Red Garland έγραψε:Μου είχε κάνει εντύπωση ως σύλληψη το πώς στο μάγο του αρχιπελάγους θεμελιώνει ότι μάγος είναι αυτός που γνωρίζει το πραγματικό όνομα των πραγμάτων και έτσι μπορεί να τα ελέγξει.
) ή τουλάχιστον μεσαιωνικής χριστιανικής φιλοσοφίας παίζουν αυτα.
Παιδιά, μ' ακούτε που πλησιάζω;
Χτυπώ τα κουδουνάκια μου
και σας αγκαλιάζω.
Είμαι ο Θυμιατούλης
με την κοιλίτσα την κοκκινωπή,
που καίει από της αγάπης σας
την προσευχή.
Πιαστείτε από τα χέρια μου τα συννεφένια
και μαζί με τους Κερένιους, τους Καντηλένιους
και την Καμπανένια
ελάτε να γνωρίσουμε
την Εκκλησιά μας τη μελένια.
μια ιστορία με σεξ, ναρκωτικά, βία αλλά και τη μοναδική ανεμελιά της Μυκόνου.
Το «Τάμα στη Μύκονο», όπως προδίδει και ο επίτηδες αντιφατικός του τίτλος, είναι ένα μυθιστόρημα παράξενο, συγκλονιστικό και μοναδικό. Κυρίως διότι ο Χρήστος Ζαμπούνης κατέχει τα μυστικά αυτού του εντελώς ιδιαίτερου μικρο-σύμπαντος της Μυκόνου. Οπότε, το βιβλίο του κατά ένα μέρος αποτελεί ένα συναρπαστικό αστυνομικό θρίλερ, κατά το υπόλοιπο όμως είναι ένα ψυχογράφημα του νησιού.Χαρακτήρες ολοζώντανοι, απολύτως υπαρκτοί στην τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα, μπλέκονται σε περιπέτειες τρομερά επικίνδυνες και φτάνουν να εξερευνούν τα όρια μεταξύ ζωής και θανάτου. Εξάλλου, τα όρια ανάμεσα στο νόμο και την παρανομία, τον κόσμο των συνηθισμένων ανθρώπων και τον υπόκοσμο, οι πρωταγωνιστές στο «Τάμα στη Μύκονο» τα έχουν ξεπεράσει προ πολλού
Photographs have a strange and powerful way of shaping the way we see the world. The most successful images enter our collective consciousness, defining eras, making history, or simply touching something so fundamentally human and universal that they have become resonant icons all over the globe. To explore this unique influence, Photo Icons puts some of the most important photographic landmarks under the microscope.
From some of the earliest photography, such as Nicéphore Niépce’s 1827 eight-hour-exposure rooftop picture and Louis Daguerre’s famous 1839 street scene, through to Martin Parr, this is as much a history of the medium as a case-by-case analysis of social, historical, and artistic impact. We take in experimental Surrealist shots of the 1920s and the gritty photorealism of the 1930s, including Dorothea Lange’s Migrant Mother.
We witness the power-makers (Che Guevara) and the heartbreakers (Marilyn Monroe) as well as the great gamut of human emotions and experiences to which photography bears such vivid witness: from the euphoric Kiss in Front of City Hall (1950) by Doisneau to the horror of Nick Ut’s The Terror of War, showing nine-year-old Phan Thi Kim Phuc running naked toward the camera from South Vietnamese napalm.
Παμε να δούμε πώς εξελίσσονται τα επραγματα σε εκε[…]
Πήρα μια προκαθορισμένη μάζα εδάφους και, μέσω μηχ[…]
