- 04 Φεβ 2017, 18:45
#360822
Thomas_C200K έγραψε:Ωραίος ο γιατρός
, έχω μια κουλή ερώτηση. Στις τόσες ώρες έχετε Gleitzeit ή όχι?
γενικά δεν παίρνουμε τις υπερωρίες σε χρόνο πίσω...
την τρίτη είχα εφημερία μέχρι τις 10, δλδ έγραψα 6 ώρες...
την τετάρτη είχα κενό 16:00-20:00, θεωρητικά μπορούσα να ξαπλώσω λίγο. αλλά κάθισα λίγο χειρουργείο παραπάνω κ μετά πήγα να δω τον φίλο που χειρούργησα, οπότε ανέλαβα το νοσοκομείο στις 20:00 ως το άλλο πρωί... δλδ το βράδυ που μένω είμαι ο μόνος σε όλη την ορθοπαιδική για 450 κρεβάτια + επείγοντα. Αν τύχει χειρουργείο φωνάζω τον επιμελητή από το σπίτι...
Παρασκευή είχα τελειώσει στις 15:00 κ πήγα πάλι να δω τον φίλο μου. Ασθενείς δεν είχα δικούς μου για επίσκεψη, ήμουν κυριλέ. Μου τηλεφωνεί στις 15:30 ο επιμελητής που είχε εφημερία κ ήδη ήταν σπίτι (θα είναι μάλλον ο επόμενος διευθυντής

) κ μου είπε πως είχαν ξεχάσει να χειρουργήσουν μία ασθενή, ήταν επείγουσα εισαγωγή από την προηγουμένο βράδυ κ ο τρόμπας ειδικευόμενος ξέχασε να το πει στο χειρουργείο για να την παραγγείλουν. Οπότε μου ρώτησε αν μπορούσα να κάνω το χειρουργείο μιας κ ήμουν στο νοσοκομείο... και το έκανα...
Για να πω την αλήθεια θέλω να χειρουργώ όσο περισσότερο γίνεται. Δε με πειράζει, βαριέμαι όμως τη λάτζα πλέον, δλδ χαρτούρα κ γράμματα...
Γενικά αν 2-3 φορές πεις τον άλλον "ξέρεις, βαριέμαι, κτλ" ο άλλος θα δώσει τα χειρουργεία στον επόμενο... οπότε καλύτερα 1 περισσότερο παρά 1 λιγότερο... Άλλωστε αυτός μου δίνει κ καμιά εξτρά μέρα άδεια αν του τη ζητήσω επιγόντως, δλδ υπάρχει κατανόηση... Μια μέρα πριν 1 χρόνο μου είχε ζητήσει να πάω να τον βοηθήσω στα χειρουργεία γιατί είχαν παραγγείλει πολλούς ασθενείς κ δεν έβγαινε το πρόγραμμα, κ εγώ τότε είχα άδεια υποτίθεται, αλλά πήγα... υπόψιν πως από τους 40 ειδικευόμενους που έχει το τμήμα, είμαι ο μοναδικός που χειρουργώ, οι άλλοι άντε να ράψουν κάτι αλλά μόνο στα τελειώματα, δλδ μόνο δέρμα... κ μάλιστα με αφήνουν να χειρουργώ μόνος, δλδ χωρίς επιμελητή μες την αίθουσα
Τελευταία επεξεργασία από PeterPan και 04 Φεβ 2017, 18:53, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Leone di Mare.
When the going gets tough, the tough get going