Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By bill33
#597412 Εμβόλιο λέω και όχι ορο

< G (5S) >
Άβαταρ μέλους
By corsair
#597415 lazarefa περαστικα... λάθη ολοι κάνουμε, και εσυ εισαι στην ευτυχη θεση να μπορεσεις να μαθεις απο αυτο (οπως και εγω στο παρελθον). Αλλο κακο να μη σε βρει man...
Άβαταρ μέλους
By dimik
#597416 Περαστικά και αγύριστα, έχω σκάσει στην άσφαλτο με το πρόσωπο χωρίς κράνος με σκούτερ και ξέρω ακριβώς την αίσθηση του ζεστού αίματος να κυλάει στο πρόσωπο.

Ευτυχώς δεν έπαθες κάτι σοβαρό.
Κράνος ακόμα και για κατουρημα.

< >
Άβαταρ μέλους
By lazarefa
#597483 Ευχαριστώ πολύ παιδιά για τις ευχές. Αυτό που πραγματικά δε θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι πως διάολο δεν έστριψα όσο έπρεπε με το γελοίο (από πλευράς δυνατοτήτων και επιδόσεων) δίκυκλο που ήμουν και την μικρή ταχύτητα που έτρεχα. Σαν κάτι να με θόλωσε και ήμουν τη μοιραία στιγμή εκτός πραγματικότητας (δεν είχα αντίληψη της διαδρομής ίσως)..Μιλάμε για διαδρομή που την έχω κάνει ίσως κι 100 φορές (χωρίς υπερβολή) τα τελευταία 9 χρόνια που είχα το παπάκι.
Το ειρωνικό δε της υπόθεσης ξέρετε ποιο είναι; Στο ίδιο περίπου σημείο (άντε να ήταν καμιά 50αριά μέτρα πιο πέρα), τέλη Αυγούστου 2011, κι ενώ είχα την ηλίθια έμπνευση να ξεκινήσω στις 6 το απόγευμα τον ποδηλατικό γύρο του νησιού (Παρασκευή απόγευμα φτάνω από Αθήνα στο νησί για ΣΚ και μαθαίνω ότι εκείνη την ώρα καμιά 100αριά ποδηλάτες ξεκινάνε για το γύρο που είναι 26χλμ, οπότε παρορμητικά αποφασίζω να ακολουθήσω με το ποδήλατό μου, χωρίς καμιά προετοιμασία, νερά, ηλεκτρολύτες, ξεκούραστος κλπ), φτάνοντας στην επίμαχη περιοχή μόνος (οι άλλοι είχαν απομακρυνθεί) νιώθω απότομη κόπωση και τάσεις λιποθυμίας, οπότε σταματώ στο σημείο κάθομαι δίπλα στην άσφαλτο και πριν αρχίσω να χάνω αισθήσεις (είπαμε, έλλειψη νερού και ηλεκτρολυτών, ήλιος, ζέστη, κόπωση) τηλεφωνώ να έρθουν με νερά και αλάτια να με συνεφέρουν κι ευτυχώς με πρόλαβαν με αισθήσεις. Με το που ήπια κανά λίτρο νερό κι έφαγα μισή κουταλιά αλάτι σηκώθηκα και γύρισα πίσω με το ποδήλατο κανονικά...
Παραείναι σύμπτωση (ακόμα και η ώρα ήταν περίπου η ίδια) δε νομίζετε;
Άβαταρ μέλους
By dimik
#597484 Target fixation λέγεται, γενικά κοιτάς εκεί που θες να πας ή πας εκεί που κοιτάς.
'Ολο αυτό γίνεται ασυνείδητα, για αυτό όταν καταλαβαίνουμε συνήθως ότι λοξοδρομούμε, πανικοβαλόμαστε και τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα καθώς επικεντρωνόμαστε στο σημείο που θέλουμε να αποφύγουμε και τελικά πέφτουμε πάνω του.

Σε καμιά περίπτωση δεν έχει να κάνει με το τι οδηγάς και τις επιδόσεις του.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#597485 Περαστικά και στους δύο!
Άβαταρ μέλους
By lazarefa
#597542
dimik έγραψε:Περαστικά και αγύριστα, έχω σκάσει στην άσφαλτο με το πρόσωπο χωρίς κράνος με σκούτερ και ξέρω ακριβώς την αίσθηση του ζεστού αίματος να κυλάει στο πρόσωπο.

Ευτυχώς δεν έπαθες κάτι σοβαρό.
Κράνος ακόμα και για κατουρημα.

