Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By NickTG
#69789
pasxos έγραψε:Εν πασει περιπτωσει δεν εχεις τπτ να προσφερεις στη συζητηση.


Γιατί αυτή η σιγουριά?
Άβαταρ μέλους
By kacey
#69790
NickTG έγραψε:Εγώ που δεν πέρασα στην ώρα μου αλλά ούτε και έδινα ένα μάθημα 10 φορές που πιάνομαι? :s_crazy


Δεν ξερω, αλλα η διαγραφη στο τελος 2014 αφορουσε αυτους που μπηκαν το 2003 (για 4ετεις σπουδες), δηλαδη σπουδεςΧ2 + 2 χρονια. Ε, ελεος...

ΥΓ Εχω φιλη που δεν επαιρνε πτυχιο επι Χ χρονια (η εντυπωση που μου εδινε ειναι οτι θα το επαιρνε ΑΝ και ΟΠΟΤΕ μπορουσε να ασχοληθει) που επειδη αναγκαστηκε απο τη προηγουμενη νομοθεσια, σε 2-3 εξαμηνα εδωσε και περασε ΟΛΑ τα μαθηματα και πηρε το πτυχιο της.
Άβαταρ μέλους
By pasxos
#69797
NickTG έγραψε:
pasxos έγραψε:Εν πασει περιπτωσει δεν εχεις τπτ να προσφερεις στη συζητηση.


Γιατί αυτή η σιγουριά?



Γτ αργησες να τελειωσεις οποτε εισαι σκραπας. Για το θεο δηλαδη...
Άβαταρ μέλους
By JasonLouk
#69799
kacey έγραψε:
NickTG έγραψε:Εγώ που δεν πέρασα στην ώρα μου αλλά ούτε και έδινα ένα μάθημα 10 φορές που πιάνομαι? :s_crazy


Δεν ξερω, αλλα η διαγραφη στο τελος 2014 αφορουσε αυτους που μπηκαν το 2003 (για 4ετεις σπουδες), δηλαδη σπουδεςΧ2 + 2 χρονια. Ε, ελεος...

ΥΓ Εχω φιλη που δεν επαιρνε πτυχιο επι Χ χρονια (η εντυπωση που μου εδινε ειναι οτι θα το επαιρνε ΑΝ και ΟΠΟΤΕ μπορουσε να ασχοληθει) που επειδη αναγκαστηκε απο τη προηγουμενη νομοθεσια, σε 2-3 εξαμηνα εδωσε και περασε ΟΛΑ τα μαθηματα και πηρε το πτυχιο της.

Εεεε χθες γνώρισα συμφοιτητη μου που μπήκε το 2003 και φοβάται την διαγραφή για φέτος τον Σεπτέμβρη. :hmmm: οπότε τι ακριβώς ισχύει?

<
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#69800 @kacey

Εντάξει γίνονται και αυτά. Αυτό τι πάει να πει και για τη συγκεκριμένη κοπελα και για τη σχολή της; Οτι αν τα πέρναγε στην ώρα τους θα τα ήξερε πιο σωστά;

Εμένα πάντως μου πήρε κανονικά 4 -4.5 χρονάκια να περάσω τη σχολή μου από όταν αποφάσισα να τη παρακολουθησω (με φουλ παρουσια, εργασίες και τα ρέστα)
Ουτε 10 φορές έδωσα κάποιο μάθημα μέχρι να βαρεθουν να με βλέπουν ( και παρόλο που αναγκαστικά με έμαθαν οι καθηγητές λόγω της παρακολούθησης , δεν καταλαβαν ποτε ότι είμαι αιώνιος εκτός αν έβλεπαν το μητρώο μου) ούτε πέρασα ποτέ 15 μαθήματα σε εξεταστική γιατί δεν εσκαγα Ταλιμπάν με σκονακια και στο κώλο.
Τα πέρασα μόνος μου ακόμα και με μέτριους βαθμούς, έστω και λίγα λίγα έστω και πολύ πιο αργά απο ότι έπρεπε.
Και μάλιστα είμαι από τους ελάχιστους αιώνιους που συνεχίζω και πέρα από το πρώτο πτυχίο

Το μόνο κακό το έκανα στον εαυτό μου, επειδή ξεκίνησα τη ζωή μου πιο αργά από ότι θα έπρεπε και σε πιο δύσκολες οικονομικές συγκυρίες, αλλά αυτό είναι δικο μου πρόβλημα.

