Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By junior gt
#479756 Δε ξέρω τι λέτε εγώ την καλύτερη πατάτα την τρώω εδώ και παααααααρα πολλά χρόνια στη μάνα μου :inlove: .
Με τον παραδοσιακό τρόπο. Με ελαιόλαδο (πάντα φρέσκο, όχι ξαναχρησιμοποιημένο), τηγάνι, πατάτα από τα μέρη μας (Τριπόλεως). :rtfm: Τέλος.
Εγώ δεν μπορώ να τις πετύχω έτσι.
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#479765 Δεν τηγανίζω ποτέ (για προφανείς λόγους), αλλά το μυστικό νομίζω είναι σχετικά απλό:
-Μόνον ελαιόλαδο και όχι σε φριτέζα, αλλά σε αντικολλητικό τηγάνι και να μην κολυμπάνε στο λάδι, κοινώς όχι παραπάνω από ένα δάχτυλο.
-Αφού κόψουμε τις πατάτες (όχι σε τσιπς, αλλά σχετικά λεπτές) τις αφήνουμε σε χαρτί κουζίνας λίγο για να φύγουν τα νερά/υγρασία.
-Το λάδι πρέπει να έχει κάψει σε νορμάλ επίπεδα και όχι λίγο πριν... την ανάφλεξη! :lol:
-Τις τηγανίζουμε λίγες λίγες στο τηγάνι και δεν το γεμίζουμε. Έτσι γίνονται πιο τραγανές και δεν είναι μαλακές μέσα.

Εναλλακτικά, εγώ κάνω μια άλλη συνταγή:
-Τις κόβω σε ροδέλες, αλλά όχι λεπτές. Τις στεγνώνω πάλι σε χαρτί.
-Βάζω πολύ λίγο ελαιόλαδο στο αντικολλητικό τηγάνι, ίσα ίσα να σκεπάσει την βάση.
-Αφού κάψει λίγο, απλώνω τις πατάτες, και κλείνω το τηγάνι με καπάκι. Χαμηλώνω λίγο την φωτιά για να μην αρπάξουν.
-Μόλις πάρουν το πρώτο... κάψιμο, τις γυρίζω και τις απλώνω ξανά στο τηγάνι.

Η παραπάνω μέθοδος βγάζει τις πατάτες πιο μαλακές, αλλά με γεύση μεταξύ τηγανιτών και ψητών (ίσως και βραστών, δεν ξέρω! :lol: ). Χρησιμοποιεί ένα κλάσμα του λαδιού των τηγανιτών και τις κάνει πιο ελαφριές (και για το στομάχι).
Εννοείται, η ωραία γεύση έρχεται από το ελαιόλαδο. Απλώς, δεν πρέπει να το καις πάρα πολύ, πρέπει να είναι αρκετά ζεστό, αλλά όχι καυτό.
:s_yummy
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#479768 ε όχι.
Καμία σχέση οι πατάτες στο τηγάνι. Ωραίες, όλα καλά, κι εμένα η γιαγιά μου έτσι τις έκανε, όπως ωραίες και οι τσακιστές, οι στο φούρνο οι οι οι οι οι, αλλά σαν το deep fry δεν έχει.
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#479773
mjacob έγραψε:ε όχι.
Καμία σχέση οι πατάτες στο τηγάνι. Ωραίες, όλα καλά, κι εμένα η γιαγιά μου έτσι τις έκανε, όπως ωραίες και οι τσακιστές, οι στο φούρνο οι οι οι οι οι, αλλά σαν το deep fry δεν έχει.

Αυτο!
Ειδικα αν εχεις πετρογκαζ και λεπτο τηγανι γινονται μουρλια!

Δοκιμασα στο φουρνο ψιλοκομμενες, αλλειμενες με ελαιολαδο και γινονται νοστιμες. Αν τις φας αμεσως μοιαζουν με τηγανιτες, αν αργησεις 10 λεπτα θυμιζουν φουρνου περισσοτερο.
Άβαταρ μέλους
By italakias
#479794 Το ελαιολαδο τις κανει βαρυες τι πατατες, ασε που παει χαμενο.
Να προτιματε αραβοσιτελαιο γιατι γινονται πιο τραγανες και δεν κρατανε λαδι.
Άβαταρ μέλους
By g8777
#479815 Ουτε καν. Πυρηνελαιο, Κερκυραϊκο. Οξυτητα 25.

Δινει μια επιγευση απο Λιποζαν .

:s_yummy :s_yummy :s_yummy
Άβαταρ μέλους
By gianik
#479823
g8777 έγραψε:Ουτε καν. Πυρηνελαιο, Κερκυραϊκο. Οξυτητα 25.

