JarnoT έγραψε:Και το κατηγορώ μου δεν είναι μόνο για τους άντρες. Είναι και ένα σωρό κοπέλες (άσχετο με το συγκεκριμένο έγκλημα) που βρίσκουν ένα σωρό εξωφρενικές δικαιολογίες για να μην παρατήσουν τέτοιους γκόμενους, συνήθως στερημένες συναισθηματικά (απόντες γονείς, απόρριψη από γονείς, τα πιο συνηθισμένα).
Θα συμφωνήσω σε όλα, αλλά εδώ θα βάλω έναν αστερίσκο.
Καταλαβαίνω πως είναι συχνά πάρα πολύ δύσκολο να φύγεις από μια τέτοια χειριστική και τοξική σχέση. Πολλοί εξ ημών έχουμε βρεθεί σε σχέσεις που δεν περνάμε καλά και πάντα ψάχνουμε κάποια δικαιολογία για να μείνουμε.
Αυτό όμως που λέω εγώ είναι πως πρέπει να ξαναδούμε τα κριτήρια που μπαίνουμε σε μια σχέση, όπως και τα κριτήρια επιλογής συντρόφου. Και μιλώ και για τα δύο φύλα εννοείται. Πρώτος εγώ, θα πω πως αναμάρτητος δεν είμαι (και σ'αυτό το ζήτημα...). Όχι πως έχω σηκώσει χέρι ποτέ, αλλά δεν είναι μόνον αυτό το πρόβλημα πάντα...
Απαιτείται ειλικρίνεια απέναντι στον άλλο: αν περνάς καλά, περίφημα, αν δεν περνάς, φεύγεις χωρίς πολλά πολλά. Αυτό να το θυμόμαστε πάντα.
-Να επιλέγουμε με σωστά κριτήρια
-Να μένουμε μόνον αν μας γεμίζει η σχέση και περνάμε καλά
-Να φεύγουμε πριν κακοφορμίσει.
-Να σεβόμαστε πάντα τον άλλο. Γιατί αν μη τι άλλο, οτιδήποτε άλλο είναι ασέβεια προς την αρχική μας επιλογή.