Δεν έγινα βάρος στη σχόλη μου επειδή αποφάσισα μέχρι το 4ο έτος να έχω περάσει 5 μαθήματα, ούτε πιστεύω ότι δεν αξιζα το πτυχίο μου ( όπως δε το πιστεύουν και οι καθηγητές μου που μου το έδωσαν άλλωστε)
Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 29 Ιαν 2015, 21:50, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Άβαταρ μέλους
By NickTG
#69801
pasxos έγραψε:
NickTG έγραψε:
pasxos έγραψε:Εν πασει περιπτωσει δεν εχεις τπτ να προσφερεις στη συζητηση.


Γιατί αυτή η σιγουριά?



Γτ αργησες να τελειωσεις οποτε εισαι σκραπας. Για το θεο δηλαδη...


Αφού είμαι σκραπας ρε συ πως να το σκεφτώ αμέσως! :rtfm:

:s_tongue :lol:
Άβαταρ μέλους
By kacey
#69804
QsisVTS έγραψε:@kacey

Εντάξει γίνονται και αυτά. Αυτό τι πάει να πει και για τη συγκεκριμένη κοπελα και για τη σχολή της; Οτι αν τα πέρναγε στην ώρα τους θα τα ήξερε πιο σωστά;

Το μόνο κακό το έκανα στον εαυτό μου, επειδή ξεκίνησα τη ζωή μου πιο αργά από ότι θα έπρεπε και σε πιο δύσκολες οικονομικές συγκυρίες, αλλά αυτό είναι δικο μου πρόβλημα.



Εγω το πηγαινα σε αυτο που λες και εσυ: αν δεν υπηρχε η διαγραφη, πιθανως δεν θα το εκανε ποτε. Εκανε και σε εκεινη καλο δηλαδη.
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#69810 Μαζί σου, αλλά δυστυχώς πολλοί κουβαλούσαμε μυαλό της πούτσας, τι να κάνουμε;
εμένα ακόμα κι αν με διέγραφαν πάντως θα ξανάδινα πανελλήνιες.
Κάποια στιγμη ήθελαν να με στείλουν και εξω οι δικοί μου όταν έβλεπαν ότι δε τραβάω, αλλά το πήρα πατριωτικά το θέμα και αποφάσισα να δείξω στον εαυτό μου πως μπορώ να τα καταφέρω
Δε δέχομαι παντως ότι όλοι όσοι το τράβηξαν έχουν σκόρπιες γνώσεις ή ημιγνώσεις.. Δε λέω ότι δε γίνεται κι αυτό, ειδικά για μερικούς που έμπλεξαν με δουλειές (και όχι μόνο μπαρ και καφέ που έλεγε ο εντυς , αλλά και ατομα που ξεκίνησαν κανονικά τη καριέρα τους σαν φοιτητές και απλα ήθελαν και το πτυχίο για να εξελιχθούν πιο σοβαρά).

Είναι άλλωστε σκότωμα να δουλεύεις και να σπουδάζεις μιας και το έζησα και αυτό.

Οπότε καλό είναι να το κάνεις στην ώρα σου και απερίσπαστος, αλλά δεν είναι πάντα τόσο απλό για αρκετούς..
Ασε εμένα, εγώ είμαι κακή περιπτωση ρεμπελου που απλά εκμεταλλεύτηκα το σύστημα, μιλάω όμως για άλλα παιδιά που έχουν αντικειμενικά θέμα
Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 29 Ιαν 2015, 22:14, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Άβαταρ μέλους
By nass
#69816 Από την εμπειρία σου πόσοι πιστεύεις ότι ήταν αιώνιοι φοιτητές από επιλογή (ρέμπελοι, αδιάφοροι κτλ.) και πόσοι από ανάγκη (δουλειά, προβλήματα στο σπίτι κτλ.)
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#69819
nass έγραψε:Από την εμπειρία σου πόσοι πιστεύεις ότι ήταν αιώνιοι φοιτητές από επιλογή (ρέμπελοι, αδιάφοροι κτλ.) και πόσοι από ανάγκη (δουλειά, προβλήματα στο σπίτι κτλ.)

Πολύ χοντρικά θα σου πω ότι τουλάχιστον ένα 30-40% είχε θέματα (όχι μόνο επιβίωσης βέβαια, αλλά και λόγω εμπλοκής σε σοβαρή δουλεια με προοπτικές) και πλεόν αυτό το ποσοστο πρέπει να έχει αυξηθεί λόγω κρίσης.

Οι μισοί τουλάχιστον δέχομαι ότι τον έπαιζαν, το θέμα βέβαια είναι και πόσοι τελικά τελείωσαν γιατί στο δικο μου τμήμα μια φορά που είδα αναλυτική κατάσταση των πόσων χρωστούν ένα μάθημα, είδα μια δεκαετία χαμένων εισαχθέντων :omg:

Από το '77 που ξεκίνησε το τμήμα μέχρι το '11 που τελείωσα εγώ ήμουν το πτυχίο 3200κατι σε ενα τμήμα που μπαίνουν περίπου 200 άτομα το χρόνο και μέχρι τότε θα πρέπει να είχε βάλει γύρω στα 6000+ ατομα. Οι υπόλοιποι 3000 πού πήγαν;
Άβαταρ μέλους
By Adriver
#69824
EDDIE_147 έγραψε:Το φαινόμενο των αιωνίων δεν κοστίζει στο κράτος αλλά υποβιβάζει το επίπεδο της εκάστοτε σχολής.

Προφανώς οι κουτόφραγκοι που βάζουν περιορισμό στα δικά τους πανεπιστήμια συνειδητοποιούν ότι το να σκάει ο 30άρης ή και 40άρης (γειά σας παιδάκια :s_rofl ) στο έδρανο με τους 20άρηδες δείχνει ότι κάτι λάθος γίνεται με τον προγραμματισμό της σχολής.

Αν κάτι έχει να προσφέρει μια σχολή (σε επίπεδο γνώσεων/δεξιοτήτων) προσδιορίζεται και από τη διάρκεια σπουδών.
Δεν θέλει ιδιαίτερη φαντασία (εκτός αν έχεις κατεβάσει x ποτηράκια) να καταλάβεις ότι αυτός που έβγαλε την ιατρική Αθηνών σε 6 χρόνια (τόσα δεν είναι σύνολο; ) έχει αιώνες διαφορά από αυτόν που την έβγαλε σε 16 χρόνια (πέρναγε πχ 2 μαθήματα το χρόνο).
Όντας πτυχιούχοι και οι δυο ΤΥΠΙΚΑ είναι ισότιμοι ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς και θέλει να επαναφέρει το θεσμό γιατί αν το πανεπιστήμιο "αδειάζει" από φοιτητές κάθε 4-5 χρόνια, οι εκάστοτε hitlerjugend δεν θα έχουν πεπειραμένα κομματόσκυλα στις τάξεις τους.

Το επιχείρημα περί δουλειάς είναι 100% καθυστερημένο και μόνο που το συζητάμε.
Ο αγώνας του τσεκαδόρου στο Villa δυστυχώς δεν δικαιώνεται.

Για το λόγο που οδηγεί σε αιώνιους φοιτητές (δέχομαι άτομα που παλεύουν και κολλάνε σε 1-2 μαθήματα, όχι σε φαινόμενα εγκατάλειψης) ναι υφίσταται συζήτηση και η λύση ακούει στο όνομα ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ.

Πολύ επιτυχημένα σχόλια, όπως και άλλα που προηγήθηκαν, και τεκμηριώνουν ότι ο "θεσμός" του "αιώνιου φοιτητή" έχει τελικά μεγάλο κόστος και για την κοινωνία και την οικογένεια και τον ίδιο τον φοιτητή.
Λέξεις κλειδιά η υποβάθμιση των σπουδών, η αδυναμία προγραμματισμού, η αδυναμία ακαδημαϊκής αξιολόγησης και λογοδοσίας και η αναπαραγωγή στρεβλών καταστάσεων κι αντιλήψεων.

Αν σε ένα Τμήμα υπάρχουν 2.000 ενεργοί φοιτητές αντί 500-600, πως μια σχολή θα μπορεί να προγραμματίσει υπεύθυνα τι καθηγητές και αίθουσες θα χρειαστεί και πόσα μαθήματα θα δώσει την επόμενη χρονιά. Θεωρητικά είναι εξίσου πιθανό σε ένα μάθημα να γραφούν 150 ή 1500 (ακραίο παράδειγμα αλλά όχι αδύνατο). Το πρόβλημα είναι πιο έντονο για εργαστήρια.
Αν είναι 1.000 γραμμένοι σε ένα μάθημα που κανονικά θα απευθύνεται σε ένα έτος 100 ατόμων, και παρακολουθούν οι 40, πόσες αίθουσες θα πρέπει να είναι διαθέσιμες για μια προγραμματισμένη εξέταση και πόσοι επιτηρητές? Θα βγάλει 1.000 ή 40 φωτοτυπίες τα θέματα ο καθηγητής?

Ο φοιτητής βρίσκεται σε ένα κλίμα γενικευμένης χαλαρότητας, αποπροσανατολίζεται από το στόχο που τον έφερε στο πανεπιστήμιο, καταστρέφει τις σπουδές του, τις οικονομίες της οικογένειας και τις προοπτικές για την υπόλοιπη ζωή του. Αν αργότερα συνειδητοποιήσει ορισμένα πράγματα, είναι συνήθως πολύ δύσκολο να αναστρέψει την κατάσταση και να σώσει τις σπουδές του. Αν μη τι άλλο, το ανθρώπινο μυαλό ξεχνάει πολύ εύκολα. Για παράδειγμα, δεν περνάς προχωρημένο μάθημα (π.χ. 4ου έτους) αν έχεις αρχίσει να ξεχνάς τα βασικά μαθηματικά, ακόμα κι αυτά από τα χρόνια του λυκείου (λογάριθμους!)!

Ο καθηγητής χρειάζεται και χρόνο να κανει έρευνα κλπ, είναι παράλογο να χάνει 2-3 ημέρες να εξετάζει π.χ. 200 γραπτά αντί 50, επειδή θα δοκιμάζουν και 150 ψιλοαδιάφοροι μήπως τους κάτσει η μπίλια στη ρουλέτα της εξέτασης.

Ο φοιτητής των χαλαρών και μακροχρόνιων σπουδών δεν γίνεται ποτέ πραγματικό μέλος μιας ακαδημαϊκής κοινότητας, περνάει και δεν αγγίζει τίποτα όσο καλούς καθηγητές κι αν έχει. Ο φοιτητής που δεν έχει ζήσει στην αίθουσα με τους καθηγητές και συμφοιτητές του, δεν έχει νοιώσει το ακαδημαϊκό περιβάλλον, δεν έχει και κανένα αντίσωμα να μην φερθεί σαν κάφρος .... καταλήψεις, χτισίματα κλπ.