< >

Dimik, αν και είναι κάπως άχαρο να ανακαλείς στη μνήμη σου κακές στιγμές όπως αυτή, αν θέλεις μπορείς να αναφέρεις στην περίπτωσή σου όταν χτύπησες, τι τραύματα είχες και πόσο καιρό πάνω κάτω πήρε η αποκατάσταση (σου έμειναν τίποτα κατάλοιπα); και σε τι ηλικία το έπαθες; (εγώ είμαι 46).
Άβαταρ μέλους
By dimik
#597543 Δεν θυμάμαι χρονιά αλλά ήταν κοντά στο 1999-2000-2001 τελευταίες χρονιές στο λύκειο ή πρωτοετής φοιτητής και ήταν ευτυχώς πολύ light τα τραύματα.

Συνεπιβάτης σε σκούτερ κατεβαίναμε από ορεινό χωριό όπου είχαμε πάει για καφέ, Μ. Πέμπτη θυμάμαι, σε μια στροφή πήγε να στρίψει με περισσότερα με αποτέλεσμα να πατήσει στην άκρη του δρόμου όπου είχε χαλίκια και να πέσουμε. Λόγω του ότι καθόμουν με τα χέρια να πιάνουν πίσω την σέλα κλασικά δεν πρόλαβα να προφυλαχθώ και χτύπησα με το πρόσωπο κάτω.
Όταν σηκώθηκα ένιωθα το πρόσωπο ζεστό και έβαλα πάνω τα χέρια μου, μόλις τα κοίταξα ήταν μέσα στο αίμα και νόμιζα ότι έχει ανοίξει το πρόσωπο στα 2.

Τελικά την γλίτωσα με σκισμένα χείλη και μια πρησμένη και με σκισίματα μύτη. Με πήγαν κατευθείαν νοσοκομείο με το 2ο μηχανάκι της παρέας όπου με έναν καθαρισμό ήμουν εντάξει.
Το πρήξιμο στα χείλη και στην μύτη έμεινε για αρκετό καιρό φυσικά αλλά πλέον έχει μείνει μόνο ένα πολύ μικρό σημαδάκι στην μύτη το οποίο δεν το προσέχεις.
Άβαταρ μέλους
By sknipper
#597780 Περαστικά και ξέρεις ότι ήσουν πολύ τυχερός από πολλές πλευρές. Και από τραυματισμού αλλά και από ταχύτητας επέμβασης και φροντίδας.
Ναι υπέρ του κλειστού κράνους (που αν ανοίγει δεν το έχεις ανοιχτό σαν περικεφαλαία).
Με δίκυκλο (το βλέπω κι εγώ με το ποδήλατο) δεν μπορείς να αφαιρεθείς ούτε μία στιγμή (τρύπα, χαλίκι, κάποιος πάει να ανοίξει πόρτα αυτοκινήτου), μια στιγμή να αφαιρεθείς και μπορεί να την πατήσεις.
Το πρόσωπο-κεφάλι έχει πολύ καλή αιμάτωση οπότε ματώνει πολύ και μάλιστα μπορείς να χάσεις αρκετό αίμα. Και στο κρανίο δεν πολυπιάνει και η αναισθησία... Αλλά λόγω καλής αιμάτωσης επουλώνεται γρήγορα, σε 1 εβδομάδα βγάζεις τα ράμματα (ενώ σε χέρια πόδια σε 2).

Και στο θέμα, είμαι για ολιγοήμερες διακοπές στην Ελλάδα και μάλιστα σήμερα ήταν να φύγουμε σε νησί αλλά δεν έτυχε. Ε λοιπόν σήμερα ο γηραιός πατέρας μου προσπαθώντας να σηκωθεί από το κρεβάτι του έσπασε το μηριαίο του.... (όχι το ισχίο, το κόκαλο στη μέση). Έχει γνωστή οστεοπόρωση και τον πονούσε τις τελευταίες μέρες στο σημείο αυτό οπότε ήρθε η ώρα και χωρίς καν κάποια βία έσπασε. Το ΕΚΑΒ στέλνει μηχανάκι που φυσικά σήκωσε τα χέρια ψηλά, ζήτησε συγνώμη και φώναξε ασθενοφόρο. Το οποίο η ώρα πέρναγε αλλά δεν. Κάπου μετά από 3 ώρες στο πάτωμα, πήραμε ένα ιδιωτικό (δεν ήξερα καν ότι υπήρχαν, η αδελφή μου τυχαία το ήξερε και είχε σώσει και τηλέφωνα, κόστος 45-60+) που ήρθαν γρήγορα, τον φόρτωσαν και τον πήγαν στο νοσοκομείο της επιλογής μας. Περιμένουμε κρεβάτι και προβλέπεται χειρουργείο (ενδομυελική ήλωση) ελπίζουμε την Πέμπτη. Καλή μας τύχη.
Άβαταρ μέλους
By gianik
#597781 Σιδερενιος :(
Άβαταρ μέλους
By Scotch
#597782 Περαστικά σε όλους!

Πλούσιο το ιατρικό δελτίο φέτος.

Κι εμείς (η οικογένεια) είχαμε συμβάν στην Αμοργό, ευτυχώς χωρίς ανεπανόρθωτες συνέπειες.

< >