- 07 Ιαν 2017, 11:44
#348056
Διαπίστωση 1η
Το φόρουμ δυναμώνει το σπέρμα αφού και γεννήσεις έχουμε και δή δίδυμες, μπράβο και να είναι όλα τα μωρά γερά και οι γονείς φυσικά.
Διαπίστωση 2η
Είμαι σε σύγχιση όταν διαβάζω για γιαγιάδες που κατά την άποψη μου είναι καλό για τα μικρά παιδιά, αλλά και για γονείς που κατά τα γραφόμενα τους είναι ανεξίθρησκοι και συνεχώς σε κάθε ευκαιρία τα βάζουν με την εκκλησία, πως συμβιβάζεται λοιπόν η γιαγιά που λόγω ηλικίας μάλλον πιστεύει στον θεό και το παιδί της δεν πιστεύει αλλά τα χώνει συνεχώς, της αφήνει όμως το παιδί να το μεγαλώσει γιατί αυτό βολεύει τον γονέα.
Αυτό το παιδί όταν ακούει από τη γιαγιά για τον θεό και από τον γονέα ακούει το σηχτήρισμα πως θα αντιληφθεί τι γίνεται ? Δεν θα γίνει γιαούρτι το μυαλό του και δεν θα σαλτάρει ? Οι κομματικές συζητήσεις μέσα στο σπίτι τι του προσφέρουν ? Δεν το αναστατώνουν αφού δεν έχει κρίση και όλο αυτό το σκηνικό είναι terra ingοgnita για το μυαλό του ?
Θέλω να πω ότιδεν φτάνει μόνο το γάλα και ο θηλασμός αλλά είναι μια 10ετία τουλάχιστον που πρέπει να υπάρχει εννιαία γραμμή σε όλα μεταξύ των γονέων για να μην έρθει το παιδί σε σύγχιση, ακόμα και οι εντάσεις πρέπει να λείπουν για οποιοδήποτε θέμα.
Κάτι δεν κολλάει σωστά στην όλη υπόθεση του μεγαλώματος των παιδιών αφού κανείς δεν μαθαίνει πως να είναι γονιός και μαθαίνει στην πορεία μέσα από λάθη τα οποία όμως έχουν σοβαρό αντίκτυπο στα παιδιά ακόμα και αν δεν το δείχνουν, και χρειάζεται λίγη ρέγουλα στο μεγάλωμα των παιδιών τα οποία σαν τρυφερές ψυχές θέλουν και το παιγνίδι τους και την φροντίδα τους, και την ήρεμη ατμόσφαιρα στο σπίτι και επ΄ ουδενί να μπλέξουν με τα ψυχοσωματικά / κομματικά / θρησκευτικά γονέων και δασκάλων, γιατί σήμερα δεν υπάρχει εννιαία γραμμή σπίτι / σχολείο και το παιδί μόλις μεγαλώσει λίγο τραβάει ένα δικό του δρόμο επιλέγοντας τις φιλικές του συντροφιές που ο θεός ξέρει τι είναι αυτές για να ξεφύγει από την σύγχιση που του δημιούργησε στα πρώτα 15 χρόνια της ζωής του το τρίπτυχο γονείς / παπούδες / σχολείο / και εδώ είναι όλα πλέον στην τύχη, αν οι παρέες είναι καλές έχει καλώς, αν είναι σκατοπαρέες ακολουθεί μπλέξιμο, και να θυμάστε ότι από τα 12-13 οι γονείς δεν γνωρίζουν πως ζούν τα παιδιά τους εκτός σπιτιού, ούτε τι παρέες κάνουν, ούτε τι γνώμες ανταλλάσουν μεταξύ τους και αυτός ο τρόπος ζωής ο εκτός σπιτιού είναι που θα τα κάνει να πάρουν τις όποιες αποφάσεις για την μετέπειτα πορεία τους στη ζωή.
Σήμερα ο ρόλος του γονέα τελειώνει στα 12-13 γιατί μετά αναλαμβάνει το περιβάλλον του παιδιού και είναι στο χέρι του γονέα σε αυτό το διάστημα να κερδίσει την μάχη για την μετέπειτα ομαλή πορεία των παιδιών του, αν δεν τα καταφέρει σε αυτό το διάστημα τότε αναλαμβάνει η τύχη την τύχη των παιδιών αυτών, και τι σημαίνει αυτό το ζούμε καθημερινά στις ειδήσεις.
Αντιλαμβάνομαι ότι διαφωνείται αλλά αυτή είναι η άποψη μου, η ύπαρξη παιδιών στην οικογένεια, το μεγάλωμα τους και η πλήρης αφοσίωση σε αυτά πρέπει να είναι εκ΄ των ούκ άνευ για άτομα που αοφάσισαν να γίνουν γονείς και έχουν συγκροτημένη προσωπικότητα, οι άλλοι είναι περίπου γονείς και γίνονται άθελα τους αν όχι καταστροφείς με την περίπου συμπεριφορά τους στα παιδιά τους και έτσι συμβάλλουν χωρίς να το κατανοούν σε μεγάλο βαθμό στην διάλυση της όποιας κοινωνίας.
Τελευταία επεξεργασία από 21 quadra και 07 Ιαν 2017, 11:48, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Το να λες "αν δεν μπορούσε να κάθεται η μαμά δεν θα έκανα δεν είναι λύση. Δηλαδή 90% των ζευγαριών δεν θα έπρεπε να κάνουν παιδιά κατ' εσέ;;; 
