Μου αρέσουν τα μαστορέματα αλλά έχω και σημαντικούς περιορισμούς.
Στις συναρμολογήσεις είμαι άσσος, ξεκίνησα από πολύ νέος, αυτοδίδακτος παρακαλώ, στα 12 έστησα ντουλάπια κουζίνας και τα έβαλα στον τοίχο επειδή ξεκίνησα να ανοίγω τρύπες στον τοίχο με σταυροκατσάβιδο τότε μου πήραν το πρώτο μου σετ ηλεκτρικών εργαλείων (B&D που έχω ακόμα). Επίσης τότε σύνδεσα και το πλυντήριο. Με πήρανε χαμπάρι και ό,τι και να συμβεί φωνάζουν εμένα...
Λίγο αργότερα άνοιξα το στερεοφωνικό μας και όταν τελικά το πήγαμε στο μάστορα με τη διάγνωσή για να το φτιάξει (δεν είχα επαρκή τεχνογνωσία) σχολίασε πόσο καλά είχα σημειώσει ποιες βίδες πρέπει να βγούνε. Τότε πήρα κολλητήρι κι έκανα διάφορα.
ΙΚΕΑ κλπ μου δίνουν μεγάλη ευχαρίστηση, μερικοί φίλοι το ξέρουν και με φωνάζουν/παρακαλούν και τους λέω να μην έχουν τύψεις μου αρέσει.
Σε σκάφος που είχαμε παλιά είχα κάνει πολλά πράματα αλλά τα βαψίματα σε σπίτι είναι βαρετά.
Στο αυτοκίνητο δεν είχα χώρο για σοβαρά μαστορέματα και τώρα που το έχω σε κλειστό γκαράζ δεν έχω χρόνο.
Υπάρχουν βέβαια και περιορισμοί, δεν έχω εμπειρία από κατασκευαστικά χτισίματα, στοκαρίσματα κλπ και τα υδραυλικά με φοβίζουν.
Τρύπες στον τοίχο είναι ένα αδύνατο σημείο μου, μετράω ξαναμετράω προετοιμάζομαι αλλά διστάζω να τρυπήσω. Το μη αντιστρεπτό με φοβίζει. Με τη βοήθεια της γυναίκας μου όμως έχω βελτιωθεί σε αυτό (βασικά έχουν περάσει και μερικές ανακαινίσεις και είδα ότι εύκολα καλύπτεται κάθε τρύπα).
Αυτό για το ότι ξέρεις τι έχεις κάνει λάθος φτιάξτο δεν θεωρώ ότι ισχύει. Αν είσαι άσχετος ή δεν νιώθεις τεχνικά δεν ξέρεις τι έχεις κάνει λάθος ή αν το λάθος έχει οδηγήσει σε ζημιά τότε ίσως και δεν ξέρεις τι έγινε και δεν ξέρεις τι να κάνεις.

)


