- 14 Απρ 2025, 21:02
#888350
Κάτι αποφασίστηκε, ναι.
Μέχρι τότε, ένα μικρό αφιέρωμα σε αυτό που έφυγε, γιατί μας χαιρέτησε η 1.
Παραλαβή: Ιούλιος 2020, λίγο μετά το πρώτο χάος του covid, μοντέλο 06/2014 με 87.235χλμ, με ένα πολύ περίεργο Spec, αυτόματη με τάσια, αλλά με τα "καλά" Sport Καθίσματα και πακέτο φωτισμού
:
μέχρι Σήμερα, έγραψε σχεδόν 100.000 χλμ στα χέρια μου σε ούτε πέντε χρόνια.
Όντας το πρώτο αυτοκίνητο που ήταν 100% δικό μου, σε σχετικά νεαρή ηλικία, αφήνω ένα κομμάτι μου και μία εποχή μαζί της, οπότε έχω ανάγκη να γράψω κάτι.
Ξέρω πως τα αυτοκίνητα είναι υλικά και άψυχα, αλλά μερικές φορές έχουν τον τρόπο τους να επηρεάζουν τη ζωή σου σαν να έχουν δική τους προσωπικότητα, ή τουλάχιστον αν δε το ερμήνευα έτσι, θα ξενέρωνα πολύ πιο νωρίς με αυτό το αυτοκίνητο.
Δεν ξέρω αν θέλω να γράψω μόνο τα θετικά ή μόνο τα αρνητικά της, τα δεύτερα μάλλον έχουν περισσότερη πλάκα, θα γράψω ό,τι μου ρχεται.
Γύρισε κυριολεκτικά όλη την Ελλάδα, από Βουνά (πολλά Βουνά):
μέχρι Νησιά
Μπήκε σε χιόνια
σε δρόμους που μας μύησε με τα posts του ο Jim Clark πριν ακόμα να αποκτήσω δίπλωμα
και πάντα (με λιγότερο ή περισσότερο στρεςς) μας επέστρεφε σπίτι με ασφάλεια.
Σαν αυτοκίνητο (τηρουμένων των αναλογιών και της τιμής που αποκτήθηκε τότε), ήταν τρομερό για Roadtrips, ήταν από τα αυτοκίνητα που σε κάνουν να θες να καταπίνεις χιλιόμετρα. Στην εθνική άκουγες τη μουσική σου με οποιαδήποτε ταχύτητα και αν ταξίδευες, ενώ στο βουνό και τις στροφές σε B-roads το άψογο αυτόματο έκανε τα πάντα παιχνιδάκι, ό,τι ρυθμό και αν ήθελες να ακολουθήσεις. Η ανάρτησή της παρότι δεν ήταν m, έχει μία πολύ ευχάριστη ισορροπία, δεν έγερνε ποτέ το αυτοκίνητο, αλλά σε κακοτεχνίες δεν ήταν και “ταψί”, ήταν άνετη. Από κάποια χιλιόμετρα και πάνω, άρχιζες να μη νιώθεις τόσο “σφιχτό” το μπροστά της μέρος , αλλά σε νόμιμους ρυθμούς δε προβλημάτιζε ποτέ.
Το ίδιο και τα φρένα, δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο σε πιο σπορ ρυθμούς, αλλά αν τα χρειαζόσουν μία φορά σε κάτι έκτακτο, συνεργαζόταν άψογα με το πλαίσιο και την ανάρτηση.
Το τιμόνι της, εννοείται ήταν κατώτερο από των Ε90 σε feeling, αλλά σε σχέση με τα σημερινά τιμόνια ήταν εξαιρετικό.
Ο Ν13 παρά τα “μόλις” 136 του άλογα (Που στη “μαμά” δυναμομέτρηση ήταν ένα τι περισσότερα από 150) σε συνεργασία με το αυτόματο κιβώτιο και το σχετικά χαμηλό βάρος, έδινε σχεδόν επιδόσεις Hot Hatch, ενώ το τελευταίο 8μηνο που είχε και ένα Stage 1 πρόγραμμα στα 210κάτι άλογα, μάζευε χιλιόμετρα με τρόπο που δε ξέρω πόσο εύκολα θα ξανασυναντήσω σε καθημερινό αυτοκίνητο (χωρίς να χρειαστεί να πουλήσω νεφρό).
Η αξιοπιστία του (ή η έλλειψη αυτής) είναι γνωστή ποσότητα, προσωπικά το πρόσεχα ευλαβικά, πέρασε ένα διάστημα από τα 90κάτι χιλιάδες χλμ μέχρι τα ~140-150Κ που δε ζητούσε τίποτα παρά μόνο την τυπική συντήρηση (Ψιλοπράγματα, τύπου μία κατανάλωση λαδιού 1 λίτρο από αλλαγή σε αλλαγή, στα 10.000 χλμ, ή κάποιον καμμένο πολλαπλασιαστή δε τα αναφέρω ως απρόβλεπτα στα τόσα χιλιόμετρα και σίγουρα έβγαλε και άλλα μικροπράγματα που έχω ξεχάσει). Από αυτά τα χιλιόμετρα και μετά, δε γύρισα ποτέ με οδική (εξαιρουμένης μίας φοράς που έτυχε καμένος πολλαπλασιαστής), αλλά ποτέ δεν ήμουν και σίγουρος πως όλα λειτουργούν στην εντέλεια, γιατί BMW
Εν τέλει, δε ξέρω αν ήταν πρόβλημα το ίδιο το αυτοκίνητο, ή τα χιλιόμετρα που είχε μαζέψει, πάντως όλο αυτό το ψάξιμο για τα άπειρα "known issues" στα forum, το ξόδεμα χρημάτων και το συνεπαγόμενο άγχος σταδιακά με άδειασε, με ξενέρωσε και μου έκανε μονόδρομο το να πάω σε κάτι πιο καινούριο, όχι γιατί με ενθουσιάζει η καινουργίλα, αλλά για να έχω κάτι που ξέρω πως το έχω συντηρήσει εγώ εξαρχής και θα έχει τουλάχιστον ένα απροβλημάτιστο προσδόκιμο ζωής μπροστά του. Αν ζούσαμε σε άλλες εποχές, πιθανότατα θα την κρατούσα σαν project, ελαφρωμένη, με ένα sport λαστιχάκι, updated ανάρτηση και φρένα για χρήση καθαρά σαν sunday car. Αλλά στο σήμερα, μη έχοντας δικές μου γνώσεις και χώρο για να τη συντηρώ, είναι απαγορευτικό το σενάριο
Σε κάθε περίπτωση, ήταν ένα αυτοκίνητο “πληρωμένο” που το καταχάρηκα σε όλες τις μορφές του, απλά έκλεισε ο κύκλος ανάμεσά μας.
Ελπίζω ο νέος ιδιοκτήτης να την χαρεί όσο εγώ.
Πάμε για τα επόμενα.
Τώρα βέβαια, δικά σου τα γένια, δικά σου και τα χτένια. Προσωπικά θα το χτυπούσα πάντως (αν στον έλεγχο είναι όλα εντάξει προφανώς!)
