Έχω τελειώσει τη χρονιά στη Σχολή, έχει λήξει η σύμβαση και παίρνω ταμείο ανεργίας (περίπου 350 ήταν τότε, αν θυμάμαι καλά, αν κάποιος θυμάται καλύτερα ας μας πει). Θα έπαιρνα μέχρι και Σεπτέμβριο, δηλαδή μιλάμε για Ιούλιο - Σεπτέμβριο περίπου 1000€ ζεστά το χέρι.
Μου λέει ένας φίλος, κολλητός, αυτός με την Μπέμπα, που τα πίναμε μαζί ότι υπάρχει το εξής ενδεχόμενο: θα προκηρυχθεί διαγωνισμός σε λίγο καιρό για τις τιμές των φαρμάκων. Αυτόν τον διαγωνισμό θα τον κερδίσουμε εμείς γιατί η Υπουργός κ. Κ... είναι κολλητή του προέδρου της εταιρείας και του το έχει εξασφαλίσει. Έτσι, λοιπόν, εμείς αρχίζουμε το έργο από τώρα, ώστε να είμαστε έτοιμοι γιατί τα περιθώρια μετά είναι ασφυκτικά. Χρειάζομαι, μου λέει, έναν που να ξέρει καλά αναλογίες διαλυμμάτων (βλ. Χημεία Α΄ Λυκείου), ώστε να περνάει σφαίρα δεδομένα και να κάνει και ελέγχους σε αυτά που περνάνε οι υπόλοιποι υπάλληλοι. Εντάξει, του απαντάω, αλλά πόσο παίζει από χρήμα; Θα δουλέψεις, μου λέει, 10-15 ημέρες, με 8 ώρες την ημέρα, προς 10€ την ώρα. Ωραία, σκέφτομαι, διακόπτω ταμείο ανεργίας, βγάζω κατ' ελάχιστον 800€ και μετά παίρνω την γυναίκα και πηγαίνουμε διακοπές με αυτά. Δέχομαι, λοιπόν, κόβω το ταμείο, πηγαίνω στην εταιρεία να πιάσω δουλειά και βλέπω την εξής κατάσταση: φοιτητές, ακόμη και δικοί μου, να δουλεύουν, βαλτοί είτε του κολλητού, είτε του αδελφού του, είτε ενός υπαλλήλου (φοιτητής μου που τον γνώρισα στον φίλο και τον πήρε στην εταιρεία), είτε, οι περισσότεροι, κάποιου στελέχους του κόμματος που κυβερνούσε τότε (ΓΑΠ ήταν, μην ψάχνετε). Μετά από 3 ημέρες, αφού είχα δουλέψει κανονικά και τους πρότεινα και κάτι τρόπους να διορθώσουν τη βάση δεδομένων* που είχαν (μιλάμε ότι δεν είχαν σκεφτεί να βάζεις ποσότητα δραστικής ουσίας στο χάπι, ποσότητα χαπιών στη συσκευασία και τιμή και να σου βγάζει αμέσως την αναλογία μέσω μιας απλής διαίρεσης π.χ. 500mg παρακεταμόλη * 20 χαπάκια = 10000mg προς 5€ = 0,0005€/mg) πρέπει να υπογράψω σύμβαση. Έκαναν την πάπια οι παίχτες. Καθυστερούσαν μέχρι την 5η ημέρα που πιάνω τον κολλητό και του λέω ότι δε γίνεται έτσι, στον ΟΑΕΔ περιμένουν την σύμβαση για να διακόψουν το ταμείο ανεργίας, άρα τελειώνετε γιατί θα σηκωθώ να φύγω. Εν τω μεταξύ, δούλευα με καταιγιστικό ρυθμό και με τις μετατροπές στη βάση ο αναμενόμενος ρυθμός των 300 εγγραφών την ημέρα (* 20 άτομα την ημέρα) που θα οδηγούσαν σε ολοκλήρωση της βάσης σε 15 ημέρες είχε φτάσει στο σημείο να κάνω 1500+ εγγραφές την ημέρα με ποσοστό λανθασμένων καταχωρήσεων <0,005% με τον 2ο σε παραγωγικότητα να είναι στο 600-700 περίπου (εκτός ενός ΑΝΤΑΡΣΥΑ που είχε πιάσει το νόημα και έγραφε ό,τι ήθελε, άρα έβγαζε 1600+ εγγραφές την ημέρα με ποσοστά λάθους της τάξης του 60%, οπότε τον έδιωξαν μετά από 3 ημέρες). Μετά από 5 ημέρες