- 22 Σεπ 2020, 15:59
#665506
Στο χάος της μάχης υπάρχει πάντα και η τύχη, κάθε σχέδιο πριν την μάχη πάει περίπατο στην πρώτη τουφεκιά όπως έχει αποδείξει η ιστορία.
Improvise, adapt and overcome που είπε και ο Clint o Εastwood.
Στην πραγματικότητα τo ελληνικό βαρύ πεζικό είχε πλεονέκτημα στην κατα παράταξη μάχη, το μυστικό ήταν στην οπλιτική παράταξη και όχι στον εξοπλισμό, αν έσπαγε η παράταξη τότε μπορούσαν να γίνουν εύκολα θύματα ενός ελαφρύτερου αντιπάλου. Ναι μεν υπήρχε οπλιτικό άγημα στα ελληνικά πλοία αλλά θεωρώ απίθανο να έφεραν πλήρη εξοπλισμό το οποίο ισοδυναμούσε με βέβαιο θάνατο αν έπεφταν στο νερό και ήταν ελάχιστοι σε σχέση με τα περσικά πληρώματα.
Η οπλιτική παράταξη/φάλλαγα πολεμούσε με την μέθοδο του ωθισμού, σπρώχνοντας δηλαδή τους αντιπάλους με το τοίχος των ασπίδων που δημιουργούσαν και λογχίζοντας από πάνω σε αντίθεση με τους αναθεωρητές της μάχης Ρωμαίους οι οποίοι υιοθέτησαν την ανοιχτή παράταξη μάχης με χώρο για χειρισμό του gladius ανεξάρτητα από τον κάθε λεγεωνάριο.
Επιπλέον οι τριήρεις μάχονταν δια εμβολισμού και το να μείνει μια τρίηρης κολλημένη σε εχθρικό πλοίο ήταν ντροπή για τον κυβερνήτη, για αυτό επέλεγαν να εμβολίσουν σημεία όπως η πλώρη ή η πρύμνη του εχθρικού σκάφους γιατι στο κέντρο αυξάνονταν οι πιθανότητες να μην μπορεί να απεμπλακεί.