Η αγορα ετσι κι αλλιως ειναι "αυτορυθμισμενη".
Οποιος θελησει να απωληθει ε δε θα παει να ζητησει συστατικη και να δωση τη χαρα του "δε σου δινω".
Οποιος παραιτηται γιατι "δε του κανει το πνευμα λειτουργειας της εταιρείας" π.χ. του εχω δωσει συστατικη.
Δυο τρεις φορές, επειδη το "κυκλωμα" ΕΙΝΑΙ μικρό και γνωριζόμαστε μεταξυ μας με πηραν τηλεφωνο συναδελφοι που ετσι κι αλλιως εχουμε μια επικοινωνια, για να τους πω. Και αυτα ΠΟΤΕ δε διαρεουν γιατι "αυριο" θα τον παρω εγω τηλεφωνο κ.λ.π.
Και τα δικαστηρια δυστυχως δεν ειναι παντα η λυση, καθοτι εχω δει και αποφαση η οποια ηταν τελειως αντιθετη με την ηθική μου..... Ισως και να ειμαι "ανηθικος" τελικά....
ΥΓ.
Στο θεμα με το "αγγλικό δικαστηριο" ΙΣΩΣ ξαναλεω ΙΣΩΣ εχει να κανει με το που ειναι η εδρα της εταιρείας ( του ομιλου ) με την οποια θα υπογραφει η συνεργασία.




