οταν λεω καλο, εκτιμω ενα χυλωμενο ζουμι με πλουσιο καϊμακι. τον εχω πιει ετσι απο χερια αλλουνου και πλεον προσπαθω να πλησιασω σ' αυτο το αποτελεσμα.
απο το ψαξιμο δωθε κειθε εχω κρατησει καποια χαρακτηριστικα της διαδικασιας και παιζω με αλλα.
ενα αρθρο που εχω μελετησει ειναι αυτο.
παρολο που δεν φαινεται εντελως πειστικος ο συλλογισμος του, προκυπτουν καποια ενδιαφεροντα απο το ψαξιμο του, εστω ως προβληματισμοι.
τωρα, τα σταθερα μου:
- διατηρηση καφε στο ψυγειο
- νερο χλιαρο
- χαμηλη φωτια στο γκαζακι
- πρωτα ζαχαρη, μετα καφες
- συντομο απαλο ανακατεμα αφου βυθιστει ο καφες
προσφατα βρηκα πως αν τον βγαλω νωρις, χωρις να τον αφησω να φουσκωσει πολυ, βγαινει οπως θελω πηχτο το ζουμι αλλα μονο απ' τη μεση του καφε. πανω-πανω ειναι νερουλος και μαλιστα περιεχει καποιους κοκκους η γουλια (δεν καθησε στον ντελβε ακομα?). σιγουρα επηρεαζει και το υψος του μπρικιου στο σερβιρισμα.
γενικα ειναι ενα χασιμο οι λεπτομερειες που παιζουν αλλα βγαινει μερακι.
οτιδηποτε σας λεει η εμπειρια, χωστε!
γιάννς
