- 25 Οκτ 2015, 18:26 #178169 Σήμερα έκλεισαν 3 μήνες από το κάταγμα και περπάτησα χωρίς πατερίτσες. Προσπαθούσα
από εχθές αλλά δεν μου έβγαινε, κούτσαινα, σαν να είχα ξεχάσει πως γίνεται ή απλά φοβόμουν.
Σήμερα είπα στον εαυτό μου ''don't be such a pussy και περπάτα, οι φυσικοθεραπείες είναι για
τους χοντρούς και τους γέρους'' Πήγα και μια βόλτα με τη μηχανή να πάρω τον αέρα μου.

Δεν έχει σημασία η πραγματικότητα παίδες, σημασία έχει ποιος θίγεται από αυτή.

[sknipper]

- 25 Οκτ 2015, 18:31 #178173 Όντως ξεχνιέται και θέλει λίγο χρόνο για να γίνει σωστή επανασύνδεση, επανασυντονισμός του συστήματος ελέγχου. Και μην ξεχνάς ότι δεν είναι όλα τέλεια μόλις πετάξεις τις πατερίτσες. Όχι μόνο τα κόκαλα αλλά και οι μύες χωρίς πατερίτσες θα πάρουν επιπλέον φορτία που θα τους κάνουν δυνατότερους ώστε να ελέγχουν καλύτερα την κίνηση και την σταθερότητα των αρθρώσεων. Θέλει δηλαδή λίγο καιρό ακόμα για να επανέλθουν όλα.

aka onyx !

- 25 Οκτ 2015, 18:40 #178182

R.L.S Ή αλλιως συνδρομο ανησυχων ακρων. Το εχετε ακουσει?
Μαλλον ειμαι πασχων απο αυτο το ανησυχο συνδρομο.
Οταν πεφτω να κοιμηθω, το βραδυ και χαλαρωνω μεσα στο μισαωρο αν δεν κοιμηθω θελω να κουνησω τα ακρα μου. Ποδια και χερια, να τεντωθω να τα γυρισω κτλ. Ειναι πολυ δυσκολο μιας και δεν μου επιτρεπει να κοιμηθω Μιλησα με φιλο γιατρο και μου ειπε πως ειναιναπο την ενταση και τη κουραση. Οχι τοσο σωματικη αλλα ψυχικη. Το παθαινουν, λεει κυριως Ε.Ε. Καποιες φορες μετα απο συνεχομενα βραδυα εχω φτασει και στη τρελα, δηλαδη να βρεθει καποιος να με ενοχλησει, θα φαει ξυλο. Θεραπεια δεν υπαρχει, παρα μονο σε ακραιες περιπτωσεις, λεει, δινουν καποια φαρμακα που ειναι για παθησεις οπως το παρκινσον. Προς το παρον ανακουφιση βρισκω κανοντας ποδολουτρα με κρυο νερο ή σηκωνοντας ποδια και χερια ψηλα. Γιογκα στυλ. Εχω κοψει-μειωσει και το καφε-οινοπνευμα, αν και δεν ημουν γερο ποτηρι.

Δίκαιο έχει με τα φάρμακα. Τέσταρέ το.
Πες τον γιατρό σου να σου δώσει να πάρεις το βράδυ 1 ταμπλέτα l-dopa 100mg κ 1 motilium (είναι κατά της ναυτίας που μπορεί να φέρει η πρώτη ταμπλέτα) 30 λεπτά πριν πας για ύπνο. Θα δεις αν βοηθήσει. Πολλοί υποφέρουν από αυτό...


