ΑΒ Βασιλόπουλος και 4πλασιάζουμε και τους πόντους στην κάρτα της alpha bank.
Pitt έγραψε:Συνολικά τα δάνεια της εταιρείας (συμβατικές λήξεις) ανέρχονταν στα 218,390 εκατ. ευρώ από 334,572 το 2013, οι υποχρεώσεις χρηματοδοτικών μισθώσεων στα 428,037 εκατ. ευρώ έναντι 78,321 εκατ. ευρώ το 2013 και οι εμπορικές και λοιπές υποχρεώσεις στα 750,68 εκατ. ευρώ από 630,684 εκατ. ευρώ που ήταν το 2013.
Μιλάμε για 1,4 δις (!!!) ευρώ στο περίπου...
Τωρα ο Μαρινοπουλς εχει 1.4 δις υποχρεωσεις....
Scotch έγραψε:Επαγγελματίας συνδικαλιστής ο φίλος;
Ο συνδικαλιστής θα έλεγε ακριβώς το αντίθετο. Μάλλον Τζήμερος ο φίλος...
Μαλλον φιλος της ελευθερης αγορας και της μη παρεμβασης καποιου μηχανισμου θα ελεγα...
GTS έγραψε:Από ότι διαβαζω πρεπει να είναι ακομα ανοικτα??
Μαρινοπουλος Κολωνακιου στην Καναρη, πριν κανα 2ωρο που περασα, ειχε κατεβασει ρολα.
.
1982, εγώ καινούργιος κατασκευαστής στην αγορά έφτιαξα το πρώτο μου συσκευαστικό μηχάνημα κλεισίματος χαρτ/τίων με ταχύτητα 2.500 χαρτ/τια την ώρα, το κλείσιμο ήταν με αυτοκόλλητη ταινία από ρολλά 660 μέτρων στο επάνω και στο κάτω μέρος του χαρτ/τιου ταυτόχρονα.
Έλαβα μέρος στην 1η έκθεση συσκευασίας στην Ελλάδα ( οι προηγούμενες ήταν γενικές μηχανημάτων για την βιομηχανία ) από το περίπτερο μου πέρασαν όλοι οι δ/ντές παραγωγής των μεγάλων τότε εργοστασίων μας αλλά και Έλληνες ιδιοκτήτες από εργοστάσια όπως Τεξάκο, Algida, Mobil και πολλοί άλλοι αυτού του μεγέθους, μέσα σε αυτούς και ο Πάνος Μαρινόπουλος ο οποίος μου ζήτησε αν μπορώ να του πάω το μηχάνημα στο εργοστάσιο της Φαμάρ για λίγες ημέρες να το δοκιμάσουν στην παραγωγή προκειμένου να αγόρασει 2 μηχανήματα.
Να πω ότι εκείνη την εποχή ο κουμπάρος μου έκανε εισαγωγή παρόμοιων μηχανημάτων από Ιταλία με κόστος 250.000 και τιμή πώλησης 400.000 δρχ. όσο καιρό ήμουν στον κουμπάρο μου τα μηχανήματα αυτά ήταν δική μου αρμοδιότητα 100%, η εύρεση πελατών, η πώληση, η εγκατάσταση και το service τους.
Η δική μου τιμή πώλησης ήταν 250.000 δρχ, πράγματι μετά την λήξη της έκθεσης πήγα το μηχάνημα στο εργοστάσιο της Φαμάρ στον Άλιμο και σε λίγες ημέρες με κάλεσε ο Π.Μαρινόπουλος στο γραφείο του, πήγα και μου λέει συγχαρητήρια για το μηχάνημα είναι πολύ καλό μας κάνει αλλά επί ισοτιμίας θα προτιμήσω το Ιταλικό.
Τι είχε γίνει ? ο κουμπάρος μου για να μην πουλήσω εγώ στον Μαρινόπουλο που είμουν και στο ξεκίνημα μου του έδωσε 2 μηχανήματα στην τιμή κτήσης τους ( 250.000 δρχ ) ΟΚ επιχειρηματική κίνηση, ηλίθια κατ΄εμέ γιατί νόμιζε ότι αν δεν πουλήσω στον Π.Μ θα το έκλεινα το μαγαζί μου, ηλίθια Ελληνική νοοτροπία 100%.
Από την πλευρά όμως του Μαρινόπουλου ήταν αισχρή κίνηση γιατί ήταν και ο ίδιος κατασκευαστής και εκείνα τα χρόνια υποτίθεται ότι όλοι ? προσπαθούσαμε να γλυτώσουμε συνάλλαγμα από τις διάφορες εισαγωγές παράγοντας στην Ελλάδα ότι μπορούσαμε.
Του είπα λοιπόν του κου Μαρινόπουλου ότι ντρέπομαι για λογαριασμό του αφού σαν κατασκευαστής ο ίδιος προτίμησε κάτι εισαγώμενο και όχι να στηρίξει τον ντόποιο κατασκευαστή αφού είχε ομολογήσει ότι ήταν εφάμιλλο και θα είχε και καλύτερο service, του είπα διάφορα, με άκουγε παγωμένος και αμίλητος γιατί μάλλον δεν θα του είχε μιλήσει ποτέ κανείς με τέτοιο ύφος, τελείωσα δε την κουβέντα μου λέγοντας του ότι χαίρομαι ιδιαίτερα που δεν θα τον έχω πελάτη γιατί δεν χρειάζομαι τέτοιους πελάτες τους οποίους θεωρώ ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχουν στην αγορά.
Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι θα μου πείς, συμφωνώ αλλά από τη στιγμή που είχα χάσει την πώληση με τόσο βρώμικο τρόπο τα είπα και ξαλάφρωσα, στη συνέχεια μετά από 1.5 χρόνο με φώναξαν να κάνω service στο Ιταλικό γιατί τα ήξερα τα μηχανήματα και τους κωδικούς των ανταλλακτικών τους αφού μέχρι πρίν λίγο καιρό είχα την ευθύνη τους όταν είμουνα στον κουμπάρο μου, εννοείτε ότι δεν πήγα λέγοντας να με πάρει ο ίδιος ο Π.Μ αν χρειάζεται κάτι, και βέβαια δεν με πήρε, οπότε άντε γειά, για την ιστορία από εκείνη την έκθεση έφυγα με 10 παραγγελίες 2 από την Τεξάκο, 3 από την Algida, 3 από την Bebelac, και 2 από την Xελμός - Ζενίθ.
Πρίν 6 χρόνια είχα βρεθεί στον Άλιμο στη Φαμάρ γιατί δ/ντής παραγωγής ήταν ένας γνωστός από την L΄oreal και μου είπε να πάω να τον δώ, στην είσοδο λοιπόν στην ρεσεψιόν υπήρχε πίνακας με 48 εργοστάσια κατασκευής φασόν φαρμάκων της Μαρινόπουλος σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία και αλλού που δεν θυμάμαι τώρα.
Tην ίδια εποχή εδώ έβγαζε και φασόν τις ασπιρίνες της Bayer έχοντας πάρει το εργοστάσιο του Μπακάκου, ήταν σε ένα στενό απέναντι από τα λεωφορεία στην Κηφισού, η Bayer τότε είχε εργοστάσιο μόνο φυτοφαρμάκων στη Θήβα.
Εγώ νομίζω ότι την έκανε επίτηδες από την Ελλάδα βάζοντας στο χέρι τα δάνεια των 1.4 δίς αδιαφορώντας για τη ζημιά που αφήνει πίσω του σε προμηθευτές και προσωπικό, αυτοί που φέρονται έτσι δεν είναι επιχειρηματίες, είναι γκάγκστερ και σαν τέτοιοι πρέπει να αντιμετωπίζονται, προσπαθεί να την κάνει από την Ελλάδα με τον πιο πρόστυχο τρόπο, τώρα προσπαθεί να πουλήσει και την Φαμάρ, και το εργοστάσιο στον Άλιμο και στα Οινόφυτα.
Πρίν μήνες ο χασάπης του Καρφούρ στον Γέρακα επάνω στη συζήτηση με ρώτησε τι δουλειά έκανε ο παππούς μου και ο προπάππους μου, του λέω γιατί ρωτάς ?
Μου λέει ο παππούς και ο προππάπους του Μαρινόπουλου ήταν μπακάληδες, έχεις λοιπόν την εντύπωση μου λέει ότι έπεσε έξω το μαγαζί ?
Σοφή κουβέντα από έναν απλό άνθρωπο.
bibendum έγραψε:Την ειχαμε κανει την συζητηση με αφορμη το Μεγκα και του ελεγα "Ρε |λογοκρισία| να κλεισουν, αν το μονο που καταφερνουν ειναι να φεσωσουν τον κοσμο και ν αυξανουν τα χρεη τους να κλεισουν" και απαντουσε "οτι λες μαλακιες, πρεπει να τους δοθουν νεα δανεια ωστε να ορθοποδησουν, να πληρωσουν τα παλια χρεη και να εξασφαλιστουν οι θεσεις εργασιας". Τεσπα η αληθεια ειναι στη μεση. Ουτε τα κανονια ειναι ωραια, ουτε να δινει φιλια της ζωης σε αρρωστες επιχειρησεις ειναι ωραια.
Μαλλον φιλος της ελευθερης αγορας και της μη παρεμβασης καποιου μηχανισμου θα ελεγα...
Το να κλείσουν = μη παρέμβαση-αυτορύθμιση της αγοράς,
το να δωθούν δάνεια υπο όρους για να αποπληρωθούν τα παλιά και να γίνει εξυγίανση της επιχείρησης-διατήρηση θέσεων εργασίας = παρέμβαση μηχανισμών
εγώ τουλάχιστον έτσι το βλέπω και προτιμώ σαφώς την 2η περίπτωση.

edit: δεν ξέρω κατα πόσο είναι εφικτή στην Ελλάδα μια λύση τύπου να οριστεί π.χ διοίκηση μιας χρεωμένης επιχείρησης από τους πιστωτές με στόχο να την φέρει σε βιώσιμη κατάσταση και να αποληρωθούν τα χρέη.

Τι θα γίνει μ'αυτούς;