο σώμα της κεφαλής ένα ποσοστό ενέργειας από εκείνη που παράγει κατά την ανάγνωση του δίσκου. Μέρος της ενέργειας αυτής περνάει στο βραχίονα και στο κέλυφος και μεταφέρεται μέσω αυτού στις απολήξεις του και εν μέρει ανακλάται ή απορροφιέται. Μια σωστή στήριξη του σωλήνα του βραχίονα θα έχει σαν συνέπεια μηδενική ανάκλαση προς το σώμα του βραχίονα.

Η απορρόφηση της ενέργειας που περνά στο σώμα του βραχίονα έχει σαν θετικό αποτέλεσμα τη μείωση των χρωματισμών αλλά μειώνει την ικανότητα εξαγωγής λεπτομερειών από το δίσκο λόγω της ενδοτικότητας των μέσων απόσβεσης τα οποία εφαρμόζονται στην περίπτωση που η κεφαλή απομονώνεται από το σώμα του βραχίονα με κάποιο είδος ελαστικού μονωτικού.

Σε καμιά περίπτωση όμως δεν είναι τα μονωτικά στην κεφαλή η σωστή λύση, παρόλο που η κεφαλή στηρίζεται σταθερά στο κέλυφος της το οποίο είναι φυσική προέκταση του στελέχους του βραχίονα, ( στα πικάπ της 10ετίας του ’70 το κέλυφος ήταν βιδωτό αποσπώμενο από το στέλεχος του βραχίονα παρέχοντας την εύκολα και γρήγορα αλλαγή κεφαλών, ) αυτή η ευελιξία παρουσίαζε μειονεκτήματα όπως η αύξηση της ενεργού μάζας του βραχίονα και οι κραδασμοί από τη σύνδεση κελύφους / στελέχους και με το πέρασμα του χρόνου εγκαταλείφθηκε.

Κεφαλή και βραχίονας πρέπει να είναι πολύ καλά συνδεδεμένα μεταξύ τους με μηχανική σύνδεση και το πρόβλημα που προκύπτει από τη μεταφερόμενη ενέργεια στο σώμα του βραχίονα μέσω του στελέχους πρέπει να επιλύεται με την σωστή επιλογή των υλικών και διαστάσεων του βραχίονα ( διατομή, πάχος τοιχώματος του στελέχους κλπ ) ώστε να ελαχιστοποιούνται οι ανακλάσεις της μεταφερόμενης από τη βελόνα ενέργειας μέσω του στελέχους προς τη βάση.

Ο ακτινικός βραχίονας όπως λέει και το όνομα του, περιστρέφεται γύρω από το σημείο όπου εδράζεται. Διαγράφοντας μικρό σχετικά τόξο με το ελεύθερο άκρο του που στερεώνεται η κεφαλή παρατηρούμαι τη διαφορά αυτής της κίνησης της κεφαλής αναπαραγωγής με την κίνηση που κάνει η κοπτική κεφαλή, η ακτινική κίνηση της κεφαλής αναπαραγωγής παρουσιάζει σφάλματα ανάγνωσης, η θεωρία που περιγράφει την κίνηση αυτή προσδιορίζει ότι δύο μόνο σε δυο σημεία της τροχιάς είναι υπολογίσιμο το σφάλμα, αυτά βρίσκονται στην αρχή και στο τέλος του δίσκου.

Η τιμή του σφάλματος αυτού μετριέται σε μοίρες και είναι η γωνία που σχηματίζει το στέλεχος της βελόνας με την εφαπτομένη του αυλακιού, στην προσπάθεια της μείωσης του σφάλματος παίζουν σημαντικό ρόλο η γωνία του άξονα της κεφαλής με τον άξονα του βραχίονα ( offset ) και η υπερκρέμαση ( Overhang ) δηλαδή η απόσταση της βελόνας από το κέντρο περιστροφής όταν αυτή βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής του τόξου.

Στην καλή απόδοση δεν παίζει ρόλο μόνο η γεωμετρία του βραχίονα αλλά και το υλικό κατασκευής του, η επιλογή του οποίου γίνεται με ορισμένες προδιαγραφές με κυριότερη τη μάζα αδράνειας.
Ο όρος αυτός με τη φυσική έννοια είναι το πηλίκο της ροπής αδράνειας προς το τετράγωνο του μήκους του βραχίονα, εκφράζεται σε γραμμάρια και επιδίωξη είναι να είναι κατά το δυνατόν μικρότερη.

