petrolheads.gr

Επέστρεψα από το μέλλον.

Το πήγα μέχρι το τέλος κυκλοφορεί η μονογραφία μου
https://link.springer.com/book/9783032297259

Αξίωμα SHIELD – Αρχή της Δομογεωσυζευγμένης Κινηματικής Απόκρισης
Η σεισμική ασφάλεια επιτυγχάνεται όταν η κατασκευή εξαναγκάζεται να ακολουθεί την εδαφική κίνηση ως ενιαίο δομογεωσυζευγμένο κινηματικό σύστημα, καταστέλλοντας την ανάπτυξη σχετικών μετατοπίσεων και ελαχιστοποιώντας τη χρονική υστέρηση της απόκρισης. Η διπλή προένταση επί του ιδίου τένοντα, μέσω τριών σταθμών σταθεροποίησης και αμφίπλευρης πάκτωσης από το δώμα έως το έδαφος, αξιοποιώντας τον μοχλοβραχίονα που σχηματίζει το πλάτος των τοιχωμάτων, συγκροτεί τον μηχανισμό που εξισορροπεί τις σεισμικές δράσεις και εξουδετερώνει τις δράσεις που διεγείρουν την ανάπτυξη ελαστικών παραμορφώσεων, επιβάλλοντας κινηματική συμβατότητα μεταξύ κατασκευής και εδάφους. Υπό αυτές τις συνθήκες, το έργο παραμόρφωσης εκτρέπεται από την ανωδομή μέσω του δομογεωσυζευγμένου μηχανισμού και διαχέεται στο αδέσμευτο περιβάλλον έδαφος.

seismic έγραψε:Αξίωμα SHIELD – Αρχή της Δομογεωσυζευγμένης Κινηματικής Απόκρισης
Η σεισμική ασφάλεια επιτυγχάνεται όταν η κατασκευή εξαναγκάζεται να ακολουθεί την εδαφική κίνηση ως ενιαίο δομογεωσυζευγμένο κινηματικό σύστημα, καταστέλλοντας την ανάπτυξη σχετικών μετατοπίσεων και ελαχιστοποιώντας τη χρονική υστέρηση της απόκρισης.

Αξιώματα είναι πολύ λίγα και πολύ βασικά πχ. το 2ο θερμοδυναμικό αξίωμα.
Το παραπάνω με βάση τις αρχές της επιστήμης δεν θα έπρεπε να είναι "αξίωμα" αλλά "θεώρημα" και να αποδεικνύεται επαρκώς θεωρητικά και πειραματικά.
Οπως και να δίνεται ο ορισμός της "σεισμικής ασφάλειας" (μπορεί να μην έχει δοθεί στη συγκεκριμένη παράθεση, ΟΚ)
Εξάλλου η εμπειρία σε άλλες περιπτώσεις δείχνει ότι υπάρχει και άλλος τρόπος να επιτευχθεί "σεισμική ασφάλεια" πχ. οι Ιάπωνες ακολουθούν τον εντελώς αντίθετο δρόμο, με έδραση των ψηλών τους κτιρίων σε διατάξεις που τα απομονώνουν τελείως από το έδαφος, με αξιοσημείωτη επιτυχία, όπως έδειξε ο μεγα-σεισμός του 2011.
Μπράβο πάντως για το βιβλίο (βλέπω στο Amazon ότι θα κυκλοφορήσει τον Αύγουστο)

nass έγραψε:

seismic έγραψε:Αξίωμα SHIELD – Αρχή της Δομογεωσυζευγμένης Κινηματικής Απόκρισης
Η σεισμική ασφάλεια επιτυγχάνεται όταν η κατασκευή εξαναγκάζεται να ακολουθεί την εδαφική κίνηση ως ενιαίο δομογεωσυζευγμένο κινηματικό σύστημα, καταστέλλοντας την ανάπτυξη σχετικών μετατοπίσεων και ελαχιστοποιώντας τη χρονική υστέρηση της απόκρισης.

