- 04 Δεκ 2016, 19:12 #334720 This map shows what every country in the world is best at doing

- 04 Δεκ 2016, 20:04 #334732 USA spam e-mails

- 05 Δεκ 2016, 00:13 #334833

Προσλήψεις σε οργανισμό χωρίς... λόγο
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΟΥΛΑΣ



Ερώτηση: Αν μαθαίνατε ότι μια ελληνική εταιρεία που απασχολεί 330 εργαζομένους προσλαμβάνει σήμερα άλλους 220, τι αλήθεια θα σκεφτόσασταν; Προφανώς ότι κάποιος άγνωστος Ελληνας επιχειρηματίας, μιας επίσης άγνωστης εξαγωγικής εταιρείας, ανακάλυψε αίφνης κάτι που μοιάζει με την πυρίτιδα. Ενα, ας πούμε, πρωτοποριακό προϊόν, που το ζητούν ξαφνικά δεκάδες χώρες στο εξωτερικό, και η εταιρεία του δεν προλαβαίνει να το παράγει, εξ ου και αποφάσισε να αυξήσει το προσωπικό της κατά 65%.

Και τώρα που μάθατε τα δεδομένα, καθίστε αναπαυτικότερα, γιατί όσα θα διαβάσετε θα σας εξοργίσουν. Η πρόσληψη 220 ατόμων δεν αφορούν καμία ελληνική ιδιωτική εταιρεία. Γίνονται εν κρυπτώ σε έναν δημόσιο οργανισμό, ο οποίος όχι μόνον δεν χρειάζεται επιπλέον προσωπικό, αλλά, αν οι επιτελείς του είχαν στοιχειώδη συναίσθηση του ρόλου τους, θα έπρεπε να απολύσουν και το μεγαλύτερο μέρος των υπαλλήλων του.
Το σκάνδαλο –γιατί μόνον έτσι μπορεί να χαρακτηρισθεί– αφορά τις Κτιριακές Υποδομές Α.Ε. ή εν συντομία ΚΤΥΠ, όπως τις λένε οι γνωρίζοντες. Πρόκειται για τον μοναδικό κατασκευαστικό οργανισμό του Δημοσίου, που ιδρύθηκε ύστερα από ασφυκτική πίεση των δανειστών μας στο 2ο μνημόνιο, καθώς οι «απεχθείς» τροϊκανοί εντόπισαν κάτι μάλλον αυτονόητο. Οτι είναι παράλογο μια μικρή χώρα να έχει τρεις διαφορετικές κατασκευαστικές εταιρείες: τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ), τη Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσοκομείων (ΔΕΠΑΝΟΜ) και τη Θέμις Κατασκευαστική, που είχε την ευθύνη ανέγερσης φυλακών και δικαστικών μεγάρων.


Μην τα πολυλογούμε, οι τρεις εταιρείες συγχωνεύθηκαν τον Νοέμβριο του 2013 σε μία –τις ΚΤΥΠ– για να μειωθούν τα τεράστια έξοδά τους (τρία διαφορετικά Δ.Σ., πολυδιάσπαση εργαζομένων με παρεμφερές αντικείμενο κ.λπ.) και έκτοτε σε αυτήν εργάζονται περί τα 330 άτομα. Αριθμός καθ’ όλα υπερβολικός, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα τελευταία χρόνια, λόγω της απουσίας οποιασδήποτε σοβαρής οικοδομικής δραστηριότητας, θα μπορούσε να λειτουργεί κάλλιστα με 80-100 ανθρώπους. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ολόκληρο το 2016 η εταιρεία ΚΤΥΠ προχώρησε σε μόνον δύο νέους διαγωνισμούς. Τη δημοπρασία ενός σχολείου στη Νέα Φιλαδέλφεια και το... γκρέμισμα ενός ελληνικού σχολείου στο Μόναχο.

Και τι αποφάσισε ο αρμόδιος υπουργός Χρ. Σπίρτζης για να αντιμετωπίσει την απραξία των υπαλλήλων; Να προσλάβει με συμβάσεις αορίστου χρόνου άλλους 220 υπαλλήλους που εργάζονταν μέχρι το 2013 στις τρεις εταιρείες και απολύθηκαν, καθότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που είχαν έληξαν. Μοιάζει δε απίστευτο, αλλά, όπως κατήγγειλε στην «Κ» ο πρώην αντιπρόεδρος των ΚΤΥΠ Ανδρ. Αθανασόπουλος, οι περισσότεροι εξ αυτών είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη, αλλά οι αιτήσεις επαναπρόσληψής τους απορρίφθηκαν όχι μόνον πρωτόδικα, αλλά και από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας. Ο Αρειος Πάγος τον Δεκέμβριο του 2015 έκρινε τελεσίδικα ότι οι εν λόγω υπάλληλοι –διοικητικοί στην πλειονότητά τους– δεν πληρούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και επομένως ορθώς απολύθηκαν όταν ολοκληρώθηκε το αντικείμενο για το οποίο είχαν προσληφθεί.

