- 28 Δεκ 2015, 13:24
#200620
Ραπόρτο από Θεσσαλονίκη.
Πρώτα απ' όλα, το ταξίδι είναι πάρα πολύ ξεκούραστο, και με συντηρητικές ταχύτητες δεν έκαψα και πολύ καύσιμο. Πολλά διόδια όμως.
Αρμενοπούλου χαμηλά ήταν το σπίτι, είπα δεν γαμιέται και το πάρκαρα στην Εθνικής Αμύνης όπου και το άφηνα τα βράδια. Δεν ένοιωσα ποτέ ανασφάλεια στο σημείο αυτό (αλλά και γενικότερα). Το μεσημέρι έπεφτε μπόλικο περπάτημα με τα πόδια και κατεβασιές στην παραλία από τις ομπρέλες μέχρι και την Αριστοτέλους για καφεδάκι-μάσα. Το ίδιο γινόταν και το βράδυ πάνω-κάτω, κατεβαίναμε με τα πόδια στην Νίκης και συνήθως καθόμασταν στον Θερμαϊκό (το μαγαζί

) για κανένα χαλαρό ποτάκι.
Το αμάξι το πήρα ουσιαστικά μόνο για να κατέβω Βαλαωρίτου όπου επίσης πήγαμε κάθε βράδυ πιο αργά βέβαια. Να παρκάρω πάντως έβρισκα αρκετά κοντά με κανα δεκάλεπτο ψαξίματος. Νομίζω πάντως ότι έκανα μαλακιούλα που κατέβαινα από Τσιμισκή γιατί τρώγαμε αρκετή κινησούλα αλλά τίποτε το τρομερό. Στην Βαλαωρίτου πήγαμε στα περισσότερα μαγαζιά αλλά αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν το La Doze και το Piccadilly (κυρίως το πρώτο).
Από παρέα μπορώ να πω ότι πήγαμε καλά, συναντήσαμε πολλά από τα παιδιά που γνωρίσαμε το καλοκαίρι στην Χαλκιδική και γενικότερα είδαμε αρκετές γνώριμες φάτσες. Τα γκομενάκια της Θεσσαλονίκης πολύ καλά, περιποιημένα, κάποια ιδιαίτερη ξινίλα να με συγχωρείτε αλλά δεν παρατήρησα, ρίξαμε βέβαια αρκετό πέσιμο και πήραμε και τηλεφωνάκια αλλά δεν σπρώξαμε... περάσαμε πάντως πολύ όμορφα. Θα έλεγα τουλάχιστον εφάμιλλες με τις δικές μας, αλλά πιο τυπάκια.
Αυτό που μου έμεινε από την Θεσσαλονίκη πάντως ήταν οι όμορφες βόλτες (βοήθησε και ο καιρός) και η έννοια του τάιμινγκ, του σωστού μέρους στον σωστό χρόνο, π.χ. την τετάρτη πήγαμε Βαλαωρίτου νωρίς και δεν είδαμε ψυχή, για να μας γυρίσει λίγες ώρες μετά στο ίδιο σημείο ένας ντόπιος φίλος και να πάθουμε πλάκα από το λαϊκό προσκύνημα που γινόταν. Πρέπει να ξέρεις πού και πότε να πας (hint: εμείς δεν ξέραμε

).