- 27 Νοέμ 2015, 17:06
#191189
mjacob έγραψε:τα γελοιότητα και γραφικότητα εντός εισαγωγικών, γιατί και εσύ είσαι υποστηρικτής της άποψης ότι είναι σοβαρός κύριος;
εεπ ΜΑΚΑΡΙ να κερδίσει την αρχηγία.
εξαρτάται πόσο "σοβαρά" αντιμετωπίζει κανείς τη σοβαρότητα.... Θεωρώ, φερ΄ειπείν, ότι το να κατέρχεται κάποιος που παριστάνει τον πολιτικό, σε μια εκλογική αναμέτρηση, χωρίς ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα, στιβαρό ιδεολογικό υπόβαθρο και με απουσία προτάσεων και θέσεων, είναι απόλυτα ασόβαρο. Δεν είδα πουθενά όμως, να μπαίνει στο κάδρο της φαιδρότητας η προσωπικότητα Μεϊμαράκη ή Τζιτζικώστα, στο βαθμό που αυτό μονοπωλείται από το sprint στη Συγγρού ή τις τηλεπωλήσεις του Γεωργιάδη.
Είμαι συνεπὠς της άποψης, ότι είναι άλλο πράγμα το να διαφωνεί κανείς με τις πολιτικές απόψεις κάποιου, δοκιμάζωντας, σε επίπεδο επιχειρηματολογίας να τις αποδομήσει, από το να νομίζει, ότι μπορεί να τον "ακυρώσει" ιδεολογικοπολιτικά, χλευάζοντας ή περιθωριοποιώντας τον. Γιατί αν πραγματικά το μόνο στο οποίο συνίστατο το πολιτικό στίγμα Γεωργιάδη, ήταν το απόλυτο τίποτα, κάτω από ένα περιτύλιγμα φασαριώζικης γραφικότητας ή γελοίου τραμπουκισμού, τότε το consensus επ'αυτοὐ, θα ήταν κατά τι ευρύτερο. Καλή ώρα ὀπως συνέβη ή συμβαίνει με δύο ονόματα που τυχαία παρέθεσα πιο πάνω.
Συνεπώς, φυσικά και ο Άδωνις, από άποψη πολιτικού περιεχομένου και αποτελεσματικότητας είναι σοβαρή περίπτωση πολιτικού,για να την περιθωριοποιήσεις, με την οποία μπορείς να συμφωνείς ή να διαφωνείς κάθετα, αλλά όχι να αρνείσαι την ύπαρξή της ως τέτοιας. Κουβέντα επ αυτού δεν είδα ποτέ να γίνεται ή μη μόνον να περιορίζεται σε αφοριστικά τσιτάτα περί "φασισμού" του, τα οποία έχουν ακριβώς την ίδια βαρύτητα, με τα αντίστοιχα περί "σταλινισμού" του Τσίπρα. Πολλώ δε μάλλον, όταν εκτοξεύονται από ιδεολογικούς και πολιτικούς χώρους, που δεν αποδέχονται την ανταλλαγή απόψεων, μέσω του δημοκρατικού διαλόγου,αφού πιστεύουν ότι κατέχουν τη "μόνη" αλήθεια, στη δε εσωτερική τους οργάνωση, η πολυφωνία και η σύνθεση απόψεων,μέσω διαλόγου και συνδιαλλαγής, είναι άγνωστες έννοιες.Γιατί στην τελική, ως φασισμός σήμερα, μπορεί να νοηθεί, όχι ένα συγκεκριμενο πολιτικό σύστημα, αλλά η εν γένει συμπεριφορά και η απόρριψη της αρχής του διαλόγου.
Στο δια ταύτα. Με βάση τις θέσεις του γύρω από την οικονομία,τη λειτουργία της αγοράς και του ρόλου του Κράτους, το δημόσιο κλπ, άνετα θα μπορούσα να εντάξω το Γεωργιάδη, ανάμεσα στις 10 -15 φιλελεύθρες φωνές της ΝΔ, που τελούν υπό εσωκομματικό διωγμό ή είναι περιθωριοποιημένες. Θα μπορούσα, από την άλλη, να ζήσω χωρίς το "νεοσυντηριτισμό" των απόψεών του επί κοινωνικών ή εκκλησιαστικών θεμάτων. Και αυτός είναι και ο λόγος που διαφωνώ πολιτικά μαζί του, χωρίς να παραγνωρίζω, ότι το προφίλ των κοινωνικών του θέσεων, περισσότερο απηχεί την υποθήκη που επιθυμεί να εγγράψει, κατεβαίνοντας σε αυτή την εκλογή, παρά κάτι το πρωταρχικό και θεμελιώδες στην πολιτική του ατζέντα. Γιατί τελικά, αυτό στο οποίο ποντάρει,ξέροντας ότι το να κερδίσει είναι πρακτικά αδύνατο, είναι να ηγηθεί, αν προκύψουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις στο μέλλον, της πολιτικής πλατφόρμας που θα στεγάσει τη "λαϊκή δεξιά". Η οποία παραμένει κατακερματισμένη σε διάφορους πολιτικούς χώρους και πάντως δεν μπορεί να εκφραστεί πολιτικά μέσα από τη ΝΔ. Η οποία στην ουσία δεν μπορεί να εκφράσει ιδεολογικά κανέναν, αφού δεν είναι ούτε λαϊκή ούτε αστική. Ούτε φιλελεύθερη ούτε ευρωπαϊκή και φυσικά ούτε δεξιά ούτε κεντρώα, παρά μόνο ένα συμπίλημα παλαιοκομματικών, κρατιστών, τσομπαναραίων. Είναι σε θέση ο Γεωργιάδης να αλλάξει αυτό το κόμμα, αν του δοθεί η ευκαιρία; Το θεωρὠ εξαιρετικά δύσκολο, αν και αυτό θα ήταν το θέμα που θα έπρεπε να επικεντρώνει τη συζήτηση ,αν πραγματικά απασχολούσε μια πραγματικά αντικειμενική και σφαιρική ετυμηγορία περί ικανοτήτων και σοβαρότητας Γεωργίαδη.
Αφού αυτό δεν συμβαίνει, ο Γεωργιάδης θα εξακολουθεί να προκαλεί δυσανεξία, περισσότερο γιατί αποτελεί το απόλυτο αντίβαρο στην πολιτική κλωτσοπατινάδα με τους αριστερούς, αριστερίζοντες και νεο/ παλαιο/πασόκους, με τους οποίους ξημεροβραδιάζεται στα πάνελ (για την πλειοψηφία των οποίων δεν βλέπω αντίστοιχη σπουδή, ώστε να ενταχθούν στην "πινακοθήκη των ηλιθίων"), παρά γιατί "γυαλίζει" το μάτι του.