Θα εξοργιστείτε ακόμη περισσότερο όταν μάθετε και τον τρόπο που έγινε η επαναπρόσληψή τους. Πέρασε την προηγούμενη εβδομάδα με άσχετη τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ –προφανώς κατόπιν συνεννόησης με τον ΣΥΡΙΖΑ– και εντάχθηκε ως άρθρο στον νόμο 4439/2016. Σημειωτέον δε ότι, πλην του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και των ΑΝΕΛ, τις προσλήψεις ψήφισαν τόσο η Εν. Κεντρώων όσο και το ΠΑΣΟΚ (!), ενώ οι μόνοι που είπαν «όχι» ήταν η Ν.Δ. και το Ποτάμι (η Χ.Α. ψήφισε «παρών»). Το δε θράσος όσων διατύπωσαν τη συγκεκριμένη τροπολογία είναι πραγματικά απύθμενο. Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι «εντάσσονται» λέει το άρθρο, «κατά παρέκκλιση κάθε αντίθετης ρύθμισης ή απόφασης (σ.σ.: του Αρείου Πάγου), σε κενές οργανικές θέσεις της εταιρείας “Κτιριακές Υποδομές” ή σε προσωποπαγείς θέσεις που θα συσταθούν στην ως άνω εταιρεία για το σκοπό αυτόν»!

Αν αναρωτιέστε γιατί δεν αντέδρασε έστω η πρόεδρος των ΚΤΥΠ που προσλαμβάνονται άνευ λόγου 220 πλεονάζοντα άτομα στον όργανισμό «της», την απάντηση μάλλον θα τη βρείτε στο βιογραφικό της. Την κ. Ιωάννα Κοντούλη, που ηγείται των ΚΤΥΠ, θα τη θυμάστε ίσως ως μαχητική εκπρόσωπο των Οικολόγων Πρασίνων στις εκλογές του 2012 πριν «μετακομίσει» στον ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο σημειωτέον απέτυχε να εκλεγεί τον Ιανουάριο του 2015. Καθότι, όμως, η κ. Κοντούλη κατόρθωσε, όπως λέγεται, να εξασφαλίσει την εύνοια του κ. Νίκου Παππά, κρίθηκε απολύτως κατάλληλη για τη θέση της προέδρου ενός δημόσιου οργανισμού, κι ας είχε ως μοναδικό της επαγγελματικό εφόδιο το πτυχίο του τοπογράφου-μηχανικού.

Κατόπιν τούτων, τόσο η κ. Κοντούλη όσο κυρίως ο κ. Σπίρτζης καλούνται να απαντήσουν σε ένα μάλλον αυτονόητο ερώτημα. Τι είναι αυτό άραγε –πλην της εξυπηρέτησης του πελατειακού κοινού τους– που τους έκανε να προσλάβουν 220 νέους υπαλλήλους στην υπολειτουργούσα εταιρεία ΚΤΥΠ, εκτινάσσοντας σε περίπου 12 εκατ. ευρώ το ετήσιο μισθολογικό κόστος λειτουργίας της (από 7 εκατ. σήμερα);
Αφησα για το τέλος ένα κερασάκι. Η εταιρεία ΚΤΥΠ, ως ο μοναδικός πλέον κατασκευαστικός οργανισμός του Δημοσίου, στεγάζει σήμερα τους 330 υπαλλήλους της σε δύο κτίρια και όλως παραδόξως το ένα κτίριο δεν είναι δημόσιο, αλλά το νοικιάζει από ιδιώτη! Με την πρόσληψη των νέων 220 αχρείαστων υπαλλήλων η δημόσια κατασκευαστική εταιρεία θα μισθώσει και δεύτερο ιδιωτικό κτίριο, το οποίο θα πληρώνουν τα συνήθη υποζύγια. Δηλαδή εμείς...

http://www.kathimerini.gr/886431/articl ... xwris-logo

- 05 Δεκ 2016, 10:00 #334886 Γιατί στο "ΤΙΣ ΟΙΔΕΝ" ?

- 05 Δεκ 2016, 13:18 #334970 Γιατί όχι;

Αν ταιριάζει περισσότερο σε άλλο θέμα, ας το μεταφέρουν.

- 05 Δεκ 2016, 14:23 #334998 Εμένα μου κάνει περισσότερο για Πολιτική, αλλά ΟΚ, δεν θα μαλώσουμε κανέναν.

- 05 Δεκ 2016, 19:51 #335095 Γιατί προκαλεί εντύπωση η πρόσληψη των 220 ? Αφού ξέρουμε πολύ καλά ότι η κυβέρνηση τρέχει να προλάβει να αυξήσει τον κομματικό της στρατό ψηφοφόρων για την επανεκλογή της όταν γίνουν εκλογές.

Καλά τα ποσοστά του Πάκυ στις μαζικές προσλήψεις δεν θα τα πιάσει ούτε μετά από 10 χρόνια αλλά ντάξει !

- 06 Δεκ 2016, 13:23 #335321

ΠΑΣΟΚ ΡΕ

- 06 Δεκ 2016, 14:27 #335345 ^Διαφορές κομμουνισμού με σοσιαλισμό

- 06 Δεκ 2016, 14:28 #335346 Στη Βουλή οι «προσλήψεις χωρίς λόγο» - Αντίδραση συνδικαλιστών και μια οφειλόμενη απάντηση



Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Καθημερινής σχετικά με την επιστροφή 220 πρώην εργαζομένων στην εταιρεία Κτιριακές Υποδομές Α.Ε, και μάλιστα σε ευθεία παραβίαση σχετικής απόφασης του Αρείου Πάγου, προκάλεσε σάλο, εύλογο ενδιαφέρον και την αντίδραση του Σωματείου εργαζομένων στην εταιρεία. Παράλληλα, το θέμα θα ξανασυζητηθεί και στη Βουλή, μετά από ερώτηση που κατέθεσε ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Χάρης Θεοχάρης.
Το Δ.Σ. του Σωματείου εξέδωσε ανακοίνωση, η οποία έχει ως εξής:

«Στην χθεσινή «Καθημερινή της Κυριακής» δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο «Προσλήψεις σε οργανισμό χωρίς … λόγο» και υπότιτλο «Έχει 330 – Παίρνει 220 – Μπορεί και με 80». Το άρθρο έχει ως «πηγή πληροφόρησης» τον πρώην αντιπρόεδρο της εταιρείας «Κτιριακές Υποδομές ΑΕ» κ. Αθανασόπουλο και με λίγα λόγια αναφέρει ότι η εταιρεία δεν έχει λόγο ύπαρξης άρα είναι «σκάνδαλο» ότι επιστρέφουν σε αυτήν με τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ και άλλοι εργαζόμενοι, που είχαν απολυθεί τα προηγούμενα χρόνια. Υπό άλλες συνθήκες δεν θα άξιζε τον κόπο να εξηγήσουμε γιατί είναι αφερέγγυα «πηγή πληροφόρησης» ο κ. Αθανασόπουλος που συνδιοικούσε για μία τουλάχιστο τριετία την εταιρεία και εκτελούσε πειθήνια τα Μνημόνια που επέβαλαν «τυφλές» απολύσεις, απαξίωση Δημόσιων φορέων και ιδιωτικοποιήσεις, ενώ έχει μεγάλο μέρος ευθύνης για πολλά που επικαλείται (π.χ. την τραγική για την Ελληνική κοινότητα του Μονάχου απώλεια του οικοπέδου στο οποίο θα χτιζόταν σχολείο). Όμως απαντάμε, επειδή χρειάζεται να αποκαλυφθούν οι εξόφθαλμες ανακρίβειες και τα ψέματα με τα οποία η «πηγή» επιχειρεί να διαμορφώσει ένα υποτιθέμενο «σκάνδαλο».

Οι εργαζόμενοι που επιστρέφουν είναι λιγότεροι από 150 καθώς ήδη 70 εργάζονται στην εταιρεία. Περίπου το 70% εξ αυτών είναι τεχνικοί διαφόρων ειδικοτήτων (αρχιτέκτονες, πολιτικοί μηχανικοί, κ.ά.) οι οποίοι συμμετείχαν πριν απολυθούν στα προγράμματα Προσεισμικού ελέγχου, τα οποία από τότε σχεδόν σταμάτησαν. Παράλληλα βέβαια συμμετείχαν στο τρέχον έργο και στα προγράμματα ΕΣΠΑ και Ενεργειακής αναβάθμισης των σχολείων.
Είναι ανάξιο απάντησης ότι οι Κτιριακές Υποδομές δεν έχουν έργο και ρόλο και σαν Σωματείο έχουμε ήδη στείλει από  την αρχή της σχολικής χρονιάς δελτίο τύπου (σας το επισυνάπτουμε) με τα έργα και τις υπηρεσίες που παρείχαμε σε συνθήκες πολύ δύσκολες. Παράλληλα προβάλλουμε ένα πλαίσιο αιτημάτων με βάση τις σημαντικές κοινωνικές ανάγκες, απαιτώντας την αναβάθμιση του Δημόσιου χαρακτήρα, των προτεραιοτήτων  και της λειτουργίας του φορέα.
Οι Κτιριακές Υποδομές προέκυψαν από Μνημονιακή συγχώνευση ΟΣΚ, ΘΕΜΙΣ, ΔΕΠΑΝΟΜ, και ενώ οι φορείς αυτοί απασχολούσαν πάνω από 600 εργαζόμενους (ΟΣΚ 400, ΘΕΜΙΣ 150, ΔΕΠΑΝΟΜ κά 50) βρέθηκε «ξαφνικά» η νέα εταιρεία με 330 !!. Και αυτό παρότι πλέον έχει την ευθύνη για όλα τα Δημόσια κτίρια (Σχολεία, Νοσοκομεία, Δικαστήρια κ.ά.). Με αυτά τα δεδομένα ασφαλώς και δεν επαρκούσε το προσωπικό, ιδιαίτερα δε το τεχνικό.

