- 21 Νοέμ 2015, 01:52 #188689 Είπαμε , η αριστερά έπρεπε να κυβερνήσει για να απαξιωθεί το παραμυθάκι στην συνείδηση του κόσμου .

Αλλά να συγκρίνετε τον πιτσαδόρο με οποιονδήποτε , είναι ντροπή . Εδώ ο άνθρωπος έβαλε 700.000 εμπόρους και ελεύθερους επαγγελματίες που δεν μπορούσαν να πληρώσουν το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΑΜΕΙΟ και έτσι έμειναν ανασφάλιστοι αυτοί και οι οικογένειες τους , να φοβούνται μήπως τους κλείσει και φυλακή για χρέη .
Αυτός ήταν απλά ένας που ήθελε να γίνει πρωθυπουργός με κάθε τίμημα .

Μια και έχουμε εκλογές στον μελλοθάνατο μεθαύριο , μια ενδιαφέρουσα ανάλυση από το Μπλέ Μήλο με τίτλο
Νέα Δημοκρατία . οι Ελληνες Κεμαλιστές .

Λίγο οι επερχόμενες εσωκομματικές εκλογές για πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, λίγο η πρόσφατη δήλωση Φίλη για την γενοκτονία των Ποντίων, λίγο οι βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία και λίγο τα ερωτήματα για την Δύση και το Ισλάμ, μια συγκεκριμένη παρατήρηση καθίσταται εμμέσως επίκαιρη: η σημερινή Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα που αντιστοιχεί συνεπέστερα στο τουρκικό κεμαλικό κόμμα, το CHP (Cumhuriyet Halk Partisi), και στην κατάσταση στην οποία αυτό βρίσκεται. Η σημερινή ΝΔ είναι το ελλαδικό γενόσημο των Κεμαλιστών, και η σύγκριση μας βοηθά να κατανοήσουμε βαθύτερα και τα ελλαδικά και τα τουρκικά αντίστοιχα.

Η ομοιότητα εντοπίζεται στην θλιβερή κατάσταση και των δύο κομμάτων σήμερα, αλλά έχει νόημα να εξετάσουμε τα ιστορικά προηγούμενα:

Το CHP, με επικεφαλής τότε τον Κεμάλ Ατατούρκ, είναι το κόμμα που ηγήθηκε της μεγάλης Μεταπολίτευσης της Τουρκίας, δηλαδή της ιδρυτικής της στιγμής από τις στάχτες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Βασικό του θέσφατο αποτελεί η απόλυτη αναγκαιότητα του εκδυτικισμού ως αναγκαίας και ικανής προϋπόθεσης του εκσυγχρονισμού (ο ορισμός του Κεμαλισμού ως ιδεολογίας), δηλαδή το τουρκικό αντίστοιχο του «ανήκομεν εις την Δύσιν». Το CHP ηγεμόνευσε για δεκαετίες, μέχρι την έλευση του Ερντογάν, στην πολιτική ζωή της γείτονος χώρας.

Η Νέα Δημοκρατία, με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, είναι το κόμμα που ηγήθηκε της Ελλάδας μετά την χούντα, στην πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο. Παρά όμως τον καραμανλικό σχεδιασμό να κυβερνά κυρίως η ΝΔ, με διαλείμματα-τσόντες μιας κεντροαριστεράς όπως το ΠΑΣΟΚ σε έναν συμφέροντα γι’ αυτήν δικομματισμό, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου την υπερκέρασε, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός σκληρού δικομματισμού. Οπότε το άθροισμα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ήταν για δεκαετίες το ηγεμονεύον consensus. Είναι ο Καραμανλής που πρωτοδιατύπωσε το «ανήκομεν εις την Δύσιν» και κατ’ επέκταση το ελλαδικό δόγμα του εκδυτικισμού ως προϋπόθεσης εκσυγχρονισμού, δηλαδή τον ελληνικό κεμαλισμό που συγκροτεί το παρακμιακό consensus της χώρας μας.