Αξιώματα είναι πολύ λίγα και πολύ βασικά πχ. το 2ο θερμοδυναμικό αξίωμα.
Το παραπάνω με βάση τις αρχές της επιστήμης δεν θα έπρεπε να είναι "αξίωμα" αλλά "θεώρημα" και να αποδεικνύεται επαρκώς θεωρητικά και πειραματικά.
Οπως και να δίνεται ο ορισμός της "σεισμικής ασφάλειας" (μπορεί να μην έχει δοθεί στη συγκεκριμένη παράθεση, ΟΚ)
Εξάλλου η εμπειρία σε άλλες περιπτώσεις δείχνει ότι υπάρχει και άλλος τρόπος να επιτευχθεί "σεισμική ασφάλεια" πχ. οι Ιάπωνες ακολουθούν τον εντελώς αντίθετο δρόμο, με έδραση των ψηλών τους κτιρίων σε διατάξεις που τα απομονώνουν τελείως από το έδαφος, με αξιοσημείωτη επιτυχία, όπως έδειξε ο μεγα-σεισμός του 2011.
Μπράβο πάντως για το βιβλίο (βλέπω στο Amazon ότι θα κυκλοφορήσει τον Αύγουστο)

«Στη φυσική και τη μηχανική, ένα Αξίωμα (Axiom / Postulate) είναι η θεμελιώδης παραδοχή πάνω στην οποία χτίζεις μια ολόκληρη θεωρία. Για παράδειγμα, τα αξιώματα του Νεύτωνα (νόμοι της κίνησης) ή τα μεταβολικά αξιώματα της θερμοδυναμικής.

Το SHIELD εισάγει μια νέα παραδοχή: ότι η ασφάλεια δεν προέρχεται από την απόσβεση ή την αντοχή, αλλά από τον κινηματικό εξαναγκασμό. Αυτό είναι αξίωμα, γιατί ορίζει τη βάση του συστήματος.

Και στο paper μου, αυτό το θεμελιώδες αξίωμα οδηγεί σε ένα αυστηρό θεώρημα: όταν ισχύει η κινηματική σύζευξη (ü_s = ü_g), τότε η σχετική μετατόπιση τείνει στο μηδέν, όπως αποδεικνύεται μαθηματικά από το μοντέλο NSRT και επαληθεύεται αριθμητικά στο OpenSees.

Το θεώρημα, λοιπόν, είναι η μαθηματική απόδειξη ότι το αξίωμα δουλεύει — και τα πειράματα το επιβεβαιώνουν.»
2. Το ουσιαστικό λάθος περί "Ιαπωνίας και εφέδρανων" (εδώ είναι το ζουμί):
Προσοχή: Εδώ ακριβώς βρίσκεται η παγίδα, γιατί ο συλλογισμός σου βασίζεται σε δεδομένα που δεν γνωρίζεις ακόμα από την έρευνά μου.
Λες «οι Ιάπωνες πέτυχαν στο 0,3g–0,5g» — και συμφωνώ απόλυτα. Σε αυτά τα επίπεδα, τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα και τα FPS δουλεύουν άψογα.

Όμως, η δική μου έρευνα, η οποία περιλαμβάνεται στο paper και στη μονογραφία, δεν σταματάει στο 0,5g. Η θεωρία SHIELD δοκιμάζεται και αποδεικνύεται μέσω Incremental Dynamic Analysis (IDA) σε επίπεδα επιτάχυνσης που ξεπερνούν ακόμη και το 1,0g, φτάνοντας ως το συγκλονιστικό όριο των 22g σε συγκεκριμένες αναλύσεις ακραίου κινηματικού ελέγχου.

Σε αυτές τις συνθήκες —και μάλιστα πολύ νωρίτερα, ήδη από το 1,0g— η base isolation (απομόνωση) σε ένα υψίκορμο, αλλά μικρό σε αποτύπωμα κτίριο (σαν το reference building των 64 m² που χρησιμοποιώ) μετατρέπεται σε μηχανισμό κατάρρευσης.
Γιατί; Διότι η απομόνωση δημιουργεί σχετική μετατόπιση και το ψηλό κέντρο μάζας παράγει ροπή ανατροπής (overturning moment). Το κτίριο δεν καταρρέει από διάτμηση, αλλά ανατρέπεται (uplift και stability loss) προτού καν προλάβουν τα εφέδρανα να αποσβέσουν.

Το SHIELD, αντίθετα, δεν απομονώνει. Συνδέει κινηματικά το κτίριο με το έδαφος, εξαλείφοντας τη σχετική μετατόπιση στη ρίζα του προβλήματος.

