- 22 Μάιος 2016, 14:51
#258650
Κάτσε ρε HF, όσοι (κοιλαράδες) πλούσιοι πάνε στον Αστέρα έχουν κάτι γκομενάρες δίπλα τους, εσύ γιατί να πας με μπάζο δλδ, εφόσον είσαι κ όμορφο παλικάρι ?
Τα ισοπεδώνεις...
κ εγώ θεωρώ τον jim τυχερό, αν κ έχει δυσκολίες. γιατί τα ταξίδια που κάνει εγώ δεν τα έχω δει με το κυάλι... γιατί κ εγώ όπως ο HF δουλεύω σαν σκύλος κ αν με ρωτήσεις τί κατάλαβα τα τελευταία 5 χρόνια που το κάνω, δε θα έχω τόσες αναμνήσεις όσες ο jim. επίσης ζηλεύω όσους βγάζουν φωτογραφιάρες κτλ, κ ας έχω αντίστοιχη κάμερα κτλ... Μου λείπει ο χρόνος για να ασχοληθώ... Ο χρόνος είναι το πιο ακριβό πράγμα στον κόσμο...
όταν φεύγω 5:15 το πρωί κ γυρνώ στην καλύτερη στις 19:00 σπίτι, τότε, λείπω 14 ώρες κάθε μέρα + 1 εφημερία ΣΚ κάθε 3 ΣΚ + 3 εφημερίες μέσα στην εβδομάδα όπου δουλεύω 36 ώρες σερί (μη ρωτάτε γιατί κ πως, το κάνουμε κ εδώ). Και 2-3 Σάββατα πάω 4 ώρες με πήγαινε-έλα με την ομάδα στα ματς...
Μπορεί να μην είχα τα χρήματα που έχω τώρα ούτε δικό μο σπίτι τότε που σπούδαζα Θεσνικη, αλλά με τα 300-400€ που μου έδιναν για δικά μου έξοδα το 2003-2009 αισθανόμουν άνετος κ είχα κ το αμάξι της μαμάς (πόλο 1.4 του 1999). Μπορεί να μετρούσα καμιά φορά κ τα 10€ ή 20€ που έδινα παραπάνω, ενώ τώρα μπορεί να δώσω κ φιλοδώρημα 5 ή κ 10 € κ να μη με πειράξει αν ο άλλος το αξίζει... Αλλά έκανα τότε τις καλύτερες διακοπές κ σε κάμπινγκ με τους φίλους μου (Αρμενιστής, Ισπανία κτλ, ξέρει ο drdino)
Τώρα το μόνο που έχω διαρκώς στο μυαλό είναι πράγματα της δουλειάς, τραυματισμοί ποδοσφαιριστών κ πως πάνε κτλ.
Με πιάνω να οδηγώ κ να σκέφτομαι τα εργαστηριακά των ασθενών μου, τη θλάση του τερματοφύλακα που έκανε μαγνητική πριν 2 μέρες, αν η τάδε ασθενής έχει φλεβοθρόμβωση κτλ, τον ποδοσφαιριστή της Skoda Ξανθης που κάναμε χιαστό την Τρίτη κ χθες πέταξε Ελλάδα κτλ...
Γενικά δεν είμαι ανέμελος πλέον, δεν έχω κουράγιο να διαβάσω λογοτεχνικό βιβλίο, δεν μπορώ να παίξω τέννις που έπαιζα τότε 3 φορές την εβδομάδα κ ας ήταν τσιμεντένιο το γήπεδο κτλ... Και ας έχω λίγα λεφτά παραπάνω στην άκρη.
jim clark είσαι πραγματικά ευτυχισμένος, να το ξέρεις... και η ευτυχία δε σχετίζεται με τα λεφτά...
τα παιδιά τα κάνεις γιατί θέλεις... αν περιμένεις να βγάλεις λεφτά για να κάνεις παιδιά, ίσως να φτάσεις τα 60... στο 70% των περιπτώσεων τα βγάζεις πέρα στην πορεία... βέβαια δε λέω να κάνεις 12 παιδιά κ να έχεις ταμείο ανεργίας.
Anonymous Founder έγραψε:Προτιμώ να πάω για μπάνιο στην ελεύθερη παραλία με μπυρίτσα από το περίπτερο και το απίθανο μωρό δίπλα μου, παρά να πάω στον Αστέρα, με 25€ και να είμαι μόνος ή με κάνα μπάζο.
Πόσο μάλλον να μπορώ να πάω στην παραλία με την γυναίκα που αγαπώ ΚΑΙ το παιδί μου.
(Δεν έχω παιδιά και δεν ξέρω αν θα κάνω, αλλά το συναίσθημα το καταλαβαίνω).
Οπότε, Μ' αρέσει που ο JimClark, είτε το καταλαβαίνει, είτε όχι, είναι πολύ ευτυχισμένος και τυχερός άνθρωπος.
Κάτσε ρε HF, όσοι (κοιλαράδες) πλούσιοι πάνε στον Αστέρα έχουν κάτι γκομενάρες δίπλα τους, εσύ γιατί να πας με μπάζο δλδ, εφόσον είσαι κ όμορφο παλικάρι ?
Τα ισοπεδώνεις...