Η ύπαρξη "αιώνιων φοιτητών" ακυρώνει στη πράξη κάθε δυνατότητα αξιολόγησης καθηγητών και πανεπιστημίου, εσωτερική ή εξωτερική. Ένα καλό πανεπιστήμιο πρέπει να έχει μικρή απόκλιση του μέσου όρου διάρκειας σπουδών από την κανονική. Αν καθυστερούν οι φοιτητές να πάρουν πτυχίο κανονικά φταίνε οι καθηγητές και το Πανεπιστήμιο που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και θα πρέπει να διορθώσουν τα στραβά. Ο "τρελλός" καθηγητής που κάνει κακό μάθημα και κόβει το 90% στο μάθημα του δεν θα μπορεί να υπάρξει. Όταν όμως υπάρχουν 1000 γραμμένοι, παρακολουθούν 40 και δίνουν 200, ακυρωνεται κάθε αντικειμενική δυνατότητα απόδοσης ευθυνών στον καθηγητή και στο πρόγραμμα σπουδών.
Η χαλαρότητα είναι γενική .... εις βάρος της κοινωνίας.

Ο νόμος Διαμαντοπούλου (ψηφίστηκε από ~260 βουλευτες) έδινε αυξημένη αυτονομία στα πανεπιστήμια και είχαν την δυνατότητα να ρυθμίζουν διάφορα θέματα με τον οργανισμό και εσωτερικό κανονισμό τους. Μετά το ν+2 ήταν στο χέρι των πανεπιστημίων να κανονίσουν τι θα κάνουν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έσκιζε τα ιμάτια του για την αυτοτέλεια/αυτονομία των πανεπιστημίων (κριτική ως προς τα αρχικά συμβούλια), αλλά εδώ έρχεται αμέσως και τους ρίχνει ένα καπέλλο! Θα ακολουθήσουν χειρότερα, όπως να δοθεί ξανά στους φοιτητές η διοίκηση!

Κι αυτό έρχεται τη στιγμή που σοβάρεψαν οι σπουδές των παιδιών (λόγω χρονικού ορίου και κρίσης), που άρχισαν να ξεχυλίζουν τα αμφιθέατρα ....

Ο ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια ταυτίζεται με την μετριοκρατία στην καλύτερη περίπτωση. Είναι αδύνατον να βρείς ένα πραγματικά διακεκριμμένο επιστήμονα να υποστηρίζει ΣΥΡΙΖΑ στις σχολές θετικών επιστημών, μηχανικών και ιατρικής. Αν διαβάσει κανείς τα βιογραφικά στοιχεία του Κουρακη είναι αόρατο το "ακαδημαϊκό" έργο, αλλά κατάφερε να υπάρχει μέσω της κομματικής ένταξης και του συνδικαλισμού. Κατανοητό να θέλει τέτοια standards για τα πανεπιστήμια ....

Υ.Γ. 1 Για μακροχρόνιες σπουδές χωρίς παρακολούθηση υπάρχει πάντα και το Ανοικτό Πανεπιστήμιο, αρχίzουν να υπάρχουν και e-courses. Επίσης στα πανεπιστήμια είναι δυνατη η διακοπή σπουδών.

Υ.Γ.2 Στο Ελληνικό χάος της ανώτατης εκπαίδευσης οι δυνατοί φοιτητές θα διασωθούν τελικα μόνοι τους, η μεγάλη πλειοψηφία όμως των παιδιών μεσαίων δυνατοτήτων καταστρέφεται.
Τελευταία επεξεργασία από Adriver και 29 Ιαν 2015, 22:44, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Άβαταρ μέλους
By nass
#69826 @QsisVTS
Εδώ κολλάει αυτό που είχε γράψει ο elvet προ πολλών σελίδων, ότι αν ένα τμήμα έχει τέτοια θέματα "μπήκαν 6000 τελείωσαν 3000 τι έχουνε τα έρμα και ψοφάνε" αυτόματα η διεθνής βαθμολογία του τρώει γερή σφαλιάρα. Θα μου πεις "στα @@ μας για τη διεθνή βαθμολογία" αλλά δεν είναι έτσι, πρώτον γιατί δεν μόνο τυπικό το θέμα αλλά και ουσίας (τι ποιότητα σπουδών προσφέρει ένα τμήμα που ένας στους δύο δεν τελειώνουν ?) και δεύτερον διότι αν δεν μας ενδιαφέρει η σύγκριση με τα benchmarks στον τομέα μας είναι η καλύτερη συνταγή για να είμαστε μονίμως πάτοι.