- 18 Φεβ 2015, 11:55
#78590
mirage έγραψε:Mercyful_Fate έγραψε:mirage έγραψε:Που το λεει αυτο ο Λυκος;
Επί της ουσίας λέει να καταργηθεί η πιστωτική δυνατότητα των τραπεζών. Άρα...?
Οχι. Διαβασε ολο το αρθρο οπως το παρεθεσε ο Red Garland και θα καταλαβεις πως δεν χρειαζεται να ανησυχεις. Πιστεψε υπαρχει πολυς κοσμος με ακρως καπιταλιστικη ιδεολογια που δεν χωνευει το πως εχει εξελιχθει με τα χρονια τραπεζικο συστημα γι αυτον ακριβως το λογο.
@Lippi ο Wolf αναφερεται στις ιδιωτικες και οχι στις κεντρικες τραπεζες.
Οι κανόνες λειτουργίας των ιδιωτικών τραπεζών καθορίζονται από την Κεντρική Τράπεζα (γνωστό). Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται οι απαιτήσεις κεφαλαιακής επάρκειας τραπεζών από τους εποπτικούς μηχανισμούς (τις Κεντρικές Τράπεζες). Συνεπώς μία ιδιωτική τράπεζα μπορεί να δανείζει λιγότερα ως πολλαπλάσιο των κεφαλαίων της (περιστολή πιστωτικής πολιτικής μέσω μείωσης του λόγου του κλασματικού τραπεζικού συστήματος). Αυτό είναι μια μορφή απομόχλευσης του ισολογισμού των τραπεζών. Το αποτέλεσμα (σε συνδυασμό με την αλλαγή απαιτήσεων στη διαχείριση και το funding gap μεταξύ Ενεργητικού και Παθητικού) είναι ότι οι τράπεζες δεν δανείζουν εύκολα πλέον (και στην υπόλοιπη Ευρώπη). Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότερες τράπεζες ωθούν τους δανειζόμενους να εκδίδουν διαπραγματευσιμα (και συνεπώς ρευστοποιήσιμα από τον κάτοχο-επενδυτή) ομολογιακά δάνεια ώστε να μην φορτώνουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια και όχι μόνο. Η τραπεζική κρίση που βιώνει όλος ο πλανήτης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και σε αυτή τη διαδικασία απομόχλευσης του τραπεζικού ισολογισμού, και για την οποία γίνεται προσπάθεια εξομάλυνσης μέσω επεκτατικής νομισματικής πολιτικής και φουσκώματος των ισολογισμών των Κεντρικών Τραπεζών (quantitative easing κλπ).
Η επιπλέον μόχλευση των τραπεζών είναι ο δανεισμός τους από το επενδυτικό κοινό (μέσω ομολόγων) το οποίο τους δίνει την δυνατότητα να δανείζουν περισσότερα χρήματα μια και βελτιώνεται η κεφαλαιακή επάρκεια (κλιμακωτά και με περιορισμούς). Αν σταματήσουν να δανείζονται και να δανείζουν (βασικά να αναχρηματοδοτούν κυρίως), η απομόχλευση θα είναι τόσο έντονη που ο μαύρος κύκνος του 2008 θα αλλάξει χρώμα και θα γίνει λευκός μπροστά σε αυτό που θα ζήσουμε. Στη θεωρία είναι ιδανικό ίσως, αλλά στην πράξη θα είναι τόσο έντονη η κρίση που πραγματικά δεν θέλουμε να το δούμε. Η φούσκα είναι τεράστια (να είναι καλά ο Άλαν Γκρίνσπαν ο απέθαντος!!!). Θα χρειαστούν 10ετίες απομόχλευσης για να έρθουμε σε ένα φυσιολογικό και ανεκτό επίπεδο λειτουργίας της οικονομίας, χωρίς ιδιωτική τραπεζική μόχλευση.
Δυο πράγματα είναι σίγουρα στη ζωή. To πρώτο είναι η εφορία.
