- 28 Απρ 2016, 13:19
#250901
@ Giuseppe Busso
Πρωτα απ'ολα τα πτυχια μου στο θεμα:
Εγω στρατο αυτη Πατρα και Λονδινο (10 μηνες).
Εγω Portsmouth, αυτη Αμαλιαδα (1 1/5 χρονια).
Εγω Hemel Hempstead, αυτη Λονδινο (1 1/5 χρονια).
Αυτη Πατρα, εγω Λονδινο (6 μηνες).
Εγω Πατρα, αυτη Λονδινο (6 μηνες).
Και ενα ενδιαμεσο Πατρα - Πατρα (2 χρονια).
Στο θεμα σου.
Δεν ειναι ευκολο. Η ειναι. Εξαρταται τους χαρακτηρες σας.
Εγω πολλες φορες γινομουν φορτικος, κουραστικος.
Δεν μπορουσα να ελεγξω ποσες φορες παιρνω τηλεφωνο/σκαιπ κλπ.
Το ιδιο και η
Μπορει να υπαρξει γκρινια στην αρχη, μπορει να βγουν ανασφαλειες.
Ε και?
Σε πρωρογνωρη κατασταση και οι δυο, λογικο ειναι.
Εισαστε δυο ανθρωποι σε σχεση, ΑΝΟΙΧΤΕΙΤΕ, μιληστε, ρυθμιστε το.
Εαν η σχεση σου δεν ειναι ρηχη, μη το κανεις θεμα εγωισμου, μην μετρας τα μηνυματα, τις ωρες, τα λεπτα, ποιος ειπε τι, τι εννοουσε, κλπ.
Αν εισαι χαλαρος ειναι πολυ πιο ευκολο.
Αν εχεις εμπιστοσύνη στον συντροφο, ακομα περισσοτερο, απελευθερωτικο. Διασκεδαζεις χωρις ενοχες, κανεις τη δουλεια σου χωρις αγχος.
It all comes down to this: Εμπιστοσυνη.
Μιληστε πριν φυγει για ολα αυτα, τι να περιμενει ο ενας απο τον αλλο.
Εαν συμφωνησετε σε αυτα τα βασικα θα σου προτινα να πατε μαζι, να τη βοηθησεις να προσαρμοστει και να μετακομισει, οι βοηθεια των δυο-τριων πρωτων ημερων ειναι η πιο σημαντικη.
Ταυτοχρονα εχεις μια πρωτη εικονα του περιβαλλοντος της και βοηθα και εσενα νοητικα οσο εισαστε μακρια.
Ηταν κατι που προσωπικα βοηθησε πολυ και τους δυο μας καθε φορα.
Τα υπολοιπα IMHO ειναι δικαιολογιες εξοδου.
Ρουτινα θα βρεις αλλη.
Θα εχετε τις ωρες σας που θα μιλησετε, θα κανονιζετε τα πηγαινε/ελα, θα κλεινετε εισιτηρια, θα γνωρισεις το μερος που σπουδαζει κλπ.
Εχει τα ωραια του.
Και θα γνωρισεις και μια σχεση εξ αποστασης. Ειναι και αυτο μια εμπειρια.
Αν ειναι the one, ειναι η κοινη εμπειρια που θα γινει ωραια ιστορια αργοτερα συνοδευομενη απο χαμογελα για την επιγνωση της δυσκολης αυτης περιοδου.
Εσυ χωρις καν να αρχισει κανεις σκεψεις για bail out.
Προσωπικα δεν θα χωριζα χωρις να δοκιμασω. Γιατι να χωρισεις με την "ιδεα οτι"....και οχι για το ιδιο το "οτι" οταν και αν συμβει?
Ποναει περισσοτερο θα μου πεις.
Ναι. Αλλα διαφορετικα θα εισαι αδικος, εχωντας διαλεξει μια εγωιστικη επιλογη πριν καν συμβει αυτο που φοβασαι.
Προσωπικη μου συμβουλη ειναι να το ζησεις στο 100% σαν ενα ακομα κομματι της σχεσης σου.
Και ολα αυτα με τη προυποθεση οτι καιγεσαι για αυτο τον ανθρωπο και τον θες στη ζωη σου. Αν οχι βεβαια δεν θα ησουν μπερδεμενος in the first place, απλα θα χωριζες.
Και να εισαι αγιος οσο λειπει. Αυτο.
My 2 cents.