mjacob έγραψε:manosky έγραψε:Μερικές σκέψεις.
1. Οι δανειστές δεν ενδιαφέρονται για το αν το χρήμα θα το βρεις από Ιερές Αγελάδες ή από ολιγάρχες (σου). Ενδιαφέρονται να το βρεις, τελεία.
Αν η ικανότητα σχεδιασμού τους φτάνει μέχρι το "όσα φάμε, όσα πιούμε κι όσα αρπάξει ο κώλος μας", τότε ναι, δεν τους νοιάζει. Να πάρουμε τπτ φραγκάκια φέτος και του χρόνου "και βλέπουμε". Πάνω κάτω δλδ ότι κατηγορούμ(ν)ε την ελλάδα πως έκανε με το ευρώ, σαν να λέμε![]()
Αν θες να λέγεσαι κράτος, πολλώ δε μάλλον ένωση κρατών or whatever τέτοιας κλίμακας με βλέψεις παίχτη παγκόσμιας εμβέλειας, τότε σε νοιάζει και σε παρανοιάζει από που θα βρεθούν τα λεφτά. Γιατί το από που βρίσκονται έχει άμεση επίδραση στο τι σκατά θα γίνεται αφού βρεθούν. Και το να πιέσεις χωρίς αύριο για να βρεθούν σήμερα, ευκολάκι μπορεί να αποβεί καταστροφικότερο μεθαύριο.
Δλδ, πράγματα λυμένα ακόμα και για κοντόφθαλμα κερδοσκοπικά ακροφιλελέ funds, αλλά εδώ νταξ πήδα συντάξεις γιατί μπαταχτσής και ξάδερφος φίλου οδηγού λεωφορείου.
Θα πρέπει να ενηλικιωθούμε πλέον ως λαός, έτσι; Τόσα χρόνια πέρασαν. Πόσο ξύλο πρέπει να πέσει για να το καταλάβουμε;
Τη μια λοιπόν λέμε: "ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ!"
και την άλλη λέμε "ΚΑΛΑ, ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΣΑΤΕ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΑΜΕ ΕΠΑΡΚΕΙΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΑΤΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ Χ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΒΡΩΜΕΡΑ Ψ??"
Μήπως τελικά επικαλούμαστε ψυχική νόσο ή απλή βλακεία για να απαλλαγούμε από τις συνέπειες των επιλογών μας;
Και απαιτούμε να μας πάρουν στα σοβαρά οι άλλοι;