Sent from space >

Leone di Mare.
When the going gets tough, the tough get going

- 26 Οκτ 2015, 15:20 #178542 Mια ερώτηση αν γνωρίζει κάποιος. Η μητέρα (σικ) μου, έσπασε περιν περίπου 1 χρόνο το πόδι της. Έκανε χειρουργείο, έβαλε μέσα κάτι 'λάμες, βίδες, κλπ', λέει ο δρ σε 6-7 μήνες θα σαι οκ. Αμ έλα ντε που έχει περάσει χρόνος και ακόμα πονάει και δυσκολεύεται να περπατήσει. Τη μία της λέει κάνε φυσικοθεραπείες (κάνει), την άλλη κάνε γυμναστική (κάνει ασκήσεις), την άλλη της δίνει κανένα φάρμακο μπας και.... αλλά τπτ. Τώρα λοιπόν το έχει γυρίσει και της λέει μήπως κάνει 2ο χειρουργείο να βγάλει από μέσα τα πρόσθετα. Μα είναι δυνατόν; Της έχω πει να πάμε σε κάποιον άλλον δρ να πάρει μια γνώμη. Πήγε και σε έναν και της είπε 'κυρία μου, είναι κάτι που πρέπει να συζητήσετε με τον γιατρό που σας χειρούργησε'.

Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες...

- 26 Οκτ 2015, 22:56 #178770 Ισχύει αυτό ορισμένες φορές. Μπορεί κ να μην έχει άδικο. Τί κάταγμα ήταν; Μήπως ήταν κάταγμα περόνης στον αστράγαλο;


Sent from space >

Leone di Mare.
When the going gets tough, the tough get going

- 27 Οκτ 2015, 15:20 #178934 Εμενα πρεπει να εχει μπει νυχι μεσα σε δερμα στο μεγάλο δαχτυλο. Και ποναω.. βαβα

< 3

- 27 Οκτ 2015, 15:22 #178937 Κατι ηξερε κ φωναζε η g να κοψεις τα νυχια...

[PaNick67]

- 27 Οκτ 2015, 15:27 #178942

Κατι ηξερε κ φωναζε η g να κοψεις τα νυχια...

Ετσι την πατησε, τον ακουσε, τα εκοψε βαθια και τωρα βαβα ο Γκεακος!!

Γιωργο μην μασας, οταν πας σπιτι πιασε το δερμα και τραβα το προς τα κατω να βγει το νυχι απο το δερμα. Θα πονεσει λιγο αλλα ΟΚ.

https://www.inexarchia.gr/city-guide/sp ... s-trikoupi
Fiat Panda 7,6l/100km

- 27 Οκτ 2015, 15:31 #178943 Βαλε τον Σπαικ να γλυφει , γλυφει μεχρι να το μουδιασει...

Χωρις πλακα τωρα Γιωργη , επειδη το παθαινω συχνα , στα 2 μεγαλα δαχτυλα των ποδιων , το αφηνω ως εχει , κανα 2-3 μερες κ περναει μονο του..Επισης το βραδυ που ξαπλωνουμε, βαζω την κ μου πιεζει το σημειο εκεινο χαλαρα , ο πονος αυτος (ανωμαλια μου...) μου αρεσει.. ...

- 27 Οκτ 2015, 15:42 #178944

Βαλε τον Σπαικ να γλυφει , γλυφει μεχρι να το μουδιασει...

Χωρις πλακα τωρα Γιωργη , επειδη το παθαινω συχνα , στα 2 μεγαλα δαχτυλα των ποδιων , το αφηνω ως εχει , κανα 2-3 μερες κ περναει μονο του..Επισης το βραδυ που ξαπλωνουμε, βαζω την κ μου πιεζει το σημειο εκεινο χαλαρα , ο πονος αυτος (ανωμαλια μου...) μου αρεσει.. ...

Eγώ εδώ και χρόνια έχω δική μου τεχνική που την έδειξα και στη γυναίκα μου που κάθε τόσο είχε πρόβλημα και στα παιδιά μου.

Δεν κόβω το νύχι μέχρι το τέρμα, αφήνω άκοπο περίπου 1mm και τραβάω το νύχι με το χέρι λοξά και πτος τα έξω να κοπεί και βγάζει μαζί και την μυτούλα που είναι στο δέρμα μέσα, επίσης πάλι από χρόνια έχω ένα πολύ μικρό και μυτερό ψαλίδι που άμα μείνει μέσα μυτούλα το βάζω ανάμεσα στο νύχι και στο δέρμα και την κόβω, με τα χρόνια το σημείο εκείνο άκρη - άκρη δεν κρεατώνει πια να εγκλωβίσει το νύχι.

