- 15 Ιαν 2017, 02:47
#352569
Περί NHS (Βρετανικό ΕΣΥ) [προέκυψε σεντονάκι]
Όλοι οι εργαζόμενοι είναι πληρώνουν εισφορά υπέρ της εθνικής ασφάλισης. Όλοι οι κάτοικοι (ντόπιοι και εργαζόνμενοι, δεν ξέρω τι παίζει με τους παράνομους) δικαιούνται δωρεάν περίθαλψης και παροχών.
Στο αγγλικό ΕΣΥ έχεις το γενικό ιατρό (GP=general practitioner) που εργάζεται σε γενικό ιατρείο αλλά μπορεί να συμπληρώνει ώρες και σε κάτι σαν κέντρο υγείας μέσα στα νοσοκομεία.
Το ιατρείο του GP συνήθως έχει 2-3 μόνιμους (βασικούς μετόχους ας το πούμε) και όσους χρειάζεται επιπλέον γενικούς ιατρούς. Και νοσοκόμες και γραμματείς. Αποτελεί το βασικό κέντρο ελέγχου της γενικότερης υγείας του πολίτη αλλά και πρόσβασής του στις πολλές παροχές (πχ φροντιστής-carer να πάει 2-3 φορές να τσεκάρει τη γιαγιά που μένει μόνη της, φυσιοθεραπευτής, μαμή, διαδικασίες πρόληψης κλπ). Πληρώνονται μάλλον καλύτερα από τους γιατρούς των νοσοκομείων και θεωρείται ότι έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής. Καμία σχέση με τους γενικούς ιατρούς που έχουμε στην Ελλάδα που στην μεγάλη πλειοψηφία τους προέκυψαν από χαμηλού επιπέδου παθολόγους ή μόνιμους αγροτικούς ιατρούς μέσα από σύντομη στα χαρτιά μετεκπαίδευση.
Τα ιατρεία έχουν ώρες επίσκεψης με ραντεβού αλλά σε μερικά έχουν και ώρες χωρίς ραντεβού. Έχουν μέγιστο αριθμό εγγεγραμμένων ασθενών.
Μετά έχει νοσοκομεία, τα οποία σχεδιάζονται έτσι ώστε να αντιστοιχούν σε κάποιον ελάχιστο αριθμό κατοίκων. Και γενικά ανάλογα με την διεύθυνσή σου ανήκεις σε συγκεκριμένο νοσοκομείο και έχεις δυνατότητα επιλογής να γραφτείς σε συγκεκριμένα γενικά ιατρεία.
Τα περιφερειακά γενικά νοσοκομεία (DGH=district general hospitals) στα οποία καλύπτονται οι περισσότερες συνήθεις ειδικότητες και αντιμετωπίζουν τα περιστατικά ρουτίνας.
Μετά έχεις τα πιο μεγάλα με σχεδόν όλες τις ειδικότητες (και δυνατότητα υποδοχής πολυτραυματιών απευθείας ή από τα προηγούμενα) και τέλος τα κέντρα αναφοράς που μπορεί να εξειδικεύονται σε κάποια πράματα (πχ καρκίνοι, οφθαλμιατρείο, νευρολογική αποκατάσταση κλπ)
Από διοικητικής πλευράς τα νοσοκομεία λειτουργούν σαν περίπου ιδιωτικά που έχουν μια ειδική σύμβαση με το δημόσιο. Με πολλά ρήτρα κλπ. Ένας από τους σημαντικούς στόχους είναι οι 4 ώρες σαν χρόνος παραμονής στο Τμήμα Επειγόντων και για αυτό θα το δείτε να αναφέρεται συχνά.
Η πρόσβαση σε γενικό ιατρό και νοσοκομεία είναι δωρεάν (για κατοίκους) και για όλους στα επείγοντα (Ευρωπαίοι με κάρτα υγείας καλύπτονται και πέραν των επειγόντων δωρεάν). Η συνταγή φαρμάκων έχει στάνταρ κόστος (είτε 1 είτε 100 φάρμακα) περί τις 8.4 λίρες (ανά τρίμηνο για μόνιμα φάρμακα). Σε παιδιά μέχρι 16 ετών όλα είναι δωρεάν.
Από λεφτά οι γιατροί βγάζουν αξιοπρεπή αλλά όχι πολλά, γενικά δεν ξεχωρίζουν. Ειδικά για συνθήκες Λονδίνου όπου κυκλοφορεί πολύς πλούτος είναι κάπως φτωχοί συγγενείς. Αν όμως γίνεις διευθυντής (consultant) με μόνιμη θέση στο ΕΣΥ τότε μόνο δικαιούσαι να κάνεις και ιδιωτικό ιατρείο. Οι διευθυντές συμφωνούν με το νοσοκομείο τι υπηρεσίες θα προσφέρουν (πχ Δευ ιατρεία, Τρίτη επείγοντα χειρουργεία και Πέμπτη τακτικά χειρουργεία έτσι ώστε να έχουν χρόνο να στήσουν το ιδιωτικό τους επάγγελμα). Το οποίο έχει πολύ σημαντικά έξοδα (χώρος, προσωπικό, ασφάλιση) αλλά μπορείς να έχεις και σημαντικά έσοδα. Τα νοσοκομεία του NHS έχουν και ιδιωτικό τμήμα με καλύτερη ξενοδοχειακή υποδομή.
Επειδή πρόσφατα και παρά τις απεργίες αποφασίστηκε και διατάχτηκε αλλαγή της σύμβασης προβλέπεται οι γιατροί να δουλεύουν πιο ατσούμπαλες ώρες και να παίρνουν ακόμα λιγότερα λεφτά με αποτέλεσμα όλο και λιγότεροι να θέλουν να παραμείνουν στο χώρο. Πολλοί πλέον αποφεύγουν την ιατρική και άλλοι εγκαταλείπουν την χώρα, προβλέπονται ελλείψεις.
Το σύστημα δεν είναι τέλειο, έχει μειονεκτήματα για τους ασθενείς αλλά παρόλα αυτά είναι απόλυτα λειτουργικό και καμία σχέση δεν έχει με το ελληνικό μπάχαλο.
aka onyx !