- 13 Ιαν 2015, 14:23 #61747

Ο καθένας λέει ό,τι θέλει, δεν διαφωνώ. Ι Ρουμελιώτης πάντως έλεγε την άποψη του ΔΝΤ, όχι μόνον την δική του.
Διάβασα το άρθρο που έβαλες, δεν το βρήκα ιδιαίτερα πειστικό.
Δεν γίνεται να έχεις τόσο μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα και τέτοια ανάπτυξη συνεχώς για τόσα χρόνια.

Συμβουλος του ΑΠ ηταν, φυσικα θα ταυτιζεται με το ΔΝΤ

- 13 Ιαν 2015, 14:28 #61749 Τι άλλο περίμενες δηλαδή να ακούσεις ?
Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι κάτι έχει γίνει γιατί δεν πιστεύω ότι είναι τόσο βλάκες επί 70 χρόνια, δεν γίνεται.

- 13 Ιαν 2015, 15:46 #61778 Στη πολιτικη γινονται πραγματα που δεν λεγονται και λεγονται πραγματα που δεν γινονται.....

Ποσο δικιο ειχε ο οποιος κερατας το'πε,ποσο δικιο.....

Απ'ο,τι ακούς,μη πιστεύεις τίποτε κι απ'ο,τι βλέπεις,τα μισά.

- 13 Ιαν 2015, 16:48 #61809

Έτσι ακριβώς, λένε ότι ο Κ.Καραμανλής υποχώρησε των απαιτήσεων για να ανοίξει η Γερμανία την πόρτα για τους Έλληνες μετανάστες που εδώ τότε υπήρχε τεράστια ανεργία, ίσως έπεσαν και τίποτα ψιλά, κάπου 2.2 μύρια μάρκα λένε αφού τίποτα δεν υπάρχει γραφτό, εγώ λέω πως ναι μεν εκείνη τη χρονική στιγμή η Ελλάδα είχε μεγάλη ανεργία αλλά και η Γερμανία που βρισκόταν σε φάση ανάπτυξης μετά τον πόλεμο είχε τεράστια ανάγκη από εργατικό δυναμικό και δη φτηνό και νομίζω πάντα αν κανείς θέλει να κάνει σωστή διαπραγμάτευση το καταφέρνει πολύ καλύτερα από τη μούγκα και το προσκύνημα.

αυτο δεν αφορα το κατοχικο δανειο, αλλα τις πολεμικες αποζημιωσεις.

Με τα παλιά παραμύθια δεν φτιάχνονται καινούργιες ιστορίες.

- 13 Ιαν 2015, 17:19 #61825 μια αποψη για το θεμα που συζητουσαμε πριν...

Η αριθμητική του χρέους και το λόμπι της δραχμής...

1) Η αριθμητική του χρέους και το λόμπι της δραχμής...

Το ψέμα απέχει από την αλήθεια όσο το επιτρέπει ο τρόπος που διατυπώνονται οι ερωτήσεις. Επιπλέον, η σημαντικότερη παράμετρος εξιχνίασης κάθε φόνου είναι τα κίνητρα του δολοφόνου ως προς το θύμα.

Μου έφτασε χθες στο «κουτί αλληλογραφίας» η παρακάτω ανάρτηση κοινού φίλου στο φ/β.

«Κύριε Στούπα,
Μπορείτε να επιβεβαιώσετε ή να διαψεύσετε τα παρακάτω. Έχετε κάποια απάντηση στο επιχείρημα πως το δημόσιο χρέος δεν είναι βιώσιμο;»
ΜΦΧ
Τάσος Γ.

«Από τον τοίχο του Ιωσήφ Αβράμογλου στο φ/β...

Εκλογές έρχονται, ας κάνω καμιά ερώτηση σε υποψηφίους που ζητάνε την ψήφο μας. Σήμερα Σάββατο 10/1/15 το πρωί στο Mega, ο κ. Παναγιώτης Ρουμελιώτης, πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, ανέφερε ορισμένα στοιχεία, από τα οποία προκύπτουν τα εξής ερωτήματα. Παρακαλώ, στα πλαίσια του προεκλογικού διαλόγου να απαντήσετε στα ερωτήματα αυτά.

