'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'
- 07 Απρ 2016, 16:39
#242860
απο το λαιμο φαινεται να ειναι αρκετα παλιο.Τι ειναι?
- 07 Απρ 2016, 21:29
#242939
ε πες μας και τη μαρκα βρε ψυχοβγαλτη 
'It has the interior ambience of a tupperware container and the exterior design flair of an Adidas tracksuit. However this is all hiding a godly powertrain - no other car can extract grip from a surface quite like an Evo.'
- 07 Απρ 2016, 21:38
#242943
Vincini αν θυμαμαι απ τα αυτοκολλητα που ειχε πανω. Δεν ειναι κανας τρομερος σκελετος, γι αυτο δεν το ειπα απ την αρχη.
sent >, γι' αυτό ίσως δεν έχω βάλει τόνους
sent >, γι' αυτό ίσως δεν έχω βάλει τόνους
- 11 Απρ 2016, 13:20
#244204
Εκκαθάριση αποθήκης οικογενειακού φίλου.
- 12 Απρ 2016, 15:50
#244663
Έχεις φτάσει λοιπόν στο όριο των 80 χιλιομέτρων και θεωρείς ότι δεν πάει άλλο.
Ξεκίνα με τα εξής:
βρες παρέα ώστε να περνάει πιο άνετα η ώρα
τα 80 χιλιόμετρα είναι χοντρικά η απόσταση Βάρκιζας-Σουνίου, που είναι ίσως η πιο κλασική επίπεδη διαδρομή στην Αττική. Βέβαια, στην πράξη δεν είναι και τόσο επίπεδη, αφού τα υψομετρικά της είναι πάνω από 1000 μέτρα.
Όταν έκανα αυτή τη διαδρομή πρώτη φορά, ήμουν μόνος και σκυλοβαρέθηκα. Θεώρησα πολύ ανιαρό πράγμα το να πηγαίνεις 3-3.5 ώρες βόλτα μόνος σου. Η ίδια διαδρομή με παρέα περνάει αέρα. Ούτε που την καταλαβαίνεις.
Τρώγε κάθε μία ώρα
Ο οργανισμός μας αντέχει μέχρι 1.5, άντε 2 ώρες χωρίς φαγητό. Αν οι βόλτες σου είναι μεγαλύτερες, θα πρέπει να τρως απαραιτήτως κάθε μία ώρα, ακόμα κι αν δεν πεινάς. Κάνει απίστευτη διαφορά στην απόδοση και στα κουράγια σου το να έχεις αποθέματα ενέργειας. Το ωριαίο γεύμα μπορεί να είναι τοστ, μπανάνα, παστέλι. Δεν πάω ακόμα στα πιο εξειδικευμένα τζελάκια.
Πίνε σωστά
Εννοώντας ταμπλέτες ηλεκτρολύτη διαλυμένες μέσα στο παγούρι σου. Αν μάλιστα μιλάμε για βόλτα τριψήφιων χιλιομέτρων, δεν είναι κακή ιδέα να πάρεις και μια αμπούλα μαγνησίου. Όλα αυτά τα βρίσκεις στα φαρμακεία, δε μιλάμε για αναβολικά.
Συνήθισε τις μεγάλες βόλτες
Αν βρεις την κατάλληλη παρέα και βγαίνεις μία φορά την εβδομάδα για 100άρα+, τότε μετά από 5 βόλτες, θα σου φαίνεται περίπατος. Προσωπικά είχα φτάσει στο σημείο να κάνω βόλτα 130 χιλιομέτρων και να νιώθω τελείως ξεκούραστος και χαλαρός για το υπόλοιπο της ημέρας.
Έχε συγκεκριμένο στόχο
Δηλαδή brevet=αγώνα 200 χιλιομέτρων. Αγώνα όχι με αυστηρή κατάταξη αλλά όπου οι τερματίσαντες θεωρούνται αυτομάτως νικητές, χωρίς κατάταξη.
