- 12 Φεβ 2023, 18:04
#804692
Μερικά επιγραμματικά επειδή βλέπω έπεσε έμπνευση το ΣΚ και δεν μπορώ να απαντήσω συγκεκριμένα σε όλα όσα θα ήθελα:
1. Αυτό το ποστ το γράφω από το σπιτάκι μου στη Θεσσαλονίκη. Μία πόλη που ανήκει στην Ελλάδα κατόπιν απρόκλητης εισβολής της Ελλάδας προς το κυρίαρχο κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αν έγραφα δηλαδή τώρα ότι όποιος κάνει εισβολή είναι de facto και a priori σατανικός φασίστας θα ήμουν σχιζοφρενής, βλάκας ή απλά ανιστόρητος. Οπότε συγνώμη που σας χαλάω τη μαγιονέζα αλλά, όχι, αυτός που κάνει μία εισβολή μπορεί να έχει και δίκιο ή μπορεί να έχει πλήρως αιτιολογημένη τη στάση του. Τα τσιτάτα είναι για ανθρώπους που δεν μπορούν να επιχειρηματολογούν. Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά ακόμα παρόμοια παραδείγματα, ας μείνω σε αυτό που μας αφορά.
2. Η Ουκρανία όπως αυτή εκφράζεται δια της ουκρανικής κυβέρνησης, διεξάγει μεν έναν αμυντικό αγώνα αλλά δεν έχει κανένα από τα χαρακτηριστικά που θα δικαιολογούσαν κάποια συμπάθεια στον αγώνα της (για μένα) και λυπάμαι για αυτό. Προκάλεσε έναν πόλεμο στο λαό της όχι γιατί δεν αποδέχθηκε το δίκιο του ισχυροτέρου, αλλά επειδή θέλησε να πει στον ισχυρό γείτονα ότι έχει ακόμα πιο ισχυρούς φίλους λίγο παραπέρα. Λυπάμαι που το λέω αλλά το ιερό δικαίωμα να συμμετάσχει κάποιος στην ισχυρότερη, εγκληματικότερη και απανθρωπότερη συμμορία του πλανήτη δεν υφίσταται. Δεν προσπάθησε να απελευθερώσει τις "Λαϊκές"
Δημοκρατίες του Ντονμπάς, ασχέτως που ο Πούτιν είπε πως αυτό ήθελε, δεν διεκδίκησε πίσω την Κριμαία. Δεν αμφισβήτησε την ολιγαρχική και ολιγοπωλειακή δομή του ντόπιου καπιταλισμού, δεν διεκδίκησε καλύτερο μέλλον για τους πολίτες της χώρας. Διεκδίκησε μόνο το δικαίωμα να συνταχθεί με τα τσακάλια του πλανήτη. Το γεγονός ότι είναι δικαίωμά της ως ανεξάρτητο κράτος, δε σημαίνει ότι απαλλάσσεται από τις συνέπειες των πράξεών της σε πολιτικό, στρατιωτικό ακόμα και ηθικό επίπεδο. Θέλει τεράστιες προσωπικές εκπτώσεις και αδιανόητα λογικά άλματα για να βάλει κάποιος στο ίδιο κάδρο τον Χο Τσι Μινχ με τον Ζελένσκι.
3. Και φτάνουμε στο αυτονόητο. Το ότι κάποιος δέχθηκε εισβολή ούτε τον κάνει συμπαθή ούτε μας κάνει αλληλέγγυους και δεν υπάρχει κανένας λόγος να απολογούμαστε γι'αυτό. Ακριβώς όπως ούτε ο Μουλάς Ομάρ ή ο Σαντάμ έγιναν συμπαθείς, το ίδιο ισχύει για τον Ζελένσκι με την παρούσα επικοινωνία, ιδεολογία και στόχευση. Αδιαφορώ αν ο Μπους ή ο Πούτιν είναι καθαρματάρες. Δεν μπορώ να ταυτιστώ με την επιδίωξη να γίνει σφογγοκωλάριος των ΗΠΑ και δεν ταυτίζομαι. Αν ήταν άλλο το πλαίσιο πιθανώς ή/και προφανώς θα ταυτιζόμουν.
4. Είναι ανόητο στην πολιτική να μην κρίνουμε εκ του αποτελέσματος. Ξαναπιάνω το παραπάνω παράδειγμα. Η Ελλάδα μπούκαρε στην Τουρκία. Ίδιο πλαίσιο, ίδιες διεκδικήσεις. 1897 -> φάπα -> Εθνική Ταπείνωση. 1912 -> νίκη -> Εθνικός Θρίαμβος. Αρά, ναι. Το διακύβευμα είναι το Α και το Ω.
5 και τέλος. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα να λες ότι δικαιολογείται η ρωσική εισβολή ή να λες ότι η Ουκρανία είχε πάρα πολλούς τρόπους να αποφύγει αυτή την κατάσταση. Το ότι κάποιοι τα κάνουν ίσωμα ή και ίδια για να επιτεθούν σε όποιον διαφωνεί με την αλήθεια τους κάτι δείχνει.
“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”
Στο Ιράκ π.χ. που ΔΕΝ βρέθηκα τα Weapons of Mass Destruction που διακήρυτταν και για τα οποία ζήτησε συγγνώμη η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, ή ο τότε PM, εν πάση περιπτώσει; 
Περισσότερα άρματα βγάζαμε κάποτε στην παρέλαση της Θεσσαλονίκης εμείς. 
Γιατί με προγκάς;