Όμως, έφτασε μια στιγμή που το μοντέλο του CHP και του Κεμαλισμού ως το κυρίως πλειοψηφικό ιδεολογικό και κυβερνητικό όχημα της Τουρκίας (παρά τις ενίοτε ανταύγειες παντουρανισμού κλπ.) χρεωκόπησε, και ένα νέο ιδεολογικό σχήμα που ικανοποιούσε τις νέες ανάγκες του λαού (εν πολλοίς μιαν «άνοδο των μη προνομιούχων» θρήσκων της Ανατολίας), το AKP του Ερντογάν, ανήλθε και ηγεμονεύει, κερδίζοντας απανωτά τις εκλογές καθ’ όλη τη διάρκεια της ήδη υπερδεκαετούς πορείας του. Μετά την «Νέα Μεταπολίτευση στην Τουρκία», το CHP περιθωριοποιήθηκε με έναν ιδιότυπο τρόπο, με την έννοια ότι έχασε πλέον άπαξ και δια παντός την δυνατότητα να γίνει πλειοψηφικό, παραμένοντας όμως σε μια ζώνη του 20%-25%. Δηλαδή, έγινε «φύλακας μουσείου»: πολλοί ψηφοφόροι, διαφωνούντες με την νέα κατάσταση, υποχρεώνονται δια της εις άτοπον να το ψηφίσουν, κρατώντας το σε μια κατάσταση ζωντανού-νεκρού, σε μια κατάσταση ζόμπι. Χωρίς όμως ποτέ να πρόκειται να του δώσουν τη δύναμη να κυβερνήσει ξανά. Έτσι όμως όχι μόνο έχασε για πάντα το CHP την δυνατότητα να κυβερνήσει, αλλά λειτουργεί και ανασταλτικά για οποιοδήποτε ενδεχόμενο εμφάνισης βιώσιμης αντιπολίτευσης: καπελώνοντας ένα 20%-25% το οποίο καθίσταται ανενεργό ελλείψει ενδεχομένου διακυβερνήσεως, αφαιρείται από την σύνολη αντιπολίτευση το ενδεχόμενο να απειλήσει ρεαλιστικά το AKP των Ερντογάν και Νταβούτογλου. .

Ενώ προηγουμένως εξετάσαμε τα ιστορικά προηγούμενα, είναι σε αυτό το σημείο που φανερώνεται η παραλληλία. Η σημερινή Νέα Δημοκρατία βρίσκεται ακριβώς σε αυτήν την κατάσταση: έχοντας κλείσει τον ιστορικό και εκλογικό της κύκλο, βρίσκεται—και θα βρίσκεται μέχρι να εμφανιστεί το σχήμα που θα την υποκαταστήσει πλήρως—παγιδευμένη σε ένα μεσαίο κομματικό μέγεθος της τάξεως του 20%-25% περίπου. Χωρίς να έχει τίποτα να προσφέρει και κανένα μοντέλο διακυβέρνησης να υπερασπιστεί, η Νέα Δημοκρατία καθίσταται απλώς αποδέκτης του μεγαλύτερου μέρους των ψήφων δυσθυμίας και αντίδρασης, των αρνητικών ψήφων απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Θετικά, προς διακυβέρνηση, την ψηφίζουν πλέον μόνο τα στελέχη της, η ίδια η χαμηλή ποιότητα των οποίων μαρτυρεί για την οριστική δύση του κόμματος. Με τις «σκέτες» αρνητικές ψήφους αντίδρασης όμως δεν δομείται εντολή διακυβέρνησης, με αποτέλεσμα η φαντασίωση των υποψηφίων προέδρων της ΝΔ για επάνοδό της στο 40% είναι ακριβώς αυτό: φαντασίωση, ή γλυκιά μνήμη που μπερδεύεται με την πραγματικότητα, όπως συμβαίνει στους γέροντες με άνοια. Αυτό όμως δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας: απλώς και μόνο υπάρχοντας, αυτό το ζωντανό-νεκρό μεσαίου μεγέθους κόμμα αφαιρεί και ακυρώνει κάθε ενδεχόμενο πραγματικά απειλητικής αντιπολίτευσης. Καπελώνοντας ένα 20%-25%, καθιστά αδύνατη την εμφάνιση μιας άλλης αντιπολίτευσης, η οποία θα ανταποκρίνεται στα νέα δεδομένα σε όλα τα επίπεδα και θα ενδέχεται να λάβει εντολή διακυβέρνησης. Με την ημιθανή ζωή της, η ΝΔ σκοτώνει κάθε βιώσιμη αντιπολίτευση, και δίνει εισιτήριο διακυβέρνησης στον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα ακόμα κι αν αυτός πράξει όλα τα πιθανά και ενδεχόμενα λάθη ή καταστροφές. .

