- 16 Δεκ 2018, 19:35
#556242
Τελειώσα το Narcos Mexico ( αφού με πηρε 4-5 φορές ο ύπνος και αναγκάστηκα να δώ μερικά επεισόδια διπλά για να συνδέσω την ιστορία ). ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ μετριότατο . Ίσως η ιστορία να είναι πιο soft ( δεν το περίμενα ) ή καλύτερα οι πρωταγωνιστές δεν έχουν ( ή δεν αναδεικνύεται από το story ) την διαστροφή του Pablo από το Μεντεγιν και του Paco από το Κάλι ( που είναι - για να μην ξεχνιόμαστε - από τους μεγαλύτερους ever χασάπηδες ) . Η ταύτιση των ηθοποιών με τους ρόλους ( που στα Narcos - Colombia ήταν απίστευτη ) μένει σε χαμηλό επίπεδο.
Ο φονιάς της Narcos Mexico μοιάζει ένα άβουλο πλάσμα ,
περισσότερο τρομαγμένο παρά τρομακτικό.
Αντιγράφω :
" ...Η σιωπή του Γκαγιάρδο δεν είναι τόσο ομιλητική όσο του Πάμπλο. Το βλέμμα του δεν σου τρομάζει τα σωθικά. Με τον Γκαγιάρο ξέρεις ότι μπορείς να φέρεις αντίρρηση. Με τον Πάμπλο ήσουν κι εσύ ο θεατής ένας «si patron»..."
Η σκηνή της συνάντησης του Γκαλιάρδο με τον Escobar ( οι δύο κεντρικοί ήρωες ) περιγράφει με το καλύτερο τρόπο την διαφορά στο επιπεδο του Narcos - Mexico με το Narcos - Colombia.
;