Εκτιμάμε λοιπόν ότι, ένας βασικός λόγος που ο υπουργός αποδέχτηκε την Τροπολογία του ΚΚΕ την οποία ψήφισαν και άλλα κόμματα, είναι η πραγματική ανάγκη οι Κτιριακές Υποδομές να ασκήσουν με επάρκεια το ρόλο τους ως ο μόνος τεχνικός κατασκευαστικός φορέας του Δημοσίου, ειδικότερα δε να ξαναρχίσουν με ταχύτατους ρυθμούς τα προγράμματα προσεισμικού ελέγχου όχι μόνο στα σχολεία, αλλά και στα νοσοκομεία, στα δικαστήρια και άλλα δημόσια κτίρια, σε μία περιοχή και μία περίοδο υψηλής σεισμικότητας. Βέβαια η «πηγή» του δημοσιεύματος δεν λέει κουβέντα για την απόφαση που είχε πάρει η προηγούμενη Διοίκηση της οποίας ήταν αντιπρόεδρος, με την οποία έδινε πάνω από 600.000 € με απευθείας ανάθεση σε ομάδα του  Δημοκρίτειου Ξάνθης για πρωτοβάθμιο προσεισμικό έλεγχο σχολείων της Β. Ελλάδας (και μάλιστα ονομάζοντας το πρόγραμμα «ερευνητικό»). Το θέμα έχει πάρει πλέον τη δικαστική οδό και το «πρόγραμμα» ανακλήθηκε, αλλά όπως φαίνεται ο κ. Αθανασόπουλος ακόμα δεν μπορεί να χωνέψει ότι πλέον οι Κτιριακές Υποδομές θα μπορούν  να φέρουν σε πέρα ένα τόσο επείγον ζωτικής σημασίας έργο, με το δικό τους εξειδικευμένο προσωπικό και σε σταθερή βάση.

Σε κάθε περίπτωση ο φορέας επιτελεί σημαντικό δημόσιο κοινωφελές έργο που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και ιδιωτικοποίησης στα πλαίσια του Υπερταμείου. Σαν εργαζόμενοι γνωρίζουμε ότι ιδιαίτερα στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης και των Μνημονίων που βιώνουμε, συγκρούονται δύο πολιτικές και στο πεδίο του ρόλου του Δημοσίου: Αυτή της ανάγκης αναβάθμισης, αναπροσανατολισμού να αναδιάρθρωσής του ώστε να καλύπτει τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες. Και αυτή της συρρίκνωσης, υποβάθμισης και ιδιωτικοποίησης στο όνομα της «ανάπτυξης» για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Όμως σωστό είναι αυτή η αντιπαράθεση να γίνεται με πραγματικά στοιχεία και δεδομένα και όχι με αναξιόπιστες και εν πολλοίς υποκειμενικές «πηγές», που ενώ έχουν μεγάλες ευθύνες για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και είναι μέρος του προβλήματος, παρουσιάζονται σαν τιμητές και σταυροφόροι της κάθαρσης για να έχουν δέκα λεπτά δημοσιότητας.

Το Δ.Σ. του Σωματείου

Ο πρόεδρος     Μ. Δανδουλάκης                                              Ο γεν. γραμματέας  Σ. Παπαδόπουλος

        
                                                   

Η απάντηση της «Κ»             
Μια κλασική μέθοδος αποφυγής μιας απάντησης είναι η διαστρέβλωση του ερωτήματος. Ας επαναλάβουμε, λοιπόν, το κεντρικό ερώτημα του ρεπορτάζ. Το σωματείο των εργαζομένων της εταιρείας ΚΤΥΠ σέβεται ή δεν σέβεται τις αποφάσεις της Ανώτατης Δικαιοσύνης; Διότι ο Αρείος Πάγος έκρινε τελεσίδικα τον Δεκεμβριο του 2015 ότι οι εν λόγω 220 υπάλληλοι, ως πλεονάζον προσωπικό, ΔΕΝ έπρεπε να επαναπροσληφθούν απορρίπτοντας την επιχειρηματολογία τους ότι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Επομένως, η ακριβώς αντίθετη τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ και ψηφίστηκε με τη σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Εν. Κεντρώων και ΠΑΣΟΚ είναι βέβαιο ότι, αν ελεγχθεί εκ νέου, θα καταπέσει και πάλι ως έκνομη, καθώς παραβιάζει πλέον εξόφθαλμα και δεδικασμένη απόφαση της ανώτατης Δικαιοσύνης. Σημειωτέον δε ότι οι εν λόγω υπάλληλοι επανέρχονται με προσωποπαγείς συμβάσεις αορίστου χρόνου, ενώ μέχρι το 2013 εργάζονταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου !

Την παράμετρο αυτήν, παραδόξως την αποσιωπά ο πρόεδρος του Σωματείου της ΚΤΥΠ, θέλοντας να μας πείσει ότι, ενόσω η χώρα καταρρέει, δεν επαρκούν 330 άτομα για να καλύψουν τις ανάγκες μιας δημόσιας κατασκευαστικής εταιρείας που δεν έχει ουσιαστικό αντικείμενο, και είναι απαραίτητο να προσληφθούν  επιπλέον 150 άτομα για να κάνουν... προσεισμικούς ελέγχους.

Από το ύφος, ωστόσο, της επιστολής γίνεται σαφές και το γιατί την σχετική τροπολογία την κατέθεσε το ΚΚΕ. Ο πρόεδρος των συνδικαλιστών της ΚΤΥΠ κ. Μ. Δανδουλάκης «τυγχάνει» στέλεχος του κόμματος και από την επιχειρηματολογία του φέρεται να ανήκει στους εναπομείναντες που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι τα μνημόνια έφεραν την κρίση, και όχι η κατάρρευση του κράτους τα μνημόνια. Εξ ού και ταυτίζει απαξιωτικά την ανάπτυξη με άδολα επιχειρηματικά συμφέροντα και ζητεί την «αναβάθμιση του δημόσιου χαρακτήρα της ΚΤΥΠ» (sic) παραβλέποντας ότι αυτή -με την συμφωνία και του ΣΥΡΙΖΑ- έχει ήδη περάσει στο υπερταμείο. Εν ολίγοις, είναι μάλλον προφανές ότι ο κ. Δανδουλάκης ζει σε άλλο τόπο και σε άλλο χρόνο σε σχέση με μας τους «υπολοίπους» που θα επωμιστούμε με τους φόρους μας το επιπλέον κόστος των 5 εκ ευρώ το οποίο θα στοιχίσουν κατ έτος οι πλεονάζοντες υπάλληλοι.
ΥΓ. Οποια στοιχεία έχει ο κ. Δανδουλάκης για τον κ. Αθανασόπουλο ας τα καταθέσει στην Δικαιοσύνη και να ναι βέβαιος ότι αν είναι αξιόποινα θα αποτελέσουν αντικείμενο επόμενου ρεπορτάζ μου. Διευκρινιστικά, ωστόσο, να τον «ενημερώσω» ότι η τόσο η απόφαση του Αρείου Πάγου, όσο και η κατάπτυστη τροπολογία που ψηφίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα στην Βουλή είναι δημόσιες και δεν χρειαζόμουν καμία πηγή για να τις πληροφορηθώ.

Κων. Ζούλας

Ερώτηση Θεοχάρη στη Βουλή
Ερώτηση στη Βουλή για την σκοπιμότητα των προσλήψεων προσωπικού στις Κτιριακές Υποδομές Α.Ε. κατέθεσε ο ανεξάρτητος βουλευτής Β' Αθήνας Χάρης Θεοχάρης, με αφορμή το δημοσίευμα της εφημερίδας «Η Καθημερινή».

Σε αυτή αναφέρει πως καθώς οι ελλείψεις προσωπικού στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στην Αστυνομία και το Πυροσβεστικό Σώμα, στην Πρωτοβάθμια και την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, πλήττουν τις συνθήκες ζωής των Ελλήνων πολιτών, ενώ το 2017 θα υπάρχει αναλογία 4 αποχωρήσεων για μια πρόσληψη στο Δημόσιο ενώ η ανάγκη διατηρήσιμης δημοσιονομικής προσαρμογής φέρνει φόρους ύψους 2,4 δις ευρώ το επόμενο έτος, ο βουλευτής καλεί την κυβέρνηση να απαντήσει:

-Ποιες ανάγκες υπαγόρευσαν προσλήψεις με συμβάσεις αορίστου χρόνου στις Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.;
-Θα χρειαστεί μίσθωση και δεύτερου κτιρίου για τη στέγαση των υπό πρόσληψη υπαλλήλων;
-Ποιο θα είναι το συνολικό κόστος που θα επιβαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό (μισθολογικό, εξοπλισμός και λειτουργία νέων γραφείων);

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/886636/articl ... h-apanthsh

- 06 Δεκ 2016, 15:28 #335377 Mε λογοτυπο δημοσιας υπηρεσιας το χρεωνεις ως εκτος εδρας με διανυκτερευση;

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 11 Δεκ 2016, 17:54 #337214 Πριν μόλις λίγες ημέρες, έσπευσε σε νοσοκομείο της Ρώμης αισθανόμενος αδιαθεσία. Στα 74 του ο Στίβεν Χόκινγκ καταφέρνει ακόμα να κερδίζει την μάχη με την σπάνια νόσο ALS (αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση), ενάντια σε κάθε ιατρική εκτίμηση. Η είδηση της μεταφοράς του στο νοσοκομείο έκανε τον γύρο του κόσμου, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα μπήκε σε κατάσταση… συναγερμού, αλλά ο Χόκινγκ για μια ακόμα φορά απεδείχθη δυνατός. Μια απλή αδιαθεσία στάθηκε αφορμή για να κάνει τις απαραίτητες εξετάσεις, πριν πάρει το εξιτήριο από το νοσοκομείο της ιταλικής πρωτεύουσας και το αεροπλάνο για το Κέιμπριτζ. Κάποιες ώρες μετά, στην βάση του πλέον, ο σπουδαίος φυσικός κατάφερε να βρεθεί για ακόμα μια φορά στο επίκεντρο, γράφοντας ένα εκτενές άρθρο στο Guardian. Οχι επιστημονικό, όπως αυτά που του εξασφάλισαν την έδρα του καθηγητή στο πιο διάσημο πανεπιστήμιο του κόσμου, όχι εκλαϊκευμένης επιστήμης, όπως αυτά που του χάρισαν παγκόσμια φήμη και αναγνώριση, όχι αυτοβιογραφικό, όπως αυτά που τον έχρισαν έναν μικρό ήρωα που πάλεψε (και ακόμα παλεύει) ενάντια στις πιθανότητες. Το άρθρο του Χόκινγκ, αυτή τη φορά είναι αυστηρώς πολιτικού περιεχομένου. Μιλώντας για έναν πλανήτη που γυρνάει σελίδα, ο Χόκινγκ φροντίζει να μας αποδείξει πως μερικές φορές η «απόλυτη» και «ορθολογική» σκέψη ενός επιστήμονα, ακόμα και αν αυτός ανήκει στα υψηλότερα στρώματα των κοινωνικών ελίτ, μπορεί να γίνει πολύ πιο «ρομαντική» από σημερινή μας πολιτική πραγματικότητα. Ορμώμενος από τις ανατρεπτικές πολιτικές εξελίξεις σε Βρετανία και Η.Π.Α, ο σπουδαίος φυσικός προτρέπει τις παγκόσμιες ελίτ να αλλάξουν κατεύθυνση, ενώ παράλληλα καλεί τον κόσμο να συσπειρωθεί και μέσα από την αλληλεγγύη να σταθεί όρθιος, αντιμετωπίζοντας τις φορτούνες που ακολουθούν, αφού η ανθρωπότητα γυρίζει σελίδα. Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο του Στίβεν Χόκινγκ, όπως το δημοσίευσε ο Guardian: Ως θεωρητικός φυσικός με έδρα το Κέιμπριτζ, έζησα τη ζωή μου σε μία ασυνήθιστη, προνομιακή φούσκα. Το Κέιμπριτζ είναι μία ασυνήθιστη πόλη, χτισμένη γύρω από τον πυρήνα ενός εκ των καλύτερων πανεπιστήμιων του κόσμου. Σε αυτή τη πόλη, η επιστημονική κοινότητα, της οποίας είμαι μέλος από 20 ετών, είναι ακόμη πιο εκλεπτυσμένη. Μέσα σε αυτή την κοινότητα λοιπόν, η μικρή ομάδα των διακεκριμένων θεωρητικών φυσικών, με τους οποίους έχω εργαστεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής μου, μπαίνει κάποιες φορές στο πειρασμό να θεωρεί τον εαυτό της «κορυφή». Σε κοινή κατεύθυνση με όλα αυτά, η δημοσιότητα που απέκτησα μέσω των βιβλίων μου αλλά και η απομόνωση που μου επέβαλε η ασθένεια μου, αισθάνομαι πως ύψωσε ακόμα περισσότερο τον «γυάλινο» πύργο μου. Ως εκ τούτου η πρόσφατη απόρριψη των ελίτ, τόσο στις Η.Π.Α όσο και στην Μεγάλη Βρετανία, από την κοινωνία, έχει στόχο και εμένα, που ανήκω σε αυτήν την κατηγορία. Ο,τι και να πιστεύουμε για την απόφαση του βρετανικού εκλογικού σώματος να απορρίψει την Ευρωπαϊκή Ενωση και των Αμερικανών να «αγκαλιάσουν» τον Ντόναλντ Τραμπ, δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι αναλυτές θεώρησαν τις κινήσεις αυτές ως «κραυγές» θυμού, από πολίτες που νιώθουν προδομένοι από τους ηγέτες τους. Ηταν η στιγμή που οι «ξεχασμένοι» βρήκαν τις φωνές τους για να μιλήσουν και να απορρίψουν τις συμβουλές και τις παροτρύνσεις των «ειδικών» και της ελίτ. Δεν αποτελώ εξαίρεση σε αυτό το κανόνα. Προειδοποίησα πριν από το Brexit, ότι μια τέτοια εξέλιξη θα έχει πολύ κακές επιπτώσεις στην ανάπτυξη της επιστήμης στην Βρετανία, ότι αν φεύγαμε θα κάναμε ένα βήμα προς τα πίσω, όμως οι ψηφοφόροι δε με άκουσαν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον από τους πολιτικούς ηγέτες, καλλιτέχνες, επιστήμονες και τις προσωπικότητες της δημόσιας σφαίρας που έδιναν ακριβώς τις ίδιες συμβουλές και προειδοποιήσεις. Αυτό που τώρα έχει σημασία, ίσως περισσότερο από τις αποφάσεις των δύο εκλογικών σωμάτων, είναι ο τρόπος που θα αντιδράσει η ελίτ. Θα υποβαθμίσουμε και θα απορρίψουμε αυτές τις επιλογές ως ξεσπάσματα ωμού λαϊκισμού που αδυνατεί να συνυπολογίσει όλα τα δεδομένα; Θα προσπαθήσουμε να παραβλέψουμε τις επιλογές όλων αυτών των ανθρώπων και ο,τι αυτές εκπροσωπούν; Κατά την άποψη μου, μια τέτοια στάση θα αποτελούσε ολέθριο λάθος. Οι ανησυχίες που διέπουν αυτές τις ψήφους, για τις οικονομικές συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και την επιτάχυνση των τεχνολογικών αλλαγών είναι απολύτως κατανοητές. Η αυτοματοποίηση των εργοστασίων έχει ήδη αποδεκατιστεί τις θέσεις εργασίας στις παραδοσιακές κατασκευές και η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης είναι βέβαιο πως θα οξύνει αυτό το φαινόμενο, πλήττοντας βαθιά τις μεσαίες τάξεις και αφήνοντας διαθέσιμες μόνο τις θέσεις που απαιτούν δημιουργικότητα και ανθρώπινη εποπτεία. Αυτό