Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By 224v
#646218 Εάν το ψάξεις λίγο ακόμα, η πρώτη παράδοση υπογράφτηκε στη Reims της Γαλλίας στις 7 Μαίου 45 στο συμμαχικό στρατηγείο.

< Note >
Άβαταρ μέλους
By gianik
#648033 Την 20η Μαΐου 1999 άλλαξε ο ρους της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ. Ο Παναθηναϊκός αλώνει το ΣΕΦ και ο Αριστοτέλης Μπενόγλου βγάζει τη φανέλα του, μένει γυμνός από τη μέση και πάνω και παίρνει θέση στο πέταλο του Παλέ, πλάι σε άλλους 3.999 αλαφιασμένους Παναθηναϊκούς…
Αν κάποτε γινόταν μια σφυγμομέτρηση μεταξύ των φίλων του Παναθηναϊκού με θέμα «ποιο από τα 38 πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει ο σύλλογος στο μπάσκετ είναι το πιο σημαντικό;», το δεύτερο πρωτάθλημα επί προεδρίας της οικογένειας Γιαννακόπουλου θα συγκέντρωνε τη μερίδα του λέοντος στις προτιμήσεις. Στην υπερ-εκατονταετή, πλέον, δράση του τμήματος, ο Σύλλογος Μεγάλος έχει αποθησαυρίσει και άλλα πρωταθλήματα Ελλάδος, τα οποίαμπορούν να χαρακτηριστούν μείζονος αξίας ή ιστορικής σημασίας: το πρωτάθλημα του 1967, με το οποίοέσπασε η τετραετής κυριαρχία της ΑΕΚ,σε εγχώριο επίπεδο, ή εκείνο του 1969, όταν οι «πράσινοι» κέρδισαν 85-80 (στη δεύτερη παράταση) σε αγώνα μπαράζ την κυπελλούχο Ευρώπης, υπό καταρρακτώδη βροχή, στο Παναθηναϊκό Στάδιο! Το μπαράζ στον Σπόρτιγκ, το 1972 (70-56 τον Ολυμπιακό) ή ο τίτλος του 1975, έπειτα από τη νίκη 63-61 στον «Τάφο του Ινδού»,απέναντι πάλι στον «αιώνιο» αντίπαλο, στην προτελευταία αγωνιστική. Το 1982, όταν ο Παναθηναϊκός του Κώστα Πολίτη συνέτριψε τον Άρη του Νίκου Γκάλη (96-75) ή το 1984, στο περίφημο μπαράζ της Κέρκυρας, όταν το Τριφύλλι υπέταξε ξανά τους «κιτρινόμαυρους» της Θεσσαλονίκης (80-76). Το πρωτάθλημα του 1998, το οποίο αποτέλεσε το τέλος των «πέτρινων» χρόνων του Τριφυλλιού, ή τα πρωταθλήματα της σύγχρονης εποχής με αντίπαλο τον Ολυμπιακό, με προεξάρχον εκείνο του 2013, όταν η ομάδα του Αργύρη Πεδουλάκη «σκούπισε» τους «ερυθρόλευκους» πρωταθλητές Ευρώπης, είχαν και αυτά εξέχουσα βαρύτητα και πρόσθεσαν ένα ακόμα ψηφιδωτό στο «πράσινο» Hall of Fame.

Όμως, κανένα από τα παραπάνω δεν είναι «όπως το ’99». Το μαγιάτικο εκείνο βράδυ, στο Φάληρο, ο μπασκετικός Παναθηναϊκός ξόρκισε τα φαντάσματα που ξεπρόβαλλαν κάθε φορά που οι Αθηναίοι αντίκριζαν το -κατ’ ευφημισμόν- Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Ίσως να μην ήταν υπερβολικός ο πρώην παίκτης των Πειραιωτών, Λάζαρος Αγαδάκος, όταν δήλωνε δημόσια ότι «ο Παναθηναϊκός χάνει από την ώρα που το πούλμαν του θα στρίψει από το σιντριβάνι του Παλέ»...