Όταν τον Αύγουστο του 2015 ξεκίνησα τις μεγάλες βόλτες (100+), το έκανα για χάρη της παρέας. Τον Σεπτέμβρη που γύρισα στην Αθήνα, είπα να πάρω μέρος στο 200άρι της Αττικής που ήταν στις 20 Σεπτεμβρίου. Συνέχισα τις μεγάλες βόλτες και καθιέρωσα να βγαίνω το πρωί του Σαββάτου. Δικτυώθηκα μέσω φόρουμ και συνδυάζοντας διάφορες παρέες, σχεδόν πάντα είχα συνοδεία. Πιέστηκα λίγο για να μπορώ να βγαίνω κάθε Σάββατο στο ραντεβού των 7 π.μ. αλλά σε πληροφορώ ότι το συναίσθημα της ολοκλήρωσης του 200αριού ήταν μοναδικό. Ήταν ένας προσωπικός άθλος που όταν πρωτοξεκίνησα να κάνω ποδήλατο, μια πενταετία πριν, μου φαινόταν αδιανόητο. Άκουγα για τέτοιες αποστάσεις και τις θεωρούσα τόσο μακρινές κι έξω από εμένα. Με πολλή χαρά θα επαναλάβω και φέτος το καλοκαίρι μια αντίστοιχη προετοιμασία, ώστε (πρώτα ο Θεός) τον Σεπτέμβρη να το επαναλάβω. Και καθώς από το 200άρι μέχρι σήμερα έχει μεσολαβήσει μια μπέμπα, άπειρα ξενύχτια και λίγος χρόνος για ποδήλατο, θα χρειαστώ αντίστοιχη προετοιμασία με την πρώτη φορά.
Βρες λοιπόν ένα brevet κοντά στην περιοχή σου σε μερικούς μήνες και θέσε στόχο να το τερματίσεις.
Αλλαγή ποδηλάτου
Ναι, το ξέρω ότι υπάρχουν τύποι που έχουν τερματίσει σε 300άρια με 29άρια ΜΤΒ ή με σπαστό ποδήλατο, όμως αυτό δεν αναιρεί το ότι το ποδήλατό σου ΔΕΝ κάνει για τόσο μεγάλες αποστάσεις. Βαρύ, κουραστικό και μη αποδοτικό. Αν ο στόχος σου είναι τα 80 χιλιόμετρα να γίνουν 100 ή 120, μια χαρά μπορείς με το συγκεκριμένο. Αν όμως πωρωθείς και γουστάρεις, κάτω από τα πολύχρωμα κολάν και τα αφράτα μαξιλαράκια για τα μαλακά μόρια, θα πρέπει να φωλιάσει ένα ατίθασο κουρσί. Τα τρέκινγκ είναι καλά για εισαγωγή στην ποδηλασία δρόμου ή για δεύτερα ποδήλατα, επιφορτισμένα με τον καθημερινό κάματο. Αλλά για χιλιομετροφάγο θες γυριστό τιμόνι.
egobrain έγραψε:Dimsabas έγραψε:Για πόσα χιλιόμετρα μιλάμε; Με τι ποδήλατο και πόσα υψομετρικά;
το μεγιστο ειναι 80 χλμ, σαλονικη - ασπροβαλτα το τελευταιο. ποδηλατο τρεκινγκ.
για υψομετρα ας υποθεσουμε πως μιλαμε για επιπεδες διαδρομες.
Έχεις φτάσει λοιπόν στο όριο των 80 χιλιομέτρων και θεωρείς ότι δεν πάει άλλο.
Ξεκίνα με τα εξής:
βρες παρέα ώστε να περνάει πιο άνετα η ώρα
τα 80 χιλιόμετρα είναι χοντρικά η απόσταση Βάρκιζας-Σουνίου, που είναι ίσως η πιο κλασική επίπεδη διαδρομή στην Αττική. Βέβαια, στην πράξη δεν είναι και τόσο επίπεδη, αφού τα υψομετρικά της είναι πάνω από 1000 μέτρα.
Όταν έκανα αυτή τη διαδρομή πρώτη φορά, ήμουν μόνος και σκυλοβαρέθηκα. Θεώρησα πολύ ανιαρό πράγμα το να πηγαίνεις 3-3.5 ώρες βόλτα μόνος σου. Η ίδια διαδρομή με παρέα περνάει αέρα. Ούτε που την καταλαβαίνεις.
Τρώγε κάθε μία ώρα
Ο οργανισμός μας αντέχει μέχρι 1.5, άντε 2 ώρες χωρίς φαγητό. Αν οι βόλτες σου είναι μεγαλύτερες, θα πρέπει να τρως απαραιτήτως κάθε μία ώρα, ακόμα κι αν δεν πεινάς. Κάνει απίστευτη διαφορά στην απόδοση και στα κουράγια σου το να έχεις αποθέματα ενέργειας. Το ωριαίο γεύμα μπορεί να είναι τοστ, μπανάνα, παστέλι. Δεν πάω ακόμα στα πιο εξειδικευμένα τζελάκια.
