- 20 Φεβ 2015, 13:13
#79495
EDDIE_147 έγραψε:Επειδή κολλήσαμε στα αυτοκίνητα.
Το ευρώ έφερε τα εξής απλά πράγματα (γεγονότα - δεν χρειάζεται να γίνουν ταληράκια από κάποιον αναλυτή):
- Αύξηση μισθών και συντάξεων στο δημόσιο επειδή ο Καραμανλέας μπορούσε να δανείζεται φτηνά. Αυτό οδήγησε και σε αύξηση μισθών στον ιδιωτικό τομέα όχι απαραίτητα ανάλογα. Τα 1.500 ευρώ το 2008 ήταν μια μέση κατάσταση. Ο Παπουτσής το 2009 χαρακτήρισε "φτωχούς" τους συμπατριώτες μας που παντελόνιαζαν 2.000. Ψάξτε στο παλιό φόρουμ και θα βρείτε άτομα να αναρωτιούνται ΓΙΑΤΙ τα 2.000 το μήνα είναι πολλά;
hint: ΔΕΚΟ
- Νομισματική σταθερότητα ήτοι μπορούσες να καταναλώνεις, να ταξιδεύεις, να σπουδάζεις στο εξωτερικό, να επενδύεις επαγγελματικά (
) χωρίς να έχεις το άγχος ότι αύριο-μεθαύριο θα γίνει υποτίμηση και ο προγραμματισμός σου θα πάει για κούρεμα.
Τα διακοποδάνεια που αναφέρθηκαν ήταν το ξεμπουρδέλιασμα της κατάστασης το οποίο οδήγησε σε καταστάσεις τύπου "Οδηγός ΕΘΕΛ με κινητά-ακίνητα-δάνεια-πιστωτικές κλπ" όπου η θεωρία "Όλοι έχουν δικαίωμα στο να ζήσουν σαν Ωνάσηδες" σε συνδυασμό με την γενικότερη ευμάρεια και αισιοδοξία οδήγησε πολλούς σε καταναλωτικό παροξυσμό.
Τα παραπάνω βέβαια ισχύουν για όσους ζούσαν στην Ελλάδα (http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE% ... E%B4%CE%B1) την περίοδο 2000-2010.
Οι υπόλοιποι θα δυσκολευτούν να καταλάβουν.
εδιτ
ΥΠΟΜΝΗΜΑ
http://www.agelioforos.gr/default.asp?p ... rtid=12903
Ο κ. Παπουτσής, τόνισε ότι το ποσό των 2.000 ευρώ παίρνουν "φτωχά και μεσαία στρώματα
Οι οδηγοι λεωφορειων στις Ισπανια, Πορτογαλια , Κυπρο , Ιρλανδια και καποιες αλλες χωρες ποσα παιρνουν ?
Η ευρωζωνη αποτελει μια οικονομικη και νομισματικη ενωση ανεξαρτητων κρατων με πολυ διαφορετικο επιπεδο παραγωγικοτητας και ανισης αναπτυξης. Η συνοχη και η βιωσιμοτητα αυτου του συνολου που τα στοιχεια του ηταν ανομοια και η ταυτοχρονη διατηρηση του ευρω σαν ενα ισχυρο διεθνες νομισμα ηταν απο την αρχη δυσκολη υποθεση ιδιως χωρις πολιτικη ενωση και ενιαια οικονομικη πολιτικη.
Οι διακηρυγμενοι στοχοι της ευρωζωνης ηταν η συγκλιση των οικονομιων των κρατων και του βιοτικου επιπεδου των πολιτων των κρατων .
Η συγκλιση των οικονομιων προϋποθετει μεγαλυτερους ρυθμους αναπτυξης (αυξησης του ΑΕΠ) για τις λιγοτερο αναπτυγμενες χωρες απο αυτους των περισσοτερο αναπτυγμενων. Πραγματι οι ρυθμοι αναπτυξης των χωρων του Νοτου (Ελλαδα, Ισπανια, Πορτογαλια, Κυπρος) ηταν μεγαλυτεροι απο αυτους των χωρων της Κεντρικης και Βορειας Ευρωπης. Η αναπτυξη , ομως, ηταν βασισμενη κυριως σε τομεις προστατευμενους απο τον διεθνη ανταγωνισμο και φουσκες (για παραδειγμα στην Ελλαδα τα 3,5 - 4 χιλιαδες καταστηματα κινητης τηλεφωνιας και τα αλλα τοσα υποκαταστηματα τραπεζων ). Το ιδιο συνεβαινε και κυριως στις υπολοιπες χωρες του Νοτου αλλα και σε καποιες αλλες.
Η συγκλιση του βιοτικου επιπεδου των πολιτων διαφορετικων κρατων προϋποθετει την συγκλιση των οικονομιων και την αυξηση των μισθων στις λιγοτερο αναπτυγμενες χωρες.
Οι μεγαλυτεροι ρυθμοι αναπτυξης ( αναπτυξη η οποια , ομως , ηταν βασισμενη κυριως σε τομεις προστατευμενους απο τον διεθνη ανταγωνισμο και φουσκες) των λιγοτερο αναπτυγμενων χωρων (κυριως χωρες του Νοτου) απο αυτους των περισσοτερο αναπτυγμενων (κυριως χωρες της κεντρικη και βορειας ευρωπης) ειχε σαν αποτελεσμα η ζητηση των πρωτων για προϊοντα των δευτερων να μεγαλωνει ταχυτερα απο τη ζητηση των δευτερων για προϊοντα των πρωτων. Αυξηση των εμπορικων ελλειμματων των λιγοτερο αναπτυγμενων χωρων λογω της χαμηλοτερης ανταγωνιστικοτητας τους.
Τα πλεονασματα των αναπτυγμενων χωρων ανακυκλωνονταν υπο τη μορφη δανειων στις λιγοτερο αναπτυγμενες χωρες. Με το που μπηκαν στο ευρω οι λιγοτερο αναπτυγμενες χωρες , το ονομαστικο επιτοκιο δανεισμου και του δημοσιου και του ιδιωτικου τομεα μειωθηκε σημαντικα. Για χρονια επικρατουσε η αποψη πως η χρηματοδοτηση των εμπορικων ελλειμματων εντος της ευρωζωνης δεν αποτελει προβλημα (γιατι Νο χρηματοδοτηση σημαινει Νο συγκλιση των οικονομιων και Νο συγκλιση του βιοτικου επιπεδου , οποτε γιατι να θελουμε την ευρωζωνη ?).
Οι αγορες , μεχρι το σκασιμο της φουσκας στις ΗΠΑ, δεν ειχαν στειλει καποιο μηνυμα στις ελλειμματικες χωρες ωστε να διορθωσουν τις ανισορροπιες τους. Οι ελλειμματικες χωρες συνεχισαν να δανειζονται με χαμηλα επιτοκια . Με αυτο τον δανεισμο διατηρουσαν μια ψηλη αναπτυξη η οποια ομως διευρυνε τα εμπορικα τους ελλειμματα . Αν υπηρχαν εθνικα νομισματα , οι λιγοτερο ανταγωνιστικες χωρες δεν θα μπορουσαν να διατηρουν για τοσο μεγαλο διαστημα τοσα ψηλα εμπορικα ελλειμματα χωρις να υπαρξει συναλλαγματικη κριση.
Τελευταία επεξεργασία από αεροζολ και 20 Φεβ 2015, 13:22, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά