- 14 Φεβ 2016, 23:46
#219994
Ορισμένες παρατηρήσεις πάνω στο θέμα, από την πλευρά της Β/θμιας και Γ/θμιας. Αρχίζω από το τέλος.
1. Πας σε Παν/μιο των ΗΠΑ και σου λένε: για τόση μεταβολή στην συχνότητα η ταχύτητα του κινητού είναι τόση κτλ κτλ (φαινόμενο Doppler). Εμείς μαθαίναμε τον γενικό τύπο (απλό και σχετικιστικό φαινόμενο) και μετά λύναμε. Πιο σωστός τρόπος ο 2ος, πιο γενικός. Μου έτυχε να το γράψω μια φορά σε forum για αντιραντάρ και είχαν μείνει με το στόμα ανοιχτό που έδωσα εξήγηση με χρήση σχετικιστικού Doppler.
Δεν είμαστε, λοιπόν, μόνο της θεωρίας και τέλος. Υπάρχει και νόημα σε αυτά που κάνουμε κάποιες φορές. Το πρόβλημα ξεκινάει μετά, όταν τελειώσει το πτυχίο και πρέπει όλα αυτά που έχουμε μάθει να βρουν πράξη για να εφαρμοστούν. Εκεί χρειάζεται σοβαρή έρευνα (βλ. χρήμα) και λιγότερο βύσμα. Εκεί είμαστε αιώνες πίσω.
2. Σε σχολείο κάνουμε δύο διαφορετικοί καθηγητές μάθημα σε δύο τμήματα Α΄ Λυκείου. Αποφασίζουμε (μετά από την επιμονή μου ότι είμαστε όλο θεωρία και δεν τους εξηγούμε πού δουλεύουν αυτά που περιγράφουμε) να κάνουμε ένα πείραμα. Λύνουμε την ίδια άσκηση και οι δύο, τους λέμε ότι θα γράψουμε test σε αυτήν την άσκηση και βάζουμε το test. Ο ένας βάζει ακριβώς την ίδια άσκηση με άλλα νούμερα κι εγώ βάζω ακριβώς την ίδια άσκηση με περιγραφή πράξης. Π.χ. ο ένας έγραφε: κινητό αρχικής ταχύτητας τόσης αρχίζει να φρενάρει με δύναμη τόση και θέλουμε να δούμε αν θα έχει ταχύτητα τόση σε δεδομένη απόσταση. Ο άλλος (εγώ) έγραψε: οδηγός βλέπει κάμερα τροχαίας και φρενάρει με τόση δύναμη. Θα προλάβει να περάσει μπροστά από την κάμερα, που ενεργοποιείται σε αυτή την ταχύτητα, χωρίς να τον φωτογραφίσουν;
Λοιπόν (χοντρικά το γράφω) είχαμε 75% επιτυχία στην 1η περίπτωση και 25% στην 2η, πράγμα που δείχνει ότι τα παιδιά μάθαιναν ασκήσεις αλλά δεν ήξεραν τι είναι αυτά που διαβάζουν και πού υπάρχουν στον κόσμο τριγύρω τους.
3. Φέτος, σε Φυσική Β΄ Γενικής, στο καλύτερο τμήμα που κάνω, προτείνω να τους κάνω 10-15min για ροοστάτες και ποτενσιόμετρα που είναι εκτός ύλης, αλλά είναι χρήσιμο να τα ακούσουν για την καθημερινή τους ζωή. Έγινε επανάσταση: είναι εκτός ύλης, δεν τα χρειαζόμαστε για τις εξετάσεις, τι με νοιάζει εμένα η Φυσική, λύσε ασκήσεις όπως στο Φροντιστήριο, δεν θέλω κάτι παραπάνω, καλύτερα να κάτσουμε/μιλήσουμε την ίδια ώρα κτλ. Εδώ ήθελα να τους κάνω για ταχύτητα διολίσθησης στους αγωγούς και δεν άκουγε κανείς, αφού ήταν εκτός ύλης (μιλάμε για μια παράγραφο 10-15 σειρές), ασχέτως αν αμέσως πιο κάτω το βιβλίο το χρησιμοποιούσε για να μιλήσει για την αντίσταση των αγωγών.
Το Α και το Ω είναι οι εξετάσεις και ΚΑΝΕΙΣ δεν ενδιαφέρεται για το κάτι παραπάνω. Δεν θέλουν να μάθουν πραγματικά ούτε τα ίδια τα παιδιά, ούτε και οι γονείς τους. Μπορείς να τους κάνεις να περάσουν τις εξετάσεις; Είσαι ο καλύτερος καθηγητής. Μπορείς να τους δώσεις phd στο σπίτι κι ας μην ξέρουν να διαβάσουν; Είσαι ο Θεός.