Ο λόγος είναι ότι ο βραχίονας με την κεφαλή αποτελεί ενιαίο ηλεκτρομηχανολογικό σύστημα που παρουσιάζει μια συνολική αδρανειακή μάζα και σαν τέτοιο υφίσταται τη δράση ταλαντώσεων και πέφτει σε συντονισμό το πλάτος του οποίου εξαρτάται από τη μάζα.
Αυτό συμβαίνει γιατί στο δίσκο εκτός από τις ακουστικές συχνότητες υπάρχει και η διαμόρφωση επιφανείας κατά τη χάραξη του η οποία ακολουθεί αργό ρυθμό που αναγκάζει το σύστημα βραχίονα / κεφαλή να διεγερθεί στο φάσμα των 8-18ΗΖ.

Οι κατασκευαστές προσπαθούν να κρατήσουν τη συχνότητα συντονισμού του συστήματος κάτω από τα 10ΗΖ, τιμή που βρίσκεται κάτω από το άκρο των χαμηλών ακουστικών συχνοτήτων και πάνω από τον αργό ρυθμό επανάληψης των επιφανειακών διαμορφώσεων του δίσκου.

Οι πηγές μου είναι ίδιες με τις προηγούμενες
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#36206
Goldmund έγραψε:...άντε, να πέφτουν τα σκύπτρα, είσαι βινιλάκιας λοιπόν ε; χααχα!


Eίμαι ! Βγάζω το καπέλο στην ευκολία των ψηφιακών και στον τρόπο που μας διευκολύνει τη ζωή μας, αλλά στο θέμα αυτό για κάτι καλύτερο πας στη γειτονιά του βινύλιου.

Άλλη χάρη έχει ο μεγάλος ο δίσκος, τον πιάνεις στα χέρια σου τον φάκελο και γεμίζουν, έχει πληροφορίες, έχει εικόνες, κουβαλάει το συναίσθημα των δημιουργών του και σε προετοιμάζει για την ακρόαση, το δισκάκι είναι ψυχρό, είναι σαν το fast food της μουσικής, το βινύλιο είναι σαν ένα καλό δείπνο φτιαγμένο από σέφ.

Έχει τη λάτρα του, την καθαριότητα του και χρειάζεται προσοχή, είναι ιεροτελεστία και μυσταγωγία, ειδικά αν έχεις και τίποτα λαμπάτους τότε η αίσθηση απογειώνεται, ΟΚ δεν είναι για κάθε μέρα αλλά πόσες φορές τον μήνα πας σε Α! κλάσης εστιατόριο ?
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#36207 Kεφαλές πικάπ

Η κεφαλή του πικάπ είναι μια ηλεκτρομαγνητική κατασκευή και σαν τέτοια έχει ιδιαίτερα ιδιόμορφη συμπεριφορά και ειδικά για το μέγεθος και το βάρος της το σύστημα βελόνας κεφαλής είναι πραγματικά ένα τεχνολογικό θαύμα, όχι μόνο για τα υλικά που απαρτίζουν το σύστημα αλλά για την όλη υποδομή και τις τεχνικές που είναι απαραίτητες για την αυτοματοποίηση της παραγωγής τους όπως την ακρίβεια της κατασκευής της.

Πρώτα κόβεται το διαμάντι με Laser, σφαιρικό, κωνικό, ελλειπτικό, ή Shibata ανάλογα με τον τύπο της κεφαλής, στην συνέχεια γυαλίζεται και τοποθετείται σε μια ειδική υποδοχή για την σταθερή στήριξη και εξασφάλιση του απαραίτητα σταθερού προσανατολισμού της ακίδας προς τα αυλάκια του δίσκου, για τη στερέωση αυτή χρησιμοποιείται εποξιδική ρητίνη σε μεγάλη θερμοκρασία.

Στα ακριβά μοντέλα για την ελάττωση της μάζας του συστήματος της βελόνας δεν χρησιμοποιείται η ειδική υποδοχή που στερεώνεται το διαμάντι, αλλά τοποθετείται γυμνό δεχόμενο προηγουμένως ειδική επεξεργασία σκλήρυνσης.
Το στέλεχος στο οποίο στερεώνεται το διαμάντι, με ή χωρίς την ειδική υποδοχή του, κατασκευάζεται από κράμα αλουμινίου με θερμική επεξεργασία για μεγάλη ακαμψία και μικρό βάρος.

Πηγαίνοντας πιο μέσα, το κομμάτι που προσαρμόζεται σταθερά μέσα σ΄ ένα άνοιγμα του μαγνήτη εκφορτίζεται ηλεκτρονικά πριν από την τοποθέτηση του. Υπάρχει επίσης το τμήμα στερέωσης του άξονα, το σύρμα στήριξης και το ελαστικό μπλοκ με αντοχή σε θερμοκρασίες από -15oC – 75oC και υγρασίας μέχρι 95%.