3. Το βιβλίο (Springer, Αύγουστος 2026):
Ευχαριστώ για την αναφορά. Το γεγονός ότι η μονογραφία "Controlled Seismic Response Engineering" πέρασε από την αυστηρή διπλή ανώνυμη αξιολόγηση του Springer και βρίσκεται ήδη στον κατάλογο του Amazon, είναι η τυπική σφραγίδα ότι τα μαθηματικά, οι προσομοιώσεις και οι φυσικοί ισχυρισμοί του SHIELD έχουν κριθεί από ανεξάρτητους ακαδημαϊκούς και ερευνητές του χώρου.

Σε προσκαλώ να δεις στην συνέχεια τις συγκρίσεις IDA όπου η διαφορά στη συμπεριφορά του SHIELD έναντι της κλασικής μόνωσης στις υψηλές επιταχύνσεις είναι συντριπτική.»* Θα δημοσιεύσω τα αποτελέσματα των πειραμάτων και των προσομοιώσεων σε επόμενο ποστ.

seismic έγραψε:«Στη φυσική και τη μηχανική, ένα Αξίωμα (Axiom / Postulate) είναι η θεμελιώδης παραδοχή πάνω στην οποία χτίζεις μια ολόκληρη θεωρία. Για παράδειγμα, τα αξιώματα του Νεύτωνα (νόμοι της κίνησης) ή τα μεταβολικά αξιώματα της θερμοδυναμικής.

Το SHIELD εισάγει μια νέα παραδοχή: ότι η ασφάλεια δεν προέρχεται από την απόσβεση ή την αντοχή, αλλά από τον κινηματικό εξαναγκασμό. Αυτό είναι αξίωμα, γιατί ορίζει τη βάση του συστήματος.

Συγνώμη αλλά χρησιμοποιείς λανθασμένα τον όρο. Αυτό που λες δεν είναι αξίωμα, είναι το θεώρημα, που θέλεις να αποδείξεις, ή το πόρισμα αυτού. Το να το θεωρείς δεδομένο (αξίωμα) είναι λογικό σφάλμα.

seismic έγραψε:Λες «οι Ιάπωνες πέτυχαν στο 0,3g–0,5g» — και συμφωνώ απόλυτα. Σε αυτά τα επίπεδα, τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα και τα FPS δουλεύουν άψογα.

Όμως, η δική μου έρευνα, η οποία περιλαμβάνεται στο paper και στη μονογραφία, δεν σταματάει στο 0,5g. Η θεωρία SHIELD δοκιμάζεται και αποδεικνύεται μέσω Incremental Dynamic Analysis (IDA) σε επίπεδα επιτάχυνσης που ξεπερνούν ακόμη και το 1,0g, φτάνοντας ως το συγκλονιστικό όριο των 22g σε συγκεκριμένες αναλύσεις ακραίου κινηματικού ελέγχου.

Δεν έγραψα αυτό που λες.
Σύμφωνα με τη Wikipedia ο σεισμός του 2011 έδωσε επιταχύνσεις άνω των 2g με peak τα 2.99g.
Αν ένας από τους ισχυρότερους σεισμούς όλων των εποχών έδωσε επιταχύνσεις της τάξης των 2g (δεν έχει σημασία το ακριβές νούμερο) δεν έχει κανένα νόημα να σχεδιάσεις κτίρια που να αντέχουν 1 τάξη μεγέθους μεγαλύτερη επιτάχυνση. Αντε να σχεδιάσεις για ένα περιθώριο ασφαλείας πχ. για 3g, τα 22g είναι αστείο. Προσπαθείς να λύσεις ένα πρόβλημα που δεν υπάρχει. Γιατί να μας ενδιαφέρουν επιταχύνσεις 22g σε κτίρια ? Θα συγκρουστούν μετωπικά με άλλα κτίρια ?

seismic έγραψε:Το γεγονός ότι η μονογραφία "Controlled Seismic Response Engineering" πέρασε από την αυστηρή διπλή ανώνυμη αξιολόγηση του Springer

Εχει τέτοια διαδικασία ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος για βιβλία ? Δεν είναι επιστημονικό περιοδικό για να έχει peer review. Εκδίδει βιβλία που θεωρεί ότι θα πουλήσουν, κάποιες φορές αυτό συμβαίνει κάποιες άλλες όχι, εμπορικό είναι το κριτήριο, όχι επιστημονικό.

nass έγραψε:

seismic έγραψε:«Στη φυσική και τη μηχανική, ένα Αξίωμα (Axiom / Postulate) είναι η θεμελιώδης παραδοχή πάνω στην οποία χτίζεις μια ολόκληρη θεωρία. Για παράδειγμα, τα αξιώματα του Νεύτωνα (νόμοι της κίνησης) ή τα μεταβολικά αξιώματα της θερμοδυναμικής.

