R21
Πλέον ο φόβος και ο πανικος σας φαίνεται περισσότερο από ποτέ.
Ο Clive Burr τα παρατησε για να γινει τερματοφυλακας στην ΑΕΚΑΡΑ , ετσι δεν ειναι;
Θεος χωρεστον...

<+
1.35 για τους γηπεδούχους
γύρω στο 3.5 για το Χ
ο ΟΠΑΠ έτσι?
Geo f1 έγραψε:http://www.contra.gr/Longread/derby/h-nuxta-poy-allakse-to-ellhniko-podosfairo.3949603.html
Ενδιαφέρον αρθράκι. Το διάβασα όλο.
Ντάξει λίγο μονόπλευρα τα παρουσιάζει τα πράγματα αλλά οκ.
3-4 σημεία που ξεχώρισα.
Ο Παναθηναϊκός βγήκε για ζέσταμα υπό τους ήχους του τραγουδιού του «Καραγκιόζη».
Ωραίες στιγμές. Να το ξανακάνουμε. Ότι ακριβώς ταιριάζει στον πρόεδρο τους.
Το γήπεδο ήταν φανατισμένο και κατάμεστο πλην των «νεκρών ζωνών», η ατμόσφαιρα δεν θύμιζε συνηθισμένο ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, ήταν παραπάνω από τεταμένη, ελάχιστοι άνθρωποι παρέμειναν ψύχραιμοι. Ένας από εκείνους ήταν ο Σωκράτης Κόκκαλης
Ανατρίχιασα. Χωρίς πλάκα. Πόσο τεράστιος ρε γμτ.
Όταν πλησιάζε η έναρξη του αγώνα, γύρισε το κορμί του και κοίταξε ψηλά, στις πίσω θέσεις της κεντρικής θύρας. Εκεί καθόταν ο Θωμάς Μητρόπουλος, με ένα τσιγάρο και ένα κομπολόι στο χέρι, ακριβώς με το ίδιο χαμόγελο εκείνης της εκδήλωσης για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας 9 μήνες πριν.
Γύρισε το κορμί του (ευθυτενές) λέει, και κοίταξε ψηλά..................................
Α ρε Πρόεδρε....
ΑΑΑΑΑΑΑ ΡΕ ΠΡΟΕΔΡΕ.....
Ο Μπάγεβιτς αντιλαμβάνεται ότι εάν δεν αλλάξει πλάνο, ο Παναθηναϊκός θα πάρει το ντέρμπι, ψηλά στα τσιμέντα, ο Θωμάς είναι ατάραχος.
Ο Παπουτσέλης είναι μακριά από τη φάση, που ούτως ή άλλως έγινε με κινηματογραφική ταχύτητα. Τρέχει από το ημικύκλιο του κέντρου με τη σφυρίχτρα στο στόμα και το χέρι τεταμένο στην ευθεία.
Μετά τη λήξη ο Παπουτσέλης ρωτούσε εναγωνίως αν ήταν μέσα η παράβαση. Πράγμα που ξεκαθαρίζει ότι δεν είχε κανένα δόλο. Έτσι την είδε τη φάση.
Και σωστά την είδε δλδ. Γραμμή και λίγο μέσα ήταν.
ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΜΕΣΑ.
Λήξη. Ο Ζάετς αποχωρεί δακρυσμένος, ο Μπορέλι βγάζει τη φανέλα και τη δίνει στον διαιτητή
Στα ίσα. ΣΤΑ ΙΣΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΦΑΤΕ.
Τον θυμάμαι σαν χθες τον λαγό. Είχε μια φάτσα σαν πουστράκι που το γάμησαν και δεν τον πλήρωσαν.
Ενώ ο υπόλοιπος φίλαθλος κόσμος ευρισκόμενος σε καλοκαιρινή ραστώνη, ασχολείτο με τις μεταγραφές, ο Θωμάς Μητρόπουλος 30 Ιουλίου πέρασε μια βόλτα από την ΕΠΑΕ. Η διοργανώτρια διενεργούσε εκλογές, ο Γιώργος Δέδες ήταν δεδομένο ότι θα επανεκλέγετο, ώσπου εντελώς ξαφνικά ανακοινώνει στο σώμα ότι αποσύρει την υποψηφιότητά του!
Τα πόδια στο κεφάλια ο σταραςπου ο Δέδες. Ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.
Η μοίρα τα έφερε έτσι και το παιχνίδι ήταν και «ντέρμπι τίτλου», από εκείνα δίχως αύριο, αφού διεξήχθη την 30η αγωνιστική με τον Ολυμπιακό 3 βαθμούς μπροστά από τον Παναθηναϊκό και μια επικοινωνιακή ταμπέλα «τώρα ή ποτέ» από πλευράς πρασίνων. Τελικά ποτέ.
Ποτέ ρε. ΠΟΤΕ
Π Ο Τ Ε
Ως διά μαγείας όμως στην επανάληψη – προηγήθηκε μια επίσκεψη του Σωκράτη Κόκκαλη στα αποδυτήρια των ερυθρολεύκων σύμφωνα με τις γράφες – εμφανίστηκε στο γήπεδο ένας άλλος Ολυμπιακός, πιο ζωντανός, πιο αποφασισμένος, συγκεντρωμένος απόλυτα στο στόχο
Πόσο χαρισματικός ρε γμτ....
το τέταρτο γκολ του Ολυμπιακού το θυμούνται όλοι: είναι η τελευταία φορά που ο Βασίλης Καραπιάλης μας χάρισε τη μαγεία του, ο μοναδικός λόγος να μνημονεύεται εκείνο το ντέρμπι στο διηνεκές. Η λόμπα του «Μπίλλυ», του ίδιου με τα περιττά κιλά και την αντισυμβατικότητα με το σύγχρονο ποδόσφαιρο, είναι ο λόγος που παρακολουθούμε ποδόσφαιρο.
Στο 5:50 το γκολ του Μπίλυ μου μνημονεύεται στο άρθρο.
Πόση μπάλα ρε γμτ.