Ο μαγνήτης παλαιότερα ήταν συνήθως από κράμα Alnico για ισχυρότατο μαγνητικό πεδίο και μικροσκοπικές διαστάσεις, το ότι αποτελεί μόνο το 20% της μάζας του συστήματος της βελόνας τα λέει όλα νομίζω, ( σήμερα στα ακριβά μοντέλα είναι από σπάνιες γαίες που δεν αναφέρονται τι είναι ).

Σχήματα βελόνας

Οι βελόνες υπάρχουν σε 3 μορφές, Σφαιρική, κωνική, Ελλειπτική, και υπερελλειπτική Shibata. Η διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων σχημάτων είναι η καλύτερη επαφή με τα τοιχώματα των αυλακιών που έχει η ελλειπτική καθώς παρουσιάζει μεγαλύτερη ακρίβεια στην παρακολούθηση της διαμόρφωσης τους, δηλαδή καλύτερη αναγνωστικότητα και λιγότερη φθορά γιατί χρειάζεται και λιγότερο βάρος ανάγνωσης.

Με τις κεφαλές τύπου Shibata υπάρχει κάποια σύγχυση, η υπερελλειπτική μορφή που τους δόθηκε υπαγορεύτηκε από το τετρακαναλικό σύστημα CD-4, το σχήμα που έχουν αυτές οι βελόνες εφάπτεται καλύτερα από τις ελλειπτικές στα τοιχώματα του αυλακιού και με τη πρώτη ματιά φαίνεται ότι θα τα φθείρει περισσότερο, αλλά δεν είναι έτσι, γιατί εφάπτεται σε μεγαλύτερη περιοχή ως προς το μήκος, έχει όμως πολύ μικρή επιφάνεια που είναι πολύ αιχμηρή και είναι σε θέση να διαβάζει τις μικροσκοπικές διαμορφώσεις του πίσω σώματος που υπάρχει στις τετρακαναλικές κοπές.

Κύριος συντελεστής στη διάρκεια ζωής μιας βελόνας, και του δίσκου φυσικά, είναι η συνολική δύναμη ανάγνωσης και όχι μόνο το βάρος ανάγνωσης. Για να έχουμε μια εικόνα αυτού του συντελεστή, αν αυτή η δύναμη ελαττωθεί από 30mN ( 3gr ) σε 7.5mN έχουμε αύξηση της ζωής της βελόνας κατά 120%. Οι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν το χρόνο ζωής της είναι η κατάσταση του δίσκου, οι συχνότητες που είναι γραμμένες στο δίσκο, οι ταχύτητες εγγραφής κ.ά.

Τον όρο ταχύτητες εγγραφής θα τον κατανοήσουμε καλύτερα αν φανταστούμε ένα σκιέρ να έλκεται με σταθερή ταχύτητα, η σταθερή αυτή ταχύτητα αντιστοιχεί με τις σταθερές στροφές του πικάπ, όταν όμως ο σκιέρ αρχίζει να παρακάμπτει τις σημαίες δεξιά – αριστερά αφού αυξήθηκε η απόσταση που πρέπει να καλύψει αυξάνεται και η ταχύτητα του.
Το ίδιο ισχύει και για τη βελόνα, η ταχύτητα της μετράται σε cm/sec και εξαρτάται από το πλάτος, δηλαδή την ένταση της εγγραφής ( απόσταση μεταξύ των σημαδούρων στο παράδειγμα ) και από τη συχνότητα που είναι γραμμένη ( δηλαδή πόσες σημαδούρες υπάρχουν ).

Εάν τώρα το πλάτος και η συχνότητα αυξηθούν πάνω από ένα όριο, η βελόνα αποτυγχάνει να ακολουθήσει τις διαμορφώσεις του αυλακιού, ακριβώς όπως ο σκιέρ που πέφτει επειδή αυξήθηκε η απόσταση και το πλήθος των σημαδούρων.
Το αποτέλεσμα είναι η κακή αναγνωστικότητα, και βέβαια κακή αναγνωστικότητα δεν έχουμε μόνο από τη βελόνα, αλλά και από το βραχίονα, θα το δούμε και αυτό αργότερα. Στο εμπόριο υπάρχουν δίσκοι με εγγραφές πολύ υψηλής τιμής που απαιτούν και ανάλογες ικανότητες αναγνωστικότητας από τις κεφαλές και τους βραχίονες.