με έβαλαν στο 1ο επίπεδο ελέγχου και όταν το τελείωσα και αυτό στο 2ο επίπεδο, οπότε και τελείωσα τη δουλειά εκεί στις 10 ημέρες. Επιστρέφω πίσω τώρα, στην 5η ημέρα. Πηγαίνω, υπογράφω την σύμβαση (βλακεία ήταν ότι δεν την κοίταξα καν), παίρνω και ένα αντίγραφο για εμένα και το κοιτάω μετά τη δουλειά γυρνώντας σπίτι. Έμεινα άναυδος: αντί για 8 ώρες υπολόγιζαν 7, αντί για 10 καθαρά υπολόγιζαν 6. Δεν πειράζει, λέω, έστω και 600 σε 10 ημέρες φτάνουν για διακοπές μια εβδομάδα, τουλάχιστον να βγάλουμε βενζίνες, φαγητά, εισιτήρια πλοίου. Αμ δε... τελικά, και μέχρι σήμερα, έχω πάρει στην τράπεζα 250€ και τα υπόλοιπα ΘΑ τα πάρω, αν ποτέ ο πρόεδρος βρεθεί σε καλή οικονομική κατάσταση, δηλαδή ποτέ. Τσακώθηκα με τον κολλητό, τσακώθηκα με τον φοιτητή που τον είχα βοηθήσει να πιάσει τη δουλειά και έχω κόψει τις πολλές επαφές από τότε, αλλά χρήματα δε θα δω ποτέ γιατί ο πρόεδρος δηλώνει: ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος. Και το κερασάκι στην τούρτα ήρθε όταν τελικά δεν το πήρε το έργο, αφού άλλαξε Υπουργός, οπότε τα παρατάει όλα, αρνιόταν μέχρι και να μου βγάλει την απόλυση, με αποτέλεσμα να είμαι σε μια διαρκή διαδικασία πήγαινε - έλα σε εταιρεία - ΟΑΕΔ (για να λέμε και την αλήθεια φταίνε κι αυτοί γιατί δεν μπορούσαν να με εμφανίσουν άνεργο, ακόμη κι αν τους έδειχνα την απόλυση από την εταιρεία, αφού η εταιρεία δεν την ανακοίνωνε στον ΟΑΕΔ ή κάτι τέτοιο, όπως το κατάλαβα). Ως αποτέλεσμα έχασα όλο το ταμείο, δηλαδή 1000€, έχασα 600-800€ από την εταιρεία (παραπάνω κανονικά) + άφθονο χρόνο και τη δουλειά και από διακοπές. Έκτοτε, όταν ακούω ιδιωτική εταιρεία βγάζω αφρούς από το στόμα και ούτε θέλω να τους βλέπω στα μάτια μου... Για κάλυψη νομοθεσίας δεν το συζητώ καν, έτσι; Εφόσον δηλώσει ότι δεν έχει... τέλος... δεν του παίρνεις τίποτε.
Και πριν πείτε ότι φταίει και ο φίλος - θα έχετε και δίκιο - σκεφθείτε ότι και ο ίδιος έχασε χρήμα με την υπόθεση: υπερωρίες, bonus, σαββατοκύριακα που του είχε υποσχεθεί ότι θα του τα δώσει (κάτι χιλιάδες €) όλα χάθηκαν και τον άφησε και απλήρωτο έναν ολόκληρο χρόνο, δηλαδή του χρωστούσε (μέχρι πριν λίγο καιρό που το έδωσε κάτι ψιλά) πάνω από 35.000€.
Ευχαριστώ.
* Την έφτιαχνε ένα λαμόγιο μαθηματικός, γνωστός της Υπουργού και αυτός κτλ κτλ.
** Και στη γιορτή του ο φίλος με το ζόρι με κάλεσε, κατόπιν συμφωνίας να μην κάτσω κοντά στον πρόεδρο, να μην του μιλήσω καθόλου και να μην διανοηθώ να τσακωθώ μαζί του και του χαλάσω τη μανέστρα.
Οι απαντήσεις χρηστών ίσως περιέχουν διαστρεβλώσεις
Το κανάλι μου στο YouTube:
https://www.youtube.com/user/pipinos1976/videos
Προσωπική επικοινωνία:
http://www.forum.odigein.com

΄ δεν μπορώ να το βρω, βοηθήστε με...
μετά τους εργαζόμενους, τώρα και οι συμφορουμίτες!
Τι τιμή!!Μι συγκινάτε...