με τη σειρά του θα διογκώσει τις ήδη μεγάλες οικονομικές ανισότητες σε όλο τον κόσμο. Το διαδίκτυο και οι πλατφόρμες θα επιτρέπουν σε πολύ μικρό αριθμό ανθρώπων να συγκεντρώσουν αμύθητο πλούτο, διατηρώντας επιχειρήσεις με ελάχιστες θέσεις εργασίες, αλλά με τεράστιο κέρδος. Αυτή η εξέλιξη φαντάζει αναπόφευκτη, αλλά και καταστροφική για τις κοινωνίες. Αυτό πρέπει να το αναλογιστούμε σε παράλληλη προβολή με την οικονομική κατάρρευση, που φανέρωσε ότι στις κοινωνίες μία μικρή ομάδα ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στον οικονομικό κλάδο μπορούν να εξασφαλίσουν υπέρογκες αμοιβές, την ώρα που οι υπόλοιποι απλώς «ασφαλίζουμε» την επιτυχία τους και «πληρώνουμε τον λογαριασμό» όταν η απληστία τους μας οδηγεί όλους μαζί στον γκρεμό. Ζούμε σε ένα κόσμο μιας διαρκώς διογκούμενης οικονομικής ανισότητας, στον οποίο ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι βλέπουν όχι μόνο το βιωτικό τους επίπεδο να πέφτει, αλλά και την ελπίδα τους να βγάλουν τα προς το ζην να εξαφανίζεται. Αυτοί οι άνθρωποι είναι που στο πρόσωπο του Τραμπ και στην προοπτική του Brexit είδαν μια νέα προοπτική, μια ευκαιρία να διακδικήσουν κάτι καλύτερο. Η ευρεία χρήση του διαδικτύου και των social media σε παγκόσμιο επίπεδο, οδήγησε σε ακόμα ένα αποτέλεσμα. Η σκληρή φύση όλων αυτών των ανισοτήτων προβλήθηκε παντού, μπόρεσε να αποκαλυφθεί πλήρως, σε αντίθεση με παρόμοιες καταστάσεις του παρελθόντος. Για μένα η δυνατότητα της χρήσης της τεχνολογίας για επικοινωνία ήταν μία απελευθερωτική και θετική εμπειρία. Χωρίς την τεχνολογία δεν θα μπορούσα να εργάζομαι όλα αυτά τα χρόνια. Παράλληλα όμως, οι ζωές των πλουσιότερων ανθρώπων, στις πιο αναπτυγμένες περιοχές του πλανήτη είναι «βασανιστικά» ορατές, προσιτές σε οποιονδήποτε έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, όσο φτωχός κι αν είναι. Πιο πολλοί άνθρωποι έχουν κινητό, από αυτούς που έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό και αυτό σημαίνει πως σχεδόν όλοι μας σε αυτόν τον πλανήτη, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την ύπαρξη αυτής της τεράστιας ανισότητας. Οι συνέπειες αυτής της κατάστασης είναι άμεσες: ο αγροτικός κόσμος θα οδηγείται σε φτωχές πόλεις, με πλοηγό την ελπίδα. Οταν ο κόσμος δει πως η «νιρβάνα» του Instagram δεν είναι εφικτή ούτε εκεί, θα αναζητήσει καλύτερη τύχη στην απέναντι όχθη, ακολουθώντας το ρεύμα των οικονομικών μεταναστών και ταξιδεύοντας για μια καλύτερη ζωή. Οι μεταναστευτικές ροές, με την σειρά τους, δοκιμάζουν τις αντοχές των χωρών που τους υποδέχονται, αυξάνοντας συνεχώς τον πήχη της ετοιμότητας και των υποδομών για τις τελευταίες. Κάπως έτσι, φθείρεται η κατανόηση των πολιτών και τροφοδοτείται ο πολιτικός λαϊκισμός. Για μένα το πιο σημαντικό είναι πως σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή της ιστορίας, το είδος μας πρέπει να λειτουργήσει σαν ένα σύνολο, συνεργατικά. Πρέπει να δουλέψουμε μαζί. Αντιμετωπίζουμε τεράστιους περιβαλλοντικούς κινδύνους: κλιματική αλλαγή, υπερπληθυσμό, επιδημίες, μόλυνση των ωκεανών, προβλήματα στην τροφική παραγωγή και εξαφάνιση των ειδών. Όλα αυτά πρέπει να μας υπενθυμίζουν ότι βρισκόμαστε στην πιο επικίνδυνη φάση της ανθρώπινης ανάπτυξής. Εχουμε τα τεχνολογικά μέσα να καταστρέψουμε τον πλανήτη μας, αλλά ακόμα δεν έχουμε τα μέσα για να ξεφύγουμε από αυτόν. Ισως σε κάποια χρόνια να μπορέσουμε να εξαπλωθούμε και σε άλλους τόπους πέραν της Γης, αλλά ως τότε πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για να προστατεύσουμε τον μοναδικό μας πλανήτη. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει τα έθνη να χτίσουν γέφυρες και όχι τείχη μεταξύ τους. Αλλά για να το πετύχουμε, θα πρέπει οι ηγέτες του κόσμου να αντιληφθούν πως απέτυχαν και πως απογοήτευσαν τους πολίτες. Με τους πόρους να συγκεντρώνονται στα χέρια των λίγων, θα πρέπει να μάθουμε να μοιραζόμαστε περισσότερο από όσο σήμερα. Με τις θέσεις εργασίας να μειώνονται, με ολόκληρες βιομηχανίες να κλείνουν, θα πρέπει να βοηθήσουμε τους λαούς να διασώσουν τον τόπο τους, να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα της εποχής. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να τους παρέχουμε την απαραίτητη οικονομική βοήθεια, για όσο χρειαστεί ώστε να το πετύχουν. Αν οι κοινωνίες και οι οικονομίες δεν αντέχουν ένα τόσο μαζικό κύμα μετανάστευσης, θα πρέπει να αλλάξουμε κατεύθυνση, προσπαθώντας να στηρίξουμε την παγκόσμια ανάπτυξη. Αυτός είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος ώστε τα εκατομμύρια των μεταναστών να ξαναβρούν την χαμένη ελπίδα, που έσβησε στον τόπο τους. Να αναζητήσουν το καλύτερο μέλλον στο ίδιο τους το σπίτι. Μπορούμε να το κάνουμε, είμαι πολύ αισιόδοξος για το είδος μου. Για να το κάνουμε όμως, πρέπει οι παγκόσμιες ελίτ, από το Λονδίνο στο Χάρβαρντ, από το Κέιμπριτζ στο Χόλιγουντ, να εμπεδώσουμε το μήνυμα που στάλθηκε αυτή τη χρονιά. Να μάθουμε, πάνω από όλα, την ταπεινοφροσύνη.


