Ξέρουμε πόσο βαρβάτοι άντρακλες είναι οι καπιταληστές, σε αντίθεση με τους σοσιαληστές, δεν χρειάζεται να το γράφεις κι’ εδώ.
Η είδηση πάντως μου θύμισε το γνωστό ανέκδοτο με τον κυνηγό και την αρκούδα...
Παει ο Μητσος εκδρομη στη ζουγκλα και εκει που θαυμαζει την ποικιλια φυτων κλπ, πεταγεται απροειδοποίητα ενας γοριλλας που ηταν κρυμμενος πισω απο ενα δεντρο και τον πηδαει χωρις οικτο.
Τρελλαθηκε ο Μητσος απο το παθημα του, επιστρεφει πισω στην πατριδα του κακην κακως, ολοι ξερουν οτι κατι συνεβη αλλα κανεις δεν τολμαει να ρωτησει, αυτος δεν μιλα σε κανεναν...
Καποια στιγμη, μηνες μετα, σκαει στο καφενειο που συχναζει ο Μητσος ενας παλιος φιλος του και τον βλεπει μονο του να καθεται, βυθισμενο σε σκεψεις. Καθεται απο διπλα, τον καλοπιανει, "Μητσο πες μου τι τρεχει, τοσο καιρο εισαι στις μαυρες σου, που θα παει αυτο, μιλα μου ρε Μητσο, εγω ειμαι φιλος σου, εδω ειμαι να σε ακουσω".
Με τα πολλα, σπάει και ο Μητσος και εξιστορει τη φαση "που λες εκει που χαζευα τις μπανανιες, μου την αναψε ο γοριλλας" και ξεσπαει σε κλαματα.
Προσπαθει ο φιλος να τον συνεφερει,
- "Κλαψε Μητσο να ξεσπασεις, ηταν βαρυ οντως αυτο που ετυχε, αλλα μη στεναχωριεσαι, μυστικο θα μεινει μεταξυ μας, στην τελικη μια φορα ηταν και παει, τοσος καιρος περασε, γιατι στενοχωριεσαι τοσο?".
και απαντα ο Μητσος κλαιγοντας με αναφιλητά:
Δεν βλέπω τι το αστείο βλέπετε, εγώ βλέπω έναν τσακισμένο άνθρωπο απλώς. Τα υπόλοιπα τα αφήνω σ' εσάς.
trident1971 έγραψε:Το ανεκδοτο που ταιριαζει περισσοτερο θεωρω στην περιπτωση ειναι το γνωστοτατο:
Παει ο Μητσος εκδρομη στη ζουγκλα και εκει που θαυμαζει την ποικιλια φυτων κλπ, πεταγεται απροειδοποίητα ενας γοριλλας που ηταν κρυμμενος πισω απο ενα δεντρο και τον πηδαει χωρις οικτο.
Τρελλαθηκε ο Μητσος απο το παθημα του, επιστρεφει πισω στην πατριδα του κακην κακως, ολοι ξερουν οτι κατι συνεβη αλλα κανεις δεν τολμαει να ρωτησει, αυτος δεν μιλα σε κανεναν...
Καποια στιγμη, μηνες μετα, σκαει στο καφενειο που συχναζει ο Μητσος ενας παλιος φιλος του και τον βλεπει μονο του να καθεται, βυθισμενο σε σκεψεις. Καθεται απο διπλα, τον καλοπιανει, "Μητσο πες μου τι τρεχει, τοσο καιρο εισαι στις μαυρες σου, που θα παει αυτο, μιλα μου ρε Μητσο, εγω ειμαι φιλος σου, εδω ειμαι να σε ακουσω".
Με τα πολλα, σπάει και ο Μητσος και εξιστορει τη φαση "που λες εκει που χαζευα τις μπανανιες, μου την αναψε ο γοριλλας" και ξεσπαει σε κλαματα.
Προσπαθει ο φιλος να τον συνεφερει,
- "Κλαψε Μητσο να ξεσπασεις, ηταν βαρυ οντως αυτο που ετυχε, αλλα μη στεναχωριεσαι, μυστικο θα μεινει μεταξυ μας, στην τελικη μια φορα ηταν και παει, τοσος καιρος περασε, γιατι στενοχωριεσαι τοσο?".
και απαντα ο Μητσος κλαιγοντας με αναφιλητά:
Χωρίς να θέλω να χαλάσω το .... ανέκδοτο, ο μύθος του γορίλλα είναι μύθος, αφού σε στύση, δεν ξεπερνά τα 4 εκατοστά, και από συχνότητα...αράχνες
elvet έγραψε:Χωρίς να θέλω να χαλάσω το .... ανέκδοτο, ο μύθος του γορίλλα είναι μύθος, αφού σε στύση, δεν ξεπερνά τα 4 εκατοστά, και από συχνότητα...αράχνες
Δεν το χαλας, παραμενει αστειο.
παω για καφε, βλεπω μια γνωστή την οποια δεν καταλαβα αμέσως ποια ειναι, με κοίταγε αυτη, λεω θα της αρεσω
μετα πήρα χαμπαρι, και λεω με συγνώμη δε σε καταλαβα πριν (το συνεχίζω όμως) και λεω ειμαι ερωτευμένος και τα χάνω
... μενει καγκελο και με κοιταει, δεν μενω εκει, και προσθέτω: ερωτευμενος με πολλές, και μου τη λεει πολυ ωραια: "μπραβο εχεις πιάσει το νόημα"
το αναφερω ετσι να παρει μπροστα η κουβεντα γιατι το εχουμε παραμελισει αυτο το θεμα

umaga έγραψε:δεν έπρεπε να φύγει ο κουπεας
και που εφυγε...μονος του γραφει...
