- 14 Μάιος 2018, 11:53
#508803
Στο μεταξύ, στην επαρχία...
Μηχανάκι από τα 14, μετά από παρακίνηση και άδεια του πατρός.
Έπεσα δενξερωποσεςφορες με το ποδήλατο, 3 φορές με το μηχανάκι κι ακόμα καβαλάω... σε τι κατηγορία υπάγομαι;
1η φορά στα 15 μου κόλλησε το γκάζι στο αρχαίο town mate (50ρι 2χρονο αυτόματο) που μου είχε δώσει, ξεκαβαλάω, πέφτω (φυσικά) και αυτό σταματάει σε πόρτα αυτοκινήτου της γειτονιάς. Εγώ αμυχές, ο πατέρας μου πλήρωσε (την πόρτα) χωρίς κιχ.
2η φορά μετά από κανένα χρόνο με το ίδιο μηχανάκι αφαιρούμαι και κοιτάω γύρω γύρω, δεν βλέπω αυτοκίνητο παρκαρισμένο στην άκρη του δρόμου και δεν πρόλαβα να το αποφύγω. Η δεξιά χειρολαβή βρήκε το φανάρι κι εγώ βρέθηκα κάτω με εγκαύματα τριβής χέρια πόδια από την άσφαλτο.
3η φορά έχοντας πάρει πλέον το δίπλωμα και δώρο ένα ολοκαίνουριο λευκό GLX 50cc και έχοντας ξεκινήσει μεγαλύτερες διαδρομές, βρέθηκα σε διπλανό χωριό που δεν ήξερα την κατάσταση των δρόμων. Κατηφόρα, καλοκαίρι, γλυστερή άσφαλτος και των τριών ημερών μηχανάκι "ξάπλα" κι εγώ πάλι ψιλογρατζουνιές... μάλλον είχα συνηθίσει από τις προηγούμενες
Αυτό το τελευταίο έγινε το καλοκαίρι του '98, πριν 20 χρόνια. Από τότε με περισσότερη προσοχή, και από τύχη δεν είχα άλλο συμβάν.
Δυστυχώς το δίκυκλο είναι ευκολία εδώ και ουσιαστικά δε γίνεται να το αποφύγεις όταν τα περισσότερα αγόρια εδώ οδηγούν μηχανάκι από τα 12-13 τους με τις ευλογίες των γονιών.
Δεν έχω παιδιά και δεν ξέρω πως θα το διαχειριστώ όταν έρθει η ώρα, αλλά αυτό που έκανε ο πατέρας μου, να με βάλει να οδηγήσω από 13 έστω "στην ευθεία στην παραλία" για να εξοικειωθώ ΔΕΝ θα το κάνω. Ποδήλατο σίγουρα για να μάθουν ισορροπία και οδική συμπεριφορά αλλά μηχανάκι γιοκ. Λογικά θα έχει καταστραφεί απ'τον καιρό και το glx οπότε δεν θα με βλέπουν κι εμένα
Μηχανάκι από τα 14, μετά από παρακίνηση και άδεια του πατρός.
Έπεσα δενξερωποσεςφορες με το ποδήλατο, 3 φορές με το μηχανάκι κι ακόμα καβαλάω... σε τι κατηγορία υπάγομαι;
1η φορά στα 15 μου κόλλησε το γκάζι στο αρχαίο town mate (50ρι 2χρονο αυτόματο) που μου είχε δώσει, ξεκαβαλάω, πέφτω (φυσικά) και αυτό σταματάει σε πόρτα αυτοκινήτου της γειτονιάς. Εγώ αμυχές, ο πατέρας μου πλήρωσε (την πόρτα) χωρίς κιχ.
2η φορά μετά από κανένα χρόνο με το ίδιο μηχανάκι αφαιρούμαι και κοιτάω γύρω γύρω, δεν βλέπω αυτοκίνητο παρκαρισμένο στην άκρη του δρόμου και δεν πρόλαβα να το αποφύγω. Η δεξιά χειρολαβή βρήκε το φανάρι κι εγώ βρέθηκα κάτω με εγκαύματα τριβής χέρια πόδια από την άσφαλτο.
3η φορά έχοντας πάρει πλέον το δίπλωμα και δώρο ένα ολοκαίνουριο λευκό GLX 50cc και έχοντας ξεκινήσει μεγαλύτερες διαδρομές, βρέθηκα σε διπλανό χωριό που δεν ήξερα την κατάσταση των δρόμων. Κατηφόρα, καλοκαίρι, γλυστερή άσφαλτος και των τριών ημερών μηχανάκι "ξάπλα" κι εγώ πάλι ψιλογρατζουνιές... μάλλον είχα συνηθίσει από τις προηγούμενες
Αυτό το τελευταίο έγινε το καλοκαίρι του '98, πριν 20 χρόνια. Από τότε με περισσότερη προσοχή, και από τύχη δεν είχα άλλο συμβάν.
Δυστυχώς το δίκυκλο είναι ευκολία εδώ και ουσιαστικά δε γίνεται να το αποφύγεις όταν τα περισσότερα αγόρια εδώ οδηγούν μηχανάκι από τα 12-13 τους με τις ευλογίες των γονιών.
Δεν έχω παιδιά και δεν ξέρω πως θα το διαχειριστώ όταν έρθει η ώρα, αλλά αυτό που έκανε ο πατέρας μου, να με βάλει να οδηγήσω από 13 έστω "στην ευθεία στην παραλία" για να εξοικειωθώ ΔΕΝ θα το κάνω. Ποδήλατο σίγουρα για να μάθουν ισορροπία και οδική συμπεριφορά αλλά μηχανάκι γιοκ. Λογικά θα έχει καταστραφεί απ'τον καιρό και το glx οπότε δεν θα με βλέπουν κι εμένα
στην Σάντα Ειρήνη. Χαλαρά στην Πατησίων οδηγώντας πάνω στο microtrenching που έκανε κάποιος κατσαπλιάς συνάδελφος του τζούνιο. Τα πιρέλια κρύα, η ταχύτητα χαμηλή και η μπροστά κοκαλώνει τα φρένα γιατί της έπεσε το κινητό στο πατάκι 
)
)
) θέλει παπί.