4. Λύνεις ασκήσεις στις οποίες κάνεις αφαιρέσεις τάσεων και ο 2ος Ν. Kirchhoff είναι εκτός ύλης. Η/Μ είναι τελείως εκτός και μπαίνουν στο Φυσικό και σηκώνουν τα χέρια ψηλά από την Φ3 που είναι ιδιαιτέρως εύκολη, ενώ στον Η/Μ 1 και 2 (βλ. Griffiths) γίνεται σφαγή (υπάρχει και το λυσσάρι στο διαδίκτυο, ενώ ο Γκαρούτσος βοηθάει αρκετά στα εισαγωγικά). Πας να διδάξεις Φυσική και δεν μπορούν να λύσουν εξίσωση Α΄ βαθμού, ενώ πολλές φορές κάνουν λάθος και στην μέθοδο των τριών.
Μέσες άκρες, όπως βλέπετε, το πρόβλημα είναι πολυπαραγοντικό. Ύλη χωρίς συνοχή, μεγάλη (τι χρειάζονται τα ατομικά φαινόμενα στην Β΄ Γενικής - και πάλι καλά έχουν βγάλει εκτός την πόλωση του φωτός, όταν δεν διδάσκονται Η/Μ που είναι στην καθημερινή μας ζωή 24/7), με ελλιπή διδασκαλία (βλ. κενά), με εξετάσεις όπου αφαιρείται ύλη, με μαθητές να περνάνε με Μ.Ο. 9,5 (δηλαδή στην Φυσική μπορεί να έχουν και 7), με γονείς να πιέζουν για βαθμούς, ασχέτως επίδοσης του παιδιού κτλ κτλ.
Και μην νομίζετε ότι δεν ισχύει και στην Γ/θμια το ίδιο. Κάναμε ΜΜΦ ΙΙ (Μαθηματικές Μέθοδοι Φυσικής) και μας έβαζε θέμα από την ΜΜΦ Ι, αφού δεν ήξερε τι διδασκόταν στο άλλο μάθημα. Ή σου έλεγε έλα με ανοιχτά βιβλία και σημειώσεις και την ώρα που πήγαινες σου έλεγε κλειστές σημειώσεις, οπότε περνούσαν οι 4 που ήταν δικοί του (κανονικά με τον νόμο αυτό να το έχει πει μπροστά σε όλο το αμφιθέατρο). Βιβλία είχαμε πάρει τις περισσότερες φορές είτε ακριβώς πριν τα Χριστούγεννα είτε ακριβώς μετά, με καταλήψεις 4/4 χρόνια (άρα διπλές εξεταστικές χωρίς να συμπληρώνονται οι εβδομάδες μαθήματος - να δω άνθρωπο να περνάει Κβάντο Ι και ΙΙ με 4χ2ώρες και να έχει πάρει το βιβλίο μία εβδομάδα πριν τις εξετάσεις και τι στον κόσμο). Στο μετ/κο κατάληψη κυριολεκτικά 6+ μήνες (Φεβρουάριος τέλη με Αύγουστος τέλη) και δίναμε τον Σεπτέμβριο εξεταστική από 1/9 έως 23/12 για να προλάβουμε να τα βάλουμε όλα τα μαθήματα - εγώ, ως τίμιος βλάκας Αντιπρόεδρος και υπεύθυνος προγράμματος, έβαζα τα μαθήματα όπως εξυπηρετούν τους πολλούς, ενώ τα λαμόγια με το βύσμα έκαναν πλάκα, όταν τους μάζευα σε συνέλευση για να βρούμε μια συμβιβαστική λύση βολική για όλους. Θα μπορούσα να γράφω για ώρες, αλλά δεν έχει νόημα, την γενική εικόνα την έχουμε όλοι.
Όπως έχω γράψει και αλλού ή θα πάρουμε την απόφαση να αλλάξουμε όλοι μαζί ή θα πούμε ότι βουλιάζουμε και ο καθένας θα προσπαθήσει να σώσει τον εαυτό του. Προς το παρόν βλέπω το 2ο και δεν υπάρχει καθόλου διάθεση (ίσως ούτε και σκέψη) για το 1ο.
Ευχαριστώ.
Ωραίο κόλπο... 