Πίνε σωστά
Εννοώντας ταμπλέτες ηλεκτρολύτη διαλυμένες μέσα στο παγούρι σου. Αν μάλιστα μιλάμε για βόλτα τριψήφιων χιλιομέτρων, δεν είναι κακή ιδέα να πάρεις και μια αμπούλα μαγνησίου. Όλα αυτά τα βρίσκεις στα φαρμακεία, δε μιλάμε για αναβολικά.
Συνήθισε τις μεγάλες βόλτες
Αν βρεις την κατάλληλη παρέα και βγαίνεις μία φορά την εβδομάδα για 100άρα+, τότε μετά από 5 βόλτες, θα σου φαίνεται περίπατος. Προσωπικά είχα φτάσει στο σημείο να κάνω βόλτα 130 χιλιομέτρων και να νιώθω τελείως ξεκούραστος και χαλαρός για το υπόλοιπο της ημέρας.
Έχε συγκεκριμένο στόχο
Δηλαδή brevet=αγώνα 200 χιλιομέτρων. Αγώνα όχι με αυστηρή κατάταξη αλλά όπου οι τερματίσαντες θεωρούνται αυτομάτως νικητές, χωρίς κατάταξη.
Όταν τον Αύγουστο του 2015 ξεκίνησα τις μεγάλες βόλτες (100+), το έκανα για χάρη της παρέας. Τον Σεπτέμβρη που γύρισα στην Αθήνα, είπα να πάρω μέρος στο 200άρι της Αττικής που ήταν στις 20 Σεπτεμβρίου. Συνέχισα τις μεγάλες βόλτες και καθιέρωσα να βγαίνω το πρωί του Σαββάτου. Δικτυώθηκα μέσω φόρουμ και συνδυάζοντας διάφορες παρέες, σχεδόν πάντα είχα συνοδεία. Πιέστηκα λίγο για να μπορώ να βγαίνω κάθε Σάββατο στο ραντεβού των 7 π.μ. αλλά σε πληροφορώ ότι το συναίσθημα της ολοκλήρωσης του 200αριού ήταν μοναδικό. Ήταν ένας προσωπικός άθλος που όταν πρωτοξεκίνησα να κάνω ποδήλατο, μια πενταετία πριν, μου φαινόταν αδιανόητο. Άκουγα για τέτοιες αποστάσεις και τις θεωρούσα τόσο μακρινές κι έξω από εμένα. Με πολλή χαρά θα επαναλάβω και φέτος το καλοκαίρι μια αντίστοιχη προετοιμασία, ώστε (πρώτα ο Θεός) τον Σεπτέμβρη να το επαναλάβω. Και καθώς από το 200άρι μέχρι σήμερα έχει μεσολαβήσει μια μπέμπα, άπειρα ξενύχτια και λίγος χρόνος για ποδήλατο, θα χρειαστώ αντίστοιχη προετοιμασία με την πρώτη φορά.
Βρες λοιπόν ένα brevet κοντά στην περιοχή σου σε μερικούς μήνες και θέσε στόχο να το τερματίσεις.
Αλλαγή ποδηλάτου
Ναι, το ξέρω ότι υπάρχουν τύποι που έχουν τερματίσει σε 300άρια με 29άρια ΜΤΒ ή με σπαστό ποδήλατο, όμως αυτό δεν αναιρεί το ότι το ποδήλατό σου ΔΕΝ κάνει για τόσο μεγάλες αποστάσεις. Βαρύ, κουραστικό και μη αποδοτικό. Αν ο στόχος σου είναι τα 80 χιλιόμετρα να γίνουν 100 ή 120, μια χαρά μπορείς με το συγκεκριμένο. Αν όμως πωρωθείς και γουστάρεις, κάτω από τα πολύχρωμα κολάν και τα αφράτα μαξιλαράκια για τα μαλακά μόρια, θα πρέπει να φωλιάσει ένα ατίθασο κουρσί. Τα τρέκινγκ είναι καλά για εισαγωγή στην ποδηλασία δρόμου ή για δεύτερα ποδήλατα, επιφορτισμένα με τον καθημερινό κάματο. Αλλά για χιλιομετροφάγο θες γυριστό τιμόνι.