Το SHIELD εισάγει μια νέα παραδοχή: ότι η ασφάλεια δεν προέρχεται από την απόσβεση ή την αντοχή, αλλά από τον κινηματικό εξαναγκασμό. Αυτό είναι αξίωμα, γιατί ορίζει τη βάση του συστήματος.

Συγνώμη αλλά χρησιμοποιείς λανθασμένα τον όρο. Αυτό που λες δεν είναι αξίωμα, είναι το θεώρημα, που θέλεις να αποδείξεις, ή το πόρισμα αυτού. Το να το θεωρείς δεδομένο (αξίωμα) είναι λογικό σφάλμα.

seismic έγραψε:Λες «οι Ιάπωνες πέτυχαν στο 0,3g–0,5g» — και συμφωνώ απόλυτα. Σε αυτά τα επίπεδα, τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα και τα FPS δουλεύουν άψογα.

Όμως, η δική μου έρευνα, η οποία περιλαμβάνεται στο paper και στη μονογραφία, δεν σταματάει στο 0,5g. Η θεωρία SHIELD δοκιμάζεται και αποδεικνύεται μέσω Incremental Dynamic Analysis (IDA) σε επίπεδα επιτάχυνσης που ξεπερνούν ακόμη και το 1,0g, φτάνοντας ως το συγκλονιστικό όριο των 22g σε συγκεκριμένες αναλύσεις ακραίου κινηματικού ελέγχου.

Δεν έγραψα αυτό που λες.
Σύμφωνα με τη Wikipedia ο σεισμός του 2011 έδωσε επιταχύνσεις άνω των 2g με peak τα 2.99g.
Αν ένας από τους ισχυρότερους σεισμούς όλων των εποχών έδωσε επιταχύνσεις της τάξης των 2g (δεν έχει σημασία το ακριβές νούμερο) δεν έχει κανένα νόημα να σχεδιάσεις κτίρια που να αντέχουν 1 τάξη μεγέθους μεγαλύτερη επιτάχυνση. Αντε να σχεδιάσεις για ένα περιθώριο ασφαλείας πχ. για 3g, τα 22g είναι αστείο. Προσπαθείς να λύσεις ένα πρόβλημα που δεν υπάρχει. Γιατί να μας ενδιαφέρουν επιταχύνσεις 22g σε κτίρια ? Θα συγκρουστούν μετωπικά με άλλα κτίρια ?

seismic έγραψε:Το γεγονός ότι η μονογραφία "Controlled Seismic Response Engineering" πέρασε από την αυστηρή διπλή ανώνυμη αξιολόγηση του Springer

Εχει τέτοια διαδικασία ο συγκεκριμένος εκδοτικός οίκος για βιβλία ? Δεν είναι επιστημονικό περιοδικό για να έχει peer review. Εκδίδει βιβλία που θεωρεί ότι θα πουλήσουν, κάποιες φορές αυτό συμβαίνει κάποιες άλλες όχι, εμπορικό είναι το κριτήριο, όχι επιστημονικό.

Ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις.

Υπάρχουν όμως τρία διαφορετικά ζητήματα που θεωρώ ότι συγχέονται.

1. Για τον όρο "Αξίωμα"

Χρησιμοποιώ τον όρο με την έννοια που χρησιμοποιείται στη φυσική όταν εισάγεται ένα νέο θεωρητικό πλαίσιο: ως θεμελιώδη παραδοχή πάνω στην οποία οικοδομείται η θεωρία.

Το αξίωμα του SHIELD δεν είναι το συμπέρασμα της έρευνας. Είναι η αρχική παραδοχή:

Η σεισμική ασφάλεια μπορεί να επιτευχθεί μέσω κινηματικής σύζευξης κατασκευής και εδάφους, αντί μέσω αποσύζευξης ή απόσβεσης.

Από αυτή την παραδοχή προκύπτει το θεωρητικό μοντέλο (NSRT), από το οποίο αποδεικνύεται μαθηματικά ότι όταν επιβάλλεται κινηματική σύζευξη, οι σχετικές τρισδιάστατες μετακινήσεις του δομογεωσυζευγμένου συστήματος τείνουν στο μηδέν.

