- 10 Ιαν 2017, 10:14
#349673
Χμ.
Κουζίνα είναι από τη μία τα υλικά και από την άλλη η "επιστήμη".
Η Δυτική (κεντροευρωπαϊκοΗΠΑμερικάνικη) παίζει σε άλλο επίπεδο λόγω "επιστήμης" και αισθητικής. Δεν μιλάμε για "παραδοσιακή" βέβαια, αλλά τη σημερινή. Τεχνικές μαγειρέματος, συγκεκριμένοι βαθμοί, συγκεκριμένες οξύτητες, υγρασίες, συγκεκριμένοι συνδιασμοί, προετοιμασία εκτέλεση κ.ο.κ. Για εμένα Νο1 ασυζητητί.
Η Ασιατική (όχι άπω) μετράει πολύ λόγω υλικών. Επιστήμη δεν έχουν όμως. Πολύ ωραία πιάτα λόγω υλικών και συνδυασμών, όχι λόγω "επιστημονικής εκτέλεσης". Βιετναμέζικη, κορυφή. Τάι, πολύ καλή. Φιλιπιννέζικη... ερμ... νταξ. Ινδική γαμάει.
Κινέζικη.... χμ.... αν μιλάμε για την ορίτζιναλ και όχι τη "δυτική".... θέλει πολύ διαφορετική παλέτα για να την απολαύσεις. Εμένα με φτάνει στα όριά μου

Δεν μπορώ να της βάλω βαθμό. Αυτές οι νερόσουπες και τα ποδάρια με το νύχι κάπως δεν
Ιαπωνική
Αραβική & Ελληνική, προφανώς γαμάει, αλλά "αυτό ξέρεις αυτό εμπιστεύεσαι". Δεν μπορώ να βαθμολογήσω.
Δυστυχώς η ελληνική (που παίζει πολύ με πίτες και φαγ
ιά φούρνου) χάνει πολύ στην παρουσίαση.
Ιταλική, μάλλον η άψογη εκτέλεση αυτού που ο κόσμος εννοεί "μεσογειακή". Απλή, λιτή, ωραία.
Μεξικάνικη... μιεχ. Μετριότατη.
Οι πιο νοτιοαμερικάνικες (περού π.χ.) κάτι λένε. Δεν με εντυπωσιάζουν κι όλα βέβαια.
Εντάξει, κάτι ΧΧνησίες του ειρηνικού, δεν τις παίρνουμε στα σοβαρά.
Αφρικάνικες. Αν βρέχονται, τουλάχιστον ξέρουν να κάνουν τα ψάρια. Που οι Ασιάτες ΔΕΝ ξέρουν (με εξαίρεση τους Ιάπωνες). Και τα κρέατα βεβαίως. Αν δεν βρέχονται...
Καυκάσιες δεν έχω παίξει, ντεν ξέρει.
Τι άλλα έχουμε;