- 12 Απρ 2016, 17:54
#244701
πολυ καλος 
σχετικα με τις στασεις εχεις βρει καποια βοηθητικη/αποδοτικη συνηθεια;
πχ (τυχαια τα λεω) 5λεπτη σταση ανα μια ωρα διαδρομης ή μία μονο βασικη σταση λιγο μεγαλυτερης διαρκειας.
επισης, για το ποσοτικο του νερου: ποσο πινεις πανω-κατω σε ενα 100αρι;
να 'σαι καλα ντιμ!
σχετικα με τις στασεις εχεις βρει καποια βοηθητικη/αποδοτικη συνηθεια;
πχ (τυχαια τα λεω) 5λεπτη σταση ανα μια ωρα διαδρομης ή μία μονο βασικη σταση λιγο μεγαλυτερης διαρκειας.
επισης, για το ποσοτικο του νερου: ποσο πινεις πανω-κατω σε ενα 100αρι;
να 'σαι καλα ντιμ!
γιάννς
- 12 Απρ 2016, 19:44
#244720
Οι στάσεις βγαίνουν είτε χρονικά είτε χιλιομετρικά, αλλά στο τέλος ταυτίζονται: είναι μία στάση κάθε 20-25 χιλιόμετρα ή κάθε μία ώρα. Στη διαδρομή Βάρκιζα-Σούνιο-Βάρκιζα, οι κουρσάδες θα σταματήσουν στην Ανάβυσσο (στο γνωστό supermarket για δωρεάν ανεφοδιασμό στον εξωτερικό ψύκτη), μετά στο Σούνιο (όπου θα αράξουν και λίγο παραπάνω από το πεντάλεπτο) και στην επιστροφή στάση στη Σαρωνίδα.
Εννοείται ότι ανάλογα με τον ρυθμό και την παρέα, μπορεί να μη γίνει και καθόλου στάση. Όμως, αν ο στόχος δεν είναι ο αγωνιστικός ρυθμός αλλά το να βγουν πολλά χιλιόμετρα, οι στάσεις πρέπει να είναι αρκετές. Όχι όμως πολύ μεγάλες, γιατί τότε κρυώνεις ή συνηθίζεις στην ξάπλα και μετά πού να ξανακαβαλήσεις...
Όσο για το νερό, όσο είναι χειμώνας, ένα παγούρι αρκεί. Όσο καλοκαιριάζει κι ιδρώνουμε περισσότερο, χρειάζονται δύο παγούρια. Συνήθως το ένα με ηλεκτρολύτες και το άλλο με σκέτο νερό. Η ποσότητα είναι τελείως προσωπική υπόθεση. Στο 200άρι της Αττικής είχα πιει συνολικά 8.5 λίτρα. Ο γενικός κανόνας λέει ότι δεν το τσιγκουνευόμαστε, όπως άλλωστε και το φαγητό.
Καλά, το φαγητό είναι ξεχωριστό κεφάλαιο. Στο 200άρι είχα διαβάσει ότι πρέπει να φας όσο περισσότερο γίνεται. Νόμιζα ότι το τηρούσα όταν ξαφνικά, κάπου στο 170, έκλεισε ο γενικός. Από το κυνηγητό με 30άρες σε ελαφριά ανηφόρα (έλαχα σε γκρουπάκι με τρελοκομεία), ξάφνου άδειασα τελείως και με προσπάθεια πήγαινα με 12. Έφτασα με τα χίλια ζόρια σε ένα φούρνο κι άρχισα να τρώω και να πίνω ό,τι βρήκα μπροστά μου. Πίτσες, παγωτά, κόκα κόλα, 1.5 λίτρο νερό. Μόνο έτσι συνήλθα κι έκανα τα τελευταία 30τόσα (συνολική απόσταση 208).
Μερικοί φοβούνται να φάνε αρκετά επειδή θέλουν να χάσουν κιλά. Μα πάλι χάνεις κιλά, αφού αυτές οι βόλτες καταναλώνουν πολλή ενέργεια. Δηλαδή υπολόγισε τουλάχιστον 3000 θερμίδες/100 χλμ αν είσαι ψωμωμένος, όπως εγώ. Οπότε και να φας 1000 θερμίδες ώστε να καταφέρεις να ολοκληρώσεις τη βόλτα, δεν τρέχει τίποτα. Αν δε φας, θα καταρρεύσεις κι η βόλτα δε θα βγει. Οπότε ούτε όλες τις θερμίδες θα κάψεις, άσε που θα απογοητευτείς και μπορεί να μην ξαναεπιχειρήσεις κάτι ανάλογο.