1) Αληθεύει ότι η Ελλάδα μέχρι το 2020, δηλ. στα επόμενα 5 χρόνια, θα πρέπει να πληρώσει σε τοκοχρεολύσια 90 δισ. ευρώ;
2) Αληθεύει ότι την δεκαετία 2021-2030 η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει σε τοκοχρεολύσια επιπλέον 201 δις. ευρώ;
3) Αληθεύει ότι μόνο φέτος, το 2015, η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει 22 δισ. ευρώ σε τοκοχρεολύσια, που θα αντιστοιχούν περίπου στο 27% του ΑΕΠ ;
4) Αληθεύει ότι για τα έτη 2016-2020, τα τοκοχρεολύσια που θα πρέπει να καταβάλει η Ελλάδα, θα ανέρχονται στο 16% του ΑΕΠ της;
5) Αληθεύει ότι για τη δεκαετία 2021-2030 τα ετήσια ποσοστά επί του ΑΕΠ για την πληρωμή τοκοχρεολυσίων, θα είναι ακόμα μεγαλύτερα σε εξωφρενικά επίπεδα;
6) Αληθεύει ότι μόνο το 2022 η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώσει για τοκοχρεολύσια 33 δισ. ευρώ;
7) Πιστεύετε ότι το χρέος της Ελλάδας είναι και θα παραμείνει βιώσιμο;
8) Πιστεύετε ότι με τέτοιου ύψους ετήσιες υποχρεώσεις, θα μπορέσει η Ελλάδα να περάσει από την ύφεση στην ανάπτυξη;»



Απάντηση:

Η αριθμητική του χρέους και το λόμπι της δραχμής...

Οι αριθμοί λένε την αλήθεια αρκεί να αναζητάς την αλήθεια και να μην έχεις σκοπό να την αποκρύψεις από τους άλλους προκειμένου να τους οδηγήσεις σε λάθος αποφάσεις.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουν ακόμη και οι πρωτοετείς των οικονομικών σχολών είναι πως το κρατικό χρέος συνηθίζεται να μην πληρώνεται ποτέ αλλά να αναχρηματοδοτείται και να μειώνεται ή να αυξάνεται ανάλογα με τη δημοσιονομική πολιτική που ασκεί η εκάστοτε κυβέρνηση.

Το κλειδί της εξαπάτησης που επιχειρεί ο κ. Ρουμελιώτης βρίσκεται στην εσκεμμένη εμφάνιση των υποχρεώσεων της χώρας, ως ετήσιων ή ως άθροισμα πολλών ετών με το άθροισμα που υποδηλώνει ο όρος τοκοχρεολύσια. Ήτοι, το άθροισμα τόκων και χρεολυσίων (δηλαδή των δόσεων επιστροφής του κεφαλαίου...).

Κλειδί για τη βιωσιμότητα ενός κρατικού χρέους είναι τα επιτόκια δανεισμού.

Α) Μια χώρα με χρέος 300 δισ. ευρώ και επιτόκιο 2% χρειάζεται να καταβάλλει κάθε χρόνο 6 δισ. ευρώ σε τόκους. Τα ομόλογα που λήγουν (χρεολύσια) δεν χρειάζεται να τα πληρώνει τοις μετρητοίς αλλά να τα αντικαθιστάς με νέα ομόλογα ίδιου επιτοκίου. Έτσι το χρέος μένει σταθερό σε ονομαστικούς όρους αλλά μειώνεται με την αύξηση του ΑΕΠ ως ποσοστό του και διαβρώνεται από τον πληθωρισμό. Αυτή είναι η συνηθισμένη αντιμετώπιση του χρέους.

Β) Μια χώρα με χρέος 150 δισ. ευρώ και επιτόκιο 15% χρειάζεται να καταβάλλει το χρόνο σε τόκους περί τα 22,5 δισ. ευρώ.

Για μια χώρα σαν την Ελλάδα, με 50 δισ. ευρώ δημόσια έσοδα το χρόνο ποιο από τα δυο παραπάνω μοντέλα είναι βιώσιμο και είναι προς το συμφέρον του λαού της και της ανάπτυξης; Με το πρώτο θα χρειάζεται να εκταμιεύει περί τα 6 δισ. ευρώ το χρόνο και το δεύτερο περί τα 22 δισ. ευρώ.

Είναι η αριθμητική βλάκα που αποκαλύπτει τους απατεώνες κατά την παράφραση είναι η οικονομία βλάκα...

Το χρέος...

Το χρέος της Ελλάδας φτάνει τα 320 δισ. ευρώ και από αυτά το μεγαλύτερο μέρος το χρωστάμε στους εταίρους στην ΕΕ, ένα μέρος στην ΕΚΤ και ένα μέρος στο ΔΝΤ.

Αν κοιτάξει κάποιος τον κρατικό προϋπολογισμό θα διαπιστώσει πώς το χρόνο πληρώνουμε τόκους περί τα 6 δισ. ευρώ, άρα το μέσο επιτόκιο είναι κάτω από 2%.

Μέχρι σήμερα και άγνωστο μέχρι πότε, πληρώνουμε τόκους «θεωρητικά», γιατί όσο το πρωτογενές πλεόνασμα δεν θα ξεπεράσει τα 6 δισ. ευρώ δεν μπορούμε να πληρώσουμε τίποτα. Αυτό που γίνεται είναι πως οι εταίροι τα βγάζουν από τη μια τσέπη και τα εισπράττουν από την άλλη, επιτρέποντας στο ελληνικό κράτος να πληρώνει μισθούς και συντάξεις και να στέκεται όρθιο με τις τράπεζες ανοιχτές και τα σούπερ μάρκετ γεμάτα.

Η Ελλάδα είναι εκτός αγορών και αυτό σημαίνει πως μπορεί να δανείζεται μόνο από τους εταίρους με χαριστικά επιτόκια σαν αυτό που έχουμε. Χαριστικό είναι ένα επιτόκιο όταν κάποιος σε δανείζει με 2% και ο ίδιος δανείζεται με 4%. Η άρνηση αναγνώρισης αυτής της κατάστασης είναι αχαριστία και πολιτική αλητεία.

Είναι βιώσιμο...

Το ποιο χρέος είναι βιώσιμο και ποιο δεν είναι, είναι σχετικό. Αν η Ελλάδα εκτός από τις δυο παραπάνω είχε και τρίτη επιλογή να έχει χρέος 1 τρισ. ευρώ με μηδενικό επιτόκιο σε ποια περίπτωση θα είχαμε περισσότερο βιώσιμο χρέος στην β ή τη γ;

Ναι το ελληνικό χρέος χρειάζεται μια συμφωνία αναδιάρθρωσης. Μια συμφωνία δηλαδή ομογενοποίησης, επιμήκυνσης και ενδεχομένως μείωσης των επιτοκίων.

Με τον τρόπο αυτό οι τόκοι που πληρώνουμε κάθε χρόνο θα μειωθούν περαιτέρω και θα περισσεύουν περισσότερα χρήματα για ανάπτυξη (δημιουργία θέσεων εργασίας) και κοινωνικές δαπάνες (συντάξεις, υγεία κλπ) ή μείωση φόρων...

Οι εταίροι είχαν δεσμευτεί να προχωρήσουν στη συμφωνία αναδιάρθρωσης του χρέους μόλις εμφανίζαμε πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά οι πολιτικές εξελίξεις το 2014 και οι πρόωρες εκλογές το 2015 τους έχουν οδηγήσει να καθυστερήσουν προκειμένου να χρησιμοποιήσουν τη συμφωνία αυτή, σαν διαπραγματευτικό χαρτί για την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων αλλά και απέναντι στις αιτιάσεις των δημαγωγών που απαιτούν «κούρεμα» του χρέους. Με την αναδιάρθρωση οι τόκοι των ετών μετά το 2020 που αυξάνονται να εκλογικευτούν επίσης.

Οποιοδήποτε «κούρεμα» του χρέους χωρίς τη συναίνεση των πιστωτών θα είναι καταστροφικό για τη χώρα. Όπως αποδείξαμε παραπάνω, ακόμη και κατά 50% να κουρευτεί το χρέος, αν οι εταίροι μας βγάλουν από τα χαριστικά επιτόκια προστασίας θα πληρώνουμε περισσότερα απ’ ό,τι τώρα.

Επιπλέον οποιαδήποτε μονομερής ενέργεια έναντι των δανειστών θα αυξήσει τον κίνδυνο αποπομπής από το ευρώ. Αν η Ελλάδα πετύχει ένα «κούρεμα» του χρέους της τάξης του 70% προκειμένου να επιστρέψει στη δραχμή θα καταρρεύσει και θα καταστραφεί.

Με ένα «κούρεμα» της τάξης του 70% το χρέος από τα 320 δισ. ευρώ θα πέσει κοντά στα 100. Αν η υποτίμηση της δραχμής που είναι βέβαιη για κάποια χρόνια, είναι της τάξης του 50%, το χρέος θα διπλασιαστεί σε αξία. Αν μια δραχμή έχει επιτόκια της τάξης του 20% (όπως είχε επί υπουργίας του κ. Ρουμελιώτη) το κόστος εξυπηρέτησης θα είναι απαγορευτικό.

Όλα τα παραπάνω επιχειρήματα περί του ύψους των τοκοχρεολυσίων ανά έτος ή πενταετία έχουν σαν σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων για να οδηγήσουν όσους δεν καταλαβαίνουν σε λάθος αποφάσεις.

Ο μόνος δρόμος που υπάρχει για την Ελλάδα ως προς τη βιωσιμότητα του χρέους, την ανάπτυξη και τη μείωση της ανεργίας, είναι η πρόοδος των μεταρρυθμίσεων με στόχο την αναδιάρθρωση του χρέους όπως επιθυμούν και οι εταίροι με όρους ευνοϊκούς. Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να προβλέπει πως η αποπληρωμή θα πρέπει να ξεκινήσει μετά από μια δεκαετία έτσι ώστε οι μεταρρυθμίσεις να έχουν μειώσει την ανεργία και να έχουν φέρει ανάπτυξη, για να μπορέσει η χώρα να μετακυλήσει το χρέος από τους ευρωπαίους φορολογούμενους στις αγορές με όρους που μας συμφέρουν, δηλ. χαμηλά επιτόκια.

Αν συμβεί αυτό οι τράπεζες θα μπορούν να δανειστούν και να δανείσουν με χαμηλά επιτόκια, να επαναφέρουν τις καταθέσεις που έχουν φύγει και να δανειστούν επίσης από τις διεθνείς αγορές.

Όλα τα άλλα σενάρια εκπορεύονται εκ του πονηρού, από μια ομάδα κεφαλαιούχων που έχει βγάλει τα κεφάλαια στο εξωτερικό και προσδοκά ένα «ατύχημα» που θα μας βγάλει από το ευρώ προκειμένου να αγοράσουν τη χώρα «κοψοχρονιά» και μακριά από τις δημοκρατικές ρυθμίσεις της ΕΕ να την μετατρέψουν σε κλεπτοκρατική μπανανία.

Ποιος είναι ο κ. Ρουμελιώτης...

Ο κ. Ρουμελιώτης έχει θητεύσει στα οικονομικά υπουργεία κατά τη δεκαετία του ’80 όταν από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ετέθησαν τα θεμέλια της χρεοκοπίας στην Ελλάδα και του εξανδραποδισμού των Ελλήνων. Τη δεκαετία δηλ. που το ελληνικό χρέος εκτινάχθηκε από το 25% του ΑΕΠ στο 100% και διαλύθηκε ο παραγωγικός ιστός της χώρας.

Σε κάθε πολιτισμένη χώρα αυτός ο κύριος θα είχε εξαφανιστεί πολιτικά. Στην Ελλάδα επιβραβεύτηκε με την εκπροσώπηση της χώρας στο ΔΝΤ.