Δινει μια επιγευση απο Λιποζαν .

:s_yummy :s_yummy :s_yummy




Οι παρεες σου. (cabala.... :hmmm: ) σε επηρεάζουν...
Άβαταρ μέλους
By markvag
#479855
gianik έγραψε:
g8777 έγραψε:Ουτε καν. Πυρηνελαιο, Κερκυραϊκο. Οξυτητα 25.

Δινει μια επιγευση απο Λιποζαν .

:s_yummy :s_yummy :s_yummy




Οι παρεες σου. (cabala.... :hmmm: ) σε επηρεάζουν...



Δεν εννοούσε πως η γεύση πάει στις πατάτες...

Σε συγκεκριμένο σημείο του σώματος αυτού που τις τρώει πάει... :shifty: :shifty:

Δεν μπορώ να πω περισσότερα, είμαστε σε δημόσιο φόρουμ, μπορεί να μας διαβάζουν και ανήλικοι... :shifty: :shifty:
Άβαταρ μέλους
By saxon_747
#479890 Το κυριότερο, οταν μιλάμε για τηγανιτές πατάτες, είναι η πρώτη ύλη. Αν η πατάτα είναι καλή, θα γίνει καλή.

Δευτερόν: Το σκέυος.

Δεν έχω καταλήξει ακόμα τι ακριβώς παίζει, αλλά η μάνα μου χρησιμοποιεί μια συγκεκριμένη κατσαρόλα όπου βάζει αρκετό λάδι (το αντίθετο απο αυτό που περιγράφει ο HF) και πάντα βγαίνουν χρυσαφένιες, τραγανές, χωρίς να είναι λαδερές. :hmmm: Γενικά, μου έχει πει οτι δεν κάνει τίποτα ιδιαίτερο: Απλά "καίει" καλά το λάδι και τις βάζει μέσα χωρίς να τις ανακατέυει. Μετα σερβίρει αφού τις στραγγίσει καλά και τις ακουμπήσει σε αρκετό χαρτί κουζίνας.
Άβαταρ μέλους
By dstou
#479899 Κοίτα τώρα κάτι από άλλη οπτική:
H μάνα μου πάντα φτιάχνει καταπληκτικές τηγανητές πατάτες, χωρίς ποτές της να δώσει την παραμικρή σημασία στην βασική πρώτη ύλη του πιάτου : την πατάτα. Οι διάφορες ποικιλίες της οποίας της είναι παντελώς άγνωστες, οι σεζόν που είναι καλύτερες οι μεν από τις δεν το ίδιο, το ποιές ποικιλίες είναι κατάλληλες για βράσιμο/ψήσιμο/τηγάνισμα ηχούν σαν ξένη γλώσσα στ' αυτιά της, στην καλύτερη σαν παραξενιές και κόλπα της τηλεόρασης. Πιστεύει ότι όλες κάνουν για τα πάντα, όπως άλλωστε πιστεύει και το 90% και βάλε των ελ.
Παρόλα αυτά όταν φτιάχνει πατάτες πέφτει περονόσπορος και δεν μένει τίποτα, και από εμάς που μεγαλώσαμε με αυτές και απο τους μουσαφιραίους, όποιοι και να είναι αυτοί.

Σκεύος : Σε τηγάνι ή κατσαρόλα. Την τελευταία την προτιμάει για ένα εντελώς πρακτικό λόγο, ότι δεν πιτσιλάει έξω και δεν της λερώνει την κουζίνα όπως το πρώτο, παρόλο που είναι λίγο πιο δύσκολη στο ανακάτεμα. Πάντως ίδια γεύση βγάζουν και τα δύο.

Φωτιά: Μάτι ηλ. κουζίνας εδώ παντού πλέον, εδώ και 10 χρόνια καταργήσαμε και το υγραέριο στο χωριό.

Λάδι τώρα : Μόνο δικό μας ελαιόλαδο, μόνο μια φορά σχετικά παρατεταμένο τηγάνισμα, κατευθείαν στο λάδι σε σχετικά σε υψηλή θερμοκρασία, 1 δάκτυλο βάθος στο σκεύος. Ούτε στέγνωμα από πριν σε χαρτοπετσέτες, ούτε κόψιμο σε συγκεκριμένο στυλ, ούτε κατάψυξη, ούτε βράσιμο, ούτε στοργή και προδέρμ. Μήπως το λάδι αυτό είναι η βασική πρώτη ύλη της επιτυχίας?
Άβαταρ μέλους
By cabala10
#479914