Κάτι τελευταίο και πολύ σημαντικό για τις μεγάλες αποστάσεις: ο ρυθμός.
Θα πηγαίνεις μονίμως χαλαρά, χωρίς να ανεβάσεις ψηλούς παλμούς. Αλαχάνιαστος, που λένε. Αυτό είναι δύσκολο γιατί (ειδικά στην αρχή που είσαι ξεκούραστος) είναι εύκολο να παρασυρθείς και να πατήσεις πιο δυνατά. Δεν πρέπει. Κι αν είσαι με παρέα, βρες άτομα με την ίδια πάνω-κάτω απόδοση ώστε να ταιριάζουν οι ρυθμοί σας. Ο πιο αργός δίνει τον ρυθμό οπότε αν υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά, θα είναι κουραστικό να πηγαίνετε όσο αργά θέλει αυτός. Ή θα τον ξεπατώσετε αν προσπαθήσει να σας ακολουθήσει.
Εννοείται ότι ανάλογα με τον ρυθμό και την παρέα, μπορεί να μη γίνει και καθόλου στάση. Όμως, αν ο στόχος δεν είναι ο αγωνιστικός ρυθμός αλλά το να βγουν πολλά χιλιόμετρα, οι στάσεις πρέπει να είναι αρκετές. Όχι όμως πολύ μεγάλες, γιατί τότε κρυώνεις ή συνηθίζεις στην ξάπλα και μετά πού να ξανακαβαλήσεις...
Όσο για το νερό, όσο είναι χειμώνας, ένα παγούρι αρκεί. Όσο καλοκαιριάζει κι ιδρώνουμε περισσότερο, χρειάζονται δύο παγούρια. Συνήθως το ένα με ηλεκτρολύτες και το άλλο με σκέτο νερό. Η ποσότητα είναι τελείως προσωπική υπόθεση. Στο 200άρι της Αττικής είχα πιει συνολικά 8.5 λίτρα. Ο γενικός κανόνας λέει ότι δεν το τσιγκουνευόμαστε, όπως άλλωστε και το φαγητό.
Καλά, το φαγητό είναι ξεχωριστό κεφάλαιο. Στο 200άρι είχα διαβάσει ότι πρέπει να φας όσο περισσότερο γίνεται. Νόμιζα ότι το τηρούσα όταν ξαφνικά, κάπου στο 170, έκλεισε ο γενικός. Από το κυνηγητό με 30άρες σε ελαφριά ανηφόρα (έλαχα σε γκρουπάκι με τρελοκομεία), ξάφνου άδειασα τελείως και με προσπάθεια πήγαινα με 12. Έφτασα με τα χίλια ζόρια σε ένα φούρνο κι άρχισα να τρώω και να πίνω ό,τι βρήκα μπροστά μου. Πίτσες, παγωτά, κόκα κόλα, 1.5 λίτρο νερό. Μόνο έτσι συνήλθα κι έκανα τα τελευταία 30τόσα (συνολική απόσταση 208).
Μερικοί φοβούνται να φάνε αρκετά επειδή θέλουν να χάσουν κιλά. Μα πάλι χάνεις κιλά, αφού αυτές οι βόλτες καταναλώνουν πολλή ενέργεια. Δηλαδή υπολόγισε τουλάχιστον 3000 θερμίδες/100 χλμ αν είσαι ψωμωμένος, όπως εγώ. Οπότε και να φας 1000 θερμίδες ώστε να καταφέρεις να ολοκληρώσεις τη βόλτα, δεν τρέχει τίποτα. Αν δε φας, θα καταρρεύσεις κι η βόλτα δε θα βγει. Οπότε ούτε όλες τις θερμίδες θα κάψεις, άσε που θα απογοητευτείς και μπορεί να μην ξαναεπιχειρήσεις κάτι ανάλογο.
Κάτι τελευταίο και πολύ σημαντικό για τις μεγάλες αποστάσεις: ο ρυθμός.
