- 01 Αύγ 2025, 20:50 #894666

Κάτσε ρε με μπερδεψες. Έχεις χασάπη με ειδικό ψυγείο και την αγόρασες και την άφησες στο ψυγείο του 2.5 μήνες ή την πήρες σπίτι? Και αν έχει ο χασάπης ψυγείο γιατί την πήρες σπίτι και δεν την πήρες παλαιωμενη από αυτόν?

Δεύτερον: το αφαίρεσες το μαύρο γύρω γύρω ή το εψησες έτσι όπως το βλέπω στην πρώτη φωτό? Σε σχέση με όσα παλαιωμενα έχω δει σε φωτός ή και ζωντανά αυτό μοιάζει λιιιγο πιο ύποπτο, δεν ξέρω αν θα το τολμούσα. Αφού είσαι εδώ και ποσταρεις όμως, όλα καλά. Έχει και ο δικός μου ψυγείο, αλλά ότι βρίσκεται εκεί μέσα ξεκινάει από τριψήφιο το κιλό και δεν τολμάω.

Του πληρωσα 2.5 κιλα κρεας και το αφησα στο ψυγειο του να ωριμαζει. Οπως ειπα το ψυγειο του δεν ειναι ειδικο ξηρας ωριμανσης (σαν αυτα στο λινκ που ποσταρισα απο το Σκρουτζ) αλλα εχει επιλεξει συγκεκριμενη θερμοκρασια (λιγο ψηλοτερη απο αλλα κρεοπωλεια αν δεν απατωμαι) και υγρασια χαμηλοτερη απο την κανονικη (παλι αν δεν απατωμαι) ωστε να μπορει να βαζει κρεατα προς ωριμανση.

Αυτο το σκουρο χρωμα που βλεπεις ειναι μετα απο καθαρισμα. Εκοψε/πεταξε μια λεπτη φετα απο τις 2 "μεγαλες" πλευρες (που ηταν ακομα πιο σκουρες και πολυ ζαρωμενες) κι επισης καθαρισε οσο γινοταν και την "περιμετρο". Με λιγα λογια μετα απο τα κρεατα που πεταξε και το κοκκαλο που επισης πεταξε, εμεινε σχεδον το μισο, 1.2 κιλα (2 μεγαλουτσικες μπριζολες). Στην ουσια δηλαδη αντι για 30€/κιλο που πληρωσα, μου πηγε 60€/κιλο στην τελικη του μορφη, χωρις κοκκαλο κι ετοιμο για ψησιμο!

- 01 Αύγ 2025, 20:52 #894667 Τώρα βγάζει νόημα. Πολύ καλό ντηλ

- 16 Δεκ 2025, 23:07 #899811

H ιταλική κουζίνα δεν υπάρχει
https://nomadicuniversality.com/2025/12 ... %b5%ce%b9/

του Αλμπέρτο Γκράντι

 

Η ιταλική κουζίνα έχει πλέον ενταχθεί στον κατάλογο της «άυλης» κληρονομιάς της UNESCO, μια ανακοίνωση που υποδέχτηκε η χώρα με μια συλλογική ευφορία που συνήθως επιφυλάσσεται σε απρόσμενες επιτυχίες στο παγκόσμιο κύπελλο ή την παραίτηση ενός αντιδημοφιλούς πρωθυπουργού. Όχι επειδή ο κόσμος χρειαζόταν κάποια άδεια για να φάει πίτσα, –σαφώς δεν χρειαζόταν-, αλλά επειδή η είδηση απάλυνε μία μακρόχρονη εθνική ενόχληση: μας είχαν ξεπεράσει η Γαλλία και η Ιαπωνία, των οποίων η κουζίνα εντάχθηκε στον κατάλογο το 2010 και το 2013 αντίστοιχα. Για τους θιασώτες του ιταλικού μαγειρικού πατριωτισμού, αυτό ήταν μια μύγα στο σπαθί τους: μία μικρή, επίμονη υπόμνηση ότι κάποιος άλλος επικυρώθηκε πρώτος.

Ωστόσο, η δύναμη της ιταλικής κουζίνας δεν βασίστηκε ποτέ σε έναν ιστορικό και συνεκτικό γαστρονομικό κανόνα. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού που περνά για αρχαία «τοπική παράδοση» συγκροτήθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα, κυρίως για τουριστικούς λόγους και για εγχώριο καθησυχασμό. Η πραγματική ιστορία της ιταλικής κουζίνας είναι ταραχώδης: μια ιστορία πείνας, αυτοσχεδιασμού, μετανάστευσης, εκβιομηχάνισης και καθαρού ενστίκτου επιβίωσης. Δεν είναι μια γαλήνια παράδοση με γιαγιάδες, ηλιόλουστα τραπέζια και συνταγές χαραγμένες σε μάρμαρο. Βρίσκεται πιο κοντά σε ένα εθνικό σπριντ μακράς διαρκείας για να ξεφύγουμε από την πείνα –όχι ακριβώς η εικόνα που η Ιταλία επέλεξε να παρουσιάσει στην Unesco.

Ακόμα χειρότερα (ή ακόμα καλύτερα, ανάλογα με το χιούμορ σας), η «ιταλική» κουζίνα που κατάκτησε τον κόσμο δεν ήταν αυτή που έφεραν μαζί τους οι Ιταλοί όταν μετανάστευσαν. Δεν είχαν τέτοια κουζίνα να μεταφέρουν. Όσοι έφυγαν από την Ιταλία το έκαναν επειδή πεινούσαν. Αν είχαν κάθε μέρα μπροστά τους τορτελίνια, λαζάνια και μπωλ με σπαγγέτι, όπως φαντάστηκε αργότερα ο κόσμος, δεν θα είχαν επιβιβαστεί σε πλοία με προορισμό τη Νέα Υόρκη, το Μπουένος Άιρες ή το Σάο Πάολο, όπου επρόκειτο να αντιμετωπίσουν διακρίσεις, εκμετάλλευση και περιστασιακά λιντσαρίσματα. Έφτασαν στο εξωτερικό με λίγες αναμνήσεις και μια βαθιά επιθυμία να μην ξαναφάν ποτέ άνοστη πολέντα.

Και τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: συνάντησαν την αφθονία. Κρέας, τυρί, σιτάρι και ντομάτες σε ποσότητες αδιανόητες στα χωριά από τα οποία είχαν φύγει. Με συστατικά που δεν είχαν δει ποτέ μαζί σε ένα μέρος, εφηύραν νέα πιάτα. Αυτές οι δημιουργίες –και όχι οι αρχαίες συνταγές– είναι που αργότερα επέστρεψαν στην Ιταλία ως «παράδοση». Με λίγα λόγια: η ιταλική κουζίνα δεν μετανάστευσε. Εφευρέθηκε στο εξωτερικό από ανθρώπους που είχαν επιτέλους βρει κάτι να φάνε –μια αλήθεια αταίριαστη με την λατρεία που τρέφει Unesco για χιλιετείς συνέχειες.

[...]

γιάννς

- 16 Δεκ 2025, 23:41 #899814 Ε καλά τι μλκια έγραφε ο φίλος. Κι οι Έλληνες πειναγανε και μετανάστευσαν στην Αμερική, δεν πάει να πει ότι εμπνευστηκαν το σουβλάκι και τη χωριάτικη στην Αστόρια

- 17 Δεκ 2025, 00:30 #899816

H ιταλική κουζίνα δεν υπάρχει
https://nomadicuniversality.com/2025/12 ... %b5%ce%b9/

του Αλμπέρτο Γκράντι

 

Η ιταλική κουζίνα έχει πλέον ενταχθεί στον κατάλογο της «άυλης» κληρονομιάς της UNESCO, μια ανακοίνωση που υποδέχτηκε η χώρα με μια συλλογική ευφορία που συνήθως επιφυλάσσεται σε απρόσμενες επιτυχίες στο παγκόσμιο κύπελλο ή την παραίτηση ενός αντιδημοφιλούς πρωθυπουργού. Όχι επειδή ο κόσμος χρειαζόταν κάποια άδεια για να φάει πίτσα, –σαφώς δεν χρειαζόταν-, αλλά επειδή η είδηση απάλυνε μία μακρόχρονη εθνική ενόχληση: μας είχαν ξεπεράσει η Γαλλία και η Ιαπωνία, των οποίων η κουζίνα εντάχθηκε στον κατάλογο το 2010 και το 2013 αντίστοιχα. Για τους θιασώτες του ιταλικού μαγειρικού πατριωτισμού, αυτό ήταν μια μύγα στο σπαθί τους: μία μικρή, επίμονη υπόμνηση ότι κάποιος άλλος επικυρώθηκε πρώτος.

Ωστόσο, η δύναμη της ιταλικής κουζίνας δεν βασίστηκε ποτέ σε έναν ιστορικό και συνεκτικό γαστρονομικό κανόνα. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού που περνά για αρχαία «τοπική παράδοση» συγκροτήθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα, κυρίως για τουριστικούς λόγους και για εγχώριο καθησυχασμό. Η πραγματική ιστορία της ιταλικής κουζίνας είναι ταραχώδης: μια ιστορία πείνας, αυτοσχεδιασμού, μετανάστευσης, εκβιομηχάνισης και καθαρού ενστίκτου επιβίωσης. Δεν είναι μια γαλήνια παράδοση με γιαγιάδες, ηλιόλουστα τραπέζια και συνταγές χαραγμένες σε μάρμαρο. Βρίσκεται πιο κοντά σε ένα εθνικό σπριντ μακράς διαρκείας για να ξεφύγουμε από την πείνα –όχι ακριβώς η εικόνα που η Ιταλία επέλεξε να παρουσιάσει στην Unesco.

Ακόμα χειρότερα (ή ακόμα καλύτερα, ανάλογα με το χιούμορ σας), η «ιταλική» κουζίνα που κατάκτησε τον κόσμο δεν ήταν αυτή που έφεραν μαζί τους οι Ιταλοί όταν μετανάστευσαν. Δεν είχαν τέτοια κουζίνα να μεταφέρουν. Όσοι έφυγαν από την Ιταλία το έκαναν επειδή πεινούσαν. Αν είχαν κάθε μέρα μπροστά τους τορτελίνια, λαζάνια και μπωλ με σπαγγέτι, όπως φαντάστηκε αργότερα ο κόσμος, δεν θα είχαν επιβιβαστεί σε πλοία με προορισμό τη Νέα Υόρκη, το Μπουένος Άιρες ή το Σάο Πάολο, όπου επρόκειτο να αντιμετωπίσουν διακρίσεις, εκμετάλλευση και περιστασιακά λιντσαρίσματα. Έφτασαν στο εξωτερικό με λίγες αναμνήσεις και μια βαθιά επιθυμία να μην ξαναφάν ποτέ άνοστη πολέντα.

Και τότε συνέβη κάτι θαυμαστό: συνάντησαν την αφθονία. Κρέας, τυρί, σιτάρι και ντομάτες σε ποσότητες αδιανόητες στα χωριά από τα οποία είχαν φύγει. Με συστατικά που δεν είχαν δει ποτέ μαζί σε ένα μέρος, εφηύραν νέα πιάτα. Αυτές οι δημιουργίες –και όχι οι αρχαίες συνταγές– είναι που αργότερα επέστρεψαν στην Ιταλία ως «παράδοση». Με λίγα λόγια: η ιταλική κουζίνα δεν μετανάστευσε. Εφευρέθηκε στο εξωτερικό από ανθρώπους που είχαν επιτέλους βρει κάτι να φάνε –μια αλήθεια αταίριαστη με την λατρεία που τρέφει Unesco για χιλιετείς συνέχειες.

[...]

Alberto σε ψάχνουμε

Life may not be the party we hoped for, but while we are here we might as well dance.

- 17 Δεκ 2025, 09:05 #899820 Δεν έχει και απόλυτα άδικο, πολλές συνταγές δεν είναι τόσο "παλιές" και παραδοσιακές όπως η καρμπονάρα για την οποία λέγεται ότι την ανακάλυψαν οι Αμερικανοί στον Β ΠΠ ανακατεύοντας αυγα σε σκόνη με μακαρονια και μπέικον αλλά μετά βγήκαν ιστορίες για ανθρακορυχους οι οποίοι βέβαια λόγω φτώχειας δύσκολα θα είχαν πρόσβαση σε γκουαντσιαλε και πεκορινο.

Το πιο παραδοσιακό κομμάτι της ιταλικής κουζινας είναι αυτό της νότιας Ιταλίας το οποίο δεν απέχει και πολύ από το δικό μας και περιλαμβάνει άφθονα λαχανικα-οσπρια και κάποια πρωτεινη τύπου χοιρινό η αρνι κυρίως στις γιορτές, γιατί εκτός εορτών δεν υπήρχε η πολυτέλεια.

Η Β. Ιταλία προσεγγίζει περισσότερο την Γερμανία και την Αυστρία σε γεύσεις.

Τέλος η "ιταλική" κουζίνα όντως έγινε γνωστή από τους ιταλοαμερικανους γιατί αλλιώς το καθαρά ιταλικό ψωμοτύρι με ντομάτα aka πίτσα δεν θα προκαλούσε κανέναν να το δοκιμάσει. Το ότι φτάσαμε στο σημείο να τρώμε πίτσες με ndujia και @ βουβαλου στους Ιταλούς μετανάστες το οφείλουμε.

- 17 Δεκ 2025, 09:39 #899821 Ελληνικη κουζινα... Ιταλικη κουζινα... λαχανικα... και τριχες κατσαρες. Αν δεν εχει αιμα το φαι, ειναι κλαιν.

Και μιλωντας για αιμα, με αξιωσε ο καλος θεουλης να φαω μια wagyu kobe A5!



Νταξ, τα λογια ειναι περιττα. Μακαρι να ερθει η ωρα που θα μπορω να πληρωνω/γευομαι πιο συχνα τετοια καλουδια

- 17 Δεκ 2025, 12:14 #899829 Η ιταλική είναι μία κουζίνα comfort food η οποία πάει να μετατραπεί σε υψηλή μαγειρική με συμπεριφορές σαν των τύπων παραπάνω που αισθάνονται προσβολή αν η ντομάτα στον πελτέ είναι μαζεμένη Τετάρτη γιατί θα έπρεπε να μαζευτεί μόνο Σαββατοκύριακο και αν τα αμελέτητα είναι από αριστερό αρχίδι ενώ θα έπρεπε μόνο το δεξί να χρησιμοποιείται. Εντάξει νόστιμη κουζίνα, μέχρι εκεί. Και το πιτόγυρο νόστιμο είναι.

Καλά η περίπτωση της καρμπονάρας που από εκεί που φτιάχνονταν με κρέμα γάλακτος από τους Ιταλούς και τώρα παρεξηγιούνται αν έχει κρέμα η καρμπονάρα είναι η πιο ενδειτική το πόσο μηντιακό κατασκεύασμα είναι όλα αυτά.

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 25 Δεκ 2025, 03:26 #900163 Πάντως πουθενά δεν τεκμαίρεται ότι η καρμπονάρα ήταν με κρέμα γάλακτος αρχικά (αν κι εμένα μου αρέσει κι έτσι). Η Ιταλική κουζίνα (όπως και όλες) ή σου αρέσει ή όχι. Εγώ για παράδειγμα δεν έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση την Ελληνική, εκτός από κάτι φαγητά τα οποία έχουν ιταλο-γαλλικές επηρροές (π.χ. παστίτσιο, μουσακάς κλπ), που δεν τα λες καθόλου παραδοσιακά...

- 25 Δεκ 2025, 10:50 #900166 Καλημέρα και Χρονια Πολλά σε όλους.

Μπαίνω με μια πολύ...λαϊκή συνταγή... μπακλαβά.
Το αγαπημενο μου γλυκό. Το έφτιαχνε ο πατέρας μου, το έφτιαχνα κι εγω απο μικρός, αλλά περνώντας τα χρόνια αρχισα να βαριέμαι και με πονουσε η πλατη τοση ωρα σκυμενος να στρωνω τα φύλα.
Συμπτωματικά πέρυσι έπεσα πανω σε αυτη τη συνταγή του Ακη για...ευκολο μπακλαβά.
Ημουν δύσπιστος στην αρχή, αλλά τον εφτιαξα δυο φορες και πετυχε απολυτα
Σημερα, αποφασισα το πρωι να τον φτιαξω και μου πηρε λιγοτερο απο μιση ωρα (μαζι με τον καφε που έφτιαχνα )

Κανω βεβαια καποιες τροποποιήσεις, βαζω περισσότερο και σε μεγαλύτερο ταψι, ενω και τη γεμιση τη μοιραζω σε δυο στρωσεις αντι για μια (+5' )
Αν ειστε και "του γλυκου" αξίζει να δοκιμασετε. Σε μια θεια μου Πολίτισα παντως που εδωσα περυσι να δοκιμασει, "καλος" της φανηκε

https://akispetretzikis.com/recipe/6867 ... -mpaklavas

Scooby

- 26 Δεκ 2025, 15:04 #900193 τρώνε φτηνά τα κομματόσκυλα
Αυτές είναι οι τιμές και τα μενού στο εστιατόριο της Βουλής - Οι προτιμήσεις βουλευτών και εργαζόμενων στις διατροφικές συνήθειες
https://www.msn.com/el-gr/news/other/%C ... f360&ei=26

Άμπερ αλέρτ . Αγνοείται εισαγγελέας.

- 07 Μαρ 2026, 13:47 #902667 δύσκολο να πετυχω γνώστη αλλά ποτέ δεν ξες, ο οτσο είναι μεγάλος.

οι μεταχειρισμένοι επαγγελματικοί κοφτες αλλαντικων έχουν αδύναμα σημεία;
να σου σκάσει γρήγορα επισκευή και να θέλει άλλα τόσο όσα η αγορά;
πέρα απο το ακονισμα κάθε τόσο.

γιάννς

[PaNick67]

- 07 Μαρ 2026, 14:09 #902668

δύσκολο να πετυχω γνώστη αλλά ποτέ δεν ξες, ο οτσο είναι μεγάλος.

οι μεταχειρισμένοι επαγγελματικοί κοφτες αλλαντικων έχουν αδύναμα σημεία;
να σου σκάσει γρήγορα επισκευή και να θέλει άλλα τόσο όσα η αγορά;
πέρα απο το ακονισμα κάθε τόσο.

Γνωστης δεν ειμαι αλλα εχω ερωτησεις

Εχεις τοσο χωρο να τον βαλεις;
Εχεις τοση καταναλωση που σου ειναι απαραιτητος; Ενα καλο μαχαιρι θα ειναι πολυ φθηνοτερο και αποτελεσματικο το ιδιο.

Τωρα, οι μεταχειρισμενοι εχουν λιωσει συνηθως στην δουλεια, εχουν αλλαξει μια ή δυο φορες περιελιξη στο μοτερ και οταν αποφασιζει να τους αλλαξει ο κατοχος τα εχουν φαει προ πολλου τα ψωμια τους.

Τα επαγγελματικα εργαλεια ετσι αλλαζονται, αφου εχουν βγαλει και το τελευταιο σεντς αξιας.

https://www.inexarchia.gr/city-guide/sp ... s-trikoupi
Fiat Panda 7,6l/100km

- 09 Μαρ 2026, 21:21 #902777 χώρος υπαρχει. θάναι χρήσιμο συχνα, εκτός απ' τη φραντζολα κασερι που φευγει αέρα, κάνω ή αγοραζω αλλαντικά που θέλουν πολυ λεπτό κόψιμο και η απλή μηχανή που εχω δεν τα καταφέρνει.

ξερεις αν αυτές οι αλλαγες στο μοτέρι μετριούνται σε διακοσάευρα;

γιάννς

- 09 Μαρ 2026, 22:04 #902783 Δεν παίρνεις ένα καινούριο οικιακό από αμαζον να έχεις και την εγγύηση ?

https://www.amazon.de/-/en/MS-125000-1- ... =8-10&th=1

https://www.amazon.de/-/en/Electric-All ... 147&sr=8-7

https://www.amazon.de/-/en/ritter-Elect ... r=8-4&th=1

https://www.amazon.de/-/en/AS-3912-All- ... =8-15&th=1

έχει για όλα τα βαλάντια