Το πού αποσκοπεί είναι φανερό. Στην κατάληψη κάποιας κυβερνητικής θέσης για να ολοκληρώσει το έργο της πολιτικής του καριέρας.

2) Ο βίος και η πολιτεία του Π. Ρουμελιώτη...

Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης από το 1978 έως το 1981 διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος του τότε Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Ανδρέα Παπανδρέου. Με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Συντονισμού (Οκτώβριος με Δεκέμβριο του 1981), Υφυπουργός στο ίδιο υπουργείο (1981–1982), Υφυπουργός Οικονομικών (1982–1983) και Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας (1984–1987).

Στις 18 Ιουλίου 1989, έναν μήνα μετά την εκλογή του ως ευρωβουλευτή, η Βουλή τον παρέπεμψε (με 170 ψήφους) για δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο που δίκασε το Σκάνδαλο Κοσκωτά...



http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=2198760

Με τα παλιά παραμύθια δεν φτιάχνονται καινούργιες ιστορίες.

- 13 Ιαν 2015, 17:54 #61838 Ο Στούπας προσπαθεί να μειώσει τα λεγόμενα του Ρουμελιώτη (παραθέτωντας το... ΠΑΣΟΚικό παρελθόν του ώστε να χτυπήσει τις κατάλληλες χορδές του ακροατηρίου), αλλά στην ουσία, δεν αμφισβητεί τα νούμερα (παρόλο που λέει πως τα νούμερα λένε την αλήθεια!). Άρα:
1. Θεωρούμε τα νούμερα του Ρουμελιώτη σωστά (δεν είδα να τα αμφισβητεί κανένας).
2. Αυτό που λέει ο Στούπας πως το κρατικό χρέος δεν ξεπληρώνεται αλλά επαναχρηματοδοτείται, το ξέρουμε όλοι. Το ζήτημα είναι αν μπορεί να επαναχρηματοδοτηθεί. Θα μπορεί η Ελλάδα να παίρνει δάνεια εκτός μνημονίου με επιτόκια 2%; ΟΧΙ. Άρα, δεν πρόκειται λοιπόν να είναι βιώσιμο αυτό το χρέος, ΩΣ ΕΧΕΙ.
3. Ο ίδιος ο Στούπας λέει το προφανές: θα χρειαστεί κάποιου είδους συμφωνία αναδιάρθρωσης. Αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ το λέει κούρεμα. Το ΔΝΤ το λέει κούρεμα. Ο Ρουμελιώτης το λέει κούρεμα. Ο Στούπας το λέει αναδιάρθρωση. Κατά τ' άλλα ο Ρουμελιώτης είναι ΒΛΑΚΑΣ και είναι στο λόμπι της δραχμής. Γελάνε και οι πέτρες.
4. Κανένας δεν είπε πως οι εταίροι μας μας δανείζουν με προνομιακό επιτόκιο. Δεν δανείζονται όμως όλοι με 4% όπως λέει ο Στούπας. Η Γερμανία δανείζεται με 0.5%, οπότε ουσιαστικά δεν χάνει καθόλου. Χάνουν όλοι οι υπόλοιποι όμως....
5. Η κατάσταση ως είχε συμφέρει την Γερμανία. Τώρα όμως που η ύφεση πάει να ακουμπήσει (ήδη εκεί είναι, αλλά κουβέντα να γίνεται...) και την Γαλλία, τώρα που ο αποπληθωρισμός απειλεί όλη την Ευρώπη (γι' αυτό και η ΕΚΤ ετοιμάζεται για κινήσεις), τώρα που τα PIIGS παραμένουν με προβλήματα (εντός ή εκτός Μνημονίων, δεν έχει διαφορά) άλυτα, είναι προς το συμφέρον όλων, μια διευθέτηση (κούρεμα whatevah) του χρέους των υπερχρεωμένων, με μια νομισματική χαλάρωση που θα φέρει και λίγο καλό πληθωρισμό (γιατί ο αποπληθωρισμός είναι ένα θανάσιμο σπιράλ που δεν βγαίνεις καθόλου εύκολα).