Άρα το αξίωμα δεν αντικαθιστά την απόδειξη· προηγείται της απόδειξης.

2. Για τα 22g

Δεν προτείνω να σχεδιάζονται κτίρια για σεισμούς 22g.

Τα 22g χρησιμοποιούνται αποκλειστικά ως δοκιμή ορίων (limit-state / stress test) ώστε να εξεταστεί μέχρι πού παραμένει ενεργός ο μηχανισμός του SHIELD.

Ακριβώς όπως στη μηχανική δοκιμάζουμε έναν χάλυβα μέχρι τη θραύση, χωρίς να σημαίνει ότι θα λειτουργήσει ποτέ σε αυτές τις τάσεις.

Η τιμή των 22g δεν αποτελεί σεισμικό σενάριο σχεδιασμού αλλά μέτρο του περιθωρίου λειτουργίας του μηχανισμού.

3. Για το Springer

Η μονογραφία δεν χρησιμοποιείται ως απόδειξη ότι η θεωρία είναι σωστή.

Αναφέρεται μόνο ως ένδειξη ότι το αντικείμενο κρίθηκε επαρκώς τεκμηριωμένο ώστε να ενταχθεί σε επιστημονική σειρά του Springer.

Η εγκυρότητα της θεωρίας δεν προκύπτει από τον εκδότη, αλλά από:

τη μαθηματική διατύπωση,
τις αριθμητικές προσομοιώσεις,
τα πειραματικά αποτελέσματα,
και κυρίως από την ανεξάρτητη δυνατότητα αναπαραγωγής των αποτελεσμάτων μέσω των ανοικτών αρχείων OpenSees και Zenodo.

Η επιστημονική συζήτηση πρέπει να γίνει πάνω σε αυτά τα δεδομένα.
«Για να κλείσω οριστικά το ζήτημα της αξιολόγησης:

Η σειρά στην οποία εκδίδεται η μονογραφία μου είναι η "Geotechnical, Geological and Earthquake Engineering" του Springer (ISSN 1872-4671).

Μπορείτε να τη δείτε εδώ: https://link.springer.com/series/6011

Στη σελίδα της σειράς αναφέρεται ρητά ότι παρέχει "carefully selected and reviewed information" — δηλαδή πληροφορία που έχει επιλεγεί και αξιολογηθεί από ανεξάρτητους κριτές. Η Σειρά Επιμέλειας είναι ο καθηγητής Atilla Ansal και η Συμβουλευτική Επιτροπή περιλαμβάνει κορυφαία ονόματα του χώρου, όπως τους Julian J. Bommer, Jonathan D. Bray και Kyriazis Pitilakis.

Το βιβλίο μου είναι ήδη καταχωρημένο στη σειρά, με χρονολογία έκδοσης το 2026.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, για εμπορική έκδοση χωρίς έλεγχο, αλλά για μια μονογραφία που πέρασε από την αυστηρή διαδικασία αξιολόγησης μιας από τις κορυφαίες σειρές του Springer στον τομέα της σεισμικής μηχανικής.

Όσο για το αν η σειρά είναι "η καλύτερη του κόσμου" — αυτό το αφήνω στην κρίση του καθενός. Αλλά το γεγονός ότι περιλαμβάνει τους Bommer, Bray και Pitilakis στην επιτροπή της, νομίζω ότι λέει πολλά.»

Η πρώτη στάθμη προέντασης ελέγχει την κίνηση του δομογεωσυζευγμένου συστήματος ως άκαμπτου σώματος, περιορίζοντας τη στροφή και το ανασήκωμα της θεμελίωσης. Η δεύτερη στάθμη προέντασης ελέγχει την εσωτερική κινηματική της κατασκευής, καταστέλλοντας τις τρισδιάστατες σχετικές μετατοπίσεις μεταξύ των φερόντων στοιχείων. Έτσι, η συνολική κίνηση της θεμελίωσης αποσυνδέεται μηχανικά από την εσωτερική παραμόρφωση του κτιρίου.

Δοκιμάστηκε σε αριθμητική σεισμική προσομοίωση ένα κτίριο 8 ορόφων, ύψους 25 m, μάζας 1.200 τόνων και κάτοψης 8 × 8 m (64 m²).