- 27 Οκτ 2015, 15:59 #178948

Ισχύει αυτό ορισμένες φορές. Μπορεί κ να μην έχει άδικο. Τί κάταγμα ήταν; Μήπως ήταν κάταγμα περόνης στον αστράγαλο;

Sent from space >

Το ένα κνήμη, το 2ο στον αστράγαλο στο πίσω (?) μέρος; Πήγε τώρα σε άλλον δρ και της είπε ότι το χειρουργείο δεν θα μπορούσε να έχει γίνει καλύτερα και μάλλον αρθρίτιδα/τενοντίτιδα είναι και τα κλασσικά (γυμναστική, φυσικοθεραπείες, κολύμπι).

Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες...

- 28 Οκτ 2015, 10:34 #179263 Από το blog του Bill Gates
http://www.gatesnotes.com/Health/World- ... .tsrc=BGOB
Dear Polio Fighter...

Άμπερ αλέρτ . Αγνοείται εισαγγελέας.

- 30 Οκτ 2015, 16:16 #180108

Εμενα πρεπει να εχει μπει νυχι μεσα σε δερμα στο μεγάλο δαχτυλο. Και ποναω.. βαβα

< 3

Eμένα πάντως με βοηθάει η Bactroban (όχι η ρινική) αν είναι στην αρχή η κατάσταση....Για κάποιο μυστήριο λόγο, φεύγει η φλεγμονή που έχει αρχίσει να δημιουργείται και σταματάει ο πόνος, λες και σταματάει και το νύχι να μπαίνει μέσα... Μου το είχε προτείνει η παιδίατρος όταν είχε παρουσιαστεί στην πιτσιρίκα μου και είχε πιάσει το κόλπο. 'Οταν μου παρουσιάστηκε κι εμένα, είπα να δοκιμάσω και είχε αποτέλεσμα επίσης!

- 02 Νοέμ 2015, 22:41 #181199

R.L.S Ή αλλιως συνδρομο ανησυχων ακρων. Το εχετε ακουσει?
Μαλλον ειμαι πασχων απο αυτο το ανησυχο συνδρομο.
Οταν πεφτω να κοιμηθω, το βραδυ και χαλαρωνω μεσα στο μισαωρο αν δεν κοιμηθω θελω να κουνησω τα ακρα μου. Ποδια και χερια, να τεντωθω να τα γυρισω κτλ. Ειναι πολυ δυσκολο μιας και δεν μου επιτρεπει να κοιμηθω Μιλησα με φιλο γιατρο και μου ειπε πως ειναιναπο την ενταση και τη κουραση. Οχι τοσο σωματικη αλλα ψυχικη. Το παθαινουν, λεει κυριως Ε.Ε. Καποιες φορες μετα απο συνεχομενα βραδυα εχω φτασει και στη τρελα, δηλαδη να βρεθει καποιος να με ενοχλησει, θα φαει ξυλο. Θεραπεια δεν υπαρχει, παρα μονο σε ακραιες περιπτωσεις, λεει, δινουν καποια φαρμακα που ειναι για παθησεις οπως το παρκινσον. Προς το παρον ανακουφιση βρισκω κανοντας ποδολουτρα με κρυο νερο ή σηκωνοντας ποδια και χερια ψηλα. Γιογκα στυλ. Εχω κοψει-μειωσει και το καφε-οινοπνευμα, αν και δεν ημουν γερο ποτηρι.

Δίκαιο έχει με τα φάρμακα. Τέσταρέ το.
Πες τον γιατρό σου να σου δώσει να πάρεις το βράδυ 1 ταμπλέτα l-dopa 100mg κ 1 motilium (είναι κατά της ναυτίας που μπορεί να φέρει η πρώτη ταμπλέτα) 30 λεπτά πριν πας για ύπνο. Θα δεις αν βοηθήσει. Πολλοί υποφέρουν από αυτό...


