Πήγαμε στις 12.30, περιμέναμε στο ταμείο για να δηλώσουμε τα σχετικά και να πάρουμε εισιτήριο για την εξέταση του γιατρού. Αναμονή περί τη μιάμιση ώρα.
Από τις 14.00 μέχρι τις 17.30 η ουρά δεν προχωρούσε καθόλου. Η δικαιολογία ήταν ότι υπήρχαν πιο επείγοντα περιστατικά, λες και οι υπόλοιποι είχαν πάει για βόλτα εκει πέρα.
Εκ του αποτελέσματος και βλέποντας ποσο γρηγορα προχώρησε η ουρά μετά τολμώ να πω ότι απλά δεν είχαν προσωπικό εκείνες τις ώρες.
Στις 18.00 μας είδε γιατρός. Έπρεπε να κάνουμε μια ακτινογραφία και εξετάσεις αίματος. Ποια ειναι η διαδικασία; Πρεπει να πας παλι στο ταμείο να περιμένεις στην ουρά, να δηλώσεις/πληρωσεις ξανα τα σχετικά και να πάρεις εισιτήριο για τις σχετικές εξετάσεις.
18.30 καναμε τις εξετάσεις μας λενε σε μιάμιση ώρα θα είναι έτοιμες.
Στις 20.00 ξαναπάμε με τον μικρό. Α μου λεει δεν ξέρω αν είναι έτοιμες οι εξετάσεις πρεπει να πατε να τις μαζέψετε μόνος σας και να μας τις φέρετε.
Τις μαζεύω και μου λεει ωραια περιμένετε θα σας φωνάξουμε.
Μας φωνάζει και μας βλέπει μια αλλη γιατρός γιατι ο προηγούμενος είχε σχολάσει.
Μου λεει δεν βλέπω εδώ σημειώσεις για τον μικρό, δεν μου έχουν αφήσει κάτι, να το εξετάσω από την αρχή.
Το κερασάκι στην τούρτα ήταν που πήρε την παιδίατρο μας τηλέφωνο και της λεει
«Επειδή εδώ οι γραμματείς δεν βοηθανε, μπορείς να την γράψεις εσυ την αντιβίωση;»
Και γυρίζει και μου λεει δεν επείγει να την πάρει σήμερα μπορεί και αυριο, θα σας την γραψει η γιατρός σας.
Και εδώ τωρα μετά απ όλα τα προηγούμενα σκεφτόμουν μέσα μου «να γίνω dim8 να τους αρχίσω στα μπινελικια, η να τα μαζέψω και να φύγω;»
Έβαλα την ουρά στα σκέλια τους ευχήθηκα και πηγα να κάνω χριστουγεννα με την οικογένεια μου.
< >


