- 25 Ιαν 2016, 17:09
#211588
Anonymous Founder έγραψε:castigamatti έγραψε:Όσο εξακολουθουμε να ανεχομαστε να συμβαίνουν τέτοιες καταστάσεις, τσουβαλιαζοντας συμψηφιστικα το φονταμενταλισμό του ενός και του άλλου και υποκρινόμενοι, ότι αυτός του ιμάμη είναι περισσότερο ανώδυνος, λόγω της γεωγραφικής απόστασης που μας χωρίζει από τις κοινωνίες του, διατρέχουμε τον κίνδυνο, τα επόμενα εκρηκτικά να πυροδοτήθουν στο Πάνθεον ή στο Κολοσσαίο.
Θα μείνω ξανά σε αυτό γιατί αυτό με αφορά, επειδή αντιστρέφεις το λογικό μου επιχείρημα. Είπα πιο πριν πως απορώ που κάποιοι εξεγείρονται με τον ιμάμη που βρίσκεται πολύ μακρύτερά μας και περνάνε ντούκου τον παπά. Δέχτηκα χάριν συζήτησης πως ο παπάς είναι (ας πούμε...) πιο ήπιος (αν και για μένα όχι, γιατί αν κάποιος είναι ομοφυλόφιλος προσβάλλεται απίστευτα και με το δίκιο του με τις αηδίες που είπε ο παπάς) από τον ιμάμη.
Αυτό που βλέπω συνέχεια, είναι πως εν τέλει κανείς δεν τον καταδικάζει, γιατί θεωρείτε πως "είναι ασήμαντος και κανείς δεν του δίνει σημασία" , πασπαλισμένα κυρίως από τον castigamatti από μπόλικη ιστορία -που εγώ τουλάχιστον αγνοώ.
Όπως λοιπόν εσείς δεν βρίσκετε πρόβλημα στον παπά, έτσι και κάποιοι άλλοι αλλού δεν βρίσκουν πρόβλημα στον ιμάμη...
Εγώ βρίσκω πρόβλημα και στους δύο και αν ήταν στο χέρι μου θα τους απαγόρευα να κηρύττουν το μίσος. Για τον ιμάμη δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω κάτι, αλλά υποθέτω πως ο παπάς είναι Έλλην πολίτης και υπακούει στους ελληνικούς νόμους σωστά; Θα έπρεπε η ίδια η πολιτεία να προχωρήσει σε αγωγές εναντίον του λοιπόν. Από την στιγμή που δεν το κάνει και επιτρέπουμε στους ρασοφόρους να λένε ό,τι θέλουν και από την στιγμή που η πλειοψηφία εξ ημών δεν αντιδρά, για εμένα υπάρχει πρόβλημα. Μεγάλο κιόλας.
Το δικό μας πρόβλημα λοιπόν, δεν είναι ο ιμάμης, αυτός ΙΣΩΣ γίνει πρόβλημα αν όντως κάποτε αποκτήσουμε σημαντικό και ικανό πληθυσμό μουσουλμάνων (κάτι που δεν προκύπτει από πουθενά, όσο και να φωνάζετε, κανείς δεν θέλει να μείνει στην Ελλάδα από τους μετανάστες και πρόσφυγες). Σήμερα, το πρόβλημά μας είναι ο παπάς και ο κάθε παπάς σαν αυτόν. Αλλά προφανώς για κάποιους ο παπάς δεν είναι πρόβλημα, αλλά ο ιμάμης είναι... Και αυτό με ξεπερνάει εντελώς, ειλικρινά.

αυτονόητο πως οι εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας και περιθωριοποίησης, είναι καταδικαστέες, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από ιερωμένους. Το να συνεχίζουμε να ασχολούμεθα με αυτό, υποβιβάζει τη συζήτηση σε φιλονικία περί όνου σκιάς.
Η συλλογιστική σου είναι επιδερμική. Δεν εξαλείφεις, ούτε εξορκίζεις ένα κακό, αντιπαραθέτωντάς το σε ένα άλλο. Έπειτα, δεν στρέφονται όλα τα κακά εναντίον του αυτού εννόμου αγαθού.Και αυτός είναι και ο λόγος, που τα αδικήματα,αφού δεν προκαλούν όλα τις ίδιες βλάβες,έχουν και διαφορετική κοινωνική απαξία και νομική αντιμετώπιση. Κοινός και απαράβατος κανόνας της οργανωμένης κοινωνίας.