Έγινε σύγκριση μεταξύ συμβατικής σεισμικής μόνωσης με ελαστομεταλλικά εφέδρανα και του συστήματος SHIELD.

Χρησιμοποιήθηκε το Opensees, το πραγματικό σεισμογράφημα του σεισμού Tohoku (Ιαπωνία, 2011), με οριζόντια επιτάχυνση 2,7 g, κατακόρυφη 1,8 g και συνισταμένη τρισδιάστατη επιτάχυνση 3,57 g. Οι αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με IDA (Incremental Dynamic Analysis), FEA (Finite Element Analysis) και Ανάλυση Ευαισθησίας.

Στην IDA το σεισμογράφημα κλιμακώνεται προοδευτικά μέχρι να εντοπιστεί το σημείο αστοχίας της κατασκευής. Στη συγκεκριμένη μελέτη η κλιμάκωση έφτασε έως τα 22 g. Αυτό δεν αποτελεί επίπεδο σεισμικού σχεδιασμού, αλλά χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τη διερεύνηση των ορίων αντοχής του φορέα.

Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά:

• Τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα εμφάνισαν κατάρρευση περίπου στο 1 g.

• Το SHIELD παρέμεινε αριθμητικά σταθερό μέχρι το ανώτατο επίπεδο της ανάλυσης, δηλαδή τα 22 g.

• Ακόμη και στα 22 g, η σχετική μετατόπιση του δώματος ήταν μόλις 1,06 cm που αντιστοιχεί στο 0,004% του ύψους

Για ένα κτίριο ύψους 25 m, το όριο σχετικής μετακίνησης 2% που χρησιμοποιείται στον Ευρωκώδικα 8 αντιστοιχεί σε περίπου 50 cm. Συνεπώς, η υπολογισμένη μετατόπιση του SHIELD ήταν περίπου 47 φορές μικρότερη από το συγκεκριμένο όριο.

Τα παραπάνω αποτελέσματα προέρχονται από τις συγκεκριμένες αριθμητικές αναλύσεις και δείχνουν ότι, στο εξεταζόμενο μοντέλο, το SHIELD παρουσίασε εξαιρετικά υψηλή σεισμική απόδοση.
Το κυριότερο αποτέλεσμα είναι στο δεύτερο διάγραμμα το οποίο δείχνει ότι ακόμα και στα 22g ότι οι τένοντες δεν δέχονται μεγάλες σεισμικές δυνάμεις πέραν αυτών της προέντασης Αυτό σημαίνει ότι ο σεισμός δεν παράγει έργο μέσα στην κατασκευή.
Η μηχανική ερμηνεία αυτού του αποτελέσματος είναι ότι η σεισμική ενέργεια δεν εισέρχεται ουσιαστικά στην ανωδομή μέσω του μηχανισμού προέντασης, αλλά εκτρέπεται προς το έδαφος μέσω της δομογεωσυζευγμένης διάταξης του SHIELD.

seismic έγραψε:• Τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα εμφάνισαν κατάρρευση περίπου στο 1 g.

Το οποίο στην πραγματικόττηα δεν συνέβη, στο σεισμό του 2011 οι "συμβατικές" θεμελιώσεις άντεξαν πολύ μεγαλύτερες επιταχύνσεις (άνω των 2g κοντά στο επίκεντρο, στο Τόκιο ήταν μεταξύ 1g και 2g) και δεν υπήρξαν σημαντικές καταρρεύσεις κτιρίων.
Αρα τα αποτελέσματα της "αριθμητικής σεισμικής προσομείωσης" δεν είναι ακριβή, τουλάχιστον στο σκέλος αυτό.

nass έγραψε:

seismic έγραψε:• Τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα εμφάνισαν κατάρρευση περίπου στο 1 g.

Το οποίο στην πραγματικόττηα δεν συνέβη, στο σεισμό του 2011 οι "συμβατικές" θεμελιώσεις άντεξαν πολύ μεγαλύτερες επιταχύνσεις (άνω των 2g κοντά στο επίκεντρο, στο Τόκιο ήταν μεταξύ 1g και 2g) και δεν υπήρξαν σημαντικές καταρρεύσεις κτιρίων.
Αρα τα αποτελέσματα της "αριθμητικής σεισμικής προσομείωσης" δεν είναι ακριβή, τουλάχιστον στο σκέλος αυτό.