(Κατά βάθος, η Νέα Δημοκρατία το γνωρίζει αυτό. Εμμέσως, δεν σκοπεύει πλέον στην κατάληψη της εξουσίας: ως εταιρεία, αρκείται στο να διακονεί το φιλέταιρον των εταίρων της, στο παραγοντιλίκι και στις πελατειακές σχέσεις. Αυτή είναι η θεμελιωδέστερη λειτουργία του κόμματος αυτού, από τις νεολαίες του μέχρι το ανώτατο επίπεδο.) .

Το κεμαλικό CHP στην Τουρκία και η Νέα Δημοκρατία στην Ελλάδα είναι, συνεπώς, ακριβώς το ίδιο: ένα πρώην μεγάλο κόμμα διακυβέρνησης και νυν μεσαίο κόμμα αντιπολίτευσης, ο ιστορικός κύκλος του οποίου έχει κλείσει∙ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στη νέα κατάσταση, δεν μπορεί να πει κάτι πραγματικά καινούργιο και λόγω κεκτημένης ταχύτητας και αρνητικής ψήφου βρίσκεται μη αναστρέψιμα καθηλωμένο σε ένα 20%-25%, ποσοστό καταστροφικό σε δικομματικά συστήματα. Καθιστώντας έτσι αδύνατη την δημιουργία πραγματικής («απειλητικής») αξιωματικής αντιπολίτευσης. Έτσι, και το CHP και οι ΝΔ είναι οι καλύτεροι, οι πιο πιστοί φίλοι των κομμάτων που κυβερνούν στις χώρες τους: του AKP του Ερντογάν και του ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα αντίστοιχα. Καθ’ ότι εγγυώνται και διασφαλίζουν ότι, όσο υφίστανται ως αντιπολίτευση, τα κυβερνώντα κόμματα δεν θα απειληθούν από αντίρροπες και ελπιδοφόρες πολιτικές δυνάμεις. «Άμα έχεις τέτοιους εχθρούς, τί να τους κάνεις τους φίλους!» .

Φυσικά, ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι σε καμμία περίπτωση το ελλαδικό αντίστοχο του Ερντογάν και του ΑΚΡ, δεν έχουν καν ομοιότητες. Ενώ το AKP του Ερντογάν κάλυψε συγκεκριμένες ανάγκες νέας μεταπολίτευσης προ δεκαετίας, ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συνιστούν επ’ ουδενί το νέο, την αφήγηση και πράξη που πλειονοτικά εκφράζει τις νέες ανάγκες του ελληνικού λαού, αλλά μάλλον το αρνητικό placeholder, δηλαδή αυτό-που-ψηφίστηκε-για-να-φύγουν-οι-προηγούμενοι-και-μέχρι-να-έρθουν-οι-επόμενοι. Η κυβερνητική του πρακτική, η αποξενωτική της εκλογικής του βάσης, το επιβεβαιώνει: το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ είναι αβέβαιο, τα ψωμιά του μετρημένα. Το μόνο που σώζει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η έκλειψη κάθε ποθητής εναλλακτικής, δηλαδή η παραμονή του πιο πιστού του υπηρέτη, της εξ ορισμού, καταστατικά και μη αναστρέψιμα νεκροζώντανης ΝΔ, στον θώκο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. .

Και οι τέσσερις υποψήφιοι πρόεδροι των Ελλήνων Κεμαλιστών γνωρίζουν καλά την μοίρα της ΝΔ και την κατάστασή της, αλλά πωλούν στο κομματικό ακροατήριο την ονειροφαντασίωση της επανόδου στο 40% για να το κολακέψουν ψηφοθηρικά (εύλογο το ότι επιθυμούν την προεδρία ενός νεκροζώντανου κόμματος: εδώ η προεδρία του ΠΑΣΟΚ του μονοψήφιου ποσοστού και είχε πολλούς μνηστήρες). Και οι τέσσερις υποψήφιοι πρόεδροι της ΝΔ «παίζουν» στο στενά κομματικό, θλιβερά παρωχημένο επίπεδο, κρύβοντας την απόσυρση από την ιστορία κάτω από το χαλί. Και οι τέσσερις υποψήφιοι πρόεδροι της ΝΔ υπόσχονται στον Έλληνα ότι η καταστροφική διακυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα θα συνεχίσει να μην έχει αντίπαλο. .

Η πλήρης απόσυρση και αυτοδιάλυση της ΝΔ είναι πλέον εθνική και δημοκρατική ανάγκη. Λειτουργίας του πολιτεύματος, λειτουργίας της χώρας.

Συμφωνώ και εγώ , ένας αριθμός κάτω από 200.000 θα ήταν μια καλή αρχή . Κάτω από 100.000 συμμετοχή θα ήταν εξαιρετικό για να γεννηθεί κάτι εντελώς καινούργιο .

- 21 Νοέμ 2015, 02:17 #188691 Και τι, θα μεινουν πολιτικα* ορφανοι οι "δεξιοι";


*χαχααχαχαχχαχαχ ποσο γελοια εχει καταντησει καθε σκεψη για "πολιτικη" υποσταση του Ελληνα.... Οχι οτι τα δειγματα ηταν ενθαρρυντικα αλλα πλεον το γελιο ερχεται αβιαστα, δεν υπαρχει ο παραμικρος ενδοιασμος...

- 21 Νοέμ 2015, 08:43 #188706

Και τι, θα μεινουν πολιτικα* ορφανοι οι "δεξιοι";

Οχι βέβαια, τη ΝΔ θα διαδεχτούν οι ...ΑΝΕΛ

- 21 Νοέμ 2015, 10:41 #188728 Ο Άδωνις είναι ο μόνος εκ των υποψηφίων και εκ των ελαχίστων εντός ΝΔ, που έχει ξεκάθαρη ιδεολογική συγκρότηση (μια sui generis αβερωφική νεοορθοδοξία, σε συνδυασμό με θατσερικό φιλελευθερισμό) , το στίγμα της οποίας προτάσσει στην εκλογική αναμέτρηση, όταν οι αντίπαλοι του, λιγότερο ή περισσότερο, κινούνται στο επίπεδο της "αποϊδεολογικοποίησης" της υποψηφίοτητάς τους ,που είναι και ενδημικό φαινόμενο στη ΝΔ εδώ και δύο δεκαετίες.
Κατά δεύτερο λόγο ο Άδωνις παραμένει ο μόνος εκ των υποψηφίων που διαθέτει την πολιτική στόφα να έχει ξεκάθαρη εικόνα για τι επερχόμενες εξελίξεις, εκπονώντας τα σχέδια του για το μέλλον. Γνωρίζει επομένως και γιατί είναι υποψήφιος και πού στοχεύει. Το να κερδίσει τις εκλογές ξέρει ότι είναι εξαιρετικά απίθανο. Φρόντισαν να το επιβεβαιώσουν και οι κομματικοί μηχανισμοί με τις παλινωδίες τους στο θέμα του κοψίματος της υποψηφιότητας του. Η συμμετοχή του όμως, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, τον καθιερώνει αυτομάτως ως ηγετική φιγούρα στο χώρο της "δεξιάς", στην οποία παραμένει ο μόνος που έχει συνειδητοποιήσει ότι η κρίση της διάσπασης, ανεξαρτήτως του ποιός θα εκλεγεί, θα χτυπήσει πολύ σύντομα την πόρτα της ΝΔ. Το ενδεχόμενο επικράτησης της καραμανλικής τάσης, που θα κλειδώσει τη ΝΔ στο "μεσαίο χώρο",σε συνδυασμό με την αδυναμία του οικογενειοκρατούμενου γκρουπούσκουλου των ανεγκέφαλων της ΧΑ, να μετεξελιχθεί, μέσω αυτοκάθαρσης και στελεχιακής ανανέωσης, σε αστικό κόμμα ευρείας εκλογικής βάσης, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ανάγκες στέγασης ενός σεβαστού όγκου ψηφοφόρων της "ακραιφνούς λαϊκής δεξιάς" , στην ηγεσία του οποίου στοχεύει ο Άδωνις, εντός των πλαισίων του "ουγγρικού μοντέλου".
Ανεξαρτήτως λοιπόν αποτελεσμάτων, αναμένεται να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις.

Το πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα αφορά το σύνολο των κομμάτων και πολιτικών σχηματισμών και εντοπίζεται στην εμμονή τους να περιορίζεται η ιδεολογική αντιπαράθεση, στο εν πολλοίς ξεπερασμένο ιστορικά και πολιτικά χρεωκοπημένο δίπολο δεξιάς - αριστεράς.Το οποίο συν τοις άλλοις απέβη και πολλαπλώς εθνικά επιζήμιο.Δεξιά και αριστερά απεδείχθη ότι στηρίζονται αμφότερες στον κρατικό παρασιτισμό και στους κομματικούς "στρατούς" της εκλογικής βάσης, με μόνη τους διαφορά ότι η μεν πρώτη βασίζεται στην παρακαταθήκη των εθνικών μειοδοσιών του παρελθόντος της και η δεύτερη στον πάγιο εθνομηδενισμό της.

Αν επικεντρωθούμε αποκλειστικά στη ΝΔ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα κόμμα, που πλέον αποτελεί ευρωπαϊκό όνειδος για τη συνομοταξία των αστικών "συντηρητικών" κομμάτων. Εδώ και πάνω από μια εικοσαετία, που σημειολογικά μπορεί να τοποθετηθεί στην ανάληψη της αρχηγίας από τον Έβερτ, το κόμμα αυτό δεν παύει να αποδεικνύει ότι στηρίζεται στον πολιτικό κοτσαμπαδισμό και στη λογική των παρασκηνιακών μηχανισμών της μικροπολιτικής,πάσχοντας από ένδεια στελεχιακού δυναμικού, το σύνολο του οποίου παραμένει πολιτικά, πολιτισμικά και μορφωτικά εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά τα χρόνια εμφανίζει την "αποϊδεολογικοποίηση" ως κυρίαρχο χαρακτηριστικό του πολιτικού της στίγματος, εφευρίσκοντας τελευταίως, ως άλλοθι της ιδεολογικής της γύμνιας, το επιχείρημα της "ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς". Επιχείρημα για μωρούς. Ούτε είναι τυχαίο ότι όλες τις φορές που βρέθηκε στην κυβέρνηση την τελευταία εικοσαετία, προσέτρεξε στη δεξαμενή των θητευσάντων στην αριστερά στελεχών της (Χρύσανθος,Λούλης, Κύρτσος, Ρουσόπουλος κλπ)ή των μεταγραφών της από την "φονταμενταλιστική" δεξιά και "ακροδεξιά" (Βορίδης,Μπαλτάκος, Άδωνις, Μισέλ κλπ), προκειμένου να συντονίσει και να υπερασπιστεί δημοσίως το κυβερνητικό της έργο.

Τέλος, αν η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν επιβεβλημένη ως εθνικά χρήσιμη, προκειμένου να απομυθοποιηθεί στην κεφάλα των γκιαούρηδων η αριστερά, επιχείρημα λίαν αμφιλεγόμενο,αφ΄ης στιγμής στηριζεται στην αποδοχή του παιδαγωγικού ρόλου της παραδοξότητας, να πρέπει πυροβολήσεις τα πόδια σου-για να μην πω το κεφάλι σου-προκειμένου να διαπιστώσεις και εν τοις πράγμασι ότι τα όπλα σκοτώνουν, η περίπτωση Τσίπρα έβλαψε πολλαπλώς το μεσοαστικό χώρο. Γιατί όχι μόνο σήκωσε από το νεκροκρέβατό της όλη τη στρατιά των αποτυχημένων και ανεπάγγελτων, που επί χρόνια τον λυμαινόταν, αλλά της έδωσε το δικαίωμα να διεκδικεί ρόλο εθνοσωτήρα. Θέλει πραγματικά μέγαλη προσπάθεια, συγκρινόμενος με το Σαμαρά, να κριθείς όχι απλά ελλιπής.....αλλά και εθνικά επιζήμιος.

- 21 Νοέμ 2015, 10:46 #188731 Θα συμφωνούσα μέχρι κεραίας με τα παραπάνω, αν δεν υπήρχαν τα καλά λόγια για τον Άδωνι, που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αν μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο.
Αν ήταν έτσι όπως τα λες, δεν θα κατέληγε κάθε φορά να γίνεται γραφικός.

- 21 Νοέμ 2015, 11:20 #188739

Θα συμφωνούσα μέχρι κεραίας με τα παραπάνω, αν δεν υπήρχαν τα καλά λόγια για τον Άδωνι, που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αν μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο.
Αν ήταν έτσι όπως τα λες, δεν θα κατέληγε κάθε φορά να γίνεται γραφικός.

Δεν του πλέκω εγκώμιο.Εκτιμήσεις κάνω ,βασισμένες σε όσο το δυνατόν αντικειμενικἠ ανάλυση γεγονότων, χωρίς να σημαίνει ότι επικροτώ τους σκοπούς ή ότι με καλύπτουν πολιτικά. Και νομίζω ότι είναι φανερό ότι ο Άδωνις, συγκρινόμενος με Μεϊμαράκη και Τζιτζικώστα, όχι απλά έχει στίγμα, αλλά φαντάζει και πολιτικός ολκής. Από την άλλη ο Κυριάκος, που έχει το πιο φιλελεύθερο και "μοντέρνο" ιδεολογικό υπόβαθρο, από το οποίο απουσιάζει ο δεξιός κοινωνικός "πουριτανισμός" του Αδώνιδος, αν εμφανίζεται ως "μετριοπάθης" και "συναινετικότερος" , εκτιμώ ότι το κάνει γιατί δεν διαθέτει τα κομματικά στηρίγματα που θα του επιτρέψουν να "τραμπουκίσει" ή να καταφέρει χτυπήματα κάτω από τη μέση στους αντιπάλους του.
Το γεγονός ότι ο Βορίδης για παράδειγμα, δεν παύει να είναι ένας "μετανοημένος" ή "ανανήψας" φασίστας, δεν με εμποδίζει να του αναγνωρίσω, ούτε την αναλυτική ικανότητα της πολιτικής του σκέψης, ούτε , όπως ομολογούν άλλωστε και πολιτικοί του αντίπαλοι,ότι παραμένει ένας εκ των πλέον ενημερωμένων κοινοβουλευτικών, σε ζητήματα νομοθετικού έργου.Αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να με εκφράσει πολιτικά.

Τέλος η "γραφικότητα" του Αδώνιδος, που εν πολλοίς οφείλεται στην ροπή του προς υστερικά ξεσπάσματα, αντάξια μιας drama queen,όσο και αν μου είναι απεχθής, ως αντιαισθητική, δεν παύει να είναι ένας ακόμα τρόπος να συγκεντρώσει περισσότερο τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του.Γιατί στο τέλος, ανεξάρτητα αν διαφωνεί κανείς πολιτικά μαζί του ή όχι, το κυριότερο προσόν του- και είναι και αυτό που "τρέμουν" περισσότερο οι αντίπαλοί του εκτός ΝΔ-παραμένει το γεγονός, ότι αποτελεί το ισχυρότερο ιδεολογικό και πολιτικό αντίβαρο των αριστεροπασόκων, με τους οποίους πλακώνεται καθημερινά στα κανάλια.

- 21 Νοέμ 2015, 11:39 #188743 Και στην τελική ο άδωνις σου λέει αυτός είμαι και εάν σου αρέσει (εσένα Anonymous Founder δεν σου αρέσει). Δεν θα πας να αγοράσεις μήλα και να σου προκύψουν καρπούζια. Η πλατφόρμα του είναι ξεκάθαρη αλλά προφανώς θα χάσει γιατί στον κόσμο πρέπει να πουλάς νεφελώδη πράγματα, να μην δίνεις ξεκάθαρες απαντήσεις και να αποφεύγεις να μιλάς για την ταμπακιέρα.

- 21 Νοέμ 2015, 11:48 #188745 Εμένα δεν μου αρέσει κανένας από τους υποψήφιους, αν έπρεπε να διαλέξω με το ζόρι, κι εγώ το Άδωνι θα επέλεγα, αλλά αυτό δείχνει απλά το τραγικό επίπεδο των άλλων.
Ο Κυριάκος απέκτησε μεταρρυθμιστικό προφίλ όψιμα, η αλήθεια είναι πως όπως και όλη η οικογένεια Μητσοτάκη έχει την φωλιά του λερωμένη με την Siemens, ενώ και αυτός βρέθηκε εκεί που είναι λόγω ονόματος.
Οι άλλοι δεν αξίζουν ούτε καν την οποία ενασχόλησή μας μαζί τους.
Όλο αυτό δείχνει την τραγική κατάσταση του κόμματος, που δεν είναι μόνον χρεοκοπημένο οικονομικά, αλλά και πολιτικά και ηθικά.

- 21 Νοέμ 2015, 11:52 #188746

Ο Κυριάκος απέκτησε μεταρρυθμιστικό προφίλ όψιμα, η αλήθεια είναι πως όπως και όλη η οικογένεια Μητσοτάκη έχει την φωλιά του λερωμένη με την Siemens, ενώ και αυτός βρέθηκε εκεί που είναι λόγω ονόματος.

Όχι ρε... γιατί το λες... εργάστηκε το παϊντί... Με την αξία του κέρδισε αμέσως μετά τη σχολή θέση σε κρατικά ελεγχόμενη τράπεζα με μισθό 6ψήφιο...

Κι εμένα μόλις τελείωσα, με παρακάλαγε μία τράπεζα να πάω με 100Κ το χρόνο, αλλά δεν ήθελα να γίνω τραπεζικός...

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 21 Νοέμ 2015, 12:01 #188749 Ό Άδωνις άσχετα αν μας αρέσει ή όχι κομματικά, πολιτικά, αισθητικά, το κυριότερο του προσόν είναι η αποτελεσματικότητα και το πάθος του σε ότι αναλαμβάνει, ας θυμηθούμε την μικρή του πορεία στο Υπουργείο Εμπ.Ναυτιλίας, αυτή την αποτελεσματικότητα και το πάθος του φοβούνται οι αντίπαλοι του, αν δεν είχε προηγηθεί η Έβερτ με τον υπότιτλο ( μπουλντόζας ) ίσως αυτός ο τίτλος να ταίριαζε στο Άδωνι.

- 21 Νοέμ 2015, 12:12 #188752 Ο Εβερτ ειχε και την εμφάνιση... τον Αδωνι που συγκρινομενος ειναι τσιλιβήθρας, το πολυ πολυ να τον πουν "γκρέϊντερ".

- 21 Νοέμ 2015, 15:07 #188802 bob-cat , για να είμαστε σαφείς , λόγω του επαγγέλματος

Πράγματι ο Αδωνις είναι ο μόνος που εκφράζει πολιτικό λόγο με θέση και άποψη και λέει με ποιούς θα πάει και ποιούς θα αφήσει .
Αλλά το παρουσιαστικό του , η φωνή του και η ένταση που δημιουργούν , δεν του επιτρέπουν την αρχηγία .

Μακάρι στον δεύτερο γύρο οι 2 πρώτοι να πουν θέσεις και όχι ευχές .
Αλλά το βλέπω δύσκολο και θεωρώ ότι ίσως η χαμηλή συμμετοχή να είναι η αρχή αναδημιουργίας του χώρου δεξιότερα του σύριζα . Χωρίς βέβαια τα σάπια υλικά της πασοκοκρατίας .

Το βασικό είναι να πάψουν να φοβούνται να πουν ότι δημιουργία δεν γίνεται με κρατισμό .

Αλλωστε από ότι φαίνεται θα έχουμε αλλαγές στο μέλλον στην κυβέρνηση .
Οι ΑΝΕΛ σε περίπτωση αναδιάταξης του σκηνικού , ίσως βρεθούν σε μεγαλύτερο σχήμα και στην αντιπολίτευση .

Η ΧΑ όταν τελειώσει η δίκη , θα πάρει την θέση που έχουν τα αντίστοιχα κόμματα στην Δύση , αναθεωρώντας παιδικές ασθένειες και ιδεοληψίες . Αλλωστε τα γεγονότα στην Ευρώπη , όπως σήμερα στις Βρυξέλλες της στρώνουν χαλί .

- 21 Νοέμ 2015, 17:26 #188841

Ποια πιστεύω της βρε . ?
Τα πιστεύω της ήταν η βιτρίνα για την κοροϊδία των πολλών για την υφαρπαγή των ψήφων που θα τους έφερνε στην εξουσία, αυτό ήταν το ζητούμενο και το πέτυχαν, είδαν ότι οι Πασόκοι κονόμησαν πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες και δεν άνοιξε ρουθούνι και είπανε εμείς μαλάκες είμαστε ?

Έτσι έκαναν γιούργια στον ταβλά με τα κουλούρια σκέφτηκαν υπάρχουν ακόμα μαλάκες που θα μας πιστέψουν να ανέβουμε να λιγδώσουμε το άντερο μας και εμείς, άκου τα πιστεύω της ? Πολύ ρομαντικό σε βρίσκω.

Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι έφαγε μια διάσπαση και από τότε δεν έχουν σταματήσει να φεύγουν προβεβλημένα στελέχη δεν μας λέει κάτι;
Αν δεις για παράδειγμα την παλιότερη αρθρογραφία του Τσακαλώτου, είναι σε τελείως άλλη γραμμή με την πολιτική που καλείται να εφαρμόσει. Υποθέτω πως και ο ίδιος, δεν έχει κάνα νταλκά να είναι εκεί που είναι και να κάνει ό,τι κάνει. Μπορεί να τα βροντήξει και να φύγει, από πλούσια οικογένεια είναι, λεφτά έχει και ο ίδιος, δεν του χρειάζεται η καρέκλα.
Σαν αυτόν υπάρχουν και άλλοι, κάποιοι με λεφτά κάποιοι όχι, είναι πολλοί όμως που διαφωνούν. Και αυτή η διαφωνία θα φέρει αποχωρήσεις, είτε τώρα, είτε αργότερα.
Είναι φυσικά πολλοί που βολεύτηκαν με την καρέκλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή την στιγμή είναι ένα αρχηγικό κόμμα, που κάνει ό,τι πει ο Τσίπρας και η αυλή του. Δεν είναι σίγουρο πως όλοι οι βουλευτές και τα στελέχη του θα τον ακολουθούν εις το διηνεκές. Τέλος, αρκετοί είναι οι -ας πούμε- ρομαντικοί και θα αφήσουν την καρέκλα.
Εγώ βλέπω πια μια θλιβερή κυβέρνηση, που υπάρχει απλώς για να ζεσταίνει τις καρέκλες. Και μάλιστα να εφαρμόζει πράγματα που κανείς τους δεν θα περίμενε πριν ελάχιστο καιρό. Βρίσκονται εκεί για να γελοιοποιούνται, τίποτε καλό δεν θα γίνει και τίποτε καλό δεν θα φέρουν στον τόπο.
Εννοείται, με δεδομένη την συγκεκριμένη πολιτικη, θα προτιμούσα να κυβερνούσε μια ΝΔ που τουλάχιστον την πιστεύει και όχι ετούτοι εδώ που πάνω απ' όλα βρίσκονται εκεί για την καρέκλα. Γιατί για κάτι άλλο, δεν μπορούν να πείσουν ούτε τους εαυτούς τους.
Ακόμη και ο υπερ-γελοίος Σαμαράς θα ήταν καλύτερος. Γιατί για να είσαι αποτελεσματικός, πρέπει να πιστευεις έστω και λίγο σ' αυτό που κάνεις. Και νομίζω πως συνολικά όλοι όσοι κυβερνούν αυτη την στιγμή, ΔΕΝ πιστεύουν το παραμικρό, απλώς ψηφίζουν ό,τι τους φέρνουν. Ε, σκ@τά λοιπόν.

Εδώ πάντως μ΄αυτό το ποστ, τον quadra επιβεβαιώνεις... (αν κι εγώ διαφωνώ μαζί του εν μέρη στο θέμα αυτό)

- 21 Νοέμ 2015, 17:37 #188853 Εγώ αναφέρομαι σε συγκεκριμένα στελέχη και όχι σε όλο τον ΣΥΡΙΖΑ αρχικά. Ξαναλέω, αν ήταν τίμιοι και σωστοί, θα έπρεπε να παραιτηθούν στην αρχή. Τώρα, δεν έχουν δικαιολογίες. Και είναι και χειρότεροι από τους προηγούμενους.
Επέλεξαν την καρέκλα με κάθε κόστος. Ας το λουστούν λοιπόν.
Δεν διαφωνώ ουσιαστικά με τον 21 quadra. Η επιλογή αφορά την καρέκλα ξεκάθαρα πια. Θεωρώ πάντως πως επειδή κάποιοι θα κοιτάξουν και κάτι άλλο πλην αυτής, θα έχουμε πιθανόν και άλλες αποχωρήσεις/παραιτήσεις.

- 21 Νοέμ 2015, 18:17 #188870

Θα συμφωνούσα μέχρι κεραίας με τα παραπάνω, αν δεν υπήρχαν τα καλά λόγια για τον Άδωνι, που πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αν μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο.
Αν ήταν έτσι όπως τα λες, δεν θα κατέληγε κάθε φορά να γίνεται γραφικός.

Οσο γραφικος και αν ειναι, δες απο που προηλθε (ΛΑΟΣ και που εχει καταληξει αυτο), και τι εγινε (υπουργος σε δυο υπουργεια οπου καποιοι λενε οτι εκανε και δουλεια - εγω δεν ξερω).