Sent from space >

Mirapexin 0,18 μιση δοση απο σημερα.

Money, it's a crime.

- 05 Νοέμ 2015, 12:48 #182151 κοντεύω σχεδόν ένα χρόνο από τη περσινή μικρή περιπέτεια που είχα με το πιο ευαίσθητο σημείο που μπορεί να έχει ένας άντρας

για λόγους στρες μάλλον (αν και με τα αυτοάνοσα ποτέ δε ξέρεις) είχα εμφανίσει το λεγόμενο σκληρό και ατροφικό λειχήνα, πάθηση η οποία σε λιγότερο από χρόνο μου δημιούργησε θέμα φίμωσης και ενδεχόμενης παραφίμωσης

στην αρχή πήγα να το αντιμετωπίσω συντηρητικά με κορτιζονούχα αλοιφή, αλλά τζίφος, οπότε πήγα για περιτομή

αρχικά ήμουν φοβισμένος, αλλά εντάξει αν εξαιρέσουμε τις 2 πρώτες βδομάδες πόνου μετά το πράγμα έρχεται στα ίσα του και στη 5η βδομάδα (το πολύ 6η) μπορείς να λειτουργήσεις ξανά με τη σύντροφό σου

και ενώ όλα πήγαιναν καλά (επούλωση καλή και γρήγορη, τα σημάδια υποχωρούσαν) παρατήρησα ότι μετά από κάποιο καιρό το πρόβλημα επανεμφανίστηκε πιο κάτω

βέβαια πλέον δεν επηρέαζε τη λειτουργία των πραγμάτων, αλλά δεν ήξερα αν συνέχιζε τι θα μπορούσε να παίξει (παραφίμωση)

ο ουρολόγος αραχτός και λάιτ μου λέει το πολύ πολύ να κάνουμε κι άλλη περιτομή, βέβαια του λέω πόσο να κόψουμε βρε γιατρέ; δεν έχω και ατελείωτο δέρμα

ο δερματολόγος μου πρότεινε ξανά κορτιζόνη , με την οποία δεν είμαι και πολύ φίλος (γιατί μετά το τέλος της αγωγής το πρόβλημα μπορεί να σκάσει χειρότερα) αλλά ακολούθησα την αγωγή για ανακούφιση και αυτή τη φορά παρατήρησα ότι με πιάνει καλύτερα

βέβαια επειδή αυτό μπορεί να είναι παροδικό δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία, αυτό που τελικώς με ενδιαφέρει είναι ότι εδώ και κάνα δίμηνο που την έχω κόψει (γιατί είναι για 40 μέρες δε κάνει να βάζεις όλη την ώρα) συνεχίζει μέρα με τη μέρα και υπάρχει βελτίωση από μόνη της και σχεδόν έχει εξαφανιστεί το πρόβλημα

αυτό πιστεύω ότι έγινε επειδή ηρέμησα και για πολλούς λόγους και έπεσε το άγχος μου ίσως και επειδή μου καρφώθηκε μες στο μυαλό μου ότι δεν υπάρχει λόγος να με αγχώνει αυτή η κατάσταση και σταμάτησα να το σκέφτομαι διαρκώς

το θέμα είναι ότι ένα χρόνο μετά νιώθω ότι επιτέλους τελείωσα με αυτό το θέμα το οποίο αν και όχι ιδιαίτερα σημαντικό, αφορά ένα ιδιαίτερο σημείο

βέβαια στενοχωριέμαι λίγο που πετσοκόπηκα, από την άλλη εκτιμώ και τα θετικά του πράγματος προσπαθώντας να σκέφτομαι θετικά

σκέφτομαι πάντως αν με το καλό κάνω κάνα αγοράκι να του κάνω με τη μία περιτομή να τελειώνουμε μη τρέχει σε μεγαλύτερες ηλικίες

Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 05 Νοέμ 2015, 12:52, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς