- 01 Απρ 2024, 01:13
#861006
Why Europe has so few skyscrapers
Only seven of the world’s 1,000 tallest buildings are in the EU. Why is that?
The tallest skylines around the world are dominated by North America, China and the Middle East. No European city comes even close to breaking the Top 20.
So is this down to a continental lack of love for skyscrapers - or is Europe being left behind in the march to modernity?
https://www.bbc.com/reel/video/p0hmmfn2 ... kyscrapers
- 01 Απρ 2024, 01:29
#861009
Μακάρι να παραμείνει ουραγός και με διαφορά η Ευρώπη!!!
- 22 Ιούλ 2024, 19:52
#869030
Η δικαίωση της αντιπαροχής
*Ανδρέας Κούρκουλας
«Καλώς ή κακώς δεν είχαμε εκείνα τα πράγματα τα απαραίτητα που είχαν άλλα κράτη από τον περασμένο αιώνα, δεν τα είχαμε. Αυτό είναι ένα μειονέκτημα αλλά κι ένα πλεονέκτημα. Πρέπει να γίνουμε ζωντανός οργανισμός. Δεν είχαμε την τύχη να έχουμε τις προϋποθέσεις που είχε η Αυστρία… αυτό έχει όμως κι ένα καλό. Ενα παρθένο υλικό πώς θα το χρησιμοποιήσεις;»
Απόσπασμα από συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκη «Η τέχνη αποκαλύπτεται, δεν επιβάλλεται»
Θα ξεκινήσω με ένα επεισόδιο στο οποίο είχα την τύχη να είμαι παρών ως νέος υπάλληλος του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ: Αρχές της Μεταπολίτευσης (τέλη του ’70) ο υπουργός Στέφανος Μάνος προσκαλεί όλα (!) τα ελληνικά πολεοδομικά γραφεία, του Τρίτση συμπεριλαμβανομένου, και ζητάει να παρουσιάσουν δημοσίως προτάσεις για τη βελτίωση των ελληνικών πόλεων.
Ο Παναγής Ψωμόπουλος (γραφείο Δοξιάδη) κλέβει την παράσταση αμφισβητώντας ευθέως το νόημα μιας τέτοιας συνάντησης. Ξεκινάει με ένα ανέκδοτο: Ηλικιωμένος ζητάει συμβουλές σεξολόγου εκμυστηρευόμενος ότι δεν είχε ποτέ σεξουαλικές σχέσεις στη ζωή του. Στην ερώτηση του γιατρού, τι κάνατε μέχρι τώρα, απαντάει «αυτοϊκανοποίηση»! «Να συνεχίσετε με τον ίδιο τρόπο! απαντάει ο σεξολόγος. Η αίθουσα δονείται από τα γέλια.
https://www.kathimerini.gr/society/5631 ... iparochis/
*Ανδρέας Κούρκουλας
«Καλώς ή κακώς δεν είχαμε εκείνα τα πράγματα τα απαραίτητα που είχαν άλλα κράτη από τον περασμένο αιώνα, δεν τα είχαμε. Αυτό είναι ένα μειονέκτημα αλλά κι ένα πλεονέκτημα. Πρέπει να γίνουμε ζωντανός οργανισμός. Δεν είχαμε την τύχη να έχουμε τις προϋποθέσεις που είχε η Αυστρία… αυτό έχει όμως κι ένα καλό. Ενα παρθένο υλικό πώς θα το χρησιμοποιήσεις;»
Απόσπασμα από συνέντευξη του Μάνου Χατζιδάκη «Η τέχνη αποκαλύπτεται, δεν επιβάλλεται»
Θα ξεκινήσω με ένα επεισόδιο στο οποίο είχα την τύχη να είμαι παρών ως νέος υπάλληλος του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ: Αρχές της Μεταπολίτευσης (τέλη του ’70) ο υπουργός Στέφανος Μάνος προσκαλεί όλα (!) τα ελληνικά πολεοδομικά γραφεία, του Τρίτση συμπεριλαμβανομένου, και ζητάει να παρουσιάσουν δημοσίως προτάσεις για τη βελτίωση των ελληνικών πόλεων.
Ο Παναγής Ψωμόπουλος (γραφείο Δοξιάδη) κλέβει την παράσταση αμφισβητώντας ευθέως το νόημα μιας τέτοιας συνάντησης. Ξεκινάει με ένα ανέκδοτο: Ηλικιωμένος ζητάει συμβουλές σεξολόγου εκμυστηρευόμενος ότι δεν είχε ποτέ σεξουαλικές σχέσεις στη ζωή του. Στην ερώτηση του γιατρού, τι κάνατε μέχρι τώρα, απαντάει «αυτοϊκανοποίηση»! «Να συνεχίσετε με τον ίδιο τρόπο! απαντάει ο σεξολόγος. Η αίθουσα δονείται από τα γέλια.
https://www.kathimerini.gr/society/5631 ... iparochis/
- 22 Ιούλ 2024, 20:09
#869032
Χρήστος Λάππας έγραψε:Why Europe has so few skyscrapersΔεν το διάβασα αλλά ίσως ένας από τους λόγους να έχει να κάνει με την εφαρμογή της δημοκρατίας. Θα πρέπει να συμφωνήσουν οι τριγύρω ότι θα έχουν ένα τεράστιο πράμα πάνω από το κεφάλι τους που θα τους κόβει τη θέα και το φως. Αν υπάρξουν πολλά παράπονα δεν περνάει, δεν παίρνει άδεια ή μειώνεται κατά πολύ το ύψος.
aka onyx !
- 23 Ιούλ 2024, 11:59
#869067
πρέπει να βάλεις και τη φωτο όμως, για να καταλαβαίνουμε καλύτερα για τί δικαίωση συζητάμε
Χρήστος Λάππας έγραψε:Η δικαίωση της αντιπαροχής
πρέπει να βάλεις και τη φωτο όμως, για να καταλαβαίνουμε καλύτερα για τί δικαίωση συζητάμε
- 23 Ιούλ 2024, 13:16
#869071
Την φωτογραφία περιμέναμε για να μάθουμε ότι η Αθήνα είναι άσχημη ρε συ; 
Αυτό που λέει το άρθρο είναι κάτι διαφορετικό. Η άσχημη Αθήνα, με τον αλλοπρόσαλλο σχεδιασμό και την έλλειψη κρατικού σχεδιασμού, τελικά αποδείχτηκε πιο ελκυστική προς τους κατοίκους (ή εν πάσει περιπτώσει, προς κάποιους κατοίκους) από πολλές άλλες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Αυτό που δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να κάνει το Ελληνικό κράτος, δηλαδή να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων χωρών, τελικά και εκ του αποτελέσματος φαίνεται -εν μέρει- να δικαιώνεται.
Η Αθήνα ασφαλώς δεν μπορεί να συγκριθεί ως ποιότητα ζωής με άλλες πόλεις, έχει πολύ λίγο πράσινο και οι πεζοί είναι πολίτες τρίτης κατηγορίας. Όμως έχει κάτι που πολλές άλλες πόλεις δεν έχουν, σύμφωνα με το άρθρο: "κοινωνική ζωντάνια του αστικού χώρου" και ένα μοντέλο "πόλης του μικρού τετραγώνου" που -θα προσέθετα εγώ- ανανεώνεται συνεχώς χωρίς να περιμένει από ένα κεντρικό κρατικό σχεδιασμό.
Αξίζει να διαβάσει κανείς το άρθρο, όχι για να πειστεί για τα ωφέλη της αντιπαροχής και του Ελληνικού μοντέλου πολεοδομικής ανάπτυξης, αλλά γιατί δίνει μια άλλη οπτική και εν μέρει εξηγεί κάτι που βλέπαμε αλλά δεν καταλαβαίναμε. Η Αθήνα είναι πιο ελκυστική από ότι φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Αυτό που λέει το άρθρο είναι κάτι διαφορετικό. Η άσχημη Αθήνα, με τον αλλοπρόσαλλο σχεδιασμό και την έλλειψη κρατικού σχεδιασμού, τελικά αποδείχτηκε πιο ελκυστική προς τους κατοίκους (ή εν πάσει περιπτώσει, προς κάποιους κατοίκους) από πολλές άλλες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Αυτό που δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να κάνει το Ελληνικό κράτος, δηλαδή να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων χωρών, τελικά και εκ του αποτελέσματος φαίνεται -εν μέρει- να δικαιώνεται.
Η Αθήνα ασφαλώς δεν μπορεί να συγκριθεί ως ποιότητα ζωής με άλλες πόλεις, έχει πολύ λίγο πράσινο και οι πεζοί είναι πολίτες τρίτης κατηγορίας. Όμως έχει κάτι που πολλές άλλες πόλεις δεν έχουν, σύμφωνα με το άρθρο: "κοινωνική ζωντάνια του αστικού χώρου" και ένα μοντέλο "πόλης του μικρού τετραγώνου" που -θα προσέθετα εγώ- ανανεώνεται συνεχώς χωρίς να περιμένει από ένα κεντρικό κρατικό σχεδιασμό.
Αξίζει να διαβάσει κανείς το άρθρο, όχι για να πειστεί για τα ωφέλη της αντιπαροχής και του Ελληνικού μοντέλου πολεοδομικής ανάπτυξης, αλλά γιατί δίνει μια άλλη οπτική και εν μέρει εξηγεί κάτι που βλέπαμε αλλά δεν καταλαβαίναμε. Η Αθήνα είναι πιο ελκυστική από ότι φαίνεται με την πρώτη ματιά.
- 23 Ιούλ 2024, 13:32
#869072
Το ότι το λέει δεν σημαίνει πως ισχύει κι όλας.
Η νεφελώδης θέση περί κοινωνικής ζωντάνιας (που; παντού;) πόθεν προκύπτει πως είναι αποτέλεσμα του οικιστικού μοντέλου και όχι κάτι που καταφέρνουμε ενάντια σε αυτό;
Να όμως που υπάρχουν κι άλλες πόλεις με κοινωνική ζωντάνια ΚΑΙ ποιότητα ζωής.
Εκεί που οικογενειες, παιδιά, άνθρωποι με κινητικά προβλήματα, γενικά όλοι μπορούν να κυκλοφορούν χωρίς να υποφέρουν, σε κάτι που να είναι στοιχειωδώς ευχάριστο και να προσπαθεί να βελτιώνει το κλίμα στο οποίο βρίσκεσαι.
Αλλά ενταξει επειδή τουρίστες και greek nightlife, τώρα θα βγάλουμε και την Αθήνα δικαιωμένη για την οικιστικη της ανάπτυξη. οοοοκκκκκκκ
Χρήστος Λάππας έγραψε:[...] τελικά αποδείχτηκε πιο ελκυστική προς τους κατοίκους (ή εν πάσει περιπτώσει, προς κάποιους κατοίκους) από πολλές άλλες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Αυτό που δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να κάνει το Ελληνικό κράτος, δηλαδή να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων χωρών, τελικά και εκ του αποτελέσματος φαίνεται -εν μέρει- να δικαιώνεται.
Το ότι το λέει δεν σημαίνει πως ισχύει κι όλας.
Η νεφελώδης θέση περί κοινωνικής ζωντάνιας (που; παντού;) πόθεν προκύπτει πως είναι αποτέλεσμα του οικιστικού μοντέλου και όχι κάτι που καταφέρνουμε ενάντια σε αυτό;
Χρήστος Λάππας έγραψε:Η Αθήνα ασφαλώς δεν μπορεί να συγκριθεί ως ποιότητα ζωής με άλλες πόλεις, έχει πολύ λίγο πράσινο και οι πεζοί είναι πολίτες τρίτης κατηγορίας. Όμως έχει κάτι που πολλές άλλες πόλεις δεν έχουν, σύμφωνα με το άρθρο: "κοινωνική ζωντάνια του αστικού χώρου" και ένα μοντέλο "πόλης του μικρού τετραγώνου" που -θα προσέθετα εγώ- ανανεώνεται συνεχώς χωρίς να περιμένει από ένα κεντρικό κρατικό σχεδιασμό. .
Να όμως που υπάρχουν κι άλλες πόλεις με κοινωνική ζωντάνια ΚΑΙ ποιότητα ζωής.
Εκεί που οικογενειες, παιδιά, άνθρωποι με κινητικά προβλήματα, γενικά όλοι μπορούν να κυκλοφορούν χωρίς να υποφέρουν, σε κάτι που να είναι στοιχειωδώς ευχάριστο και να προσπαθεί να βελτιώνει το κλίμα στο οποίο βρίσκεσαι.
Αλλά ενταξει επειδή τουρίστες και greek nightlife, τώρα θα βγάλουμε και την Αθήνα δικαιωμένη για την οικιστικη της ανάπτυξη. οοοοκκκκκκκ
- 30 Ιούλ 2024, 10:32
#869531
Η Αθήνα αποδείχθηκε "ελκυστική" για τους κατοίκους της, γιατί εκεί είναι οι δουλειές.
Δεν δικαιώθηκε σε κανένα επίπεδο το Ελ κράτος (για ποιό πράγμα άλλωστε;; το απόλυτο τίποτα σε επίπεδο σχεδιασμού και εκτέλεσης;), απλά ο κόσμος ήρθε στην Αθήνα, γιατί δεν είχε επιλογή. Και η έλλειψη επιλογών δεν αποτελεί καμία δικαίωση.
Τί θέλουμε να πούμε; Πως η Αθήνα προσφέρει ποιότητα ζωής; Με ποιο metric;
Η Αθήνα είναι μία πόλη που χτίστηκε λόγω του υδροκεφαλισμού του Ελ κράτους και φτιάχτηκε αποκλειστικά για να τον εξυπηρετεί. Οτιδήποτε δεν εξυπηρετεί αυτόν τον στόχο υπάρχει εκ παραδρομής...
Αντίστοιχα και η Θεσσαλονίκη, με λιγότερους κατοίκους μεν, αλλά οτιδήποτε έχει να κάνει με ποιότητα ζωής πολύ πιο κάτω από την Αθήνα. Με μόνη εξαίρεση, που κάπως σώζει (απειροελάχιστα) την κατάσταση, την παραλία, για όσους έχουν εύκολη πρόσβαση σε αυτήν...
Η κοινωνική ζωντάνια που λέει το άρθρο είναι "αναγκαστικό" προϊόν των συνθηκών της πολύ πυκνής κατοίκησης (που από μόνη της δεν είναι κάτι απαραίτητα αρνητικό) και της δυσκολίας μετακίνησης (και φαντάζομαι και του καλού καιρού, που ενθαρρύνει τον κόσμο να βγει έξω, έστω και στην τσιμεντοθάλασσα). Για όλα όσα μιλάει ο αρθρογράφος, υπάρχουν πόλεις που τα κάνουν ΠΟΛΥ καλύτερα από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η όποια κοινωνική ζωντάνια λοιπόν εμφανίζεται παρόλη την αθλιότητα που γνωρίζουμε ως Ελ μεγαλούπολη, παρά εξαιτίας αυτής.
Χρήστος Λάππας έγραψε:Την φωτογραφία περιμέναμε για να μάθουμε ότι η Αθήνα είναι άσχημη ρε συ;
Αυτό που λέει το άρθρο είναι κάτι διαφορετικό. Η άσχημη Αθήνα, με τον αλλοπρόσαλλο σχεδιασμό και την έλλειψη κρατικού σχεδιασμού, τελικά αποδείχτηκε πιο ελκυστική προς τους κατοίκους (ή εν πάσει περιπτώσει, προς κάποιους κατοίκους) από πολλές άλλες μεγάλες πόλεις της Ευρώπης. Αυτό που δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να κάνει το Ελληνικό κράτος, δηλαδή να ακολουθήσει το παράδειγμα άλλων χωρών, τελικά και εκ του αποτελέσματος φαίνεται -εν μέρει- να δικαιώνεται.
Η Αθήνα αποδείχθηκε "ελκυστική" για τους κατοίκους της, γιατί εκεί είναι οι δουλειές.
Δεν δικαιώθηκε σε κανένα επίπεδο το Ελ κράτος (για ποιό πράγμα άλλωστε;; το απόλυτο τίποτα σε επίπεδο σχεδιασμού και εκτέλεσης;), απλά ο κόσμος ήρθε στην Αθήνα, γιατί δεν είχε επιλογή. Και η έλλειψη επιλογών δεν αποτελεί καμία δικαίωση. Τί θέλουμε να πούμε; Πως η Αθήνα προσφέρει ποιότητα ζωής; Με ποιο metric;
Η Αθήνα είναι μία πόλη που χτίστηκε λόγω του υδροκεφαλισμού του Ελ κράτους και φτιάχτηκε αποκλειστικά για να τον εξυπηρετεί. Οτιδήποτε δεν εξυπηρετεί αυτόν τον στόχο υπάρχει εκ παραδρομής...
Αντίστοιχα και η Θεσσαλονίκη, με λιγότερους κατοίκους μεν, αλλά οτιδήποτε έχει να κάνει με ποιότητα ζωής πολύ πιο κάτω από την Αθήνα. Με μόνη εξαίρεση, που κάπως σώζει (απειροελάχιστα) την κατάσταση, την παραλία, για όσους έχουν εύκολη πρόσβαση σε αυτήν...
Η κοινωνική ζωντάνια που λέει το άρθρο είναι "αναγκαστικό" προϊόν των συνθηκών της πολύ πυκνής κατοίκησης (που από μόνη της δεν είναι κάτι απαραίτητα αρνητικό) και της δυσκολίας μετακίνησης (και φαντάζομαι και του καλού καιρού, που ενθαρρύνει τον κόσμο να βγει έξω, έστω και στην τσιμεντοθάλασσα). Για όλα όσα μιλάει ο αρθρογράφος, υπάρχουν πόλεις που τα κάνουν ΠΟΛΥ καλύτερα από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Η όποια κοινωνική ζωντάνια λοιπόν εμφανίζεται παρόλη την αθλιότητα που γνωρίζουμε ως Ελ μεγαλούπολη, παρά εξαιτίας αυτής.
Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
- 30 Ιούλ 2024, 11:19
#869545
Η πυκνή κατοίκηση είναι απαραίτητα αρνητικό. Απλά υποτίθεται πως ένας πολεοδομικός σχεδιασμός προσπαθεί να μετριάσει τα αρνητικά της και να τη διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Εντωμεταξύ, περί "κοινωνικής ζωντάνιας".
Εγώ ακόμα δεν έχω δει μια πόλη στη ζωή μου που να μην έχει "κοινωνική ζωντάνια". Σε όσες πόλεις έχει τύχει να περάσω κάποιο διάστημα, όλος ο κόσμος έξω είναι. Ή μάλλον, το μόνο κριτήριο που καθορίζει το πόσο έξω είναι ο κόσμος, είναι η οικονομική κατάσταση. Όπου υπάρχει μια σχετική ευημερία, υπάρχουν πολλά μαγαζιά διασκέδασης και είναι όλα γεμάτα. Όσο μεγαλύτερη ευημερία, τόσο περισσότερα και τόσο περισσότερο γεμάτα κάθε μέρα. Το μόνο πράγμα που κάνει τους ανθρώπους να μην έχουν "κοινωνική ζωντάνια" είναι το να μην έχουν λεφτά για διασκέδαση.
markvag έγραψε:Η κοινωνική ζωντάνια που λέει το άρθρο είναι "αναγκαστικό" προϊόν των συνθηκών της πολύ πυκνής κατοίκησης (που από μόνη της δεν είναι κάτι απαραίτητα αρνητικό) [...]
Η πυκνή κατοίκηση είναι απαραίτητα αρνητικό. Απλά υποτίθεται πως ένας πολεοδομικός σχεδιασμός προσπαθεί να μετριάσει τα αρνητικά της και να τη διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Εντωμεταξύ, περί "κοινωνικής ζωντάνιας".
Εγώ ακόμα δεν έχω δει μια πόλη στη ζωή μου που να μην έχει "κοινωνική ζωντάνια". Σε όσες πόλεις έχει τύχει να περάσω κάποιο διάστημα, όλος ο κόσμος έξω είναι. Ή μάλλον, το μόνο κριτήριο που καθορίζει το πόσο έξω είναι ο κόσμος, είναι η οικονομική κατάσταση. Όπου υπάρχει μια σχετική ευημερία, υπάρχουν πολλά μαγαζιά διασκέδασης και είναι όλα γεμάτα. Όσο μεγαλύτερη ευημερία, τόσο περισσότερα και τόσο περισσότερο γεμάτα κάθε μέρα. Το μόνο πράγμα που κάνει τους ανθρώπους να μην έχουν "κοινωνική ζωντάνια" είναι το να μην έχουν λεφτά για διασκέδαση.
- 30 Ιούλ 2024, 21:23
#869596
Δεν είναι έτσι τα πράγματα, η πυκνότητα έχει σημασία, χωρίς επαρκή πυκνότητα δεν μπορείς να υποστηρίξεις υποδομές ούτε πλουραλισμό σε πολιτισμό και παροχές υπηρεσιών. Μπορείς να το κάνεις μόνο με αντι-οικολογικα και αντι-οικονομικα κριτήρια όπως πχ. στο Αμέρικα, που οι πυκνότητες είναι αστείες αλλά όλα γίνονται μόνο με το αυτοκίνητο. Μια πόλη σα το Παρίσι δουλεύει με μέση πυκνότητα 20.000κ/ τχλμ η Ατλάντα έχει 3.000, υπάρχουν και υπερβολικές πυκνότητες που οδηγούν σε προβληματικές καταστάσεις είτε υπερ-υποδομων (Χονγκ Κονγκ) είτε δυστοπιων τύπου Μουμπάι. ( Μέγιστες πυκνότητες πάνω από 100.000κ/τχλμ.) Χώρις δομές χωρίς τίποτα. Γενικά το μέσο εισόδημα παίζει μεγάλο ρόλο αλλά χωρίς πυκνότητες ξέχνα πολιτισμό και αειφορία. Όταν έχεις λεφτά στη Βαρκελώνη ή στο Παρίσι καλή ώρα έχεις άλλες ποιότητες και πλεόνασμα διασκέδασης και ποιότητας από πχ. στο Χιούστον.
Τέλος να πούμε ότι έχει γίνει της μόδας αυτή η διάκριση της ζωντανής πόλης , της δυναμικής πόλης αποτέλεσμα της αγοράς και του self regulated VS της πόλης της κρατικής παρέμβασης των banlieue των council estates και του κεντρικού σχεδιασμού.
Βέβαια η πραγματικότητα είναι αρκετά πιο πολύπλοκη, αρκεί κάποιος να δει πόσο σημαντική ήταν η πολεοδομική παρέμβαση δυτικοευρωπαϊκών κρατικών μηχανισμών το 1950-60 στην εμπέδωση του κράτους πρόνοιας και της αναβάθμισης της ποιότητας ζωής των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων, αυτών που ο οι ιστορίες του Ντίκενς ήταν μια δραματική πραγματικότητα μόλις 100 χρόνια πριν.
mjacob έγραψε:markvag έγραψε:Η κοινωνική ζωντάνια που λέει το άρθρο είναι "αναγκαστικό" προϊόν των συνθηκών της πολύ πυκνής κατοίκησης (που από μόνη της δεν είναι κάτι απαραίτητα αρνητικό) [...]
Η πυκνή κατοίκηση είναι απαραίτητα αρνητικό. Απλά υποτίθεται πως ένας πολεοδομικός σχεδιασμός προσπαθεί να μετριάσει τα αρνητικά της και να τη διαχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Εντωμεταξύ, περί "κοινωνικής ζωντάνιας".
Εγώ ακόμα δεν έχω δει μια πόλη στη ζωή μου που να μην έχει "κοινωνική ζωντάνια". Σε όσες πόλεις έχει τύχει να περάσω κάποιο διάστημα, όλος ο κόσμος έξω είναι. Ή μάλλον, το μόνο κριτήριο που καθορίζει το πόσο έξω είναι ο κόσμος, είναι η οικονομική κατάσταση. Όπου υπάρχει μια σχετική ευημερία, υπάρχουν πολλά μαγαζιά διασκέδασης και είναι όλα γεμάτα. Όσο μεγαλύτερη ευημερία, τόσο περισσότερα και τόσο περισσότερο γεμάτα κάθε μέρα. Το μόνο πράγμα που κάνει τους ανθρώπους να μην έχουν "κοινωνική ζωντάνια" είναι το να μην έχουν λεφτά για διασκέδαση.
Δεν είναι έτσι τα πράγματα, η πυκνότητα έχει σημασία, χωρίς επαρκή πυκνότητα δεν μπορείς να υποστηρίξεις υποδομές ούτε πλουραλισμό σε πολιτισμό και παροχές υπηρεσιών. Μπορείς να το κάνεις μόνο με αντι-οικολογικα και αντι-οικονομικα κριτήρια όπως πχ. στο Αμέρικα, που οι πυκνότητες είναι αστείες αλλά όλα γίνονται μόνο με το αυτοκίνητο. Μια πόλη σα το Παρίσι δουλεύει με μέση πυκνότητα 20.000κ/ τχλμ η Ατλάντα έχει 3.000, υπάρχουν και υπερβολικές πυκνότητες που οδηγούν σε προβληματικές καταστάσεις είτε υπερ-υποδομων (Χονγκ Κονγκ) είτε δυστοπιων τύπου Μουμπάι. ( Μέγιστες πυκνότητες πάνω από 100.000κ/τχλμ.) Χώρις δομές χωρίς τίποτα. Γενικά το μέσο εισόδημα παίζει μεγάλο ρόλο αλλά χωρίς πυκνότητες ξέχνα πολιτισμό και αειφορία. Όταν έχεις λεφτά στη Βαρκελώνη ή στο Παρίσι καλή ώρα έχεις άλλες ποιότητες και πλεόνασμα διασκέδασης και ποιότητας από πχ. στο Χιούστον.
Τέλος να πούμε ότι έχει γίνει της μόδας αυτή η διάκριση της ζωντανής πόλης , της δυναμικής πόλης αποτέλεσμα της αγοράς και του self regulated VS της πόλης της κρατικής παρέμβασης των banlieue των council estates και του κεντρικού σχεδιασμού.
Βέβαια η πραγματικότητα είναι αρκετά πιο πολύπλοκη, αρκεί κάποιος να δει πόσο σημαντική ήταν η πολεοδομική παρέμβαση δυτικοευρωπαϊκών κρατικών μηχανισμών το 1950-60 στην εμπέδωση του κράτους πρόνοιας και της αναβάθμισης της ποιότητας ζωής των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων, αυτών που ο οι ιστορίες του Ντίκενς ήταν μια δραματική πραγματικότητα μόλις 100 χρόνια πριν.
- 31 Ιούλ 2024, 21:27
#869679
Μεταξύ της επαρκούς και της πυκνής, υπάρχει τεράστια απόσταση.
- 01 Αύγ 2024, 21:59
#869735
Ε γενικά η επαρκής πυκνότητα εξαρτάται από πολλά πράγματα, αυτό που θέλω να πω είναι ότι η "επαρκής" πυκνότητα με καλές υποδομές είναι πολύ κοντά στη πυκνότητα της Κυψέλης πχ. Δλδ αρκετά πιο ψηλά απ' ότι ο μέσος πολίτης υποψιάζεται. Εσύ τι φαντάζεσαι ως επαρκή πυκνότητα?