Επίσης από έρευνα σε δίσκους του εμπορίου διαπιστώθηκε ότι σε 67 δίσκους υπήρχαν 210 στραβώματα τα οποία ήταν στη περιοχή 0.5 – 20ΗΖ με πλάτος συχνά δεκαπλάσιο του ηχογραφημένου σήματος στο δίσκο.
Όταν εμφανιστεί λοιπόν συντονισμός του βραχίονα στη περιοχή των 10-20ΗΖ συμβαίνουν πράγματα. Κάτω από τη συχνότητα συντονισμού η βελόνα χάνει την ικανότητα να παράγει σήματα και γίνεται απλό εξάρτημα του βραχίονα, όσο πλησιάζει η συχνότητα συντονισμού του συστήματος βραχίονα / βελόνας το πλάτος της κίνησης της βελόνας αυξάνει το βάρος ανάγνωσης το οποίο δεν είναι πια σταθερό και η βελόνα πηδάει αυλάκι.

Το αποτέλεσμα είναι φθορά στο δίσκο και στη βελόνα, ακόμα και όταν η βελόνα δεν πηδάει αυλάκι αλλά κινείται έντονα, σχεδόν ανεξέλεγκτα από το γραμμένο σήμα πάλι υπάρχει μεγάλη φθορά. Η αντιμετώπιση που έγινε ήταν να μειωθεί η αναγνωστικότητα της κεφαλής γύρω στα 10ΗΖ και έτσι εξουδετερώθηκε το φαινόμενο του συντονισμού λόγω των στραβωμάτων του δίσκου, άρα η καμπύλη απόκρισης μιας κεφαλής που βλέπουμε στα φυλλάδια είναι το τελικό αποτέλεσμα του μηχανικού συντονισμού της και της ηλεκτρικής της εξόδου, για το λόγο αυτό έχει υιοθετηθεί η ταχύτητα ανάγνωσης στις μετρήσεις των κεφαλών να είναι 5cm/sec ώστε να είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη των μετρήσεων.

Η μάζα της ακίδας με το στέλεχος της έχουν φοβερά μικρή τιμή και δεν λαμβάνεται υπόψη σε κανένα υπολογισμό που γίνεται για το βάρος της κεφαλής, όμως, ο συντονισμός της είναι περίπου στους 40-50ΚΗΖ που είναι πολύ υψηλή συχνότητα, υπέρηχος για το ανθρώπινο αυτί που δεν επηρεάζει το ακουστικό αποτέλεσμα, είναι όμως η κύρια αιτία κατά τον Mitch Cotter της φθοράς των δίσκων και όχι όπως πιστεύεται από το μεγάλο βάρος ανάγνωσης.

Βελόνα και VTA ( Vertical Tracking Angle )

O δίσκος βινυλίου είναι μια πολύ μεγάλη μνήμη αναλογικών πληροφοριών οι οποίες έχουν τη μορφή πολύ λεπτών ελικοειδών αυλακώσεων, από όλη την ακριβή και περίπλοκη στη λειτουργία της αλυσίδα του στερεοφωνικού μας συστήματος μόνο η βελόνα έρχεται σε επαφή με τα αυλάκια, το μικροσκοπικό αυτό διαμάντι που όπως είπα και αλλού η απόληξη του έχει 4 μορφές, σφαιρική, κωνική, ελλειπτική ή υπερελλειπτική που προσπαθεί μέσα από αυτές τις διαφορετικές μορφές κοπής να ακολουθήσει πιστά τα αυλάκια για να μην καταστρέψει το δίσκο και να μη φθείρει υπερβολικά τον εαυτό τους.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό, πρέπει ταυτόχρονα να έχει και μια κάθετη γωνία ως προς τα αυλάκια όσο γίνεται πιστότερα με τη γωνία κοπής της κοπτικής κεφαλής του master δίσκου ώστε να μην υπάρχει παραμόρφωση του σήματος, μεγάλη φθορά στο δίσκο και στη βελόνα και ταυτόχρονα να υφίσταται σε μικρή δύναμη έλξης ( Needle drug )

Η γωνία που είναι αποδεκτή για την κατακόρυφη γωνία ανάγνωσης είναι 20ο, το βάρος όμως ανάγνωσης που θέτουμε μειώνει και ανάλογα τη τιμή της, αν για παράδειγμα αυξήσουμε το βάρος αυτό κατά 200 χιλιοστά του γραμμαρίου, η VTA αλλάζει μειούμενη κατά 2ο έτσι μπορούμε να επέμβουμε και να επαναφέρουμε τη VTA στη σωστή τιμή αν ο βραχίονας μας έχει ρύθμιση του ύψους.