- 03 Ιουν 2017, 07:22
#402820
Δεν έχω καθόλου εικόνα τι τζίρους κάνει ο ΟΑΣΑ, και πόσο μεγάλη είναι η κρατική επιχορήγηση που λαμβάνει. Αν πάντως δε συζητάμε για εκατοντάδες εκατομμύρια, αλλά για δεκάδες, δε νομίζω πως είναι τόσο τραγικό.
Αντιθέτως, ο μηδενισμός της επιχορήγησης και η συρρίκνωση του μεταφορικού έργου μόνο σε κερδοφόρες γραμμές μάλλον θα απέβαινε χειρότερο για την κοινωνία.
Δεν υπάρχει σωστή απάντηση πάντως, είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Άλλος μπορεί να θεωρεί σωστό να δίνει 30% επιχορήγηση, σε στυλ ο ΟΑΣΘ ή ο ΟΑΣΑ π.χ. μας κοστίζουν το χρόνο 100 μύρρια, και εισπράττουν 70 από τα εισιτήρια και τις διαφημίσεις, άρα βάζω το υπόλοιπο 30% της ζημιάς, άλλος να θεωρεί σωστό το 10%, άρα είτε πρέπει να αυξηθεί το κόμιστρο είτε να περισταλεί το προσωπικό και οι ζημιογόνες γραμμές, είτε όλα μέχρι να φτάσουμε στο επιθυμητό 10% ετήσιο έλλειμα. Άλλος μπορεί να θελήσει το 0%.
Το κυριώτερο λάθος του Μητσοτάκη με τον ΟΑΣΑ ήταν ότι απέλυσε 8.500 κοζμάκη (λίγο λιγότερους βασικά, όσους δεν πήραν λεωφορεία). Έδωσε π.χ. σε 1.000 υπαλλήλους μερίδια σε λεωφορεία (οι υπόλοιποι ήταν πολύτεκνοι, εκτός ΟΑΣΑ). Αν είχε π.χ. δώσει και 500 εθελουσίες και είχε μετατάξει τους υπόλοιπους 7.000 σε άλλες υπΕρεσίες του
ΔΗΜΟΣΙΟΥ (και μόνο αυτού), η γκρίνια που θα είχε προκύψει θα ήτο πολύ μικρότερη και σαφώς πιο διαχειρίσιμη. Και θα μπορούσε να βγει και να πει ότι βελτίωσα τις υπερεσίες σε άλλους τομείς του δημοσίου με τους μεταταχθέντες. Το μονδέλο αυτό ακουλουθήθηκε σε άλλες ιδιωτικοποιήσεις που έγιναν αργότερα από το ΠΑΣΟΚ και δεν άνοιξε μύτη. Στον ΟΤΕ φερειπείν δόθηκαν συν τοις άλλοις ΚΑΙ μετοχές στους εργαζόμενους σε προνομοιακές τιμές ή και δωρεάν.
Το δεύτερο σφάλμα του ήταν ότι υποεκτίμησε τη δυνατότητα του φορέα να κινητοποιήσει κοζμάκη και εκτός του χώρου του και να δημιουργήσει μεγάλο μέτωπο δυσφορίας για την ιδιωτικοποίησή του αλλά και για την επόμενη μεγάλη ιδιωτικοποίηση του προγραμμάτιζε, τον ΟΤΕ. Αποδείχθηκε ότι τω καιρώ εκείνω το πολιτικό κόστος της ιδιωτικοποίησης του ΟΑΣΑ ήταν πολύ μεγάλο, δε μιλάμε δηλαδή ότι αφορούσε μόνο 8.500 υπαλλήλους και τις ψήφους τους (πρόχειρα από 2 ο καθένας, άρα 17.000 κουκιά σύνολο).
Και φυσικά έδωσε ΒΗΜΑ στο Πασόκ να παίξει το ρόλο του σωτήρα, του εγγυητή του δημοσίου συμφέροντος, του λογικού κυβερνήτη.
Το μητσοτακικό μοντέλο της (επανα)ιδιωτικοποίησης* του ΟΑΣΑ έπαιξε για 1,5 χρόνο περίπου. Είχε και τα θετικά του προφανώς. Δεν γνωρίζουμε τι θα γινόταν σε βάθος χρόνο βέβαια, έπαιξε για λίγο, και τα πράματα θα άλλαζαν άρδην μετά από λίγα χρόνια με τα μέσα σταθερής τροχιάς, μια νέα παράμετρο. Σαφώς και ήταν μπροστά από την εποχή του, όχι 25 χρόνια βέβαια, καμιά 10αριά, βαριά 15 σίγουρα. Και σαφώς ήταν ετερόφωτο, είχαν προηγηθεί ανάλογες ιδιωτικοποιήσεις σε Ευρώπη και πολύ παλιότερα στην Ούσα.
*
Δεν είμαι βέβαιος αν το ξέρετε αλλά οι Αστικές Συγκοινωνίες ήταν ιδιωτικές από το 1900 μέχρι το 1977!
http://www.kathimerini.gr/865070/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/apoyh-dhmosies-astikes-sygkoinwnies