κ εγώ θεωρώ τον jim τυχερό, αν κ έχει δυσκολίες. γιατί τα ταξίδια που κάνει εγώ δεν τα έχω δει με το κυάλι... γιατί κ εγώ όπως ο HF δουλεύω σαν σκύλος κ αν με ρωτήσεις τί κατάλαβα τα τελευταία 5 χρόνια που το κάνω, δε θα έχω τόσες αναμνήσεις όσες ο jim. επίσης ζηλεύω όσους βγάζουν φωτογραφιάρες κτλ, κ ας έχω αντίστοιχη κάμερα κτλ... Μου λείπει ο χρόνος για να ασχοληθώ... Ο χρόνος είναι το πιο ακριβό πράγμα στον κόσμο...
όταν φεύγω 5:15 το πρωί κ γυρνώ στην καλύτερη στις 19:00 σπίτι, τότε, λείπω 14 ώρες κάθε μέρα + 1 εφημερία ΣΚ κάθε 3 ΣΚ + 3 εφημερίες μέσα στην εβδομάδα όπου δουλεύω 36 ώρες σερί (μη ρωτάτε γιατί κ πως, το κάνουμε κ εδώ). Και 2-3 Σάββατα πάω 4 ώρες με πήγαινε-έλα με την ομάδα στα ματς...
Μπορεί να μην είχα τα χρήματα που έχω τώρα ούτε δικό μο σπίτι τότε που σπούδαζα Θεσνικη, αλλά με τα 300-400€ που μου έδιναν για δικά μου έξοδα το 2003-2009 αισθανόμουν άνετος κ είχα κ το αμάξι της μαμάς (πόλο 1.4 του 1999). Μπορεί να μετρούσα καμιά φορά κ τα 10€ ή 20€ που έδινα παραπάνω, ενώ τώρα μπορεί να δώσω κ φιλοδώρημα 5 ή κ 10 € κ να μη με πειράξει αν ο άλλος το αξίζει... Αλλά έκανα τότε τις καλύτερες διακοπές κ σε κάμπινγκ με τους φίλους μου (Αρμενιστής, Ισπανία κτλ, ξέρει ο drdino)
Τώρα το μόνο που έχω διαρκώς στο μυαλό είναι πράγματα της δουλειάς, τραυματισμοί ποδοσφαιριστών κ πως πάνε κτλ.
Με πιάνω να οδηγώ κ να σκέφτομαι τα εργαστηριακά των ασθενών μου, τη θλάση του τερματοφύλακα που έκανε μαγνητική πριν 2 μέρες, αν η τάδε ασθενής έχει φλεβοθρόμβωση κτλ, τον ποδοσφαιριστή της Skoda Ξανθης που κάναμε χιαστό την Τρίτη κ χθες πέταξε Ελλάδα κτλ...
Γενικά δεν είμαι ανέμελος πλέον, δεν έχω κουράγιο να διαβάσω λογοτεχνικό βιβλίο, δεν μπορώ να παίξω τέννις που έπαιζα τότε 3 φορές την εβδομάδα κ ας ήταν τσιμεντένιο το γήπεδο κτλ... Και ας έχω λίγα λεφτά παραπάνω στην άκρη.
jim clark είσαι πραγματικά ευτυχισμένος, να το ξέρεις... και η ευτυχία δε σχετίζεται με τα λεφτά...
Deleted User 1 έγραψε:markvag έγραψε:
Έχεις δίκιο, αλλά για σκέψου το να είσαι 35-40 χρονών και να χρειάζεται κάθε μήνα να τσοντάρει ο μπαμπάς γιατί αλλιώς δεν βγαίνει... και δεν μιλάω προφανώς για το παντεσπάνι, αλλά για το ψωμί...
Γιατί μία οικογένεια με 1-2 παιδιά χωρίς νοίκι, χρειάζεται με πολύ ζόρι κανένα 1000ρικο / μήνα... πιθανώς και παραπάνω... Και σε μία χώρα που η ανεργία είναι στο 1/3 και ο μέσος μισθός κάπου στα 800 ευρώ, είναι πάρα πολλές αυτές οι οικογένειες που χρειάζονται το επιπλέον τσοντάρισμα για να βγει ο μήνας...
Και το ερωτημα ειναι το εξης: γιατι να κανεις 1-2 παιδια οταν εχεις καποια οικονομικα δεδομενα που δεν επαρκουν? (Προσοχη μιλαω για δεδομενα και οχι για ξαφνικες απροσδοκητες αλλαγες πχ απολυση, προβλημα υγειας κτλ)
Εαν το κανεις συνειδητα επειδη ειναι η μεγαλυτερη σου επιθυμια και γνωριζοντας οτι θα πιεστεις, δεν σου φταιει κανεις και δεν θα πρεπει επ' ουδενι να γκρινιαζεις.
Μιλαω γενικα φυσικα και δεν επευθυνομαι προσωπικα σε καποιον.
<+
τα παιδιά τα κάνεις γιατί θέλεις... αν περιμένεις να βγάλεις λεφτά για να κάνεις παιδιά, ίσως να φτάσεις τα 60... στο 70% των περιπτώσεων τα βγάζεις πέρα στην πορεία... βέβαια δε λέω να κάνεις 12 παιδιά κ να έχεις ταμείο ανεργίας.
Τελευταία επεξεργασία από PeterPan και 22 Μάιος 2016, 14:58, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Leone di Mare.
When the going gets tough, the tough get going
When the going gets tough, the tough get going