- 13 Ιαν 2015, 18:10 #61847

τώρα που τα PIIGS παραμένουν με προβλήματα (εντός ή εκτός Μνημονίων, δεν έχει διαφορά) άλυτα

'Δε έχει διαφορά'...
Άρα δεν είναι και τίποτα κακό το μνημόνιο, είναι ο ίδιο με το να είσαι 'έξω απ' το μνημόνιο'.
έγινες μνημονιακός!!!

Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...

- 13 Ιαν 2015, 19:23 #61899

Μα νομιζω οτι λεγοντας αποπληρωμη εννοουμε μειωση του χρεους και οχι πληρη εξαλειψη του...Και η πληρωμη των τοκοχρεωλυσιων μειωνει το χρεος...Τουλαχιστον αυτο ξερω απο τα τραπεζικα δανεια....

Όχι αν δανείζεσαι εκ νέου για να πληρώσεις το παλιό δάνειο... Όπως κάνει η Ελλάδα και σχεδόν όλες οι χώρες του πλανήτη...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 13 Ιαν 2015, 19:32 #61902

Ο Στούπας προσπαθεί να μειώσει τα λεγόμενα του Ρουμελιώτη (παραθέτωντας το... ΠΑΣΟΚικό παρελθόν του ώστε να χτυπήσει τις κατάλληλες χορδές του ακροατηρίου), αλλά στην ουσία, δεν αμφισβητεί τα νούμερα (παρόλο που λέει πως τα νούμερα λένε την αλήθεια!). Άρα:
1. Θεωρούμε τα νούμερα του Ρουμελιώτη σωστά (δεν είδα να τα αμφισβητεί κανένας).
2. Αυτό που λέει ο Στούπας πως το κρατικό χρέος δεν ξεπληρώνεται αλλά επαναχρηματοδοτείται, το ξέρουμε όλοι. Το ζήτημα είναι αν μπορεί να επαναχρηματοδοτηθεί. Θα μπορεί η Ελλάδα να παίρνει δάνεια εκτός μνημονίου με επιτόκια 2%; ΟΧΙ. Άρα, δεν πρόκειται λοιπόν να είναι βιώσιμο αυτό το χρέος, ΩΣ ΕΧΕΙ.
3. Ο ίδιος ο Στούπας λέει το προφανές: θα χρειαστεί κάποιου είδους συμφωνία αναδιάρθρωσης. Αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ το λέει κούρεμα. Το ΔΝΤ το λέει κούρεμα. Ο Ρουμελιώτης το λέει κούρεμα. Ο Στούπας το λέει αναδιάρθρωση. Κατά τ' άλλα ο Ρουμελιώτης είναι ΒΛΑΚΑΣ και είναι στο λόμπι της δραχμής. Γελάνε και οι πέτρες.
4. Κανένας δεν είπε πως οι εταίροι μας μας δανείζουν με προνομιακό επιτόκιο. Δεν δανείζονται όμως όλοι με 4% όπως λέει ο Στούπας. Η Γερμανία δανείζεται με 0.5%, οπότε ουσιαστικά δεν χάνει καθόλου. Χάνουν όλοι οι υπόλοιποι όμως....
5. Η κατάσταση ως είχε συμφέρει την Γερμανία. Τώρα όμως που η ύφεση πάει να ακουμπήσει (ήδη εκεί είναι, αλλά κουβέντα να γίνεται...) και την Γαλλία, τώρα που ο αποπληθωρισμός απειλεί όλη την Ευρώπη (γι' αυτό και η ΕΚΤ ετοιμάζεται για κινήσεις), τώρα που τα PIIGS παραμένουν με προβλήματα (εντός ή εκτός Μνημονίων, δεν έχει διαφορά) άλυτα, είναι προς το συμφέρον όλων, μια διευθέτηση (κούρεμα whatevah) του χρέους των υπερχρεωμένων, με μια νομισματική χαλάρωση που θα φέρει και λίγο καλό πληθωρισμό (γιατί ο αποπληθωρισμός είναι ένα θανάσιμο σπιράλ που δεν βγαίνεις καθόλου εύκολα).

