Οι Γερμαναράδες είναι ευγενείς γενικά, αλλά και άγαρμποι. Λένε αυτό που πιστεύουν.
Αν αντί του Σόιμπλε υπήρχε κανας Αγγλάρας, ΔΕΝ υπήρχε περίπτωση να πει "ήρθε ο Βαρουφάκης να με κολακέψει", ούτε "είναι αγαθιάρης", ούτε τίποτα παρόμοιο.
Θα χαμογέλαγε τυπικά και θα σε έγραφε στα αγγλικά του παπάρια, φέρνοντάς σου την από πίσω ενώ σε είχε καθησυχάσει.
Μπορεί να μας χαλάει που τα λέει χύμα (δικαίως ή αδίκως), όμως δεν κρύβεται. Προσωπικά, το εκτιμώ περισσότερο αυτό.
Τι λέει; Ότι δεν του αρέσουν ούτε οι κολακείες, ούτε οι ακαδημαϊκές παρόλες. Θέλει να τού δείξεις αριθμούς με πειστικό τρόπο, αλλιώς τον πούλο.
Τουλάχιστον έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του, όσο κι αν μας ενοχλεί αυτό.
Πχ οι Γάλλοι άρχισαν με αγκαζέ και γελάκια, μετά είπαν "ξέρετε, όμορφοι είστε, αλλά πρέπει να κάνετε αυτά που πρέπει" και τώρα "χμμ, δεν μας τα λέτε καλά, δύσκολα θα συμφωνήσουμε, ζετέμ, παρντόν με νο".
Ουφ...



