- 17 Ιαν 2024, 14:19
#852815
pro έγραψε:Πάμε πάλι μια: Ο ΗΦ παρέθεσε ένα άρθρο που έλεγε την ταλαιπωρία ενός μαθητή που μένει στο Φλαμπουράρι. Κανείς δεν διαφωνεί ότι σε τέτοια μέρη η ζωή είναι δύσκολη και όντως τα παιδιά που μένουν εκεί έχουν σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσουν. Όμως ο ΗΦ έβαλε στην κουβέντα το χάσιμο χρόνου στην Αθήνα vs το χάσιμο χρόνου στην επαρχία. Εκεί διαφωνούν πολλοί, γιατί το Φλαμπουράρι δεν είναι μια μέση κατάσταση στην επαρχία, είναι extreme περίπτωση. Αν θέλουμε να συγκρίνουμε το χάσιμο χρόνο να πιάσουμε όμοια πράγματα και μέσες καταστάσεις. Αλλιώς θα σας πω κι εγώ για το φίλο μου που μένει Κολωνό, δουλεύει Σχηματάρι, η γυναίκα του Δραπετσώνα και το παιδί του πάει δημόσιο στον Κολωνό. Πραγματική περίπτωση 100%, αλλά προφανώς είναι υπερβολική ακόμη και για την Αθήνα.
Δεν έχω αντίρρηση πως το Φλαμπουράρι είναι extreme περίπτωση. Αυτό που θα πω πάντως είναι πως όταν εγώ έμενα Γιάννενα, οι γονείς μου έκαναν κάθε μέρα, 40+40 χλμ για να πάνε στην δουλειά τους και ο συνολικός χρόνος μετακίνησης ήταν από 1.5 μέχρι 2 ώρες, αν είχε κακό καιρό.
Σαν αυτούς ήταν πάρα πολλοι. Σήμερα γνωστός μου, δουλεύει Παραμυθιά και μένει Γιάννενα. Άλλοι δουλεύουν γύρω γύρω.
Δεν δουλεύουν όλοι στο κέντρο, άσε που το κέντρο των Ιωαννίνων είναι πανάκριβο για ν'αγοράσεις σπίτι πλέον.
Θέλω να εξηγήσω σε κάποιους που δεν έχουν ζήσει στην επαρχία, πως άλλο οι διακοπές και άλλο η κανονική ζωή. Η κανονική ζωή, συχνά είναι πιο δύσκολη στην επαρχία, για πολλούς και διάφορους λόγους.
Φυσικά, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μια χαρά δουλειές στην επαρχία και δεν έχουν λόγο ν'αλλάξουν τόπο διαμονής. Γιατροί, έμποροι, υπάλληλοι κλπ. Ξάδερφος είναι οδοντίατρος, έχει το ιατρείο του, έχει την μονοκατοικία του σχετικά κοντά στα Γιάννενα (30 λεπτά από το κέντρο με τα πόδια, πιάνεται εύκολα και με ποδήλατο, αλλά τα παιδιά του πάνε σχολείο στο κέντρο και τα πάνε αυτοί, χρόνος μετακίνησης κάπου 20 λεπτά το πρωί λόγω κίνησης), η γυναίκα του έχει καλή και στημένη δουλειά, οι γονείς τους είναι εκει για τα παιδιά, οδηγούν όλοι, έχουν άπειρες βοήθειες, θα ήταν παλαβοί να φύγουν (αν και αυτοί επίσης ζορίζονται με την αιθαλομίχλη, που όμως είναι κάτι που ελπίζουμε όλοι πως κάποια στιγμή θα διορθωθεί με κάποιον τρόπο, δεν υπήρχε παλιότερα-επίσης PaNick67 η αιθαλομίχλη στα Γιάννενα ξεκινάει από Οκτώβριο και τελειώνει Απρίλιο, δεν είναι 4 μήνες, σκέφτεσαι πάλι σαν Αθηναίος).
Τα Γιάννενα είναι μια χαρά, άντε -με το ζόρι- να πούμε πως χωριά σαν το Μέτσοβο (που έχει τα πάντα, αλλά ούτε αυτό αυξάνει μόνιμο πληθυσμό, γιατί άραγε;), το Ανήλιο απέναντι (που ζει κι αυτό στην σκιά του Μετσόβου, αλλά μια χαρά έχει δουλειές και χρήματα για όλους), άντε και κάνα κεφαλοχώρι σαν την Χρυσοβίτσα, που χάρη στην καλλιέργεια της πατάτας, κρατάει τον κόσμο του. Όλα τ' άλλα (προφανώς με την εξαίρεση των πολύ τουριστικών Ζαγοροχωρίων) είναι καταδικασμένα να εξαφανιστούν, και για προφανείς λόγους. Οι πιο πολλοί θα πάνε στα Γιάννενα, κάμποσοι στην Αθήνα, άλλοι σε καμιά Γερμανία σαν ανειδίκευτοι (υπάρχει ακόμη ρεύμα τέτοιο από τέτοια φτωχά χωριά).
Πάλαι ποτέ κεφαλοχώρια σαν της γυναίκας μου, πεθαίνουν πληθυσμιακά, υπάρχουν 4 νήπια τα δύο αλβανάκια. Αλβανοί σε χωριά, τέλος, κι αυτοί πλέον θα ζήσουν στις πόλεις και θα προσπαθήσουν να στείλουν τα παιδιά τους στο πανεπιστήμιο και όχι στα χωράφια.
Μιλάμε τώρα για χωριά δίπλα στην Κωπαϊδα, όπου ο πιο φτωχός αγρότης έχει καμιά 50αριά στρέμματα, τέτοια νούμερα στα Γιάννενα δεν παίζουν επ' ουδενί. Και τέτοια χωριά, είναι καταδικασμένα ν'αφανιστούν, γιατί πλέον ο αγρότης δεν βγάζει τα λεφτά που έβγαζε και προτιμάει να γίνει υπάλληλος στην Αθήνα.
Το να προσπαθήσουμε να "σώσουμε" χωριά σαν το Φλαμπουράρι, το Γρεβενίτι ή ακόμη και την Βωβούσα Ιωαννίνων, στην μέση του πουθενά, είναι ματαιοπονία.
Το να λέμε πως στην Αθήνα είναι γενικώς για όλους καλύτερα ή για όλους χειρότερα, είναι επίσης μια ανοησία. Έχω εξηγήσει ξανά και ξανά πως κάποιοι είναι από υπερ-προνομιούχοι (και εννοείται πολύ λίγοι και με αρκετά έως πάρα πολλά λεφτά) κάποιοι άλλοι μεσαίοι και κάποιοι (οι περισσότεροι) πολύ ζόρικα. Αλλά η λεγόμενη μεσαία τάξη της Αθήνα, δεν περνάει χειρότερα από αυτή της επαρχίας, δεν χάνει όλη την μέρα στο δρόμο ή σε ένα αμάξι απαραίτητα.
Εγώ που δεν μένω στην Βουλιαγμένη, έχω τα πάντα δίπλα μου και πάω με τα πόδια. Στην δουλειά, ναι, χάνω χρόνο. Γιατί μ'αρέσει η δουλειά μου, έχω πολύ καλό εργοδότη και προϊστάμενο, καλές παροχές και δεν θέλω να ψάξω κάτι άλλο πιο κοντά που θα μπορούσα. Η γυναίκα μου έχει ξεκινήσει να ψάχνει, για να είναι σε απόσταση μισής ώρας από το σπίτι το πολύ. Οι ευκαιρίες που έχει κάποιος στην Αθήνα, δεν υπάρχουν στην επαρχία.