Παρουσιάζεσαι μνημονιακος τωρα. Το κλειδι είναι να εισαι σε μνημονιο και τοτε ουσιαστικο το χρεος μεταφερεται στο απειρο.

- 15 Ιαν 2015, 01:35 #62500

μια αποψη για το θεμα που συζητουσαμε πριν...

Η αριθμητική του χρέους και το λόμπι της δραχμής...


Το κλειδί της εξαπάτησης που επιχειρεί ο κ. Ρουμελιώτης βρίσκεται στην εσκεμμένη εμφάνιση των υποχρεώσεων της χώρας, ως ετήσιων ή ως άθροισμα πολλών ετών με το άθροισμα που υποδηλώνει ο όρος τοκοχρεολύσια. Ήτοι, το άθροισμα τόκων και χρεολυσίων (δηλαδή των δόσεων επιστροφής του κεφαλαίου...).

Κλειδί για τη βιωσιμότητα ενός κρατικού χρέους είναι τα επιτόκια δανεισμού.

Α) Μια χώρα με χρέος 300 δισ. ευρώ και επιτόκιο 2% χρειάζεται να καταβάλλει κάθε χρόνο 6 δισ. ευρώ σε τόκους. Τα ομόλογα που λήγουν (χρεολύσια) δεν χρειάζεται να τα πληρώνει τοις μετρητοίς αλλά να τα αντικαθιστάς με νέα ομόλογα ίδιου επιτοκίου. Έτσι το χρέος μένει σταθερό σε ονομαστικούς όρους αλλά μειώνεται με την αύξηση του ΑΕΠ ως ποσοστό του και διαβρώνεται από τον πληθωρισμό. Αυτή είναι η συνηθισμένη αντιμετώπιση του χρέους.΄

http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=2198760

Πράγματι εξαπάτησε όποιον καταλαβαίνει ελληνικά! Βοηθάει ότι τα ίδια διακινούνται κι από τη προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Από αυτά που άκουγα για τον Ρουμελιώτη είχα την εντύπωση ότι ήταν κάποιος τεχνοκράτης, χωρίς κομματική διαπλοκή! Δεν φανταζόμουν ότι ήταν το παλιό λουλούδι του ΠΑΣΟΚ που ξανα-άνθισε το 2010 στο ΔΝΤ! Όλοι οι καλοί βολεύονται ...

- 15 Ιαν 2015, 10:25 #62543 Εσύ που τα καταλαβαίνεις καλύτερα από εμάς, εξήγησέ μας τι δεν καταλάβαμε καλά πάνω σ' αυτά που είπε και άσε το παρελθόν του. Πες για χάρη της συζήτησης πως τα είπε κάποιος άλλος αυτά τα στοιχεία.

- 15 Ιαν 2015, 10:54 #62552

μια αποψη για το θεμα που συζητουσαμε πριν...

Απάντηση:

Η αριθμητική του χρέους και το λόμπι της δραχμής...

Οι αριθμοί λένε την αλήθεια αρκεί να αναζητάς την αλήθεια και να μην έχεις σκοπό να την αποκρύψεις από τους άλλους προκειμένου να τους οδηγήσεις σε λάθος αποφάσεις.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουν ακόμη και οι πρωτοετείς των οικονομικών σχολών είναι πως το κρατικό χρέος συνηθίζεται να μην πληρώνεται ποτέ αλλά να αναχρηματοδοτείται και να μειώνεται ή να αυξάνεται ανάλογα με τη δημοσιονομική πολιτική που ασκεί η εκάστοτε κυβέρνηση.

Το κλειδί της εξαπάτησης που επιχειρεί ο κ. Ρουμελιώτης βρίσκεται στην εσκεμμένη εμφάνιση των υποχρεώσεων της χώρας, ως ετήσιων ή ως άθροισμα πολλών ετών με το άθροισμα που υποδηλώνει ο όρος τοκοχρεολύσια. Ήτοι, το άθροισμα τόκων και χρεολυσίων (δηλαδή των δόσεων επιστροφής του κεφαλαίου...).