Ο οποιοσδήποτε φονταμεταλιστής παπάς, μέσα στο σκοταδισμό του, δεν παύει να υπηρετεί ένα Θεό, που πιστεύει πως τον εξουσιοδοτεί να στιγματίσει ηθικά, τον κατά τη γνώμη του, " πεπτωκότα", με σκοπό να τον καταστήσει "αποσυνάγωγο".Ο φονταμεταλιστής ιμάμης, υπηρετεί ένα Θεό, που τον υποχρεώνει να εξαλείψει ως φυσική παρουσία τον αποσυνάγωγο. Και αυτό δεν είναι θέμα ιστορίας, αλλά ζώσας πραγματικότητας.
Το ειδεχθές του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού και ο βαθμός επικίνδυνότητας του, δεν αποτελεί εξάρτηση της γεωγραφικής εγγύτητας στον τόπο του εγκλήματος.Αφενός η ανθρώπινη ζωή πρέπει να έχει την ίδια ιερότητα, είτε πρόκειται για αυτήν ενός " μετριοπαθούς" μουσουλμάνου στη Ράκα, ενός νεαρού αγνωστικιστή στο Παρίσι είτε ενός θρησκόληπτου στην Αθήνα. Αφετέρου, το ιερό της Παλμύρας, όπως και αυτό του Παρθενώνα, έχουν αξία, γιατί εκφράζουν πριν και πάνω απ'όλα ιδέες και νοήματα. Άνευ των οποίων θα παρέμεναν ένας σωρός από πέτρες, εύκολα αναπαραγώμενος σήμερα, στην ίδια τελική μορφή,σε εκατοντάδες αντίτυπα, οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Και αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που τα ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία δεν μπορούν να αποτελούν ατομική ή κρατική αποκλειστικότητα και ιδιοκτησία ή μη μόνον στο βαθμό, που κάποιος τα αντιλαμβάνεται καθαρά ωφελιμιστικά, ήγουν εισπρακτικά και "μακρυγιαννικά". Αντιθέτως είναι κοινό κτήμα όλης της ανθρωπότητας, στο βαθμό που αυτή μετέχει των ιδεών που εκφράζουν και αναγνωρίζει σε αυτά τις απαρχές της πνευματικής της εξέλιξης. Συνεπώς ο γεμάτος ένθεη μανία θρυματισμός των ασσυριακών αγαλμάτων ή των ρωμαϊκών αρχαιοτήτων της μέσης ανατολής, όπως και η "ιερή" σφαίρα στο κεφάλι του θαμώνα του Μπατακλάν, δεν έχει γεωγραφικό, κρατικό, εθνικό, προσωπικό ή συγγενικό περιορισμό, αλλά θίγει τον ίδιο τον πυρήνα της κοσμοθεωρίας εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.
Είναι αυτονόητο ότι οι μισαλλόδοξες εκδηλώσεις των ιερωμένων, εφόσον δεν εμπίπτουν στο πλέγμα των εγκλημάτων κατά της τιμής, για τη δίωξη των οποίων απαιτείται έγκληση του παθόντος, αλλά στον 4285, πρέπει να ενεργοποιούν την αυτεπάγγελτη δίωξη των εισαγγελικών αρχών. Και ως προς αυτό, δεν θα προσφέρει τίποτα στη συζήτηση η συμψηφιστική λογική, δια της επικλήσεως της εισαγγελικής στραβωμάρας, στην διάπραξη του ιδιωνύμου της παρακώλυσης συγκοινωνιών, οσάκις το κάθε γίδι, μπορεί ανενόχλητο και ατιμώρητο να παραβιάζει βάναυσα το έννομο αγαθό της ελεύθερης διακίνησης αγαθών και προσώπων, βαφτίζοντας την αντικοινωνικότητά του "κοινωνική πάλη".
Επείγων , αλλά καθόλου αυτονόητος, για τα καθ ημάς δεδομένα, είναι και ο νομικός διαχωρισμός ελληνικού Κράτους και Εκκλησίας, προς όφελος, ιδιώς, της τελευταίας, προκειμένου το ποίμνιο της να μην παραμένει το πλέον αθεολόγητο του χριστιανικού κόσμου. Το γιατί καθίσταται αδύνατο κάτι τέτοιο, ας το ψάξουμε σε αυτόν που παιδαγωγεί το πολιτικό σύστημα:στο χριστεπώνυμο πλήθος, που είναι ταυτοχρόνως και εκλογικό.