- 08 Αύγ 2016, 22:28
#287577
Εγώ G καταλαβαίνω το σκεπτικό σου και εν μέρει να έχεις δίκιο. Λέω εν μέρει γιατί υπάρχει και η άλλη άποψη που είναι αυτή που έχεις άδικο.
Είναι άλλο πράμα η μόδα και άλλο το προσωπικό στυλ. Μόδα έξω υπάρχει άφθονη. Στυλ δεν υπάρχει.
Αυτό είναι μια γενίκευση.
Πάμε τώρα στην ειδίκευση. Το μαγιό το πήραμε παρέα με το Στέφανο. Και οι δύο είπαμε το ίδιο πράμα μόλις το είδαμε. Ωραίο αλλά εκκεντρικό. Και ο λόγος που αγοράστηκε ήταν γιατί πρόκειται για μαγιό και στην θάλασσα μπορείς να βάλεις παρδαλά χρώματα. Δεν θα τον συλλάβει καμία fashion police. Και το κυριότερο, έλα ξανά στη δεύτερη πρόταση του μηνύματός μου. Στυλ. Αν το υποστηρίζεις κατάλληλα, κανένας δεν πρόκειται να πει τίποτα.
Επίσης αυτό για το περί πάγκου λαϊκής. Παίδες, οι μεγάλοι σχεδιαστές και οι οίκοι δημιουργούν τάσεις που θα τις συναντήσεις σε κομμάτια άπειρων χρημάτων μέχρι φανελάκια των 2 ευρώ. Δεν έχει να λέει κάτι αυτό.
Όπως είχα απαντήσει κάποτε στον Ιταλάκια, αν είναι μάγκας, δημιούργησε ένα πανίσχυρο logo σαν το Emporio Armani 7 και βγάλε χρήμα.
Αφού η συνταγή είναι γνωστή, γιατί δεν πιάνει σε όλους; Γιατί δεν είναι τόσο απλό και μονοδιάστατο το θέμα, ξεκάθαρα.
Τα Βιλεμπρεκουίν μαγιό έχουν πλέον πάνω από 250 ευρώ. Πριν 3 χρόνια έχουμε πάει με το Στέφανο πάλι στο Golden Hall και βρήκα ένα που με την έκπτωση είχε 180 ευρώ. Ροζ γκρι χρώμα, απίθανο ύφασμα και ωραίο pattern. Δεν το πήρα γιατί πάλι η τιμή μου φάνηκε πανύψηλη. Πρόσεξε, δεν θα πω αστεία. Θα πω απλά αρκετά ακριβό για να στάζουν πάνω του λάδια του Καροτέν. Το λυπάμαι. Έχω σπαταλήσει λεφτά, αλλά έχω και το δικό μου κεφάλι για το ΠΟΥ θα το κάνω αυτό.
ΥΓ: Και προσωπικά, δεν ξέρω τι κάνει ο Στέφανος, μοιράζομαι πράγματα μαζί σας, γιατί από εδώ μέσα έχω κάνει φιλίες και νιώθω ότι είναι το καφενείο μου που θα δείξω και θα πω τη |λογοκρισία| μου. Οκ, θα δεχθώ κριτική, όπως και θα ασκήσω κριτική, αλλά η ουσία είναι ότι ο καθένας έχει το δικό του κεφάλι και στην τελική θα κάνει αυτό που τον ικανοποιεί, ακόμη και λάθος να είναι. Νομίζω ώριμα και έξυπνα παιδιά είμαστε οι περισσότεροι. Αντιλαμβανόμαστε τα προηγούμενα σε μέσες άκρες.