Κλειδί για τη βιωσιμότητα ενός κρατικού χρέους είναι τα επιτόκια δανεισμού.

Α) Μια χώρα με χρέος 300 δισ. ευρώ και επιτόκιο 2% χρειάζεται να καταβάλλει κάθε χρόνο 6 δισ. ευρώ σε τόκους. Τα ομόλογα που λήγουν (χρεολύσια) δεν χρειάζεται να τα πληρώνει τοις μετρητοίς αλλά να τα αντικαθιστάς με νέα ομόλογα ίδιου επιτοκίου. Έτσι το χρέος μένει σταθερό σε ονομαστικούς όρους αλλά μειώνεται με την αύξηση του ΑΕΠ ως ποσοστό του και διαβρώνεται από τον πληθωρισμό. Αυτή είναι η συνηθισμένη αντιμετώπιση του χρέους.

Β) Μια χώρα με χρέος 150 δισ. ευρώ και επιτόκιο 15% χρειάζεται να καταβάλλει το χρόνο σε τόκους περί τα 22,5 δισ. ευρώ.

Για μια χώρα σαν την Ελλάδα, με 50 δισ. ευρώ δημόσια έσοδα το χρόνο ποιο από τα δυο παραπάνω μοντέλα είναι βιώσιμο και είναι προς το συμφέρον του λαού της και της ανάπτυξης; Με το πρώτο θα χρειάζεται να εκταμιεύει περί τα 6 δισ. ευρώ το χρόνο και το δεύτερο περί τα 22 δισ. ευρώ.

Είναι η αριθμητική βλάκα που αποκαλύπτει τους απατεώνες κατά την παράφραση είναι η οικονομία βλάκα...

http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=2198760

Δηλαδης ο στουπας (που ειναι "ξυπνιος") μας λεει οτι πρεπει ο πτωχευμενος (Ελλαδα) να συνεχισει να παιρνει νεα δανεια για να πληρωνει τα παλια παρατεινοντας επ’ απειρο την υπο πτωχευση κατασταση.
Οι επενδυτες θα τρεξουν να επενδυσουν σε ενα συνεχως υπο πτωχευση κρατος , οι δανειστες θα μπορουν (αφου το χρεος θα ειναι σε επιπεδα που ειναι αδυνατον να πληρωθει) να απαιτουν να ειμαστε "καλα" παιδια αλλιως θα απειλουν οτι δεν θα μας δωσουν νεα δανεια (για να αποπληρωσουμε τα παλια ) και να εχουμε και πρωτογενες πλεονασμα 6 δις.

Μια καταστση αντιστοιχη με αυτη που υφισταται απο το 2010 (συν το οτι θα πρεπει να εχουμε και 6 δις πρωτογενες πλεονασμα) τα αποτελεσματα της οποιας ειναι γνωστα .
Γεια σου ρε στουπας "ξυπνιε" . Γεια σου και σενα σπιρος.
Ειναι η πρωτη φορα που ενα κρατος χρεοκοπει (αυτο ηταν ουσιαστικα το PSI) και το χρεος του παραμενει μη βιωσιμο.

- 15 Ιαν 2015, 14:03 #62614 εξω οι βασεις του θανατου

Με τα παλιά παραμύθια δεν φτιάχνονται καινούργιες ιστορίες.

- 15 Ιαν 2015, 15:40 #62656 Δεν ειναι καθολου μα καθολου τυχαιο.

- 15 Ιαν 2015, 15:56 #62667 Στον Στούπα πάντως αν διαβάσετε τα σχόλια στο Capital κάνουν μάλλον περισσότεροι κριτική, παρά συμφωνούν. Ακόμη και εκεί λοιπόν, που είναι και προνομιακό πεδίο για τον Στούπα...
Άρα, μάλλον οι αμόρφωτοι που δεν γνωρίζουν ελληνικά (κατά Adriver...) είναι περισσότεροι απ' όσους νομίζουμε!