Θα πηγαίνεις μονίμως χαλαρά, χωρίς να ανεβάσεις ψηλούς παλμούς. Αλαχάνιαστος, που λένε. Αυτό είναι δύσκολο γιατί (ειδικά στην αρχή που είσαι ξεκούραστος) είναι εύκολο να παρασυρθείς και να πατήσεις πιο δυνατά. Δεν πρέπει. Κι αν είσαι με παρέα, βρες άτομα με την ίδια πάνω-κάτω απόδοση ώστε να ταιριάζουν οι ρυθμοί σας. Ο πιο αργός δίνει τον ρυθμό οπότε αν υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά, θα είναι κουραστικό να πηγαίνετε όσο αργά θέλει αυτός. Ή θα τον ξεπατώσετε αν προσπαθήσει να σας ακολουθήσει.
- 12 Απρ 2016, 20:55
#244738
Πω μου θυμισες φασεις στο βουνο με mountain που φευγαμε πρωι και γυρνουσαμε βραδυ (ουτε θελω να μετρησω χλμ αλλα φανταζομαι ηταν πανω απο 100-120 και μαλιστα σε βουνα με τρελα υψομετρικα και ανηφοριδια και καταβασεις γρηγορες...). Και καποιες φορες με ψοφοκρυο χειμωνιατικο παγωνια....
Εννοειται δεν επαιζαν ουτε τζελακια ουτε τπτ, μονο νερακι απ τις πηγες και κανα καρυδι, καστανο, μηλαρακι...
Σε μια φαση ειχα σταματησει σουρουπο πια, εκατσα κατω και πηγε να με παρει ο υπνος απ την εξαντληση!!
Αλλες φορες παιρναμε τηλ και μας μαζευαν με τα αγροτικα γιατι ειχαμε κλαταρει!
Ωραιες εποχες...
Εννοειται δεν επαιζαν ουτε τζελακια ουτε τπτ, μονο νερακι απ τις πηγες και κανα καρυδι, καστανο, μηλαρακι...
Σε μια φαση ειχα σταματησει σουρουπο πια, εκατσα κατω και πηγε να με παρει ο υπνος απ την εξαντληση!!
Αλλες φορες παιρναμε τηλ και μας μαζευαν με τα αγροτικα γιατι ειχαμε κλαταρει!
Ωραιες εποχες...
I would never die for my beliefs because I might be wrong.
- 13 Απρ 2016, 01:05
#244831
Είναι παράλογο που βρίσκω τη στάση των κουρσών με γυριστό τιμόνι πολύ κουραστική; Βέβαια ίσως να φταίει ότι δεν το είχα χρησιμοποιήσει για αποστάσεις ή ότι έχω (είχα) κοιλιά και πρόβλημα μέσης αλλά θυμάμαι δεν με βόλευε καθόλου. Υπάρχει άραγε λύση, πχ θέλει προσεκτική μελέτη και ρύθμιση στάσης, είναι απλά συνήθεια ή μερικοί δεν μπορούν και το παίρνουν απόφαση;
aka onyx !
- 13 Απρ 2016, 10:43
#244882
ντιμ, τους ηλεκτρολυτες τους βαζεις (μια ταμπλετα/λιτρο?) πριν ξεκινησεις και η ποσοτητα αυτη (λιτρο) αρκει για ενα 100αρι?
γιάννς
- 13 Απρ 2016, 13:33
#244950
Μετά από πολύ καιρό επέστρεψα Λαγό. Κάναμε με 2 φιλαράκια από κοιμητήριο Βούλας μέχρι σχεδόν πάνω από το Κορωπί και πίσω περίπου 2:30 ώρες. Άντεχα αρκετά περισσότερο αλλά ο ένας της παρέας ή θα άφηνε τα πνευμόνια του ή θα έτρωγε παντόφλα.
Καταπληκτική διαδρομή μέσα στην Αττική.
Θέλω πολύ να πάρω τον ανηφορικό δρόμο, όχι αυτόν που πάει προς Κορωπί αλλά το άλλο που ανεβαίνει στην κορυφή του λόφου που έχει κάτι εκεί ένα στρογγυλό σαν κεραία. Και μετά άλλος στόχος από Τερψιθέα μέχρι κεραίες Υμηττός.
Καταπληκτική διαδρομή μέσα στην Αττική.
Θέλω πολύ να πάρω τον ανηφορικό δρόμο, όχι αυτόν που πάει προς Κορωπί αλλά το άλλο που ανεβαίνει στην κορυφή του λόφου που έχει κάτι εκεί ένα στρογγυλό σαν κεραία. Και μετά άλλος στόχος από Τερψιθέα μέχρι κεραίες Υμηττός.