http://www.tilestwra.com/pio-epikindini ... -chokingk/

- 11 Δεκ 2016, 22:41 #337334 Άσχετα με το άρθρο, πόσα κιλά @@ έχει ο συγκεκριμένος τύπος! Απλά σεβασμός!

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 12 Δεκ 2016, 11:27 #337430 Οι αγγλαρες του καιμπριτζ τον είχαν να μένει σε σπιτι που έπρεπε να ανεβαίνει με σκάλες για να πάει κρεββατοκαμαρα!!!. Και σε άλλη φάση που τον πήγαινε Βόλτα η νοσοκόμα τον χτύπησε αυτοκίνητο και τον πέταξε στον δρόμο.... Δεν πιστεύει κάποιος αν διαβάσει τη ζωή του τι του έχει συμβεί και τις προβλέψεις για το προσδοκιμο ζωής του. Έχει παντρευτεί και 3 φορές νομίζω και έχει και παιδιά.

- 12 Δεκ 2016, 11:47 #337436

Οι αγγλαρες του καιμπριτζ τον είχαν να μένει σε σπιτι που έπρεπε να ανεβαίνει με σκάλες για να πάει κρεββατοκαμαρα!!!

Βασικά, όχι ακριβώς... Έπρεπε να βρει σπίτι όταν παντρεύτηκε την πρώτη του γυναίκα, στο οποίο να μην υπάρχουν σκάλες (όχι και το πιο εύκολο πράγμα τότε στην συγκεκριμένη περιοχή) και να είναι και πολύ κοντά στο πανεπιστήμιο. Τελικά το βρήκε... Στη αρχή υπήρχε ένα θέμα με το πανεπιστήμιο (ζήτησε να μπουν ράμπες για να μπορεί να έχει πρόσβαση, αλλά το πανεπιστήμιο του ζήτησε να πληρώσει...), αλλά κάπου έστρωσε το πράγμα...

Και σε άλλη φάση που τον πήγαινε Βόλτα η νοσοκόμα τον χτύπησε αυτοκίνητο και τον πέταξε στον δρόμο....

Αυτό δεν το ξέρω, μπορεί...

Δεν πιστεύει κάποιος αν διαβάσει τη ζωή του τι του έχει συμβεί και τις προβλέψεις για το προσδοκιμο ζωής του. Έχει παντρευτεί και 3 φορές νομίζω και έχει και παιδιά.

Βασικά στα 21 του (που διαγνώστηκε) του είπαν ότι από τη διάγνωση μέχρι τον θάνατο ο μέσος ασθενής έχει 2 έτη... Μέχρι στιγμής μετράει 53 χρόνια από τότε...

Έχει και 3 παιδιά με την πρώτη του γυναίκα (και πλέον και εγγόνια), αν και η ίδια λέει ότι δεν ήταν και ο πιο καλός σύζυγος του κόσμου και γενικά ότι είναι παράξενος άνθρωπος...

Βέβαια, είναι γεγονός ότι έχει @@ που ζυγίζουν περισσότερο από τον Παρθενώνα...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>