- 04 Μάιος 2019, 13:26
#579665
224v έγραψε:Εχω δυο περιπτωσεις που πέρασαν καρκινική θεραπεία πληρη. Χρήματα δεν υπηρχαν και όλα έγιναν όπως έπρεπε. Αγ. Σάββας, με γιατρούς που ήξεραν τι έκαναν καί το αποτέλεσμα μέχρι τώρα σύμφωνα με τις κατοπινές εξετάσεις,άριστο. Τυχαίο ίσως? Μια αλλά περιπτωση αποκόλληση αμφιβληστροειδούς άμεση πετυχημένη επέμβαση την ίδια μέρα με ενα κόστος λογικό, δεδομένου οτι 4 γιατροί μπορούν να το κάνουν εδώ, επιτυχημένα, όχι σαν τον Σαμαρά.
Τα λεφτά που πληρώνουν σε ασφαλιστικές στο εξωτερικό, είναι μεγάλο γιατί οι αμοιβές είναι μεγάλες, γιατί τα ασφάλιστρα που πληρώνουν οι γιατροί για malpractice είναι πολλά γιατί οι δικηγόροι ειδικα στην Αμερική πετυχαίνουν αποζημιώσεις τρελές στα δικαστήρια.
Εχω γνωστό που έχει μυέλωμα η γυναίκα του και κανει μια ένεση κάθε μήνα αξίας 7000 ευρώ. Δεν πληρώνει τίποτα...
.
κι εμείς έχουμε περίπτωση που πλέον πάνε πάνω από 10 χρόνια με καρκίνο και όλα πήγαν καλά με το δημόσιο σύστημα
εγώ ο ίδιος ευτυχώς δεν έχω χρειαστεί να παίξω σοβαρές ιστορίες, αλλά το '16 που νοσηλεύτηκα για κάνα 4ημερο, ναι μεν ήταν κουράδα η κατάσταση μέσα στο δημόσιο νοσοκομείο, αλλά οι γιατροί μου ξηγήθηκαν σπαθί και με έφεραν στα ίσα μου χωρίς να χρειαστώ επέμβαση (για την οποία με είχαν έτοιμο πακετάκι βέβαια, αλλά κατάφερε και υποχώρησε το πρήξιμο μου χωρίς να έχω λοιπές ζημιές και να χρειαστώ νυστέρι και οι ανατάξεις που μου έγιναν αν και χωρίς καμιά αναισθησία, που κλάιν δηλαδή, ήταν πολύ pro )
δεν νιώθω την ανάγκη να κάνω ιδιωτική ασφάλεια, ίσως είμαι και λάθος βέβαια και κοντινοί μου φίλοι που είχαν διάφορα θέματα με την ιδιωτική περίθαλψη και ασφάλεια πέρασαν αρχοντικά τα θέματά τους, αλλά εντάξει το θέμα είναι να έχεις τον καλό γιατρό... οι λοιπές συνθήκες είναι αδιάφορες, μέχρι και το φαί του νοσοκομείου καλό είναι
τα μόνα πράγματα που με ενόχλησαν είναι ότι έπρεπε να παίξω δική μου πατερίτσα και ότι οι εκεί νοσοκόμοι δεν ήταν διατεθειμένοι να με βοηθήσουν να πάω μέχρι το αυτοκίνητο κάτω, ούτε καν να μου δανείσουν καροτσάκι, μάλλον έπρεπε να πέσει χαρτζιλικάκι ή να φωνάξω ιδιώτες, αλλά χέστηκα τους κατούρησα κι έφυγα
βέβαια αυτά τα λέω τώρα που είμαι γερός, αν ήμουν μεγαλύτερος και τα πράγματα ήταν πιο ζόρικα θα έπρεπε εκεί να τα σκάω, αλλά αυτό έχω τώρα με βάση αυτό κρίνω
στο μέλλον είπαμε, ή λεφτά καβάτζα ή θα πεθάνω σαν σκυλί στην άκρη του δρόμου, δεν θα με σώσει ο σοσιαλισμός
ΥΓ φυσικοθεραπείες κτλ, γελάμε , απευθείας γυμναστική να στρώσει μόνο του και λεκάνη με κρύο νερό και παγάκια μετά
καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς