Red Garland έγραψε:
@αεροζολ
Αυτά που γράφεις πέρα από μπερδεμενα δεν πατάνε κάπου στερεα. Ειδικά εκεί με τα δημόσια αγαθά μπερδευτηκε ο Δίας.
Αυτα που εγραψα ειναι :
(1) «Τα ευτυχισμενα χρονια ηταν τοτες που τα καναλια πουλαγαν το προϊον τους κανοντας χρηση ενος δημοσιου αγαθου (συχνοτητα στο φασμα των UHF) ΤΖΑΜΠΑ» .
Και ξεκαθαρο ειναι και μαλλον δεν χρειαζεται να παταει καπου περα απο την πραγματικοτητα. Τζαμπα ηταν. Και αν το οτι χαρακτηριζω την συχνοτητα στο φασμα των UHF δημοσιο αγαθο χρειαζεται να παταει καπου , παταει (βλεπε στο *).
(2) Εναν ορισμο του τι θεωρειται , συμφωνα με την κλασικη αστικη οικονομικη επιστημη , ελευθερο αγαθο . Φυσικο αγαθο + χρησιμοποιειται ως εχει + μη-εμπορευματικη χρηση.
Για παραδειγμα ατμοσφαιρικος αερας , το νερο της θαλασσας /των ποταμιων / των λιμνων.
Το νερο που βγαινει από την βρυση του σπιτιου μου ειναι φυσικο αγαθο , αλλα για να φτασει μεχρι την βρυση μου απαιτειται η υπαρξη υποδομων. Θεωρειται δημοσιο αγαθο.
Ξεκαθαρο ειναι.
(3) Εξηγησα την διαφορα μεταξυ της μη-εμπορευματικης χρησης του ατμοσφαιρικου αερα για να αναπνεουμε (το οποιο ειναι και απολυτως απαραιτητο για να παραμενουμε εν ζωη) και της εμπορευματικης χρησης του δημοσιου αγαθου συχνοτητα στο φασμα των UHF σε καποιον που δεν εβλεπε καμια διαφορα και σε καποιον που γουρλωσε τα ματια.
Επισης ξεκαθαρο.
Ειδικα για τα δημοσια αγαθα τι ειναι αυτο που εγραψα ? Η μονη αναφορα μου ειναι ο χαρακτηρισμος της συχνοτητας στο φασμα των UHF ως δημοσιου αγαθου.
Επισης ξεκαθαρο και επισης παταει καπου (βλεπε στο *).
Η θεση μου για τα δημοσια αγαθα : η λογικη του δημοσιου αγαθου σχετιζεται ειτε με τις συνθηκες της καπιταλιστικης αναπτυξης (”γενικες συθηκες παραγωγης” που λεγε καποιος, δλδ μπαινει απο το κεφαλαιο ) ειτε με την εννοια του κοινωνικου δικαιωματος που βαζει η ιδια η κοινωνια.
Οι δρομοι , τα νοσοκομεια , τα σχολεια ειναι απολυτως απαραιτητα για να εξασφαλιστει με συλλογικο τροπο η αναπαραγωγη της εργατικης δυναμης και του κεφαλαιου. Στο παρελθον τα αναλαμβανε σχεδον αποκλειστικα το δημοσιο . Εδω και αρκετα χρονια, μερος αυτων των υπηρεσιων τις αναλαμβανει το ιδιωτικο κεφαλαιο.
* Ο Musgrave διακρινει τα αγαθα στη βαση δυο κριτηριων: (α) το αν ειναι εφαρµοσιµη ή οχι αρχη του αποκλεισµου και (β) το αν η καταναλωση τους ειναι ανταγωνιστικη ή οχι. Συμφωνα με αυτα τα κριτηρια προκυπτουν (προφανως) 4 κατηγοριες αγαθων. Μια για τα αμιγως δημοσια , μια για τα αμιγως ιδιωτικα και δυο με διαβαθισεις ειτε ως προς το κριτηριο-α ειτε ως προς το κριτηριο-β.
ο Buchanan χρησιμοποιωντας διαφορετικα κριτηρια καταληγει σε 6 κατηγοριες αγαθων ( 1 αμιγως δημοσια , 1 αμιγως ιδιωτικα , 4 με διαβαθμισεις).
Οι προαναφερθεντες ειναι νεοκλασικοι. Με τους (οξαποδω) μαρξιστες , η πλειονοτητα των μελων παθαινει ντουβρουτζα.
Προφανως υπαρχουν και αλλες προσεγγισεις. Την δικη μου θεση , την εγραψα



