- 22 Σεπ 2015, 04:19
#163012
kacey έγραψε:ανοησια ειναι να ζητας απο καποιον που βγαζει 10 να σου δωσει τα 2, αλλα απο καποιον που βγαζει 100 να σου δωσει τα 50. Ανοησια ειναι να το λες δικαιο, και ειναι και ανοησια γιατι ο "100" θα κοψει το κωλο του να τα κρυψει (και θα το καταφερει). Για το αφορολογητο απλα το ξεχασα, το εχω ξαναγραψει αλλωστε.
"δικαιο" οχι το να πληρωνουν ολοι το ιδιο ποσοστο, αρα το ιδιο κομματι απο οσα βγαζουν, αλλα οποιος βγαζει περισσοτερα να δινει ολο και περισσοτερο πισω.
Μ'αρέσει που το γελάς κι από πάνω.
Στο κόστος λειτουργίας του κράτους συνεισφέρουν όλοι
αναλογικά με τις δυνάμεις τους (aka φοροδοτική ικανότητα, άρθρο 4 του Συντάγματος). Τα €2Κ θα λείψουν πολύ περισσότερο από αυτόν που βγάζει €10Κ, σε σχέση με τα €20Κ από αυτόν που βγάζει €100 χιλιάρικα. Τα τυπικά πάγια έξοδα διαβίωσης (κατοικία, τροφή, μετακινήσεις) είναι πολύ μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματος του πρώτου σε σχέση με αυτά του δεύτερου.
Βασικά επιμένεις να συγχέεις τι είναι απλό με το τι είναι δίκαιο. Έχεις βγάλει -κλασσικά- τον δικό σου ορισμό που δεν συμφωνεί ούτε με το λεξικό, ούτε καν με τη πρακτική των περισσότερων κρατών που όντως έχουν προοδευτική φορολόγηση. Μεταξύ αυτών και οι ΗΠΑ και ΗΒ, που δεν τις λες και σοβιετίες, έτσι;
Το ότι οι πολύ πλούσιοι έχουν και πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα φοροαποφυγής δεν είναι επιχείρημα υπέρ του flat tax, αλλά ένδειξη ότι υπάρχει ένα πρακτικά μέγιστο αποδεκτό επίπεδο φορολόγησης (βλ καμπύλη Laffer).
Επιπλέον, είσαι και υποκριτούλης, γιατί θεωρείς δογματικά ως ευαγγέλιο τις θέσεις λχ του John Stuart Mill για την ενιαία φορολόγηση, αλλά σε ότι αφορά το υπόλοιπο "πακέτο" (όπως οι φόροι κληρονομιάς, ακινήτων κλπ) της θεωρίας, εκεί σκούζεις "
τα λεφτά ΜΟΥΥΥΥΥΥ" σαν να σου φάγαν το μπιφτέκι.
Tό τοι νομισθὲν τῆς ἀληθείας κρατεῖ.