Την ώρα που οι «τριφυλλοφόροι» επισκέπτονταν στην έδρα του Ολυμπιακού, για να δώσουν το πέμπτο παιχνίδι των τελικών των play offs της περιόδου 1998-99, μετρούσαν ήδη 13 συνεχόμενες ήττες από τον «αιώνιο» αντίπαλο, στο δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο της χώρας, κάποιες εκ των οποίων με βαρύ σκορ. Η μοναδική τους νίκη εκεί χρονολογούνταν από την περίοδο 1994-95, όταν ο «πράσινος», πλέον, Ζάρκο Πάσπαλιε (κανονικά προφέρεται «Πάσπαλ’»), χάριζε τη νίκη στο Τριφύλλι με δεξί (!) χουκ (επειδή το αριστερό του χέρι ήταν… απασχολημένο, σύμφωνα με δήλωσή του, έπειτα από το ματς). Το ποσοστό του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ θύμιζε το ποσοστό του Αντόνιο Ντέιβις στις ελεύθερες βολές: 1 επιτυχία σε 18 απόπειρες ή… 17 επισκέψεις (καθώς, στον τέταρτο τελικό του 1993, η αθηναϊκή ομάδα, με εντολή Παύλου Γιαννακόπουλου, δεν παρουσιάστηκε ποτέ στο παρκέ του Σταδίου, χάνοντας 20-0 άνευ αγώνα)!

Το σύνολο του Λευτέρη Σούμποτιτς (ο οποίος, την επόμενη χρονιά, παρέδωσε τα ηνία του πάγκου στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς) αποφάσισε να αγωνιστεί με λευκές εμφανίσεις. Ίσως για να ξορκίσει την κατάρα του ΣΕΦ, ίσως και επειδή, στην προηγούμενη απόπειρα του Παναθηναϊκού να στεφθεί πρωταθλητής στην έδρα του αντιπάλου του (την περίοδο 1994-95), που δεν ήθελε και πολύ να ολοκληρωθεί με επιτυχία (οι Αθηναίοι ηττήθηκαν με το «παιδικό» 45-44), ο Σύλλογος Μεγάλος φορούσε πάλι τα λευκά (τότε στον πάγκο καθόταν ο Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου).

Και τα κατάφερε...

59 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του αγώνα, ο Νίκος Οικονόμου οπλίζει από τη γραμμή των 6,25. Άλλο ένα φάντασμα ξορκίζεται, αυτό του «λούζερ». Τέσσερα χρόνια πριν, με το σκορ στο 45-44, η μπάλα βρήκε σίδερο στο τρίποντο του Νικαιώτη φόργουορντ και ο Παναθηναϊκός έχανε ακόμα ένα πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό. Αυτήντη φορά, με το σκορ στο 51-55, ο «Νικόλας» δεν λαθεύει. «Nothing but net» και, αμέσως μετά, ένας πανηγυρισμός που θα μείνει αξέχαστος: «Να το θυμάστε», απευθυνόμενος στους εκστασιασμένους οπαδούς του πρωταθλητή Ελλάδος.


Νίκο, θα σε θυμόμαστε όπως θέλουμε εμείς. Η φανέλα σου θα μπορούσε να κοσμεί σήμερα την οροφή του ΟΑΚΑ, πλάι σε αυτήν του «διόσκουρού» σου στον Παναθηναϊκό, Φραγκίσκου Αλβέρτη. Ένα δίδυμο που ξεκίνησε από τα δύσκολα χρόνια του «Τάφου», για να φτάσει στη μετέπειτα καταξίωση του κλειστού «Μάκης Λιούγκας» της Γλυφάδας και στις ακόμα μεγαλύτερες πιένες του ΟΑΚΑ. Το 2000 έκανες ένα λάθος που έμελλε να σε στιγματίσει στη συνείδηση των οπαδών του Παναθηναϊκού. Όμως, κανείς δεν μπορεί να μη σε κατατάξει στην «πράσινη» πλευρά της Ιστορίας. Οκτώ χρόνια δεν είναι και λίγα, άλλωστε. Είναι και ο πανδαμάτωρ χρόνος που γιατρεύει τις πληγές και «μαλακώνει» τα συναισθήματα, ξέρεις...

Παρ’ όλ’ αυτά, η φάση που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του Τριφυλλιού ήταν άλλη. Με τους Πειραιώτες να έχουν κάνει ένα come back από αυτά που συνήθιζαν στην έδρα τους, έχοντας πάρει το προβάδισμα έπειτα από πολλή ώρα χάρη σε γκολ-φάουλ του Άντονι Γκολντγουάιρ (51-50) 2,5 λεπτά προτού ακουστεί ο ήχος της κόρνας, ο Νάντο Τζεντίλεπραγματοποιεί ένα από τα... τρελά του. Κερδίζοντας ένα σκληρό φάουλ μέσα στο «ζωγραφιστό», πετάει την μπάλα στα... ψηλά και στα τυφλά και εκείνη καταλήγει στο καλάθι της ομάδας του Ντούσαν Ίβκοβιτς. 51-53 με περίπου δύο λεπτά να απομένουν και αργότερα 51-55, με δύο ελεύθερες βολές του Ιταλού.

Στην επόμενη επίθεση, ο Μίλαν Τόμιτς σηκώνεται έξω από τη γραμμή των τριών πόντων και εκτελεί για να επαναφέρει τους γηπεδούχους σε τροχιά τίτλου. Τέσσερα χρόνια πριν, στο «Πρενθίπε Φελίπε» της Σαραγόσα, σχεδόν από την ίδια θέση, ο Σέρβος χάρισε στους «ερυθρόλευκους» ακόμα μία νίκη σε ημιτελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών, απέναντι στον Παναθηναϊκό. Μα, είπαμε... Τούτη τη φορά, τα... φαντάσματα παρέμειναν στην κρύπτη και στο κασετόφωνο το play για το Living On Video του Pakito (το σήμα κατατεθέν του ΣΕΦ) δεν πατήθηκε ποτέ...



Gianik ήταν μέσα στο εξοχικό εκείνη την ημέρα ............ :s_yes
Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα



τι να λέμε τώρα , ο μεγαλύτερος σύλλογος στην Ελλάδα.....
ο 6άστερος....
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#648039 Πενήντα - εξήντα, ωραία σκορ ήντουνε αυτούνα.

Σε κάθε καλάθι φώναζες γκοοοοολ ξερωγώ. :lol:
Άβαταρ μέλους
By Dimitris_P
#648042
gianik έγραψε:τι να λέμε τώρα , ο μεγαλύτερος σύλλογος στην Ελλάδα.....
ο 6άστερος....


:inlove: :inlove:
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#648044
diplomat έγραψε:Πενήντα - εξήντα, ωραία σκορ ήντουνε αυτούνα.

Σε κάθε καλάθι φώναζες γκοοοοολ ξερωγώ. :lol:

Μην το γελας. Τοτε οι βορειοι ξερανε απο μπασκετ, οι νοτιοι ( εκτος λιγων εξαιρεσεων ) τοτε μαθαιναν :lol:

Ειδικα οι ζελες :s_tongue :s_tongue :s_tongue
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#648045 Δεν είναι ακριβώς έτσι. Στα 80'ς ίσως ναι, αλλά το 1999 τα ζελόνια είχαν ήδη μια εικοσαρού πρωταθλήματα, ενώ οι βόρειοι 12 (10 Αρης, 2 ΠΑΟΚ).

Οι σλάβοι μας έμαθαν μπασκετάκι πανελλαδικώς.
Άβαταρ μέλους
By gianik
#648049
diplomat έγραψε:Δεν είναι ακριβώς έτσι. Στα 80'ς ίσως ναι, αλλά το 1999 τα ζελόνια είχαν ήδη μια εικοσαρού πρωταθλήματα, ενώ οι βόρειοι 12 (10 Αρης, 2 ΠΑΟΚ).

Οι σλάβοι μας έμαθαν μπασκετάκι πανελλαδικώς.




^
Σωστός...
Άβαταρ μέλους
By g8777
#648050 Οχι. Μπασκετ μας εμαθε ο Γκαλης. Τελεια και παυλα. Χωρις Γκαλη---> χωρις 1987---> χωρις κοσμο στο συντριβανι---> χωρις γηπεδα μπασκετ μεχρι και Κατω Ραχουλα---> χωρις εκτοξευση μπατζετ--> χωρις Σερβοπορτοφολαδες.

Απλα τα πραγματα.

Αλλα ας μολυνουμε και τα υπολοιπα τοπικα με την οπαδικη συφιλη σας. Εχουν μεινει παρθενα το Φορολογικα Θεματα και οι Αναρτησεις. :s_whiteflag
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#648052 Αναμφίβολα έχει τεράστια συμβολή ο Γκάλης. Μάλλον έπρεπε να γράψω μπάσκετ μας έμαθαν οι σλάβοι χάρη στον Γκάλη.

Εντάξει, είναι και θέμα ηλικίας. Εγώ τον πρώτο παίκτη που θυμάμαι να λέω τί κάνει ΓΤΠΜ ήταν ο Μποντιρόγκας.
Άβαταρ μέλους
By Corto Maltese
#648053
diplomat έγραψε:Δεν είναι ακριβώς έτσι. Στα 80'ς ίσως ναι, αλλά το 1999 τα ζελόνια είχαν ήδη μια εικοσαρού πρωταθλήματα, ενώ οι βόρειοι 12 (10 Αρης, 2 ΠΑΟΚ).

Οι σλάβοι μας έμαθαν μπασκετάκι πανελλαδικώς.

Και 2 ο Ηρακλής. Όσα και ο παοκ.
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#648054 Ουπς, σωστά. :oops:

Πες μας όμως και τη γνώμη σου για το ποιός μας έμαθε μπάσκετ Κόρτο. Είσαι ο μόνος που εμπιστεύομαι τυφλά στο θέμα.
Άβαταρ μέλους
By g8777
#648055 Για να μάθεις μπάσκετ πρώτα απ'όλα σημαίνει να ξέρεις ότι υπάρχει ένα άθλημα που λέγεται μπάσκετ. Μπάσκετ προ Νικ= ο Βασιλακόπουλος και πεντεξι φίλοι του.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#648072
g8777 έγραψε:
Αλλα ας μολυνουμε και τα υπολοιπα τοπικα με την οπαδικη συφιλη σας. Εχουν μεινει παρθενα το Φορολογικα Θεματα και οι Αναρτησεις. :s_whiteflag


ΣΥΝ ΑΠΕΙΡΟΔΙΑΚΟΣΙΑΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΕΧΙΛΙΑΔΕΣ! :rtfm:
Άβαταρ μέλους
By funkyreverend
#648079
diplomat έγραψε:Πενήντα - εξήντα, ωραία σκορ ήντουνε αυτούνα.

Σε κάθε καλάθι φώναζες γκοοοοολ ξερωγώ. :lol:


Ήμουν μέσα σε ένα ηρωικό 47-39 ΠΑΟΚ-ΑΕΚ με πρώτο σκόρερ Στογιάκοβιτς στον αγώνα με 19 πόντους (περισσότερο από το 1/3 της ομάδας δηλαδή) :lol: Όταν λέμε δεν έμπαινε τίποτα...

Εννοείται ότι ο Γκάλης μας έμαθε να βλέπουμε μπάσκετ και τύποι που ήρθαν 5-10-20 χρόνια μετά μας έμαθαν να παίζουμε. Γιατί να κάνεις αυτά που έκανε ο Νικ, λίγο δύσκολο. :lol:

@diplomat
Ουδεμία σχέση έχουν οι μαστραπάδες με το ποιος ήξερε μπάσκετ κλπ. Η ΧΑΝΘ στα 1500 χρόνια που υπάρχει :lol: έχει προσφέρει κάνα δυο τόνους μπάσκετ παραπάνω από πολλές μεγάλες ομάδες μαζεμένες και όμως τα τρόπαιά της είναι μάλλον μικρής εμβέλειας. Αντίστοιχα στην Αθήνα υπήρχαν παραδοσιακές φωλιές βλ. Σπόρτινγκ, Πανιώνιος, Νήαρ Ηστ κ.ο.κ. που τροφοτούσαν με ταλέντα αυτούς που είχαν ρεύμα στην κοινωνία και χρήμα προς επένδυση για ελληνικά και ξένα δελτία. Ο Ηρακλής π.χ. δεν έχει ευρωπαϊκό, αλλά δεν τον κατατάσσεις κάτω από το Μαρούσι ή τον Μακεδονικό σαν προσφορά στο μπάσκετ, δες πόσους παίκτες έβγαλε μέσα σε 2-3 χρονιές που πήγαν και τριγύρισαν τις "μεγάλες". Έχει διαφορά το πρωταθλητής/κυπελλούχος από το μπασκετάνθρωπος.