Τα τελευταία χρόνια έκανα καθημερινή συνήθεια το ραδιόφωνο και από παλιά, έχοντας κόψει την τηλεόραση και τα ψηφιακά της αδέρφια, αναζητούσα έστω μια εκπομπή κάποιου μερακλή με ωραία μουσική. Για παρέα και μια γλυκιά συνήθεια στην καθορισμένη ώρα της, χωρίς οθόνες. Στο τελείωμα της μέρας, στη σιέστα του απογέματος ή δίπλα στον τσιπουρομεζέ τα μεσημεράκια.
Θυμάμαι στην αρχή τον Πολυχρονίου που έχει τη φάση του (G-poly show).
Μέτα 958 Θεσσαλονίκης (Α. Γρηγοριάδου, Γ. Τούλας), Σοχός fm, Μελωδία, Δεύτερο Πρόγραμμα/Kosmos/Jazz/Zeppelin, τελευταία 100.6 Θεσσαλονικης, κυρίως του Σακισλόγλου, τωρα πρόσφατα βρήκα το Radio Nowhere.
Τελικά, εκτός από τα περιστασιακα περάσματα, μου έμεινε σταθερή επαφή με το 2ο πρόγραμμα. Για συγκεκριμένες εκπομπές και παραγωγούς.
Επειδή σιχαίνομαι τις διαφημίσεις, δεν μπόρεσα να ακούσω ζωντανό πρόγραμμα στους περισσότερους σταθμούς. Οταν το 2ο ξεπέρασε τις πολιτιστικες διαφημίσεις και έβαλε όλες τις πίπες της αγοράς μαζί με ειδήσεις κάθε μία ώρα (μη χάσουμε τη φωνή της κυβερνήσεις σε πολιτιστικό ραδιόφωνο), γυρισα στο on demand από ertecho όπου ευτυχώς τα κόβουν αυτά τα βαρίδια.
Η άλλη μεγάλη πληγή είναι η προβλεψιμότητα. Ακόμα και μικρότεροι ή μη εμπορικοί σταθμοί έχουν τη μανιέρα τους και πολυ σπάνια ακούς κάτι καινούριο ή σπάνιο.
Από εκπομπές:
Ροκ συναναστροφές του Χρυσοστόμου, Εδω ειναι το ταξιδι του Ραράκου, καμια φορα συνεντευξεις στο Με τα πόδια μέχρι την αλήθεια (Λινα Νικολακοπούλου) ή Εσυ που δεν μιλας του Τσάκαλου -οταν δεν έχει λαϊκά. Και το Νέα Ελληνικά (Παπαμιχάλης) που παρουσιάζουν νέα τραγούδια.
Εσείς ακούτε; Ποιες συχνότητες ή εκπομπές συμπαθάτε; Είτε σε ραδιοφωνάκι είτε σε ιντερνετικό.