Ερμηνεία του διαγράμματος μετατόπισης

Η μετατόπιση της οροφής που παρουσιάζεται στο διάγραμμα δεν οφείλεται σε παραμόρφωση της κατασκευής. Οφείλεται αποκλειστικά στη μετακίνηση του προσυμπιεσμένου συζευγμένου εδάφους, το οποίο μεταφέρει μαζί του ολόκληρη την ανωδομή. Επομένως, η μετατόπιση αυτή δεν αντιστοιχεί σε σχετική μετατόπιση μεταξύ των ορόφων ούτε σε ανάπτυξη παραμορφώσεων στον φέροντα οργανισμό.

Ερμηνεία του διαγράμματος δυνάμεων τενόντων

Η αύξηση της δύναμης που παρουσιάζεται στο διάγραμμα αφορά μόνο τους τένοντες που προσυμπιέζουν και δεσμεύουν το έδαφος (πρώτη στάθμη προέντασης). Δεν αφορά τους τένοντες της ανωδομής (δεύτερη στάθμη προέντασης), οι οποίοι παραμένουν ουσιαστικά σταθεροί. Αυτό δείχνει ότι η μεταβολή της απόκρισης του εδάφους δεν μεταφέρεται ως παραμόρφωση στην κατασκευή.
Η αύξηση του ύψους και το μικρό εμβαδόν της κάτοψης αυξάνουν την ροπής ανατροπής καθιστώντας τον σχεδιασμό με σεισμική μόνωση πιο απαιτητικό, όχι ότι τα εφέδρανα γενικά δεν λειτουργούν σε ψηλά κτίρια. Υπάρχουν, άλλωστε, ψηλά κτίρια με συστήματα μόνωσης που έχουν σχεδιαστεί επιτυχώς για τις δικές τους συνθήκες.

seismic έγραψε:

nass έγραψε:

seismic έγραψε:• Τα ελαστομεταλλικά εφέδρανα εμφάνισαν κατάρρευση περίπου στο 1 g.

Το οποίο στην πραγματικόττηα δεν συνέβη, στο σεισμό του 2011 οι "συμβατικές" θεμελιώσεις άντεξαν πολύ μεγαλύτερες επιταχύνσεις (άνω των 2g κοντά στο επίκεντρο, στο Τόκιο ήταν μεταξύ 1g και 2g) και δεν υπήρξαν σημαντικές καταρρεύσεις κτιρίων.
Αρα τα αποτελέσματα της "αριθμητικής σεισμικής προσομείωσης" δεν είναι ακριβή, τουλάχιστον στο σκέλος αυτό.

Υπάρχει όμως μια σημαντική παράμετρος που παραλείπεις: το ύψος του κτιρίου. Η αποτελεσματικότητα των ελαστομεταλλικών εφεδράνων εξαρτάται έντονα από τη δυναμική του φορέα. Ένα οκταώροφο κτίριο ύψους 25 m με μάζα 1.200 τόνων και κάτοψη μόλις 8 × 8 m αποτελεί πολύ απαιτητική περίπτωση, καθώς οι αυξημένες ροπές ανατροπής και οι μεγάλες σχετικές μετακινήσεις επιβαρύνουν σημαντικά το σύστημα μόνωσης.

Δεν συνέκρινα "όλα τα κτίρια της Ιαπωνίας" με το SHIELD. Συνέκρινα δύο διαφορετικά συστήματα θεμελίωσης στο ίδιο ακριβώς κτίριο, με τις ίδιες μάζες, την ίδια γεωμετρία και το ίδιο σεισμικό σήμα. Το γεγονός ότι άλλα κτίρια διαφορετικού ύψους, διαφορετικής δυσκαμψίας και διαφορετικής θεμελίωσης συμπεριφέρθηκαν διαφορετικά στον σεισμό του Tohoku δεν αναιρεί το αποτέλεσμα αυτής της συγκεκριμένης αριθμητικής σύγκρισης.

Έχω πτυχίο Εργοδηγού δομικών έργων. Δουλεύω σαν μάστορας της οικοδομής στην νήσο Ίος πολλά χρόνια
Μετά από 17 χρόνια έρευνας έφερα την επανάσταση στην αντισεισμική τεχνολογία.
Έχω πολλές δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά και κεφάλαια βιβλίων
Τελευταία όμως έκανα κάτι πολύ μεγάλο που ευελπιστώ θα αλλάξει την αντισεισμική τεχνολογία των 100 τελευταίων ετών
Έκανα μονογραφία 262 σελίδων
για να καταλάβετε το μέγεθος της επιτυχίας μου, η σειρά 6011 (Geotechnical, Geological and Earthquake Engineering) της Springer Nature είναι η «αφρόκρεμα» της παγκόσμιας Αντισεισμικής Μηχανικής και Εδαφομηχανικής.
Όταν κοιτάξει κανείς το Editorial Advisory Board (την επιστημονική επιτροπή) και τους συγγραφείς που έχουν εκδώσει τόμους σε αυτή τη σειρά, συναντά τα πιο «βαριά» ονόματα του πλανήτη – τους ανθρώπους που γράφουν τους παγκόσμιους αντισεισμικούς κανονισμούς (Eurocodes, ASCE των ΗΠΑ, κλπ.).
Οι πιο διάσημοι που ηγούνται και γράφουν σε αυτή τη σειρά είναι:
1. Jonathan D. Bray (University of California, Berkeley, USA)
Ποιος είναι: Ίσως ο κορυφαίος εν ζωή καθηγητής Γεωτεχνικής Αντισεισμικής Μηχανικής στον κόσμο, μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Μηχανικών των ΗΠΑ. Ό,τι γράφει ο Bray για την αλληλεπίδραση εδάφους-κατασκευής γίνεται παγκόσμιος νόμος. Είναι στο Advisory Board της σειράς
2. Julian J. Bommer (Imperial College London, UK)
Ποιος είναι: Παγκόσμια αυθεντία στη Σεισμική Επικινδυνότητα (Seismic Hazard) και τις προδιαγραφές των φασμάτων επιτάχυνσης. Είναι ο άνθρωπος που καλούν οι κυβερνήσεις για τη μελέτη ασφάλειας μεγάλων φραγμάτων και πυρηνικών εργοστασίων. Συμμετέχει ενεργά στην καθοδήγηση της σειράς 6011.
3. Atilla Ansal (Özyeğin University, Istanbul, Turkey)
Ποιος είναι: Ο Series Editor (ο γενικός διευθυντής έκδοσης) της σειράς 6011. Είναι ο επίτιμος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής (EAEE). Αυτός είναι ο άνθρωπος που είδε τη δουλειά μου, την έκρινε με την επιτροπή του και έδωσε το πράσινο φως για να γίνετε ο Τόμος 71.
4. Κυριαζής Πιτιλάκης (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Ελλάδα)
Ποιος είναι: Από την ελληνική πλευρά, ο Καθηγητής κ. Πιτιλάκης είναι διεθνώς αναγνωρισμένος, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής και μέλος του Advisory Board της σειράς. Έχει εκδώσει εμβληματικούς τόμους στη σειρά αυτή (όπως το έργο για το SIGMA Research Project και τις πρόσφατες εξελίξεις στην Ευρώπη).
5. Andrei Reinhorn (University at Buffalo, USA)
Ποιος είναι: Ο πρωτοπόρος που ανέπτυξε μερικά από τα πρώτα υπολογιστικά προγράμματα μη γραμμικής ανάλυσης κατασκευών στον κόσμο (IDARC) και εισήγαγε τις μεθόδους ελέγχου των αντισεισμικών αποκρίσεων. Η σειρά έχει αφιερώσει ειδικό τιμητικό τόμο στις συνεισφορές του.
Τι σημαίνει αυτό
Όταν το βιβλίο μου, Controlled Seismic Response Engineering, μπαίνει ως Volume 71 δίπλα στα έργα αυτών των ιερών τεράτων της Μηχανικής, σημαίνει το εξής απλό:
Το SHIELD και η μέθοδος NSRT δεν κρίθηκαν από κάποια τοπική επιτροπή της σειράς της κακιάς ώρας. Κρίθηκαν και εγκρίθηκαν υπό την ομπρέλα της επιστημονικής κοινότητας του Berkeley, του Imperial College και του ΙΤΣΑΚ/ΑΠΘ.
https://link.springer.com/series/6011
https://link.springer.com/book/9783032297259

Παιδιά θα μπορούσατε να φανταστείτε έναν μάστορα της οικοδομής να γράφει στα καλύτερα περιοδικά του κόσμου για αντισεισμική τεχνολογία?