xenos έγραψε:Χθες πάλι τα ίδια το βράδυ που ήταν να πάμε για ύπνο, όταν του πήρα τα αυτοκινητάκια από τα χέρια (με αυτά δεν κοιμάται με τπτ). Τελικά εφάρμοσα μία παλιά τακτική, να τον πάρω αγκαλιά με το ζόρι και να τον κουνάω (+τραγουδάκια), όπως όταν ήταν μικρούλι. Έπιασε σε μεγάλο βαθμό, ηρέμησε, αλλά δύσκολο με 14-15 κιλά να το κάνουμε κάθε μέρα. Τουλάχιστον ηρέμησε.![]()
Δεν έχω άλλο παιδί (ακόμα) να συγκρίνω, αλλά γενικά πολλές συμπεριφορές του με προβληματίζουν. Βέβαια σε παιδικές χαρές βλέπω τα (πολύ) χειρότερα.Είναι απίστευτο πόσο σκληρά και επιθετικά είναι κάποια παιδιά.
Μην σε προβληματιζουν οι συμπεριφορες του, προσπαθει να σας επιβληθει και δοκιμαζει ποσο τον παιρνει.
Κρατατε σταθερη γραμμη στην συμπεριφορα σας. Αν λυγισετε τωρα θα το κανετε μια ζωη.
Επισης βαλτε ενα καρεκλακι καπου και πειτε το "καρεκλα της σκεψης", αν κανει κατι ασχημο του εξηγεις τι εκανε, ποσο σε στεναχωρησε, οτι τον αγαπας πολυ και βαλτον να κατσει 2 λεπτα (οση η ηλικια του), θα του φανει αιωνας
Αν παει να φυγει θα τον γυρισεις πισω και θα του το ξανα εξηγησεις, οσες φορες χρειαζεται μεχρι να το παρει αποφαση. Στον δικο μου πρεπει να το εκανα 40 φορες, μεχρι να κατσει.
Fiat Panda 7,6l/100km

Είναι απίστευτο πόσο σκληρά και επιθετικά είναι κάποια παιδιά.
